Weapons of the Second World War
View allAll Photos Tagged WO-II
Het is nog vroeg en de ochtendnevel is nog niet volledig opgetrokken wanneer een sneltrein naar Sofia door het dorpje Thompson rijdt. Deze plek werd genoemd naar een Britse officier die tijdens WO II verbindingsman was tussen het Britse leger en Bulgaarse partizanen.
Het Domineespaadje dateert uit de 16e eeuw en verbindt de Pastorie aan de Raadhuislaan met de Clemenskerk (PKN-gemeente) aan de Kerklaan, een afstand van 500 meter.
In WO II was dit streng verboden gebied aangezien hier telefoonkabels van de Duitsers liepen, die aan het kanaal (Drentse Hoofdvaart) stellingen hadden ter verdediging van de - gelukkig - nooit operationeel geworden ' Fliegerhorst Havelte'.
Ná de oorlog raakte het paadje in onbruik en verval o.a. vanwege mogelijk achter gebleven munitie.
Pas in 2002 heeft 'Landschapsbeheer Drenthe' mbv de inzet van vele vrijwilligers dit prachtige pad (onderdeel van de 'rode wandeling') in oude luister hersteld.
Aan het pad ligt een schitterende kikkerpoel en ons mooie openlucht theater 'De Speulkoele' .
In commemoration of the orphans of war of WO II this bed and suitcase was placed here in the woods of the domain of Kiewit, Belgium. In the case there's an explanation and photo's of the children that were located here after the war !!
"Each Square Meter of Oświęcim is contaminated"......
Kevin Prenger
------------------------------------------------------------------------------
Arbeit macht frei is a German phrase meaning "work sets you free".
The slogan is known for appearing on the entrance of Auschwitz and other Nazi concentration camps.
The slogan's use was implemented by SS officer Theodor Eicke at Dachau concentration camp and then copied by Rudolf Höss at Auschwitz.
The Auschwitz I sign was made by prisoner-labourers including master blacksmith Jan Liwacz, and features an upside-down B, which has been interpreted as an act of defiance by the prisoners who made it.
Oświęcim, Auschwitz I, Poland
Op woensdag 18 april 2012 werd door een Chinook transport-helicopter van de Koninklijke Luchtmacht het monument ter nagedachtenis aan 117 bemanningsleden van geallieerde vliegtuigen die tussen 1941 en 1945 in Harderwijk of directe omgeving tijdens WO-II hun leven verloren, geplaatst in het Wolderwijd voor de Harderwijkse kust.
In dit water hebben vrijwel alle betrokkenen hun leven verloren.
english:
WW-II Monument to Allied Airmen:
The monument in memory of 117 crew members of allied aircraft, who lost their lives between 1941 and 1945 in Harderwijk or the immediate vicinity during WWII, placed in the water off the Harderwijk coast.
Monument 20220614(1)-1©
Gonneville Castle
Gonneville Castle dates back to the 16th century and was built on the site of an older castle. Only the keep remains of this older castle.
Over the centuries, it was renovated and rebuilt, but managed to retain its medieval appearance.
The castle has had many owners.
In 1842, Mrs Lambert bought the castle. She was convinced that there was treasure hidden in the walls. In her search for the treasure, she had large parts of the castle demolished. In 1849, she sold the remains.
Despite the large number of soldiers stationed within its walls, the castle emerged from World War II relatively unscathed.
Restoration of the castle began in 1954.
--------------------
Het kasteel van Gonneville dateert uit de 16e eeuw, en werd gebouwd op de plaats waar vroeger al een ouder kasteel stond. Van dit oudere kasteel is enkel de donjon behouden.
Gedurende de eeuwen werd het verbouwd en herbouwd, maar wist het middeleeuws uitzicht te behouden.
Het kasteel kende veel eigenaars.
In 1842 kocht mevrouw Lambert het kasteel. Zij was ervan overtuigd dat er een schat verborgen was in de muren. In haar zoektocht naar de schat liet ze grote delen van het kasteel slopen. In 1849 verkocht ze de restanten.
Ondanks het groot aantal soldaten dat binnen de muren was gestationeerd, kwam het kasteel vrij onbeschadigd door WO II.
Vanaf 1954 werd het kasteel gerestaureerd.
Zoerselhof Castle
The history of Zoerselhof Castle dates back to 1287, when it was still a large farmstead belonging to St Bernard's Abbey in Hemiksem. The farmhouse burned down in 1754, but was rebuilt shortly afterwards.
The present building was erected in 1787 by steward Bonifacius De Wolf.
During the French Revolution, the estate was seized and came into private hands from 1797.
The castle changed hands regularly since then.
After WWII, hot was converted into a hotel-restaurant.
On 4 November 1956, the top floor was destroyed by a fire. The castle was immediately restored.
In 1989, the castle was sold. The new owner renovated the castle and returned the estate to its 18th-century state.
--------------------
De geschiedenis van kasteel Zoerselhof gaat terug tot 1287, en was toen nog een grote hoeve dat toebehoorde aan de Sint-Bernardusabdij uit Hemiksem. In 1754 brandde de hoeve af, maar werd kort daarop herbouwd.
Het huidige gebouw werd in 1787 opgericht door rentmeester Bonifacius De Wolf.
Tijdens de Franse Revolutie werd het domein aangeslagen en kwam vanaf 1797 in private handen.
Het kasteel veranderde sindsdien regelmatig van eigenaar.
Na WO II werd heet ingericht als hotel-restaurant.
Op 4 november 1956 werd de bovenste verdieping vernield door een brand. Het kasteeltje werd onmiddellijk hersteld.
In 1989 werd het kasteel verkocht. De nieuwe eigenaar renoveerde het kasteel en bracht het domein terug naar de 18e eeuwse toestand.
Dur-Écu manor
The Manoir of Dur-Écu was rebuilt in the 16th century on older foundations.
In the early 17th century, Thomas Lesdo had it rebuilt as it stands today.
The estate with the manor house passed through many hands. However, it was rarely the residence of the owners. A consequence of this absence was a fairly constant poor maintenance of the buildings.
In 1758, Dur-Écu was one of the first places to be occupied by the British. From there, British troops advanced further into the country.
The Le Moigne family, a farming family, bought the estate in 1773. Their descendants further expanded the manor. In the 19th century, several members of the Le Moigne family became mayor of Urville.
At the beginning of the Second World War, Dur-Écu was occupied by the Germans. In June 1944, it was bombed by the British, causing serious damage. Restoration work began immediately after the war.
Since 1982, the manor has been listed as a historic monument.
Descendants of the Le Moigne family still own the estate.
--------------------
De Manoir van Dur-Écu werd in de 16e eeuw herbouwd op oudere fundamenten.
In het begin van de 17e eeuw liet Thomas Lesdo het herbouwen zoals het nu nog is.
Het landgoed met de manoir ging door vele handen. Het was echter zelden de woonplaats van de eigenaars. Een gevolg van deze afwezigheid was een vrij constant slecht onderhoud van de gebouwen.
In 1758 was Dur-Écu een van de eerste plaatsen die door de Engelsen werden bezet. Van daaruit vertrokken de Engelse troepen verder het land in.
De familie Le Moigne, een boerenfamilie, kocht het landgoed in 1773. Nakomelingen bouwden de manoir verder uit. In de 19e eeuw werden verschillende Le Moignes burgemeester van Urville.
Aan het begin van WO II werd Dur-Écu door de Duitsers bezet. In juni 1944 werd het door de Engelsen gebombardeerd waardoor het ernstig werd beschadigd. Onmiddellijk na de oorlog werd werk gemaakt van de restauratie.
Sinds 1982 staat de manoir op de lijst van historische monumenten.
Nakomelingen van de familie Le Moigne zijn nog steeds eigenaar van het landgoed.
Architectural patterns In Roombeek, Enschede, build after a display of fireworks exploded and destroyed the neighborhood. This was the biggest explosion in the Netherlands after WO-II. The outside of the building (an energy-plant) is tiled with ceramic tiles. These tiles are 1 * 1m and designed in 'Delfts blauw'.
Bethlehem Castle
The history of castle dates back to the 13th century. It was then called Limmel castle. In 1331, it came into the possession of the Order of the Teutonic Knights, an order of knights that also owned castle Alden Biesen. They had the castle thoroughly rebuilt at the beginning of the 16th century and then called it Castle Bethlehem.
In 1584 - 1585, the castle was occupied and looted by soldiers. Only in 1707 was the castle restored.
In 1796, Bethlehem castle was forfeited as an ecclesiastical domain property by the new French rulers. A year later, it was sold by auction. During the following years, the castle was sold several times.
Around 1935, the castle functioned as a leisure resort.
During WWII, it was used by the National Youth Storm, the youth movement of the National Socialist Movement.
After the war, it briefly housed a film production company. It then served as a residence for Italian guest workers.
In 1953, the castle was put into use by the High Hotel School Maastricht.
--------------------
De geschiedenis van kasteel gaat terug tot de 13e eeuw. Het werd toen kasteel Limmel genoemd. In 1331 kwam het in bezit van de Orde van de Duitse Ridders, een ridderorde die ook kasteel Alden Biesen bezat. Zij lieten het kasteel aan het begin van de 16e eeuw grondig verbouwen en noemden het daarna kasteel Bethlehem.
In 1584 – 1585 werd het kasteel door soldaten bezet en geplunderd. Pas in 1707 was het kasteel hersteld.
In 1796 werd kasteel Bethlehem als kerkelijk domeingoed verbeurd verklaard door de nieuwe Franse machthebbers. Een jaar later werd het per opbod verkocht. Gedurende de volgende jaren werd het kasteel verschillende malen verkocht.
Omstreeks 1935 functioneerde het kasteel als ontspanningsoord.
Tijdens WO II werd het gebruikt door de Nationale Jeugdstorm, de jongerenbeweging van de Nationaal-Socialiste Beweging.
Na de oorlog was er korte tijd een filmproductiemaatschappij gevestigd. Daarna deed het dienst als verblijfplaats voor Italiaanse gastarbeiders.
In 1953 werd het kasteel in gebruik genomen door de Hoge Hotelschool Maastricht.
The interior of a room for prisoners until Spring 1941. Prisoners slept crowded together on straw matresses. In te morning they had to gather up the matresses and arrange them in the corner of the room.
Auschwitz was originally a Polish Army camp, so when the German's came in all they had to do was remodel a bit, so to say. Early on, Auschwitz housed political prisoners--Poles who were guilty of being educated, involved in politics, or teachers.
Auschwitz had 28, two story blocks. It was very quickly filled to capacity and so Birkenau (only two miles away) was opened; it is 20 times bigger than Auschwitz.
Oświęcim, Auschwitz, Poland
Ter Rijst Castle
Ter Rijst Castle was built around 1820 to replace an older castle commissioned by Philippe Huysmans d'Annecroix. This builder held important positions under French rule and the Kingdom of the Netherlands.
From 1922, the castle was rented by the Delannoy family. They left the castle on 9 May 1940, one day before the outbreak of World War II. Elisabeth van der Noot d'Assche took up residence there. She was the mistress of military governor von Falkenhausen until she fell into disgrace.
After WWII, the castle was rented out until it was donated to the Belgian state in 1981.
-----------------------------
Kasteel Ter Rijst werd omstreeks 1820 gebouwd ter vervanging van een ouder kasteel in opdracht van Philippe Huysmans d’Annecroix. Deze bouwheer bekleedde belangrijke functies onder het Franse bewind en het koninkrijk der Nederlanden.
Vanaf 1922 werd het kasteel gehuurd door de familie Delannoy. Zij verlieten het kasteel op 9 mei 1940, één dag voor het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog. Hierop nam Elisabeth van der Noot d’Assche er haar intrek. Ze was de maîtresse van militair gouverneur von Falkenhausen, tot ze in ongenade viel.
Na WO II werd het kasteel verhuurd tot het in 1981 aan de Belgische Staat werd geschonken.
Beaulieu Castle
Around 1777, a first castle was built on this site by General de Beaulieu. During the Brabant Revolution (1789 - 1790), the castle was looted by the revolutionaries. The castle had only been restored when it was burned down by French troops in 1794. When Belgium was annexed by France (in 1795), the castle was confiscated.
A second castle built in the same classical style succeeded it in 1803. This castle was heavily damaged during WWII. In the early 1960s, Beaulieu castle was rebuilt.
--------------------
Rond 1777 werd op deze plaats een eerste kasteel gebouwd door generaal de Beaulieu. Tijdens de Brabantse Revolutie (1789 – 1790) werd het kasteel geplunderd door de revolutionairen. Het kasteel was pas gerestaureerd toen het in 1794 werd afgebrand door Franse troepen. Bij de annexatie van België door Frankrijk (in 1795) werd het kasteel in beslag genomen.
Een tweede kasteel, gebouwd in dezelfde klassieke stijl volgde het op in 1803. Dit kasteel werd zwaar beschadigd tijdens WO II. In het begin van de zestiger jaren van de 20e eeuw werd kasteel Beaulieu herbouwd.
Het monument is een initiatief van de Eerste Remunjse Echte Kaerelsklup (EREK), een stichting die zich inzet voor culturele en maatschappelijke kwesties in de stad Roermond
www.youtube.com/watch?v=bFV265SbtlM
nos.nl/artikel/2035005-eerste-vuurgevecht-wo-ii-in-nederl...
The tragedy with the Indonesian submarine KRI Nanggala-402 in April 2021 shows the vulnerability of submarine crews.
When Indonesia (Netherlands East Indies at the time) was occupied by the Japanese army, this photo was taken. From Fremantle and Darwin, Australia, the Netherlands army performed missions in Indonesia, under the operational command of the United States army. Ten NEFIS (Netherlands East Indies Forces Intelligence Service) missions were done.
Lou Bierens de Haan worked for NEFIS and made this photograph. It was a wonderful experience to meet with Lou Bierens de Haan's daughters and other relatives at Cavalry Museum to review their father's album, when they were in the Netherlands for a family reunion.
Dr. Jack Ford, Doctor of Philosophy (Ph.D.) at the University of Queensland, wrote a book about Australian-Dutch cooperation during WWII, "Allies in a Bind, Australia and the Netherlands East Indies in the Second World War" (Loganholme: Netherlands Ex-Servicemen and Women’s Association, Queensland branch, 1996). For the book, he corresponded with many NEFIS veterans.
en.wikipedia.org/wiki/HNLMS_K_XV
K XV was one of five K XIV class submarines built for the Royal Netherlands Navy. She served during World War II. Service history
The submarine was laid down in Rotterdam at the shipyard of Rotterdamsche Droogdok Maatschappij on 31 May 1930. The launch took place on 10 December 1932. On 30 December 1933 the boat was commissioned in the Dutch navy.
On 7 February 1934 K XV and K XIV left the Netherlands for the Dutch East Indies. The route they took led through the Suez Canal. On 6 September 1938 she participated in a fleet show at Surabaya. The show was held in honor of the Dutch Queen Wilhelmina of the Netherlands who was than 40 years the head of state. More than twenty navy ships participate in the show.
In the war K XV sank several Japanese ships. She survived the war and was decommissioned on 23 April 1946. 1 June 1946 she was stricken and sold for scrap in December 1950.
nl.wikipedia.org/wiki/Hr.Ms._K_XV_(1933)
De Hr.Ms. K XV (N 24) was een Nederlandse onderzeeboot van de K XIV-klasse. De K XV werd gebouwd door de Rotterdamse scheepswerf RDM. Net als alle andere K onderzeeboten werd de K XV door het Nederlandse ministerie van Koloniën als patrouilleschip voor Nederlands-Indië aangeschaft. Op 7 februari 1934 vertrok de K XV samen met de K XIV vanuit Den Helder naar Nederlands-Indië waar de schepen op 12 april 1934 arriveerden in Soerabaja. Tijdens de tocht deden de onderzeeboten de volgende havens aan: Lissabon, Cádiz, Palermo, Port Said, Suez, Aden en Colombo. Tijdens de vlootschouw op 6 september 1938 ter ere van het veertigjarige regeringsjubileum van Koningin Wilhelmina was de K XV een van de zes onderzeeboten die deelnamen aan deze vlootschouw.
De K XV tijdens WO II
Begin 1941 werd de K XV ingedeeld bij de 3e divisie van het onderzeebootflottielje in Nederlands-Indië. Naast de K XV waren de K XIV, de K XVI en de K XVIII onderdeel van de divisie.
Verdediging van Nederlands-Indië
In november 1941 werden de 3de onderzeebootdivisie overgeplaatst van Soerabaja naar het eiland Tarakan in de buurt van Borneo, dit omdat men een Japanse invasie in deze regio verwachtte. Op 8 december, na het uitbreken van de oorlog met Japan, moest de 3e divisie de Straat Makassar tussen Kalimantan en Celebes afschermen. Vanaf 12 december werden de patrouilles verplaatst naar de Zuid-Chinese Zee. Gedurende de maand december werd de K XV naar verschillende locaties gestuurd waar mogelijk een invasievloot was maar de K XV spotte geen schepen.
Vanaf januari 1942 maakte de K XV deel uit van het 5e divisie. Na in onderhoud te zijn geweest patrouilleerde het schip in de Java Zee en de Indische Oceaan tot maart 1942. Tijdens deze patrouilles werden twee Japanse schepen aangevallen, een aanval miste doel en bij de tweede aanval werd het schip alleen beschadigd. Het beschadigde schip, de Japanse tanker Tsurumi, werd later dat jaar tot zinken gebracht door een Amerikaanse onderzeeboot.
Groot onderhoud
In maart 1942 week de K XV uit naar Colombo en stond het schip on de Brits commando. Vanuit Colombo worden enkele patrouilles gemaakt langs de westkust van Sumatra. Op 1 augustus 1942 vertrok de K XV voor groot regulier onderhoud naar Philadelphia. Het schip nam de route via Zuid-Afrika en dit bracht het schip langs de volgende havens: Diego Suarez, Oost-Londen, Simonstad, Freetown en Bermuda.
Twee maanden later, op 1 november, arriveerde de K XV in Philadelphia. In Philadelphia werd het periodiek vierjarig onderhoud uitgevoerd. Ook werd de K XV uitgerust met sonar, werden de twee 40 mm machinegeweren vervangen door één 20 mm machinegeweer en werden de twee externe torpedobuizen verwijderd. Gedurende het laden van torpedo's, op 12 juni 1943, brak een kabel, waardoor de eerste officier van de K XV vermorzeld werd door een torpedo. Na enkele testen vertrok het schip, voor verder onderhoud, op 16 juni 1943 naar het Schotse Dundee.
Op 2 juli 1943 arriveerde de K XV in Dundee. Hier werd het schip uitgerust met nieuwe apparatuur waaronder een radarinstallatie. Na de aanpassing in Dundee vertrok het schip weer richting Colombo.
Weer actief in de Azië
Op 25 december 1943 arriveerde de K XV in Colombo waar het schip aanmeerde naast het onderzeebootmoederschip de Plancius. De K XV moest vanwege een lekkende schroefas voor onderhoud in het droogdok. Op 1 februari 1944 vertrok de K XV richting Fremantle en voerde het schip een patrouille uit voor de westkust van Sumatra. Op 28 februari arriveerde het schip in Fremantle waar het onder Amerikaans operationeel commando stond. Gedurende periode in Australië voerde de K XV vanuit Darwin tien NEFIS-operaties uit. Tijdens deze operaties werden twee kleinere schepen, van 10 en 50 ton, met het kanon tot zinken gebracht.
In the Netherlands, on 4 May the people who died in WWII for our freedom are commemorated and 5 May the Liberation is celebrated.
If you recognise the style of painting on the ship's bow, relating to a certain area of Indonesia, please leave a comment.
Courtesy Cavalry Museum, Amersfoort
Stoomlocomotief FS 685.196 (asindeling 1'C1') staat gereed met een excursietrein naar Belluno. Met een maximum snelheid van 120 km/h was dit een van de snelste typen van de Italiaanse spoorwegen. Links staat diesellocomotief D143.3015. Dit type kwam in WO II met de invasietroepen mee uit de VS.
FS 685.196 Breda 1837/1921.
D143.3015 ex Ne 120.015, ex USATC 1238. Whitcomb 1943.
Met WO II fiets
Galder
Datum eerste toelating 12-9-1996
Datum eerste afgifte Nederland 19-8-1999
Datum laatste tenaamstelling 16-5-2007
Monument ter nagedachtenis aan 117 mannen die op 8-3-1945 door de Duitse bezetter gefusilleerd werden als represaille voor de aanslag op Rauter, de hoogste Duitse politiegeneraal en hoofd van de SS in Nederland.
Op 21-7-1945 werd op initiatief van de Binnenlandse Strijdkrachten uit Loenen naast de fusilladeplaats een eenvoudig monument opgericht. Het was een houten kruis met aan de voet zwerfkeien. Het houten kruis werd gemaakt door timmerman Reusken uit Loenen. Verzoeken tot plaatsen van een plaquette met daarop namen van van de gefusilleerden, werden steeds afgewezen, sinds het eerste verzoek in 1948. Uiteindelijk gaf de gemeente Apeldoorn in 1992 toch eindelijk toestemming.
Voor het monument tref je op de grond de volgende tekst aan:
als je van iemand houdt
en je bent van diegene gescheiden
kan niets de leegte vullen
je moet dat niet proberen
je moet eenvoudig aanvaarden en volharden
dat klinkt erg hard
maar het is ook een grote troost
want zolang de leegte werkelijk leeg blijft
blijf je daardoor met elkaar verbonden
Het is een gedicht van Dietrich Bonhöffer, een Duits theoloog die vanaf 1933 deelnam aan de strijd tegen het Nationaal-Socialisme. Hij was nauw betrokken bij een verzetsbeweging en werd op 9-4-1945 in het concentratiekamp Flössenburg vermoord.
Dit monument ligt tegenover restaurant De Woeste Hoeve.
Gefotografeerd tijdens wandelroute 'Woeste Hoeve' van www.mooisteroutes.nl (14 km)
Flal, Oranjekanaal-wandeltocht op 28 december 2019.
Kanaal van de Drentsche Hoofdvaart bij Hoogersmilde in zuidoostelijke richting lopend naar de Verlengde Hoogeveensche Vaart bij Klazienaveen. Met toestemming van de koning kreeg het in 1853 als huldeblijk de naam Oranjekanaal.
De aanleg van dit 44 km lange kanaal vond plaats in de periode 1852-1858. Voor het laatste deel, vanaf Oranjedorp, is gebruik gemaakt van de Bladderswijk. De aanleg gebeurde door de Drentsche Veen- en Midden-Kanaal Maatschappij (DVMKM) die naast de exploitatie van het Oranjekanaal ook de exploitatie van enkele veengebieden op het oog had.
De aanleg en de exploitatie zijn gekenmerkt geweest door tegenslag en teleurstelling. Door de hoogte van de ondergrond in de uitlopers van de Hondsrug kwam het kanaalpeil zo hoog te liggen dat een belangenconflict ontstond tussen de bevaarbaarheid van het kanaal en de ontwatering van enkele laag gelegen venen. De aansluiting op de Verlengde Hoogeveensche Vaart maakte het in 1889 nodig om bij de Oranjesluis ook een stoomgemaal te bouwen in verband met het dreigende waterverlies.
De concessie die de kanaalmaatschappij verleend was, gold voor 99 jaar. Gedurende die periode was de maatschappij verplicht het kanaal en de kunstwerken in goede staat te onderhouden. Na WO II was de DVMKM daartoe niet meer in staat. Het Oranjekanaal had toen reeds jarenlang nauwelijks meer als veenkanaal dienstgedaan. De maatschappij gaf in 1950 dan ook aan de regering te kennen dat van het recht op verlenging van de concessie geen gebruik gemaakt zou worden. Dit leidde ertoe dat het Rijk het kanaal c.a. in 1953 overnam, waarna verschillende verbeteringen werden aangebracht. In 1966 ging het over naar de provincie Drenthe. In 1976 werd het voor het scheepvaartverkeer gesloten.
bron; www.geheugenvandrenthe.nl/oranjekanaal
Explore, highest position: 188 on Friday, April 10, 2020
In 1846 werd de eerste spoorbrug over de Leie te Grammene gebouwd voor de verbinding van de lijn Gent naar Tielt.
Die brug was de eerste volledige metalen vakwerkbrug ooit.
De overspanningen hadden een afstand van ongeveer dertig meter, deze brug werd vervangen in 1912, was nog in goede staat maar werd onvoldoende gezien de toename van het gewicht van locomotieven en treinen.
De eerste Vierendeelbrug te Grammene werd in 1922 gebouwd en in gebruik genomen op 1 December 1923.
Ze had een overspanning van 56,16m en woog 360 ton, deze brug werd in WO-II opgeblazen.
Kort na de oorlog werd de brug in haar oude glorie hersteld.
In 1992 wilde men de brug slopen en vervangen door een betonen brug.
Een actiegroep onder leiding van Laurent ‘Lorenzo’ Vanhaesebrouck zorgden voor de nodige tegenkanting.
En met resultaat! Uiteindelijk kwam de spoorreus terug op zijn beslissing en werden de plannen afgevoerd.
Sindsdien spreekt men in de volksmond van de ‘Lorenzobrug’ (In 2016 werd die erkenning vereeuwigd op een bordje).
De brug werd in 2001 volledig gerenoveerd en is één van de laatste Vierendeelbruggen in Vlaanderen.
Na het rechttrekken van de Leie was er ook even sprake om de oude Leie-arm te dempen en om te vormen tot landbouwgrond.
Opnieuw zorgde dit voor weerwerk vanuit het Grammense kamp, ook onder meer Leie-kunstenaar Roger Raveel schaarde zich achter de voorstanders van het prachtige ‘riviergroen’.
Ook dit idee werd uiteindelijk niet meer dan een bundel in de archiefkast.
Escape from Auschwitz was almost impossible. Electrically charged barbed-wire fences surrounded both the concentration camp and the killing center. Guards, equipped with machine guns and automatic rifles, stood in the many watchtowers. The lives of the prisoners were completely controlled by their guards, who on a whim could inflict cruel punishment on them. Prisoners were also mistreated by fellow inmates who were chosen to supervise the others in return for special favors by the guards.
Cruel "medical experiments" were conducted at Auschwitz. Men, women, and children were used as subjects. SS physician Dr. Josef Mengele carried out painful and traumatic experiments on dwarfs and twins, including young children. The aim of some experiments was to find better medical treatments for German soldiers and airmen. Other experiments were aimed at improving methods of sterilizing people the Nazis considered inferior. Many people died during the experiments. Others were killed after the "research" was completed and their organs removed for further study.
Auschwitz, Oświęcim, Lesser Poland, Poland
Ces croix évoquent les victimes des combats qui ont eu lieu pour la prise du pont.
L’ouvrage fait partie des objectifs prioritaires allemands lorsqu’ils déclenchent l’opération Fall Gelb en envahissant les Pays-Bas, la Belgique et le Luxembourg le 10 mai 1940. Déposés par planeurs, les hommes de la Sturmgruppe Beton rattachée à la Sturmabteilung Koch de la 7. Flieger-Division prennent d’assaut par surprise le pont défendu par des éléments de la 7ème Division D’Infanterie belge sans que ces derniers ne réussissent à actionner à temps les charges de démolition.
Bloquée par l’échec des commandos à s’emparer intact des ponts sur la Meuse à Maastricht, la 4. Panzer-Division est retardée. Isolée, la Sturmgruppe Beton parvient sans difficulté à repousser les contre-attaques belges en bénéficiant d’un soutien aérien rapproché à l’aide de Junkers Ju 87.
En début d’après-midi, les premiers éléments de la 4. Panzer-Division parviennent à franchir la Meuse et à établir le contact avec le pont de Vroenhoven.
Plusieurs civils sont tués durant les combat.
Dans le cadre de la manœuvre Dyle-Breda, les avant-gardes de la 3ème Division Légère Mécanique (DLM) tentent sans succès de s’approcher de la tête de pont allemande le 11 mai 1940. Il est trop tard pour renverser la situation.
Les interventions aériennes alliées pour détruire le pont sont également toutes des échecs. La 4. Panzer-Division suivie de la 3. Panzer-Division peut alors s’engouffrer en direction de la trouée de Gembloux et empêcher l’installation de la ligne de défense française prévue par la manœuvre Dyle-Breda. Désormais, seul le Corps de Cavalerie en cours de déploiement peut s’y opposer.
These crosses commemorate the victims of the fighting that took place to capture the bridge.
The structure was one of the German priority objectives when they launched Operation Fall Gelb by invading the Netherlands, Belgium and Luxembourg on 10 May 1940. Dropped by gliders, the men of Sturmgruppe Beton attached to the Sturmabteilung Koch of the 7th Flieger-Division took the bridge defended by elements of the 7th Belgian Infantry Division by surprise, without the latter being able to activate the demolition charges in time.
Blocked by the failure of the commandos to seize the bridges over the Meuse at Maastricht intact, the 4th Panzer-Division was delayed. Isolated, Sturmgruppe Beton easily managed to repel the Belgian counterattacks, benefiting from close air support using Junkers Ju 87s.
Early in the afternoon, the first elements of the 4th Panzer Division managed to cross the Meuse and establish contact with the Vroenhoven bridge.
Several civilians were killed during the fighting.
As part of the Dyle-Breda maneuver, the vanguards of the 3rd Light Mechanized Division (DLM) tried unsuccessfully to approach the German bridgehead on May 11, 1940. It was too late to reverse the situation.
Allied air interventions to destroy the bridge were also all failures. The 4th Panzer Division, followed by the 3rd Panzer Division, can then rush towards the Gembloux gap and prevent the installation of the French defense line planned by the Dyle-Breda maneuver. From now on, only the Cavalry Corps currently being deployed can oppose it.
Equipment of the crematorium in Auchwitz I. There are two single-door dubble-muffed ovens in this crematorium in which building also the gas chamber is situated.
Oświęcim, Lesser Poland, Poland
Dit is een Amerikaanse 'road switcher' in dienst van de Franse spoorwegen SNCF. De firma Baldwin leverde kort na WO II ruim honderd locomotieven (type DRS-6-4-660) aan Frankrijk en Marokko. Béning-lès-Saint-Avold ligt ten zuiden van Forbach.
The Baldwin DRS-6-4-660, known in France as the A1AA1A 62000, is a road switcher diesel-electric locomotive built by Baldwin Locomotive Works between 1946 and 1948. The DRS-6-4-660s were powered by a naturally aspirated six-cylinder diesel engine rated at 660 horsepower (492 kW), and rode on a pair of three-axle trucks in an A1A-A1A wheel arrangement. 106 of these models were built for in Morocco and France.
Het bloedbad van Oradour-sur-Glane was een wraakactie. Als aanleiding wordt wel een actie genoemd van het Franse verzet op 8 juni 1944. Toen werd in Saint-Junien, een plaatsje nabij Oradour, een spoorbrug opgeblazen. Hierbij zouden twee Duitse soldaten zijn gedood, waaronder SS-Sturmbannführer Helmut Kämpfe, die een persoonlijke vriend was van SS-Sturmbannführer Diekmann.
Een andere lezing is dat Kämpfe werd ontvoerd door het verzet. Nadat zijn dienstvoertuig leeg werd aangetroffen ging de SS-divisie massaal naar hem en zijn chauffeur op zoek.
Info; Wikipedia
Between March 1941 and March 1943 a small section of the Podgórze district of Kraków was walled off and served as a holding pen, or ghetto, for about 15,000 Jewish residents of Kraków. Podgórze is a suburb of Kraków lying on the south side of the Vistula River while the main city lies on the north side. Podgórze is not very big and only part of it was walled off. You can walk from one side of the ghetto area to the other in less than five minutes. A dozen small streets that had been home to around 3,000 people suddenly became home to 15,000 people.
The Ghetto was surrounded by the newly built walls that kept it separated from the rest of the city. In a grim foreshadowing of the near future, these walls contained brick panels in the shape of tombstones. All windows and doors that opened onto the "Aryan" side were ordered to be bricked up. Only four guarded entrances allowed traffic to pass in or out.
Kraków, Lesser Poland, Poland
Stoomlocomotief 520.030 (asindeling 1'E) van de Győr-Sopron-Ebenfurti Vasút (GySEV) staat in Sopron met een goederentrein gereed. De machine kwam in 1943 als DRB 52 3535 in dienst en belandde na WO II in Rusland. Inmiddels staat de locomotief in Fertőboz (H) als statisch monument.
GySEV 2-10-0 520.030 with a freight in Sopron. It was originally a DRB BR 52 Kriegslokomotive that ended up in Russia after WW2 and was later sold to Hungary in 1963. It has been preserved and nowadays it is a static exhibit at Fertőboz (H).
52 3535 KrMa 16661/1943
Het is zondagmiddag,23,jui,2023,was eens thuis ,tot een goede maat mij ging opbellen,iets na twee uur dat de RADVE 9903 met leeg materieel rit IC1 rijtuigen van de ICB gemeld was op Whatsapp en dat ie onderweg was op de Hanzelijn.
Ik meteen de deur uit met de e-step ,stekkie langs de Flevolijn opgezocht,beetje in paniek was ik wel of ik de stek überhaupt kon halen,onderweg vanuit een viaduct zag ik al de rijtuigen voorbijrijden,dacht nog nee hè,maar keek later onderweg op mijn Smartphone de leeg mat.rit niet geweest kon zijn,onmogelijk dat binnen 10 min.melding al door Lelystad zou gaan rijden,treinenpositie geraadpleegd en mijn vermoeden was juist dat dit de ICB was.Maar ik wist eerst niet of het wel de ICB betreft,goed ik op de fotostek,half uur spelling ,stond op een omgevallen boom ,overblijfsel van storm Poly,j.l.kon ik de leeg mat.rit tijdens bewolking fotograferen,zon,sterke bewolking,bewolking het lijkt kwa weer niet echt op een zomer maar op april!
( Ik begreep dat het om een opgeheven ICB trein betrof , station Zwolle eindpunt was van deze ICB omdat de trein teveel vertraging maakte in Duitsland,Trein nummer 1380,vertraging aankomst Zwolle plus 59 min.).
Update:Waarschijnlijk ook te maken dat er een in Osnabrück een Amerikaanse bom uit WO II gevonden is tijdens werkzaamheden 10'000 bewoners moesten hun woning tijdelijk verlaten...
www.ndr.de/nachrichten/niedersachsen/osnabrueck_emsland/A...
© all rights reserved by B℮n
A railway route between Burma and Thailand was by the British government considered too difficult to undertake. But in early 1942, Japanese forces invaded Burma and seized control of the colony from the United Kingdom. To supply their forces in Burma, the Japanese began the railway project of 415 km through hilly jungle terrain divided by many rivers. Beter known as Death Railway in Thailand which was built with forced labour by prisoners of war during the Second World War. The pass is noted for the harsh conditions and heavy loss of life. Soldiers were forced to remove the rock using no more than picks, hammers and their bare hands. Hellfire Pass is so called because the sight of starved prisoners labouring at night by torchlight was said to resemble a scene from Hell. Hellfire Pass was a particularly difficult section of the line to build. It was the largest rock cutting on the railway, coupled with its general remoteness and the lack of proper construction tools during building. The Australian, British, Dutch and other Prisoners of War were required by the Japanese to work 18 hours a day to complete the cutting. Sixty nine men were beaten to death by Japanese guards in the six weeks it took to build the cutting, and many more died from cholera, dysentery, starvation, and exhaustion. More than 16,000 enslaved British, Dutch, Australian and American POWs perished at these sites. More than 90,000 Asians also died from starvation and disease during their forced labor, according to the United Kingdom's Forces War Records. At the Hellfire Pass Memorial Museum the highly recommended portable audio headset includes the voices of survivors who describe atrocities they endured, which you can listen to while wandering between Hellfire Pass's stone walls. On the way back I stopped at the Sai Yok Noi Falls, not for the falls, but for the original steam train. It was well hidden. An old steam train that is resting here. Retired Japanese steam train no. 702 build in 1935 by Mitsubishi.
Kanchanaburi is home to the famous Bridge on the River Kwai. During WW II, Japan constructed the meter-gauge railway line from Thailand to Burma. The line passing through the scenic Three Pagodas Pass runs for 415 km. This is now known as the Death Railway. At Sai Yok Noi waterfall stands a spirit house and State Railway Steam Train 702, built by Mitsubishi in 1935 and was sold to the Thai Government at the end of WW II. This was part of a package of one and half million pounds for the track and rolling stock seized from the Japanese Army. The State Railway of Thailand still has in working condition seven of the original steam trains which are used every Saturday and Sunday for special trips from the River Kwai Bridge to Nam Tok.
Verreweg het meest indrukwekkende oorlogs monument in Kanchanaburi. Hellfire pass is de naam van een berg doorgang voor het dodenspoor tussen Thailand en Birma, het is berucht vanwege de vele gestorven krijgsgevangenen op deze moeilijke locatie. De pas is aangelegd door de geallieerde krijgsgevangen in 1943 tijdens de 2de wereld oorlog. Het werken in de nacht bij het licht van de kampvuren gaf deze pas de naam Helffire pass, de pas van het hellevuur. Het is gelegen in een stuk met dichte bebossing. Langs een stuk van 4 kilometer kunnen bezoekers een voorstelling maken van de omstandigheden waarin de pas is aangelegd. De pas is ca 500m lang en 26m diep. De pas is in 6 weken aangelegd door de krijgsgevangen met behulp van simpele gereedschappen zoals handboren, houwelen, manden en schoppen. De totale lente van de Dodenspoorlijn ook wel Birmaspoorweg is 415km. Tijdens de aanleg stierven per dag gemiddeld 75 arbeiders; 16.000 krijgsgevangenen stierven aan uitputting, ziekte en ondervoeding. Onder hen waren 7.000 Britten, 4 500 Australiërs, 131 Amerikanen en bijna 3.000 Nederlanders. Ook stierven er meer dan 90.000 Aziatische dwangarbeiders en arbeiders bij de aanleg door het moeilijke gebied. Het museum is zeer interessant. Sterk aanbevolen is de draagbare audio headset, deze bevat de stemmen van overlevenden die vertelen over de gruweldaden. Hoe ze deze hebben doorstaan. Een bijzondere ervaring wanneer je zelf loopt door deze Hellfire pass. Foto van de Brug over de rivier de Kwai. Deze brug is in het Westen vooral bekend van de speelfilm The Bridge on the River Kwai. De opnamen werden echter niet hier gemaakt, en het verhaal is slechts losjes op de werkelijkheid gebaseerd. Echter, bij de constructie van de brug zelf vielen relatief weinig doden (negen). De huidige brug is het originele exemplaar. In de jaren 80 heeft de toenmalige Nederlandse kroonprins Willem-Alexander een bezoek gebracht aan deze brug. Bij de Sai Yoi Noi waterval staat een Staatsspoorwegen Stoomtrein nr. 702, gebouwd door Mitsubishi in 1935 en werd verkocht aan de Thaise regering aan het einde van WO II. Dit was onderdeel van een pakket van anderhalf miljoen pond voor het spoor en het rollend materieel in beslag genomen door het Japanse leger. De Thaise Staatsspoorwegen heeft nog zeven werkende oorspronkelijke stoomtreinen die elke zaterdag en zondag gebruikt worden voor speciale reizen van de River Kwai Bridge naar de waterval.
The walls on either side of the "Court of Honor" contain the Tablets of the Missing on which are recorded the names of 1,722 American missing who rest in unknown graves. Rosettes mark the names of those since recovered and identified.
Photo: Court of Honor - unknown but never forgotten - by © Richard Poppelaars #About_Pixels #Photography (Nikon D7200) / #memorial #statue - #American #cemetery #WO-II / #AmericanCemeteryandMemorial at #AmericanMemorial #WOIIMemorialMargraten in #Margraten, #Limburg - #Netherlands
Netherlands American War Cemetery and Memorial (official opening date May 10, 1945), photo October 20, 2017 after 72 years 5 months 10 days in history since 1945. The year 2045 marks 100 years ago in time.
---
Margraten: WO-II Memorial Margraten - American Cemetery and Memorial
Netherlands American War Cemetery and Memorial, located in Margraten, Limburg. Here rest 8,288 American soldiers who died and 1,722 missing in service of their country and fought for our freedom.
---
Published at - Flickr
The tragedy with the Indonesian submarine KRI Nanggala-402 in April 2021 shows the vulnerability of submarine crews.
When Indonesia (Netherlands East Indies at the time) was occupied by the Japanese army, this photo was taken. From Fremantle and Darwin, Australia, the Netherlands army performed missions in Indonesia, under the operational command of the United States army. Ten NEFIS (Netherlands East Indies Forces Intelligence Service) missions were done.
Lou Bierens de Haan worked for NEFIS and made this photograph. It was a wonderful experience to meet with Lou Bierens de Haan's daughters and other relatives at Cavalry Museum to review their father's album, when they were in the Netherlands for a family reunion.
Dr. Jack Ford, Doctor of Philosophy (Ph.D.) at the University of Queensland, wrote a book about Australian-Dutch cooperation during WWII, "Allies in a Bind, Australia and the Netherlands East Indies in the Second World War" (Loganholme: Netherlands Ex-Servicemen and Women’s Association, Queensland branch, 1996). For the book, he corresponded with many NEFIS veterans.
en.wikipedia.org/wiki/HNLMS_K_XV
K XV was one of five K XIV class submarines built for the Royal Netherlands Navy. She served during World War II. Service history
The submarine was laid down in Rotterdam at the shipyard of Rotterdamsche Droogdok Maatschappij on 31 May 1930. The launch took place on 10 December 1932. On 30 December 1933 the boat was commissioned in the Dutch navy.
On 7 February 1934 K XV and K XIV left the Netherlands for the Dutch East Indies. The route they took led through the Suez Canal. On 6 September 1938 she participated in a fleet show at Surabaya. The show was held in honor of the Dutch Queen Wilhelmina of the Netherlands who was than 40 years the head of state. More than twenty navy ships participate in the show.
In the war K XV sank several Japanese ships. She survived the war and was decommissioned on 23 April 1946. 1 June 1946 she was stricken and sold for scrap in December 1950.
nl.wikipedia.org/wiki/Hr.Ms._K_XV_(1933)
De Hr.Ms. K XV (N 24) was een Nederlandse onderzeeboot van de K XIV-klasse. De K XV werd gebouwd door de Rotterdamse scheepswerf RDM. Net als alle andere K onderzeeboten werd de K XV door het Nederlandse ministerie van Koloniën als patrouilleschip voor Nederlands-Indië aangeschaft. Op 7 februari 1934 vertrok de K XV samen met de K XIV vanuit Den Helder naar Nederlands-Indië waar de schepen op 12 april 1934 arriveerden in Soerabaja. Tijdens de tocht deden de onderzeeboten de volgende havens aan: Lissabon, Cádiz, Palermo, Port Said, Suez, Aden en Colombo. Tijdens de vlootschouw op 6 september 1938 ter ere van het veertigjarige regeringsjubileum van Koningin Wilhelmina was de K XV een van de zes onderzeeboten die deelnamen aan deze vlootschouw.
De K XV tijdens WO II
Begin 1941 werd de K XV ingedeeld bij de 3e divisie van het onderzeebootflottielje in Nederlands-Indië. Naast de K XV waren de K XIV, de K XVI en de K XVIII onderdeel van de divisie.
Verdediging van Nederlands-Indië
In november 1941 werden de 3de onderzeebootdivisie overgeplaatst van Soerabaja naar het eiland Tarakan in de buurt van Borneo, dit omdat men een Japanse invasie in deze regio verwachtte. Op 8 december, na het uitbreken van de oorlog met Japan, moest de 3e divisie de Straat Makassar tussen Kalimantan en Celebes afschermen. Vanaf 12 december werden de patrouilles verplaatst naar de Zuid-Chinese Zee. Gedurende de maand december werd de K XV naar verschillende locaties gestuurd waar mogelijk een invasievloot was maar de K XV spotte geen schepen.
Vanaf januari 1942 maakte de K XV deel uit van het 5e divisie. Na in onderhoud te zijn geweest patrouilleerde het schip in de Java Zee en de Indische Oceaan tot maart 1942. Tijdens deze patrouilles werden twee Japanse schepen aangevallen, een aanval miste doel en bij de tweede aanval werd het schip alleen beschadigd. Het beschadigde schip, de Japanse tanker Tsurumi, werd later dat jaar tot zinken gebracht door een Amerikaanse onderzeeboot.
Groot onderhoud
In maart 1942 week de K XV uit naar Colombo en stond het schip on de Brits commando. Vanuit Colombo worden enkele patrouilles gemaakt langs de westkust van Sumatra. Op 1 augustus 1942 vertrok de K XV voor groot regulier onderhoud naar Philadelphia. Het schip nam de route via Zuid-Afrika en dit bracht het schip langs de volgende havens: Diego Suarez, Oost-Londen, Simonstad, Freetown en Bermuda.
Twee maanden later, op 1 november, arriveerde de K XV in Philadelphia. In Philadelphia werd het periodiek vierjarig onderhoud uitgevoerd. Ook werd de K XV uitgerust met sonar, werden de twee 40 mm machinegeweren vervangen door één 20 mm machinegeweer en werden de twee externe torpedobuizen verwijderd. Gedurende het laden van torpedo's, op 12 juni 1943, brak een kabel, waardoor de eerste officier van de K XV vermorzeld werd door een torpedo. Na enkele testen vertrok het schip, voor verder onderhoud, op 16 juni 1943 naar het Schotse Dundee.
Op 2 juli 1943 arriveerde de K XV in Dundee. Hier werd het schip uitgerust met nieuwe apparatuur waaronder een radarinstallatie. Na de aanpassing in Dundee vertrok het schip weer richting Colombo.
Weer actief in de Azië
Op 25 december 1943 arriveerde de K XV in Colombo waar het schip aanmeerde naast het onderzeebootmoederschip de Plancius. De K XV moest vanwege een lekkende schroefas voor onderhoud in het droogdok. Op 1 februari 1944 vertrok de K XV richting Fremantle en voerde het schip een patrouille uit voor de westkust van Sumatra. Op 28 februari arriveerde het schip in Fremantle waar het onder Amerikaans operationeel commando stond. Gedurende periode in Australië voerde de K XV vanuit Darwin tien NEFIS-operaties uit. Tijdens deze operaties werden twee kleinere schepen, van 10 en 50 ton, met het kanon tot zinken gebracht.
In the Netherlands, on 4 May the people who died in WWII for our freedom are commemorated and 5 May the Liberation is celebrated.
Courtesy Cavalry Museum, Amersfoort
Interior of a barbershop in Krakòw during the WOII. To be seen in the museum Schindler's Factory.
Krakòw, Lesser Poland, Poland