View allAll Photos Tagged Un
Muchas gracias por vuestra visita y comentarios.
Saludos.
Thank you very much for your visit and comments.
Greetings.
Qué perezoso día
que no quiere marcharse
hoy a su hora.
El sol,
ya tras la línea lúcida
del horizonte,
tira de él,
lo reclama.
Pero
los pájaros lo enredan
con su canto
en las ramas más altas,
y una brisa contraria
sostiene en vilo el polvo
dorado de su luz
sobre nosotros.
Sale la luna y sigue siendo el día.
La luz que era de oro ahora es de plata.
ÁNGEL GONZÁLEZ
Photo illustrant l'article "Tellement plus qu'une image" paru dans IMAGE & NATURE N° 106, d'août 2019.
Photo sélectionnée pour le concours IMAGE & NATURE et finaliste du jury final...
*******************************************************************************
Photo illustrating the article "So much more than an image" published in IMAGE & NATURE N° 106, August 2019.
Photo selected for the IMAGE & NATURE competition and finalist of the final jury...
******************************************************************************
Foto che illustra l'articolo "Molto più di un'immagine" pubblicato su IMAGE & NATURE N° 106, Agosto 2019.
Foto selezionata per il contest IMAGE & NATURE e finalista della giuria finale...
******************************************************************************
Foto que ilustra el artículo "Mucho más que una imagen" publicado en IMAGE & NATURE N° 106, agosto de 2019.
Foto seleccionada para el concurso IMAGEN & NATURALEZA y finalista del jurado final...
Philip
see on Explore 2023/01/11
Il ciclamino (nome scientifico Cyclamen L. 1753) è un genere di piante spermatofite dicotiledoni appartenenti alla famiglia delle Primulaceae, dall'aspetto di piccole erbacee tuberose e dai delicati fiori rosati.
Il nome del genere (Cyclamen) deriva dalla parola greca kyklos (= cerchio), forse in riferimento alle radici tuberose rotonde. Questo genere di piante era conosciuto fin dall'antichità. Plinio nei suoi scritti lo indica con diversi nomi volgari: “Rapo”, “Tubero” e “Umbilico della terra”.
I fiori sono zigomorfi, pentameri (calice e corolla con 5 elementi) e tetraciclici (formati da quattro elementi: calice – corolla – androceo - gineceo). Del fiore la parte persistente è il calice a sostegno del frutto.
Formula fiorale:
K (5), C (5), A 5, G (5)
Calice: il calice è gamosepalo ed è formato da 5 lacinie triangolari.
Corolla: la corolla è simpetala (o gamopetala); i 5 lobi della corolla sono lunghi quanto il fiore e sono ripiegati all'indietro o comunque ritornano in direzione del peduncolo e in alcune specie possono essere auricolati. I colori della corolla possono essere lilla chiaro, violetto purpureo, bianco rosato o semplicemente bianco. Nelle specie coltivate spesso si possono avere dei fiori doppi (a doppi petali) con margini increspati, dentellati o crenulati di notevole effetto estetico.
Androceo: gli stami sono 5 a disposizione opposta ai petali della corolla.
Gineceo: l'ovario è supero formato da 5 carpelli saldati tra di loro; lo stilo è unico con uno stimma semplice e sporge dalla corolla.
Tratto da Wikipedia Cyclamen
see on lightbox
I thank my flickerian friends for their support, to those who visit my album and appreciate the photos ^_^
Transita nei pressi di San Lazzaro di Savena un bel Minuetto proveniente da Foggia e diretto a Treviso.
El ocaso de una gran esperanza es como el ocaso del sol: con ella se extingue el esplendor de nuestra vida.
Henry Wadsworth Longfellow
Dipinto su un tabernacolo di una cappella laterale nella chiesa dei Santi Nicolò ed Erasmo a Genova Voltri
A sweet smile
Costa Ballena- Rota- Cádiz-Andalucía- España
Costa Ballena- Rota- Cadiz- Andalusia- Spain
Muchas gracias por vuestros favoritos, comentarios y visitas. Saludos cordiales.
Thank you very much for your faves, comments and visits . Best regards.
Alors que j'écoutais une émission sur les oiseaux, Tisha s'est installé devant l'écran, immobile pendant un bon 5 minutes et regardait les grands oiseaux...
*******
Vous lire est un plaisir.Merci de vos commentaires,votre visite,vos invitations et favoris!
To read your comments is a pleasure.Thank you for your visit,comments,invitations and faves!
Un detalle casi invisible, pero, me parece el mas relevante ; en este lugar pernoctan personas con "consumo problemático".
Un viaje al pasado junto a un impresionante paisaje. En el Somontano oscense, a 48 kms. de la ciudad de Huesca, se enclava la villa de Alquézar. Encaramada a 660 mts de altitud sobre una de las sierras paralelas al Pirineo, el pueblo se integra perfectamente en un impresionante paisaje de calizas modelado por el rio Vero, que ha creado a lo largo del tiempo un cañón increíble para la práctica del barranquismo, acantilados impresionantes, cuevas de arte rupestre
En el corazón de la villa de Alquézar, se encuentra la antigua Plaza Mayor, y hoy llamada de Mosén Rafael Ayerbe. Se trata de una hermosa y recoleta plaza porticada, bajo cuyos soportales, unos con arcos de medio punto y otros adintelados, se situaban los comerciantes y artesanos que vendían sus productos venidos de las tierras llanas y de las montañas.
El espacio irregular de la antigua Plaza Mayor es uno de los lugares con más encanto de la Villa. Puede decirse de alguna manera que se construyó no por capricho, sino que debió desarrollarse según un cierto planeamiento urbano. Es el resultado de una comunidad de intereses: los de unos vecinos que acordaron construir aquí una plaza porticada.
Pero cada uno lo hizo a su modo; por eso prácticamente en cada casa los soportales ofrecen una solución constructiva diferente: unos son adintelados, otros tienen arcos de medio punto; algunos apean sobre pilares, otros sobre columnas, ....
Sobre los soportales se alzan las fachadas, también de diferentes dimensiones y composición, que no presentan más homogeneidad que la derivada del uso de los mismos materiales de construcción: piedra y ladrillo.
En el pasado la plaza fue un centro dinámico en la vida cotidiana de Alquézar, un lugar de reunión, un espacio lúdico pero sobre todo, comercial, especialmente desde que en 1528 Carlos V le otorgara la celebración de un mercado semanal y una feria anual. Los soportales permitían a los vecinos resguardarse del sol y de la lluvia sin dejar de estar en la calle y bajo ellos se exponían y se vendían todo tipo de productos.
In un bel quadretto Ligure l’intercity 1536 sfreccia fuori dalla galleria situata tra Finale e Borgio,in direzione Ventimiglia,questo è uno dei tanti intercity a composizione bloccata che ogni giorno percorre la Riviera Di Ponente collegando Milano.
il convoglio questa volta era completamente in livrea Ic Sun,E414 121+vetture Z + vettura BHR + vetture GC +E414 136 in coda.
Un simpatico saluto al Pdm del treno e un ringraziamento al Suppo e al Dab per la compagnia durante le foto! ;)
La nebbia pian piano si dirada,
Timido intanto
un raggio di sole
si fa spazio nella coltre…
- GODERE DI QUESTO SPETTACOLO -
è il mio motivo, oggi
per essere FELICE!
Si dice che ogni persona è un’isola, e non è vero, ogni persona è un silenzio, questo sì, un silenzio, ciascuna con il proprio silenzio, ciascuna con il silenzio che è.
José Saramago
Lago d'Orta
(SL: Elena3681 Resident)
Genus Head : Strong Face 001
Un pájaro vivía en mí.
Una flor viajaba en mi sangre.
Mi corazón era un violín.
CAT
Arriba un moment
com un aroma suau
de fulles perdent-se
entre la basta catifa.
Arriba un moment
per desar al calaix
dels tresors amagats
i esperar a la nit
per obrir-lo altra volta.
OC
Arriba un moment
coma un aroma doç
de fuèlhas que se pèrdon
entre la moqueta espessa.
Arriba un moment
per sauvar dins lo tiroir
de tresaurs amagats
e esperar la nit .
per lo tornar dobrir.
Dudo que él entendiera algo de lo que le dije, aparte del país, pero fue una de esas charlas simpáticas y entretenidas en las que ambas partes, se preguntan...¿ habrá entendido algo de lo que le dije ? Es obvio que no, pero fue un momento de lo más simpático para ambas partes. Ese dialogo ocurrió en Innsbruck- Austria hace muy poco ...
Il 2023 è stato per me un anno davvero ricco di soddisfazioni, dalla primavera all’autunno inoltrato ho raggiunto tante vette grandi e piccole che desideravo da tempo e che per vari motivi non avevo ancora affrontato.
Tutto questo è stato possibile anche perché durante la stagione invernale che non amo particolarmente ho continuato a macinare metri per mantenere una buona condizione fisica.
Qui sulla vetta del Monte Disgrazia 3678 m in una giornata d’agosto dal meteo spettacolare