Sponsored images from 
View allAll Photos Tagged agrafa
Theodoriana is a big village of the prefecture of Arta and is nestled on the slopes of Eastern Tzoumerka. The description of the route that leads to the village is very poor in words to describe the impressive landscape. The asphalt road from Athamanio ascends steadily to the ridge of Stavros at 1400m. altitude. One stop there is necessary as the view is stunning (if the weather allows it). Acheloos river, the villages of Tzoumerka, the Agrafa mountain range and the Amvrakikos gulf are the picture we are looking at. From this point onwards the downhill road begins, the village appears with the bare peaks on top of it, as if they protect it. In four kilometers we are in the village square and we read the sign that informs us that we are at an altitude of 980m. The tourist maps refer to it as the most watershed village in Greece. With two rivers, waterfalls and dozens of springs, the area is a small paradise.
Τα Θεοδώριανα είναι ένα κεφαλοχώρι του νομού Άρτας και βρίσκεται φωλιασμένο στις πλαγιές των Ανατολικών Τζουμέρκων. Η περιγραφή της διαδρομής που οδηγεί στο χωριό είναι πολύ φτωχή σε λέξεις για να περιγράψει το εντυπωσιακό τοπίο. Ο ασφάλτινος δρόμος απο Αθαμάνιο ανηφορίζει με συνεχείς στροφές μέχρι τη ράχη του Σταυρού στα 1400μ. υψόμετρο. Η στάση απαραίτητη, η θέα εκπληκτική (αν το επιτρέπει ο καιρός). Ο Αχελώος, τα χωριά των Τζουμέρκων, τα Άγραφα μακριά και ο Αμβρακικός κόλπος είναι η εικόνα που αντικρύζουμε. Από το σημείο αυτό και μετά αρχίζει η κατηφόρα, το χωριό εμφανίζεται με τις γυμνές και δυσπρόσιτες κορυφές από πάνω του, που θαρρείς και το προστατεύουν . Σε τέσσερα χιλιόμετρα είμαστε στην πλατεία του χωριού και διαβάζουμε την πινακίδα που μας πληροφορεί ότι βρισκόμαστε σε υψόμετρο 980μ. Οι τουριστικοί χάρτες το αναφέρουν σαν το χωριό με τα περισσότερα νερά στην Ελλάδα. Με δύο ποτάμια , καταρράκτες και δεκάδες πηγές η περιοχή είναι ένας μικρός παράδεισος.
------------------------------------------------------------------------------
Thank you very much all of you for your visit
Waterfall at Anthochori Karditsa Thessaly Greece at the beginning of the homonymous canyon
My Board “Karditsa countryard” on gettyimages
Album
Νερόμυλος και καταρράκτης στο Ανθοχώρι Watermill and fall at Anthochori
on my blog ΛΟΓΕΙΚΩΝ Logicon
Το χωριό Άγραφα στον νομό Ευρυτανίας
The Agrafa is a mountainous village and community of Evrytania county
el.wikipedia.org/wiki/%CE%86%CE%B3%CF%81%CE%B1%CF%86%CE%B...
My Board “Karditsa countryard” on gettyimages
My photos for sale on getty images
Album
Ι.Μ.Παναγίας Πελεκητής H.M.Virgin Mary Rusticated
On my blog Λογεικών Logikon
Παναγία Πελεκητή: Η «βασίλισσα» των Αγράφων
Είναι ένα από τα μοναστήρια που ξεχωρίζουν. Το τοπίο, η αρχιτεκτονική του, η ιστορία του καθιστούν την Ιερά Μονή της Παναγίας Πελεκητής προσκυνηματικό κέντρο. Βρίσκεται κτισμένη πάνω από την τεχνητή λίμνη Πλαστήρα στην Καρδίτσα και υπάγεται διοικητικά στη Μητρόπολη Φαναριοφερσάλων. Σύμφωνα με τα τελευταία ιστορικά στοιχεία, κτίστηκε πριν από περίπου πέντε αιώνες σε μια απόκρημνη, βραχώδη πλαγιά των Αγράφων, σε υψόμετρο 1.400 μέτρων, βορειοδυτικά του χωριού Καρίτσα.
Η ιστορία της Ιεράς Μονής Παναγίας Πελεκητής έχει συνδεθεί με την πορεία της περιοχής, η οποία συμμετείχε σε όλους τους αγώνες του Έθνους. Κατά την επανάσταση του 1821 η Καρίτσα καταστράφηκε από τους Τούρκους, ενώ το 1943 από τους Γερμανούς. Οι μοναχοί της μονής ήταν εκ των πρωταγωνιστών κατά την απελευθέρωση της Καρίτσας από τους Τούρκους, δημιουργώντας μια διαφορετική σχέση με τους κατοίκους.
Από την ίδρυσή της η μονή δέσποζε στα εκκλησιαστικά πράγματα της περιοχής αφού είχε αναγνωριστεί ως σταυροπηγιακή το 1606 από τον Οικουμενικό Πατριάρχη Ραφαήλ Β΄.
Πελεκητή ονομάστηκε καθώς τα κελιά της δημιουργήθηκαν μέσα στους βράχους σε τέσσερα επίπεδα, όπου οι μοναχοί ζούσαν και λειτουργούσαν το μοναστήρι, ενώ υπήρχε ακόμη και κρυφό σχολειό.
Πληροφορίες για την Ιερά Μονή Παναγίας Πελεκητής
Between two mountains close to famous Agrafa lies a tree on an aftermath. Along the creek of Platanias
Τα έτη πολλά και Παναγιοσκέπαστα!
My Board “Karditsa countryard” on gettyimages
My photos for sale on gettyimages
Album
Ι.Μ.Παναγίας Πελεκητής H.M.Virgin Mary Rusticated
on my blog ΛΟΓΕΙΚΩΝ Logikon
Παναγία Πελεκητή: Η «βασίλισσα» των Αγράφων
Είναι ένα από τα μοναστήρια που ξεχωρίζουν. Το τοπίο, η αρχιτεκτονική του, η ιστορία του καθιστούν την Ιερά Μονή της Παναγίας Πελεκητής προσκυνηματικό κέντρο. Βρίσκεται κτισμένη πάνω από την τεχνητή λίμνη Πλαστήρα στην Καρδίτσα και υπάγεται διοικητικά στη Μητρόπολη Φαναριοφερσάλων. Σύμφωνα με τα τελευταία ιστορικά στοιχεία, κτίστηκε πριν από περίπου πέντε αιώνες σε μια απόκρημνη, βραχώδη πλαγιά των Αγράφων, σε υψόμετρο 1.400 μέτρων, βορειοδυτικά του χωριού Καρίτσα.
Η ιστορία της Ιεράς Μονής Παναγίας Πελεκητής έχει συνδεθεί με την πορεία της περιοχής, η οποία συμμετείχε σε όλους τους αγώνες του Έθνους. Κατά την επανάσταση του 1821 η Καρίτσα καταστράφηκε από τους Τούρκους, ενώ το 1943 από τους Γερμανούς. Οι μοναχοί της μονής ήταν εκ των πρωταγωνιστών κατά την απελευθέρωση της Καρίτσας από τους Τούρκους, δημιουργώντας μια διαφορετική σχέση με τους κατοίκους.
Από την ίδρυσή της η μονή δέσποζε στα εκκλησιαστικά πράγματα της περιοχής αφού είχε αναγνωριστεί ως σταυροπηγιακή το 1606 από τον Οικουμενικό Πατριάρχη Ραφαήλ Β΄.
Πελεκητή ονομάστηκε καθώς τα κελιά της δημιουργήθηκαν μέσα στους βράχους σε τέσσερα επίπεδα, όπου οι μοναχοί ζούσαν και λειτουργούσαν το μοναστήρι, ενώ υπήρχε ακόμη και κρυφό σχολειό.
Ο Πορφύριος
Όπως αναφέρει ο Φώτης Κερασιώτης, που έχει ασχοληθεί με την ιστορία της μονής, η ίδρυσή της άρχισε πιθανότατα στα τέλη του 15ου αιώνα από τον Πνευματικό Πορφύριο και ολοκληρώθηκε το 1529 στη σημερινή της μορφή από τον νέο Οσιομάρτυρα Δαμιανό, ο οποίος ιστορείται ως «κτήτωρ» σε δύο τοιχογραφίες της. Το μοναστήρι αγιογραφήθηκε στα μέσα του 17ου αιώνα και έχει δύο ναούς, τον Ναό της Αναλήψεως του Χριστού και τον Ναό της Παναγιάς Φανερωμένης (το Καθολικό).
Το Καθολικό είναι ο κεντρικός και αρχαιότερος ναός, αφιερωμένος στην Ανάληψη του Κυρίου. Είναι μονόκλιτη βασιλική με νάρθηκα, στεγασμένη με κυλινδρική καμάρα, με ενισχυτικό τόξο στο μέσο. Σύμφωνα με σχετική επιγραφή που υπάρχει εντός του ναού, αγιογραφήθηκε το 1654 από τους αγιογράφους Ιωάννη, Νικόλαο Ιερέα και Ιάκωβο Ιερομόναχο.
Ο δεύτερος ναός είναι αφιερωμένος στην Παναγία Φανερωμένη. Είναι αθωνικού ρυθμού, με τρούλο και πλευρικούς χορούς, χωρίς εσωτερικούς κίονες. Οι τοιχογραφίες, όπως προκύπτει από σχετική επιγραφή που υπάρχει επάνω από τη θύρα εισόδου, ιστορήθηκαν το 1666. Ανιστορήθηκαν το 1674 από τον αγιογράφο Ιάκωβο και τον γιο του Δημήτριο.
Γνωστή είναι η μικρή αλλά θαυματουργή εικόνα της Παναγίας Πελεκητής, στην οποία έχει ζωγραφιστεί η Παναγία με τον Χριστό στην αγκαλιά της. Η εικόνα δυστυχώς εκλάπη και αναζητείται για να επιστραφεί στη φυσική της θέση, το μοναστήρι. Ο Ευρυτάνας ιστορικός Πάνος Βασιλείου το 1929 έγραψε τα εξής: «Εκτός της αρίστης Βυζαντινής τέχνης σε τοιχογραφίες, υπάρχει εδώ μια εικόνα (ελαιογραφία 0,04Χ0,03) της Παναγίας με τον Χριστό στην αγκαλιά της, έργο Ραφαηλικής τέχνης. Δεν εξηγείται πώς η μικροσκοπική αυτή εικονίτσα, που θεωρείται και σαν παλαιότερη, αλλά θαυματουργός, βρέθηκε εδώ πάνω. Φέρει χρονολογία 1654.
Η τεχνοτροπία της θυμίζει τον Χριστό του Πρωτάτου του Αγίου Όρους, το γνωστό έργο του Πανσέληνου. Μάλιστα ήταν η εικονίτσα τούτη στολισμένη με 20 πολύτιμες πέτρες από τις οποίες οι 16 αφαιρέθηκαν από… αγνώστους, χωρίς φυσικά τούτου να σημειωθεί σε κανένα, ως τα σήμερα, αστυνομικό δελτίο. Μένουν ακόμα, ευτυχώς, 4 ερυθρόχρωμες πετρούλες στο επαργυρωμένο περίβλημά της που έχει μέγεθος 0,21Χ0,23 μ. και που φέρει επάνω του σκαλισμένα αγγελούδια. Μια απέραντη καλοσύνη ζωγραφίζεται στο χαμογελαστό πρόσωπο της Παναγίας, της οποίας το παιδάκι παρουσιάζει κάτι το αληθινά Θείο και αξιοθαύμαστο για τη χαρούμενη εκφραστικότητά του. Η θαυμάσια αυτή εικόνα της Παναγίας της Πελεκητής θυμίζει Αναγέννηση».
Το μοναστήρι λόγω της περίτεχνης κατασκευής του και της ένδοξης ιστορίας του έχει ανακηρυχθεί «Ιστορικό Διατηρητέο Μνημείο». Δυστυχώς, όμως, από τον πλούτο των εκκλησιαστικών κειμηλίων και της σπάνιας βιβλιοθήκης του ελάχιστα, σήμερα, διασώζονται.
Το μοναστήρι πανηγυρίζει στις 15 Αυγούστου, της Κοιμήσεως της Θεοτόκου. Τα τελευταία χρόνια, ύστερα από σημαντικές πρωτοβουλίες των τοπικών φορέων και άλλων παραγόντων, εξευρέθηκαν τα απαραίτητα χρηματικά ποσά και το μοναστήρι έχει ανακαινισθεί και αξιοποιηθεί, συγκεντρώνοντας πλήθος προσκυνητών από ολόκληρη την ελληνική επικράτεια.
Όταν οι μοναχοί μετακίνησαν τα σύνορα το 1831
Εντύπωση προκαλεί και το εξής περιστατικό: Μετά τη δημιουργία του ελληνικού Κράτους, το 1831, η Καρύτσα (είναι το χωριό κάτω από το μοναστήρι) και ο Μπελεκομύτης βρέθηκαν εκτός ελληνικών συνόρων γιατί καθορίστηκαν επί του Καρυτσιώτη ποταμού, ενώ αυτά τα δύο χωριά βρίσκονται μετά τον ποταμό. Τότε οι μοναχοί μαζί με τους κατοίκους των δύο χωριών μετακίνησαν αυθαίρετα τα σύνορα και τα τοποθέτησαν μετά το μοναστήρι, στο οροπέδιο του Καραμανώλη.
Panagia Pelekiti(rusticated): The "Queen" of Agrafa
It is one of the monasteries that stand out. The landscape, architecture, history make the Holy Monastery of Panayia Pelekiti a pilgrimage center. It is built above the artificial lake Plastira in Karditsa and is administratively subordinated to the Cathedral of Fanariers. According to the latest historical data, it was built about five centuries ago on a steep rocky slope of Agrafa, at an altitude of 1,400 meters, northwest of Karitsa village.
The history of the Holy Monastery of Panagia Pelekiti has been linked to the course of the region, which participated in all the struggles of the Nation. During the revolution of 1821 Karitsa was destroyed by the Turks, while in 1943 by the Germans. The monks of the monastery were among the protagonists in the liberation of Karitsa from the Turks, creating a different relationship with the inhabitants.
Since its founding, the monastery has dominated the ecclesiastical things of the region since it was recognized as a cruciform in 1606 by the Ecumenical Patriarch Raffael II.
Pelekiti was named as its cells were created in the rocks on four levels, where the monks lived and functioned the monastery, while there was even a hidden school.
Porphyrios
According to Fotis Kerassiotis, who has dealt with the history of the monastery, it was probably founded at the end of the 15th century by the Spiritual Porphyry and was completed in 1529 in its present form by the new Omar Martyr Damianos, who is described as a "builder" In two frescoes. The monastery was hagiographed in the middle of the 17th century and has two temples, the Church of the Ascension of Christ and the Church of Panagia Faneromeni (the Catholic).
The Katholikon is the central and most ancient temple, devoted to Ascension of the Lord. It is a one-aisled basilica with a narthex, sheltered by a cylindrical arch, with a reinforcement bow in the middle. According to a relevant inscription inside the temple, it was painted in 1654 by hagiographers Ioannis, Nicholas Priest and Iacob Ieromonas.
The second temple is dedicated to Panagia Faneromeni. It is of the Athonian style, with dome and side dances, without internal columns. The frescoes, as indicated by a relevant inscription above the entrance door, were discovered in 1666. They were painted in 1674 by the icon-painter Iakovos and his son Dimitrios.
Known is the small but miraculous icon of Panagia Pelekiti, in which the Virgin Mary is painted with Christ in her arms. The picture is unfortunately stolen and sought to be returned to its natural place, the monastery. Evrytanas historian Panos Vassiliou wrote in 1929: "In addition to the excellent Byzantine art in frescoes, there is an icon (oil painting 0,04x0,03) of the Virgin Mary with Christ in her arms, a work of Raphael art. It is not explained how this tiny icon, which is considered as an old but miraculous icon, was found here. It dates back to 1654.
The style reminiscent of the Christ of the Protaton of Mount Athos, the well-known work of the Full Moon. In fact, this icon was embellished with 20 precious stones, of which 16 were removed from ... strangers, of course not to mention to anyone, as today, a police record. There are still, fortunately, 4 red-colored petals in its silver-plated casing, which is 0.21 x 0.23 m in size and carved on it with carved angels. An immense kindness is painted on the smiling face of Our Lady, whose child presents something truly divine and admirable for his joyful expressiveness. This magnificent icon of Virgin Mary Pelekite reminds Renaissance. "
The monastery, due to its elaborate construction and its glorious history, has been declared "Historic Preserved Monument". Unfortunately, however, the wealth of ecclesiastical heirlooms and its rare library are scarcely preserved today.
The monastery celebrates on August 15, the Assumption of the Virgin Mary. In recent years, after significant initiatives by local actors and other actors, the necessary money has been found and the monastery has been renovated and exploited, gathering crowds of pilgrims from all over Greece.
When the monks moved the border in 1831
The following incident is also impressed: After the Greek State was founded in 1831, Karytsa (the village under the monastery) and Belekomytis were found outside the Greek border because they were established on the river Karytsiotis, and these two villages are afterwards River. Then the monks, along with the inhabitants of the two villages, arbitrarily moved the borders and placed them after the monastery, on the plateau of Karamanolis.
First time, after a long time, with my friend Dimitris Golidopoulos, we visited the Triggia plateaux on the heart of Pindus mountain range.
A day to remember
A view to remember.
Ευχαριστώ Μήτσο για την παρέα.
My Board “Karditsa countryard” on gettyimages
My photos for sale on gettyimages
Album
Ι.Μ.Παναγίας Πελεκητής H.M.Virgin Mary Rusticated
on my blog ΛΟΓΕΙΚΩΝ Logikon
Για να γίνει αυτή η φωτογραφία χρειάστηκε,εκτός βέβαια του για μια ακόμη φορά «εκ των ών ουκ άνευ» 14-24mm», να περπατήσω «μετά φόβου Θεού» στο μονοπατάκι δίπλα στον γκρεμό όπου χωρούσε το πλάτος μόνο του ενός ποδιού με την σύζυγο να έχει γυρίσει την πλάτη ώστε να μη δεί το…μοιραίο :ο)))
In order to make this photograph, it was necessary, except of once again "14-24mm", to walk "in fear of God" on the trail next to the cliff where the width of only one foot with the husband Have turned his back so he can not see the ... fatal: :0)))
Αλλά εγώ,ωςΤζιμάκος,προσέεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεε……
Παναγία Πελεκητή: Η «βασίλισσα» των Αγράφων
Είναι ένα από τα μοναστήρια που ξεχωρίζουν. Το τοπίο, η αρχιτεκτονική του, η ιστορία του καθιστούν την Ιερά Μονή της Παναγίας Πελεκητής προσκυνηματικό κέντρο. Βρίσκεται κτισμένη πάνω από την τεχνητή λίμνη Πλαστήρα στην Καρδίτσα και υπάγεται διοικητικά στη Μητρόπολη Φαναριοφερσάλων. Σύμφωνα με τα τελευταία ιστορικά στοιχεία, κτίστηκε πριν από περίπου πέντε αιώνες σε μια απόκρημνη, βραχώδη πλαγιά των Αγράφων, σε υψόμετρο 1.400 μέτρων, βορειοδυτικά του χωριού Καρίτσα.
Η ιστορία της Ιεράς Μονής Παναγίας Πελεκητής έχει συνδεθεί με την πορεία της περιοχής, η οποία συμμετείχε σε όλους τους αγώνες του Έθνους. Κατά την επανάσταση του 1821 η Καρίτσα καταστράφηκε από τους Τούρκους, ενώ το 1943 από τους Γερμανούς. Οι μοναχοί της μονής ήταν εκ των πρωταγωνιστών κατά την απελευθέρωση της Καρίτσας από τους Τούρκους, δημιουργώντας μια διαφορετική σχέση με τους κατοίκους.
Από την ίδρυσή της η μονή δέσποζε στα εκκλησιαστικά πράγματα της περιοχής αφού είχε αναγνωριστεί ως σταυροπηγιακή το 1606 από τον Οικουμενικό Πατριάρχη Ραφαήλ Β΄.
Πελεκητή ονομάστηκε καθώς τα κελιά της δημιουργήθηκαν μέσα στους βράχους σε τέσσερα επίπεδα, όπου οι μοναχοί ζούσαν και λειτουργούσαν το μοναστήρι, ενώ υπήρχε ακόμη και κρυφό σχολειό.
Ο Πορφύριος
Όπως αναφέρει ο Φώτης Κερασιώτης, που έχει ασχοληθεί με την ιστορία της μονής, η ίδρυσή της άρχισε πιθανότατα στα τέλη του 15ου αιώνα από τον Πνευματικό Πορφύριο και ολοκληρώθηκε το 1529 στη σημερινή της μορφή από τον νέο Οσιομάρτυρα Δαμιανό, ο οποίος ιστορείται ως «κτήτωρ» σε δύο τοιχογραφίες της. Το μοναστήρι αγιογραφήθηκε στα μέσα του 17ου αιώνα και έχει δύο ναούς, τον Ναό της Αναλήψεως του Χριστού και τον Ναό της Παναγιάς Φανερωμένης (το Καθολικό).
Το Καθολικό είναι ο κεντρικός και αρχαιότερος ναός, αφιερωμένος στην Ανάληψη του Κυρίου. Είναι μονόκλιτη βασιλική με νάρθηκα, στεγασμένη με κυλινδρική καμάρα, με ενισχυτικό τόξο στο μέσο. Σύμφωνα με σχετική επιγραφή που υπάρχει εντός του ναού, αγιογραφήθηκε το 1654 από τους αγιογράφους Ιωάννη, Νικόλαο Ιερέα και Ιάκωβο Ιερομόναχο.
Ο δεύτερος ναός είναι αφιερωμένος στην Παναγία Φανερωμένη. Είναι αθωνικού ρυθμού, με τρούλο και πλευρικούς χορούς, χωρίς εσωτερικούς κίονες. Οι τοιχογραφίες, όπως προκύπτει από σχετική επιγραφή που υπάρχει επάνω από τη θύρα εισόδου, ιστορήθηκαν το 1666. Ανιστορήθηκαν το 1674 από τον αγιογράφο Ιάκωβο και τον γιο του Δημήτριο.
Γνωστή είναι η μικρή αλλά θαυματουργή εικόνα της Παναγίας Πελεκητής, στην οποία έχει ζωγραφιστεί η Παναγία με τον Χριστό στην αγκαλιά της. Η εικόνα δυστυχώς εκλάπη και αναζητείται για να επιστραφεί στη φυσική της θέση, το μοναστήρι. Ο Ευρυτάνας ιστορικός Πάνος Βασιλείου το 1929 έγραψε τα εξής: «Εκτός της αρίστης Βυζαντινής τέχνης σε τοιχογραφίες, υπάρχει εδώ μια εικόνα (ελαιογραφία 0,04Χ0,03) της Παναγίας με τον Χριστό στην αγκαλιά της, έργο Ραφαηλικής τέχνης. Δεν εξηγείται πώς η μικροσκοπική αυτή εικονίτσα, που θεωρείται και σαν παλαιότερη, αλλά θαυματουργός, βρέθηκε εδώ πάνω. Φέρει χρονολογία 1654.
Η τεχνοτροπία της θυμίζει τον Χριστό του Πρωτάτου του Αγίου Όρους, το γνωστό έργο του Πανσέληνου. Μάλιστα ήταν η εικονίτσα τούτη στολισμένη με 20 πολύτιμες πέτρες από τις οποίες οι 16 αφαιρέθηκαν από… αγνώστους, χωρίς φυσικά τούτου να σημειωθεί σε κανένα, ως τα σήμερα, αστυνομικό δελτίο. Μένουν ακόμα, ευτυχώς, 4 ερυθρόχρωμες πετρούλες στο επαργυρωμένο περίβλημά της που έχει μέγεθος 0,21Χ0,23 μ. και που φέρει επάνω του σκαλισμένα αγγελούδια. Μια απέραντη καλοσύνη ζωγραφίζεται στο χαμογελαστό πρόσωπο της Παναγίας, της οποίας το παιδάκι παρουσιάζει κάτι το αληθινά Θείο και αξιοθαύμαστο για τη χαρούμενη εκφραστικότητά του. Η θαυμάσια αυτή εικόνα της Παναγίας της Πελεκητής θυμίζει Αναγέννηση».
Το μοναστήρι λόγω της περίτεχνης κατασκευής του και της ένδοξης ιστορίας του έχει ανακηρυχθεί «Ιστορικό Διατηρητέο Μνημείο». Δυστυχώς, όμως, από τον πλούτο των εκκλησιαστικών κειμηλίων και της σπάνιας βιβλιοθήκης του ελάχιστα, σήμερα, διασώζονται.
Το μοναστήρι πανηγυρίζει στις 15 Αυγούστου, της Κοιμήσεως της Θεοτόκου. Τα τελευταία χρόνια, ύστερα από σημαντικές πρωτοβουλίες των τοπικών φορέων και άλλων παραγόντων, εξευρέθηκαν τα απαραίτητα χρηματικά ποσά και το μοναστήρι έχει ανακαινισθεί και αξιοποιηθεί, συγκεντρώνοντας πλήθος προσκυνητών από ολόκληρη την ελληνική επικράτεια.
Όταν οι μοναχοί μετακίνησαν τα σύνορα το 1831
Εντύπωση προκαλεί και το εξής περιστατικό: Μετά τη δημιουργία του ελληνικού Κράτους, το 1831, η Καρύτσα (είναι το χωριό κάτω από το μοναστήρι) και ο Μπελεκομύτης βρέθηκαν εκτός ελληνικών συνόρων γιατί καθορίστηκαν επί του Καρυτσιώτη ποταμού, ενώ αυτά τα δύο χωριά βρίσκονται μετά τον ποταμό. Τότε οι μοναχοί μαζί με τους κατοίκους των δύο χωριών μετακίνησαν αυθαίρετα τα σύνορα και τα τοποθέτησαν μετά το μοναστήρι, στο οροπέδιο του Καραμανώλη.
Panagia Pelekiti(rusticated): The "Queen" of Agrafa
It is one of the monasteries that stand out. The landscape, architecture, history make the Holy Monastery of Panayia Pelekiti a pilgrimage center. It is built above the artificial lake Plastira in Karditsa and is administratively subordinated to the Cathedral of Fanariers. According to the latest historical data, it was built about five centuries ago on a steep rocky slope of Agrafa, at an altitude of 1,400 meters, northwest of Karitsa village.
The history of the Holy Monastery of Panagia Pelekiti has been linked to the course of the region, which participated in all the struggles of the Nation. During the revolution of 1821 Karitsa was destroyed by the Turks, while in 1943 by the Germans. The monks of the monastery were among the protagonists in the liberation of Karitsa from the Turks, creating a different relationship with the inhabitants.
Since its founding, the monastery has dominated the ecclesiastical things of the region since it was recognized as a cruciform in 1606 by the Ecumenical Patriarch Raffael II.
Pelekiti was named as its cells were created in the rocks on four levels, where the monks lived and functioned the monastery, while there was even a hidden school.
Porphyrios
According to Fotis Kerassiotis, who has dealt with the history of the monastery, it was probably founded at the end of the 15th century by the Spiritual Porphyry and was completed in 1529 in its present form by the new Omar Martyr Damianos, who is described as a "builder" In two frescoes. The monastery was hagiographed in the middle of the 17th century and has two temples, the Church of the Ascension of Christ and the Church of Panagia Faneromeni (the Catholic).
The Katholikon is the central and most ancient temple, devoted to Ascension of the Lord. It is a one-aisled basilica with a narthex, sheltered by a cylindrical arch, with a reinforcement bow in the middle. According to a relevant inscription inside the temple, it was painted in 1654 by hagiographers Ioannis, Nicholas Priest and Iacob Ieromonas.
The second temple is dedicated to Panagia Faneromeni. It is of the Athonian style, with dome and side dances, without internal columns. The frescoes, as indicated by a relevant inscription above the entrance door, were discovered in 1666. They were painted in 1674 by the icon-painter Iakovos and his son Dimitrios.
Known is the small but miraculous icon of Panagia Pelekiti, in which the Virgin Mary is painted with Christ in her arms. The picture is unfortunately stolen and sought to be returned to its natural place, the monastery. Evrytanas historian Panos Vassiliou wrote in 1929: "In addition to the excellent Byzantine art in frescoes, there is an icon (oil painting 0,04x0,03) of the Virgin Mary with Christ in her arms, a work of Raphael art. It is not explained how this tiny icon, which is considered as an old but miraculous icon, was found here. It dates back to 1654.
The style reminiscent of the Christ of the Protaton of Mount Athos, the well-known work of the Full Moon. In fact, this icon was embellished with 20 precious stones, of which 16 were removed from ... strangers, of course not to mention to anyone, as today, a police record. There are still, fortunately, 4 red-colored petals in its silver-plated casing, which is 0.21 x 0.23 m in size and carved on it with carved angels. An immense kindness is painted on the smiling face of Our Lady, whose child presents something truly divine and admirable for his joyful expressiveness. This magnificent icon of Virgin Mary Pelekite reminds Renaissance. "
The monastery, due to its elaborate construction and its glorious history, has been declared "Historic Preserved Monument". Unfortunately, however, the wealth of ecclesiastical heirlooms and its rare library are scarcely preserved today.
The monastery celebrates on August 15, the Assumption of the Virgin Mary. In recent years, after significant initiatives by local actors and other actors, the necessary money has been found and the monastery has been renovated and exploited, gathering crowds of pilgrims from all over Greece.
When the monks moved the border in 1831
The following incident is also impressed: After the Greek State was founded in 1831, Karytsa (the village under the monastery) and Belekomytis were found outside the Greek border because they were established on the river Karytsiotis, and these two villages are afterwards River. Then the monks, along with the inhabitants of the two villages, arbitrarily moved the borders and placed them after the monastery, on the plateau of Karamanolis.
Τα έτη πολλά και Παναγιοσκέπαστα!
My Board “Karditsa countryard” on gettyimages
My photos for sale on getty images
Album
Ι.Μ.Παναγίας Πελεκητής H.M.Virgin Mary Rusticated
On my blog Λογεικών Logikon
Παναγία Πελεκητή: Η «βασίλισσα» των Αγράφων
Είναι ένα από τα μοναστήρια που ξεχωρίζουν. Το τοπίο, η αρχιτεκτονική του, η ιστορία του καθιστούν την Ιερά Μονή της Παναγίας Πελεκητής προσκυνηματικό κέντρο. Βρίσκεται κτισμένη πάνω από την τεχνητή λίμνη Πλαστήρα στην Καρδίτσα και υπάγεται διοικητικά στη Μητρόπολη Φαναριοφερσάλων. Σύμφωνα με τα τελευταία ιστορικά στοιχεία, κτίστηκε πριν από περίπου πέντε αιώνες σε μια απόκρημνη, βραχώδη πλαγιά των Αγράφων, σε υψόμετρο 1.400 μέτρων, βορειοδυτικά του χωριού Καρίτσα.
Η ιστορία της Ιεράς Μονής Παναγίας Πελεκητής έχει συνδεθεί με την πορεία της περιοχής, η οποία συμμετείχε σε όλους τους αγώνες του Έθνους. Κατά την επανάσταση του 1821 η Καρίτσα καταστράφηκε από τους Τούρκους, ενώ το 1943 από τους Γερμανούς. Οι μοναχοί της μονής ήταν εκ των πρωταγωνιστών κατά την απελευθέρωση της Καρίτσας από τους Τούρκους, δημιουργώντας μια διαφορετική σχέση με τους κατοίκους.
Από την ίδρυσή της η μονή δέσποζε στα εκκλησιαστικά πράγματα της περιοχής αφού είχε αναγνωριστεί ως σταυροπηγιακή το 1606 από τον Οικουμενικό Πατριάρχη Ραφαήλ Β΄.
Πελεκητή ονομάστηκε καθώς τα κελιά της δημιουργήθηκαν μέσα στους βράχους σε τέσσερα επίπεδα, όπου οι μοναχοί ζούσαν και λειτουργούσαν το μοναστήρι, ενώ υπήρχε ακόμη και κρυφό σχολειό.
Ο Πορφύριος
Όπως αναφέρει ο Φώτης Κερασιώτης, που έχει ασχοληθεί με την ιστορία της μονής, η ίδρυσή της άρχισε πιθανότατα στα τέλη του 15ου αιώνα από τον Πνευματικό Πορφύριο και ολοκληρώθηκε το 1529 στη σημερινή της μορφή από τον νέο Οσιομάρτυρα Δαμιανό, ο οποίος ιστορείται ως «κτήτωρ» σε δύο τοιχογραφίες της. Το μοναστήρι αγιογραφήθηκε στα μέσα του 17ου αιώνα και έχει δύο ναούς, τον Ναό της Αναλήψεως του Χριστού και τον Ναό της Παναγιάς Φανερωμένης (το Καθολικό).
Το Καθολικό είναι ο κεντρικός και αρχαιότερος ναός, αφιερωμένος στην Ανάληψη του Κυρίου. Είναι μονόκλιτη βασιλική με νάρθηκα, στεγασμένη με κυλινδρική καμάρα, με ενισχυτικό τόξο στο μέσο. Σύμφωνα με σχετική επιγραφή που υπάρχει εντός του ναού, αγιογραφήθηκε το 1654 από τους αγιογράφους Ιωάννη, Νικόλαο Ιερέα και Ιάκωβο Ιερομόναχο.
Ο δεύτερος ναός είναι αφιερωμένος στην Παναγία Φανερωμένη. Είναι αθωνικού ρυθμού, με τρούλο και πλευρικούς χορούς, χωρίς εσωτερικούς κίονες. Οι τοιχογραφίες, όπως προκύπτει από σχετική επιγραφή που υπάρχει επάνω από τη θύρα εισόδου, ιστορήθηκαν το 1666. Ανιστορήθηκαν το 1674 από τον αγιογράφο Ιάκωβο και τον γιο του Δημήτριο.
Γνωστή είναι η μικρή αλλά θαυματουργή εικόνα της Παναγίας Πελεκητής, στην οποία έχει ζωγραφιστεί η Παναγία με τον Χριστό στην αγκαλιά της. Η εικόνα δυστυχώς εκλάπη και αναζητείται για να επιστραφεί στη φυσική της θέση, το μοναστήρι. Ο Ευρυτάνας ιστορικός Πάνος Βασιλείου το 1929 έγραψε τα εξής: «Εκτός της αρίστης Βυζαντινής τέχνης σε τοιχογραφίες, υπάρχει εδώ μια εικόνα (ελαιογραφία 0,04Χ0,03) της Παναγίας με τον Χριστό στην αγκαλιά της, έργο Ραφαηλικής τέχνης. Δεν εξηγείται πώς η μικροσκοπική αυτή εικονίτσα, που θεωρείται και σαν παλαιότερη, αλλά θαυματουργός, βρέθηκε εδώ πάνω. Φέρει χρονολογία 1654.
Η τεχνοτροπία της θυμίζει τον Χριστό του Πρωτάτου του Αγίου Όρους, το γνωστό έργο του Πανσέληνου. Μάλιστα ήταν η εικονίτσα τούτη στολισμένη με 20 πολύτιμες πέτρες από τις οποίες οι 16 αφαιρέθηκαν από… αγνώστους, χωρίς φυσικά τούτου να σημειωθεί σε κανένα, ως τα σήμερα, αστυνομικό δελτίο. Μένουν ακόμα, ευτυχώς, 4 ερυθρόχρωμες πετρούλες στο επαργυρωμένο περίβλημά της που έχει μέγεθος 0,21Χ0,23 μ. και που φέρει επάνω του σκαλισμένα αγγελούδια. Μια απέραντη καλοσύνη ζωγραφίζεται στο χαμογελαστό πρόσωπο της Παναγίας, της οποίας το παιδάκι παρουσιάζει κάτι το αληθινά Θείο και αξιοθαύμαστο για τη χαρούμενη εκφραστικότητά του. Η θαυμάσια αυτή εικόνα της Παναγίας της Πελεκητής θυμίζει Αναγέννηση».
Το μοναστήρι λόγω της περίτεχνης κατασκευής του και της ένδοξης ιστορίας του έχει ανακηρυχθεί «Ιστορικό Διατηρητέο Μνημείο». Δυστυχώς, όμως, από τον πλούτο των εκκλησιαστικών κειμηλίων και της σπάνιας βιβλιοθήκης του ελάχιστα, σήμερα, διασώζονται.
Το μοναστήρι πανηγυρίζει στις 15 Αυγούστου, της Κοιμήσεως της Θεοτόκου. Τα τελευταία χρόνια, ύστερα από σημαντικές πρωτοβουλίες των τοπικών φορέων και άλλων παραγόντων, εξευρέθηκαν τα απαραίτητα χρηματικά ποσά και το μοναστήρι έχει ανακαινισθεί και αξιοποιηθεί, συγκεντρώνοντας πλήθος προσκυνητών από ολόκληρη την ελληνική επικράτεια.
Όταν οι μοναχοί μετακίνησαν τα σύνορα το 1831
Εντύπωση προκαλεί και το εξής περιστατικό: Μετά τη δημιουργία του ελληνικού Κράτους, το 1831, η Καρύτσα (είναι το χωριό κάτω από το μοναστήρι) και ο Μπελεκομύτης βρέθηκαν εκτός ελληνικών συνόρων γιατί καθορίστηκαν επί του Καρυτσιώτη ποταμού, ενώ αυτά τα δύο χωριά βρίσκονται μετά τον ποταμό. Τότε οι μοναχοί μαζί με τους κατοίκους των δύο χωριών μετακίνησαν αυθαίρετα τα σύνορα και τα τοποθέτησαν μετά το μοναστήρι, στο οροπέδιο του Καραμανώλη.
Panagia Pelekiti(rusticated): The "Queen" of Agrafa
It is one of the monasteries that stand out. The landscape, architecture, history make the Holy Monastery of Panayia Pelekiti a pilgrimage center. It is built above the artificial lake Plastira in Karditsa and is administratively subordinated to the Cathedral of Fanariers. According to the latest historical data, it was built about five centuries ago on a steep rocky slope of Agrafa, at an altitude of 1,400 meters, northwest of Karitsa village.
The history of the Holy Monastery of Panagia Pelekiti has been linked to the course of the region, which participated in all the struggles of the Nation. During the revolution of 1821 Karitsa was destroyed by the Turks, while in 1943 by the Germans. The monks of the monastery were among the protagonists in the liberation of Karitsa from the Turks, creating a different relationship with the inhabitants.
Since its founding, the monastery has dominated the ecclesiastical things of the region since it was recognized as a cruciform in 1606 by the Ecumenical Patriarch Raffael II.
Pelekiti was named as its cells were created in the rocks on four levels, where the monks lived and functioned the monastery, while there was even a hidden school.
Porphyrios
According to Fotis Kerassiotis, who has dealt with the history of the monastery, it was probably founded at the end of the 15th century by the Spiritual Porphyry and was completed in 1529 in its present form by the new Omar Martyr Damianos, who is described as a "builder" In two frescoes. The monastery was hagiographed in the middle of the 17th century and has two temples, the Church of the Ascension of Christ and the Church of Panagia Faneromeni (the Catholic).
The Katholikon is the central and most ancient temple, devoted to Ascension of the Lord. It is a one-aisled basilica with a narthex, sheltered by a cylindrical arch, with a reinforcement bow in the middle. According to a relevant inscription inside the temple, it was painted in 1654 by hagiographers Ioannis, Nicholas Priest and Iacob Ieromonas.
The second temple is dedicated to Panagia Faneromeni. It is of the Athonian style, with dome and side dances, without internal columns. The frescoes, as indicated by a relevant inscription above the entrance door, were discovered in 1666. They were painted in 1674 by the icon-painter Iakovos and his son Dimitrios.
Known is the small but miraculous icon of Panagia Pelekiti, in which the Virgin Mary is painted with Christ in her arms. The picture is unfortunately stolen and sought to be returned to its natural place, the monastery. Evrytanas historian Panos Vassiliou wrote in 1929: "In addition to the excellent Byzantine art in frescoes, there is an icon (oil painting 0,04x0,03) of the Virgin Mary with Christ in her arms, a work of Raphael art. It is not explained how this tiny icon, which is considered as an old but miraculous icon, was found here. It dates back to 1654.
The style reminiscent of the Christ of the Protaton of Mount Athos, the well-known work of the Full Moon. In fact, this icon was embellished with 20 precious stones, of which 16 were removed from ... strangers, of course not to mention to anyone, as today, a police record. There are still, fortunately, 4 red-colored petals in its silver-plated casing, which is 0.21 x 0.23 m in size and carved on it with carved angels. An immense kindness is painted on the smiling face of Our Lady, whose child presents something truly divine and admirable for his joyful expressiveness. This magnificent icon of Virgin Mary Pelekite reminds Renaissance. "
The monastery, due to its elaborate construction and its glorious history, has been declared "Historic Preserved Monument". Unfortunately, however, the wealth of ecclesiastical heirlooms and its rare library are scarcely preserved today.
The monastery celebrates on August 15, the Assumption of the Virgin Mary. In recent years, after significant initiatives by local actors and other actors, the necessary money has been found and the monastery has been renovated and exploited, gathering crowds of pilgrims from all over Greece.
When the monks moved the border in 1831
The following incident is also impressed: After the Greek State was founded in 1831, Karytsa (the village under the monastery) and Belekomytis were found outside the Greek border because they were established on the river Karytsiotis, and these two villages are afterwards River. Then the monks, along with the inhabitants of the two villages, arbitrarily moved the borders and placed them after the monastery, on the plateau of Karamanolis.
A two-storey house is reflected in the water surface of a calm lake in springtime.
Plastiras’s lake (aka Tavrōpos's Reservoir) is artificial, yet in harmony with nature. The snow-capped Agrafa mountains, too, are reflected in the lake near the city of Karditsa. Agrafa is the southernmost part of the Pindus range, in mainland Greece. The lake's surface acts as a mirror, reflecting the beauty of the entire serene scenery.
Water, mirrors, houses and reflections are elements with symbolic meaning in psychoanalysis: Its progenitor concluded that sexual instincts could not be wholly tamed, and that mental processes were unconscious and could “only reach the ego and come under its control through incomplete and untrustworthy perceptions.”
“The ego is not master in its own house.”
—Sigmund Freud (A Difficulty in the Path of Psycho-Analysis)
Trees reflected in the surface of a lake in flood. The snow-capped Agrafa mountains, too, are reflected in Plastiras’s lake, aka Tavrōpos’s Reservoir. The lake’s surface acts as a wonderful mirror, smoothly and calmly reflecting the beauty of the entire serene scenery. The mood is strongly reminiscent of the literary passage:
“Think, and more clearly wilt thou grasp it, seeing
Life is but light in many-hued reflection.”
—Johann Wolfgang von Goethe (Faust, p. II, translation by: G.M. Priest)
(Alternative translation:
“In the colorful reflection we have what is life” )
Goethe’s original text in German:
🇩🇪
“Ihm sinne nach und du begreifst genauer:
Am farbigen Abglanz haben wir das Leben.”
A tree and the clouds are reflected in the water surface of a calm lake in late April. Plastiras’s lake (aka Tavrōpos’s Reservoir, fed by Tavrōpos river) is artificial, yet in harmony with nature.
The snow-capped Agrafa mountains, too, are reflected in the lake near the city of Karditsa, Greece, on this spring morning. Agrafa is the southernmost part of the Pindus range, in mainland Greece.
The Ottomans never conquered this region (the area and its population were “agrafa” = unrecorded in the Sultan's tax register; as a result, the people were free throughout the four centuries of Ottoman Turkish occupation).
The lake’s surface acts as a mirror, reflecting the beauty of the entire serene scenery. The mood is strongly reminiscent of the poem lines:
“Sleep wrapped you in green leaves like a tree
you breathed like a tree in the quiet light
in the limpid spring I looked at your face
eyelids closed, eyelashes brushing the water.”
—George Seferis (Mythistorēma)
🇬🇷 Original text in modern Greek:
❝Ὁ ὕπνος σὲ τύλιξε, σὰν ἕνα δέντρο, μὲ πράσινα φύλλα,
ἀνάσαινες, σὰν ἕνα δέντρο, μέσα στὸ ἥσυχο φῶς,
μέσα στὴ διάφανη πηγὴ κοίταξα τὴ μορφή σου·
κλεισμένα βλέφαρα καὶ τὰ ματόκλαδα χάραζαν τὸ νερό.❞
—Γιώργος Σεφέρης (Μυθιστόρημα)
View of Plastira lake before the top Angona, during cartography of area!
altusmaps.com/%CF%80%CE%B5%CE%B6%CE%BF%CF%80%CE%BF%CF%81%...
© Photo by Tasos Tsoukalas...this foto is sold out in exchibition of Basement Art Gallery in the year of 2007
www.facebook.com/pages/Tasos-Tsoukalas-Photography-/29358...
e-mail : t.tsoukalas1978@yahoo.com
Follow me on twitter.com/
The Bridge of Agios Vissarionas over the river Portaikos is situated 1.6 km to the west of Pyli village, Thessaly, Greece amidst a remarkable landscape between the large masses of Aspropotamos and Agrafa mountain chains. The side walls have a width of 0.30 meters with a height of 0.70 meters. The total expansion (length) of the bridge stands at 65 meters. The bridge was built in 1514 by Saint Vissarion.
The stone bridge of “Manolis” is the last of the bridges over Agrafiotis River, located near the spot where the river is meeting Kremaston Lake, approximately 55 kilometers away from Karpenisi. This magnificent bridge offered safe passage from Evrytania to western Central Greece for almost 350 years.
It is the oldest stone bridge of Evrtania,
It is a single arched bridge which almost all year is underwater and only part of its arch may be visible, except the summer months when the water level drops and the whole bridge is visible again. According to an inscription it was built in 1659, by Dimitrios and Manolis.