View allAll Photos Tagged Suja,
Tudo na prática, ao infinito e além.
Facebook: www.facebook.com/renaodigital
Instagram: instagram.com/renaodigital
Twitter: twitter.com/renaodigital
Mercat de la Boqueria
Barcelona.
_______________________
CIDADE DOS DESAPARECIDOS
Muitas vezes não amei Lisboa,
não soube amá-la ao anoitecer
dos dias úteis, quando era gasta,
parada e suja, e nos autocarros
quase vazios viajava de luz acesa
a entranhada tristeza do mundo
que foi a minha primeira e mais
precoce intuição. Grande cidade
dos desaparecidos, eu não tive
tantas vezes a saúde de gostar
dos teus pequenos jardins
abandonados. Quando nos cafés
já iam desligando as máquinas
e do outro lado da linha ninguém
voltava jamais a responder
como eu queria, quantas vezes
não pude achar o sítio e o sossego
para esquecer e dormir? Mesmo assim,
eu não te fiz justiça, Lisboa, quando
me queixei de ti: eu não era exemplo,
eu sempre estranhei um pouco a cama
da vida.
_________________
CITY OF THE MISSING
There were lots of times I didn’t love Lisbon,
didn’t know how to love her at dusk
on a working day, when she was used up,
slow and dirty, and
the deep-set sorrow of the world,
my first and most
precocious intuition, traveled,
lights on, in the almost empty buses. Great city
of the missing, so often I didn’t have
the vigor to take pleasure in
your small, deserted
gardens. When in the cafes
they were already disconnecting the coffee machines
and from the other end of the line no one
would ever answer
the way I wanted, how often
did I fail to find the place and the serenity
to forget and sleep? Even so,
I didn’t do you justice, Lisbon, when
I complained of you: I wasn’t a good example,
I had always felt a bit uneasy in the bed of life.
© 2005, Rui Pires Cabral
From: Longe da Aldeia
Publisher: Averno, Lisboa, 2005
© Translation: 2007, Alexis Levitin
Amei, fiz essa sujeira por causa do shoot. A tipo, que quero que ignorem ok? Bem achei o trat bem Poder.
iria colocar o shoot em preto e branco com destaques em azul, só que não combinou muito.
A Indian boy sweeping his home naked. I saw him waving to me and signaling to take a picture. Here it is!
VOLTEI!
nossa, fiquei mto tempo sem postar aki.. hahahah mas tava difícil entrar muito na net com os milhares de trabalhos que eu tinha que fazer. mas agora eu to de férias, então tá mais tranquilo.. =)
nem tava com tempo pra tirar foto também, mas vou tentar aproveitar essas férias.. quem quiser me fazer companhia, estamos aí. hahahahaha
É o que se pode imaginar de primeira mas são na verdade os urubus acompanhando as nuvens de chuva de Belém ;-)
Mais uma leva de artistas de rua que interferem no visual pálido e monocromático de São Paulo assinou crime ambiental no último domingo, enquanto isso toda a leva de fichas sujas continuam impunes na política brasileira.
Vamos pra rua!
Espelho sujo.... fotógrafa "suja"
Essa é a perfeita analogia, sou uma amadora que tenta tirar boas fotos ... e muito de vez em quando consigo! As vezes fica "sujo", mas quem se importa?
Todas as minhas fotos guardam um pedacinho da minha vida nelas. Felicidades a todos que amam fotografia!!!!
*
This is the perfect analogy, I'm an amateur trying to take good photos .Sometimes it's "dirty" but who cares? All my photos keep a little piece of my life.
Wishes to all of us who love photography!
★ Tiriba-de-testa-vermelha, Itatiaia, Brasil, 2016
★ Maroon-bellied Parakeet, Itatiaia, Brazil, 2016
---------------------
★ Tiriba-de-testa-vermelha ( Pyrrhura frontalis )
PN Itatiaia, Rio de Janeiro (RJ), Brasil
28/05/2016
Mais aves do Brasil:
www.youtube.com/watch?v=sHytW_yiVkQ&list=PLOhzZP114Mm...
---------------------
★ Maroon-bellied Parakeet
Itatiaia NP, Rio de Janeiro, Brazil
28/05/2016
More Brazilian birds:
www.youtube.com/watch?v=sHytW_yiVkQ&list=PLOhzZP114Mm...
---------------------
#canaldoxofred
Fotografados na Imprensa Nacional - IN, em Brasília-DF, Brasil.
Um sagui[1][2] (do tupi sauín), soim ou mico são as designações comuns dadas a várias espécies de pequenos macacos pertencentes à família Callitrichidae. A palavra sagui tem origem no tupi e sua pronúncia é feita observando-se o som da vogal "u".
Estes primatas são representados por várias espécies em território brasileiro. Todos os quais possuem o dedo polegar da mão muito curto e não oponível, as unhas em forma de garras, e dentes molares de fórmula 2/2. São espécies de pequeno porte e de cauda longa.
São os menores símios do mundo, estão dispersos por toda a América do Sul e vivem geralmente em bandos que se hospedam em árvores, como os esquilos. Travessos e ágeis, movem-se em saltos bruscos, emitindo guinchos e assobios que são ouvidos de longe.
Sagui-de-tufos-brancos
Espécies
Família Callitrichidae
Callithrix jacchus - Sagui-de-tufos-brancos
Callithrix penicillata - Sagui-de-tufos-pretos
Callithrix kuhlii - Sagui-de-wied
Callithrix geoffroyi - Sagui-de-cara-branca
Callithrix flaviceps - Sagui-da-serra
Callithrix aurita - Sagui-da-serra-escuro
Callithrix argentata - Sagui-branco
Callithrix nigriceps - Sagui-de-cabeça-preta
Callithrix humeralifera - Sagui-de-santarém
Saguinus fuscicollis - Sagui-de-cara-suja
Saguinus imperator - Sagui-imperador
Saguinus labiatus - Sagui-de-bigode
Saguinus mystax - Sagui-de-boca-branca
Saguinus oedipus - Sagui-de-cabeça-branca
Saguinus bicolor - Sagui-de-coleira
Família Callimiconidae
Callimico goeldi - Sagui-goeldi
Referências
↑ michaelis.uol.com.br/moderno/portugues/index.php?lingua=p...
↑ Desde 1 de janeiro de 2009, em virtude da vigência do Acordo Ortográfico de 1990, a palavra não é mais grafada com trema (sagüi).
O sagüi (português brasileiro) ou sagui (português europeu) (AO 1990: sagui), soim, mico, marmoset (em inglês) ou tamarim (em inglês) são as designações comuns dadas a várias espécies de pequenos macacos pertencentes à família Callitrichidae.
Estes primatas são representados por várias espécies em território brasileiro. Todos os quais possuem o dedo polegar da mão muito curto e não oponível, as unhas em forma de garras, e dentes molares de fórmula 2/2. São espécies de pequeno porte e de cauda longa.
São os menores símios do mundo, estão dispersos por toda a América do Sul e vivem geralmente em bandos que se hospedam, como os esquilos em árvores. Travessos e ágeis, movem-se a saltos bruscos, emitindo guinchos e assobios que são ouvidos de longe.
Projetos do Parque Burle Marx - Brasília
Um novo espaço de conservação ambiental, diversão e lazer estará, em breve, à disposição da população de Brasília. É o Parque Burle Marx, com cerca de 3 milhões de metros quadrados, entre o local onde será construído o Setor Habitacional Noroeste e a Asa Norte, no Plano Piloto de Brasília. No momento, são desenvolvidos pela Topocart os projetos executivos de urbanismo, paisagismo e infraestrutura do novo espaço, concebido para compensar o impacto ambiental que será causado pela implantação do novo empreendimento imobiliário.
No início deste ano, o Instituto Brasília Ambiental (Ibram) aprovou o Plano de Manejo elaborado pela Topocart para a Unidade de Conservação e alterou a classificação de Parque Ecológico para Parque de Uso Múltiplo. Essa mudança, segundo a coordenadora do Departamento de Arquitetura, Urbanismo e Meio Ambiente da Topocart, Janaina Vieira, possibilita maior flexibilidade na ocupação do espaço sem comprometer a preservação do meio ambiente e ainda contribui para acelerar a elaboração dos projetos que serão desenvolvidos no local.
De acordo com a arquiteta urbanista da Topocart, Carolina Favilla, o parque é uma das condicionantes para obtenção do licenciamento ambiental para a implantação do Setor Habitacional Noroeste. “Graças ao Parque, com suas quatro lagoas de retenção e detenção, foi possível resolver a questão da drenagem pluvial da região”, explica.
Praças e oásis
O estudo preliminar de urbanismo do Parque Burle Marx foi elaborado pelo escritório Jaime Lerner e é composto por um eixo central que interliga os diversos espaços de lazer. Entre as atrações do Parque se destacam a Praça das Sombras, junto a uma das entradas, os espaços Brennand e Krajberg - com exposição permanente de obras ao ar livre desses artistas plásticos, o Jardim Burle Marx, um museu interativo chamado de Planetário Indígena e o Museu Vivo do Cerrado. Intercalando cada uma dessas estruturas, ao longo do eixo central, serão erguidos espaços menores, batizados de oásis, com opções de recreação, gastronomia, exposições e descanso assistido.
Umas principais atrações do Parque será a Praça “Viva o Povo Brasileiro”, que ocupará um espaço de 90 mil metros quadrados destinados a atividades diversificadas que serão desenvolvidas ao redor de uma reprodução do mapa do Brasil em escala reduzida, refletindo fielmente o relevo e cercado por um espelho d’água representando o oceano Atlântico. De acordo com a arquiteta Giannina Picado Maykall, que coordena o desenvolvimento do projeto de implantação do Parque na Topocart, muitas dessas idéias foram incorporadas e desenvolvidas a partir do estudo preliminar elaborado pelo escritório Jaime Lerner. “Além de contemplar aspectos de lazer e meio ambiente, a criação do Parque Burle Marx proporciona soluções viárias para o tráfego da região”, ressalta.
Sustentabilidade
O Parque terá ainda quatro lagoas e uma zona de preservação, onde, possivelmente, será erguida a Escola de Preservação Ambiental de Brasília. Já a faixa que compreende todo o perímetro do empreendimento foi definida como de uso múltiplo e deve abrigar variadas estruturas voltadas para atividades cotidianas dos usuários residentes nas imediações do novo espaço.
Tanto a Escola Ambiental de Brasília, quanto o prédio que abrigará a Administração do Parque Burle Marx apresentam, como diferencial, os projetos concebidos de acordo com um conceito contemporâneo de sustentabilidade. Eles foram desenvolvidos pelo arquiteto da Topocart, Jandson Queiroz, a partir de uma abordagem que incorpora tecnologias de reaproveitamento da água e economia energética por meio de dispositivos como tetos verdes, orientação solar e a utilização de materiais reciclados.
Following, a text, in english, from Wikipedia the free encyclopédia:
Black-tufted marmoset, Photographed at Imprensa Nacional - IN, Brasília, DF, Brazil.
The black-tufted marmoset (Callithrix penicillata), also known as Mico-estrela in Portuguese, is a species of New World monkey that lives primarily in the Neo-tropical gallery forests of the Brazilian Central Plateau. It ranges from Bahia to Paraná,[3] and as far inland as Goiás, between 14 and 25 degrees south of the equator. This marmoset typically resides in rainforests, living an arboreal life high in the trees, but below the canopy. They are only rarely spotted near the ground.
Physical description:
The black-tufted marmoset is characterized by black tufts of hair around their ears. It typically has some sparse white hairs on its face. It usually has a brown or black head and its limbs and upper body are gray, as well as its abdomen, while its rump and underside are usually black. Its tail is ringed with black and white and is not prehensile, but is used for balance. It does not have an opposable thumb and its nails tend to have a claw-like appearance. The black-tufted marmoset reaches a size of 19 to 22 cm and weighs up to 350 g.
Behavior:
Diurnal and arboreal, the black-tufted marmoset has a lifestyle very similar to other marmosets. It typically lives in family groups of 2 to 14. The groups usually consist of a reproductive couple and their offspring. Twins are very common among this species and the males, as well as juvenile offspring, often assist the female in the raising of the young.
Though the black-tufted marmoset lives in small family groups, it is believed that they share their food source, sap trees, with other marmoset groups. Scent marking does occur within these groups, but it is believed that the marking is to deter other species rather than other black-tufted marmoset groups, because other groups typically ignore these markings. They also appear to be migratory, often moving in relation to the wet or dry seasons, however, the extent of their migration is unknown.
Though communication between black-tufted marmosets has not been studied thoroughly, it is believed that it communicates through vocalizations. It has known predator-specific cries and appears to vocalize frequently outside of predator cries.
Food and predation:
The Black-tufted Marmoset diet consists primarily of tree sap which it gets by nibbling the bark with its long lower incisors. In periods of drought, it will also include fruit and insects in its diet. In periods of serious drought it has also been known to eat small arthropods, molluscs, bird eggs, baby birds and small vertebrates.
Large birds of prey are the greatest threat to the black-tufted marmoset, however, snakes and wild cats also pose a danger to them. Predator-specific vocalizations and visual scanning are its only anti-predation techniques.
Reproduction:
The black-tufted marmoset is monogamous and lives in family groups. It reproduces twice a year, producing 1 to 4 offspring, though most often just twins. Its gestation period is 150 days and offspring are weaned after 8 weeks. There is considerable parental investment by this species, with both parents, as well as older juveniles, helping to raise the young. The offspring are extremely dependent on their parents and though they are sexually mature at 18 months, they typically do not mate until much later, staying with their family group until they do.
Ecosystem roles and conservation status:
The black-tufted marmoset is a mutualist with many species of fruit trees because it distributes the seeds from the fruit it consumes throughout the forests. However, it is a parasite on other species of trees because it creates sores in trees in order to extract sap, while offering no apparent benefit to the trees. Though this marmoset is not a main food source to any specific species, it is a food source to a number of different species, specifically large birds of prey, wild cats, and snakes.
While there are no known negative effects of marmosets towards humans, it carries specific positive effects by being a highly valuable exotic pet. It is also used in zoo exhibits and scientific research.
The black-tufted marmoset is listed as having no special status on the IUCN Red List or the United States Endangered Species Act List. It is listed in Appendix II of CITES and is not currently considered an endangered or threatened species.