Continuity
View allAll Photos Tagged Logica
Óleo sobre tela de 80X40
Autor: Vilchez
Fotografía: Vilchez
Inspirado en el videoclip de David Gilmour, al cual admiro como solista y como en el grupo de Pink Floyd,,,,
Vamos a hacer lo que sea necesario .
Y vamos a hacerlo a nuestra manera, empezando donde todo comenzó, perderemos si es necesario la cabeza en el camino y en el cáos y pequemos, si hay un cielo, puede esperar.
Vamos a romper esas cadenas reventando la cerradura.
Los viajeros van llegando como ángeles caídos disfrazados de fantasmas, trataremos de salir de la oscuridad y poner los pies en tierra firme, como víctimas de una lógica sin sentido.
La niebla nos acecha y oculta nuestros rostros, la lluvia ahoga nuestras oraciones, los pasos cada vez más cortos y la subida sin fin visible.
Tenemos que romper la cerradura y hay que hacerlo YA.
Texto: Juan Salvador
De mi cuaderno de reflexiones
Let's do whatever it takes .
Let us do it our way, by turning to where it all began . Lose his head on the road and in chaos and we sin , if there is a heaven , it can wait.
Let's break those chains rattling the lock .
Travelers are coming looking like fallen angels disguised as ghosts , we try out of the darkness and put your feet on solid ground, as victims of a senseless logic .
The fog lurks and hides our distressed faces , rain drowns our prayers , the steps getting shorter and rise without a visible end.
You have to break the lock and must do it NOW ,,,
Juan Salvador
( Traductor Google )
maps.secondlife.com/secondlife/Frogmore/17/62/22
La logica te lleva desde A hasta B
La imaginación a cualquier parte...............
Op 4 september 2022 zou de 1315 weer een Craftertrein in Bad Bentheim gaan ophalen. Wachtend in Dijkerhoek op zowel de LLT heenrit als de retourrit met de Craftertrein uit Bad Bentheim, bleek het vertrek uit Bad Bentheim steeds later te worden. Dus besloot ik met een bijzonder gezellige en amusante heer uit Köln hier niet te blijven staan, maar naar Ellecom af te zakken. De 1315 zou namelijk een G2000 in opzending meenemen ter onderhoud in Zutphen. De Craftertrein zou toch te laat langskomen en de 1315 als LLT heb ik al vaak zat en zou in Dijkerhoek toch fout voor het licht rijden. Dus gekozen voor dit leuke loctransport. Omdat ik, na zo’n 312 jaar in de logistiek gewerkt te hebben, er vanuit ga dat logica en logistiek niet per sé hand in hand hoeven gaan, werd er in ieder geval gehóópt dat de G2000 in opzending wellicht de in HSL-bestickering getooide 1324 zou zijn. En dat bleek -vandaag in ieder geval- te kloppen. Dit is de tweede keer dat ik deze loc voor de lens krijg en de tweede keer dat deze voor onderhoud achter een eloc in opzending naar Zutphen gaat: de eerste keer was met de paarse HSL 186 363 in Amersfoort. Dat was een leuke combi, maar geen mooie foto. Deze foto (de derde van drie shots) bevalt me stukken beter. Oordeel zelf, zou ik zeggen. Doorkomst te Ellecom.
En las proximidades del pueblo de Albarracin, existe un pequeño salto de agua que cuando bajan las temperaturas, cosa logica en esta zona en el invierno, en esta fotografia aparace helado y la cascada parece una bella escultura en plena naturaleza.
In der Nähe der Stadt Albarracin, gibt es einen kleinen Wasserfall, der im Winter, wenn die Temperaturen sinken, etwas logisch in dieser Gegend ist, in diesem Bild Eis und der Wasserfall sieht aus wie eine schöne Skulptur mitten in der Natur.
En les proximitats del poble d'Albarracin, hi ha un petit salt d'aigua que quan baixen les temperatures, cosa lògica en aquesta zona a l'hivern, en aquesta fotografia aparace gelat i la cascada sembla una bella escultura en plena natura.
In the vicinity of the town of Albarracin, there is a small waterfall that when temperatures drop, something logical in this area in the winter, in this picture aparace ice cream and the waterfall looks like a beautiful sculpture in the middle of nature.
Un detalle para mi amigo tonialon
Por estar siempre ahí, por esas largas conversaciones telefónicas, por esos ánimos,
por esa sabiduría y por ser tan buena gente,,,,,,,
,,,,,,No hay forma de encontrar ni una sola certeza absoluta. Ningún argumento irrefutable que nos ayude a dar respuestas a las preguntas de la humanidad, la filosofía por lo tanto ha muerto, porque de lo que no se puede hablar, mucho mejor es callarse.
El hombre, al ser incapaz de adecuar mente y materia, tiende a conferir cierta entidad a las ideas porque no soporta que lo puramente abstracto solo ocurra en nuestro cerebro.
¡¡ Como he oido tantas veces ( La belleza y la armonía de una flor, de un copo de nieve o de una mariposa que agita sus alas y causa un huracán al otro lado del mundo!! ) Llevan hablando décadas de esa mariposa y de esa armonía, pero ¿quién ha sido capaz de predecir un sólo huracán ?, NADIE .
¿Donde está esa belleza y esa armonía en el cáncer por ejemplo,que hace que una célula decida transformarse en una metástasis y destroza el resto de células de un cuerpo sano ? Algien lo sabe ?, NO ,
Preferimos pensar en flores, copos de nieve o en mariposas que en el dolor. Por qué,,,? Porque necesitamos creer que la vida tiene sentido, que todo se rige por la lógica , no por el mero azar.
Si escribimos 2,4,6, nos sentimos bien, porque sabemos que después vendrá el 8, podemos preverlo, no estamos en manos del destino en ese momento.
Por desgracia, y sin embargo, esto no tiene nada que ver con la verdad, no les parece,,,?
Esto es solo miedo.
Triste, pero es lo que hay,,,,,,
El texto es una reflexión
,,,,,,There is no way to find a single absolute certainty. No irrefutable argument that helps us to give answers to the questions of humanity, philosophy is therefore dead, because what cannot be talked about, it is much better to remain silent.
Man, being unable to match mind and matter, tends to confer a certain entity to ideas because he cannot bear that the purely abstract only occurs in our brain.
As I have heard so many times (The beauty and harmony of a flower, a snowflake or a butterfly that flaps its wings and causes a hurricane on the other side of the world!!) They have been talking about that butterfly for decades and about that harmony, but who has been able to predict a single hurricane? NOBODY.
Where is that beauty and that harmony in cancer, for example, that makes a cell decide to become a metastasis and destroys the rest of the cells of a healthy body? Does anyone know?, NO,
We prefer to think of flowers, snowflakes or butterflies than of pain. Why? Because we need to believe that life has meaning, that everything is governed by logic, not by mere chance.
If we write 2,4,6, we feel good, because we know that 8 will come later, we can foresee it, we are not in the hands of fate at that moment.
Unfortunately, however, this has nothing to do with the truth, do you think?
This is just fear.
Sad, but it is what it is,,,,,,
The text is a reflection
Oil painting
Óleo sobre tela de 75X50
Autor: Vilchez
Fotografía: Vilchez
Tras tanto buscar, llegas a un punto donde crees que el silencio existe, contemplas el alrededor y ves la magnitud de un universo casi irreal, como un sueño, porque no sabes como has llegado a ese escenario que tu imaginación ha desarrollado y no tiene lógica si la buscas porque todo es confuso en un viaje inexistente.
El viajero sueña con ese silencio y sufre de alucinaciones porque quizás gran parte de nuestras experiencias psicológicas se reduzcan a pequeños impulsos eléctricos en un cerebro, viejo y engañado por sustancias químicas (medicamentos) que anulan por completo tu voluntad.
Entonces te planteas profundizar y empiezas un nuevo viaje en busca de algo que ya sabes que no vas a encontrar, pues son ya muchos años en ese viaje sin retorno e inexistente,,,
Juan Salvador
After so much searching, you reach a point where you think that silence exists, you look around and see the magnitude of an almost unreal universe, like a dream, because you do not know how you have arrived at that scenario that your imagination has developed and does not have logic if you look for it because everything is confusing in a nonexistent trip.
The traveler dreams of that silence and suffers from hallucinations because perhaps a lot of our psychological experiences are reduced to small electrical impulses in a brain, old and cheated by chemicals (medicines) that completely cancel your will.
Then you consider deepening and start a new journey in search of something that you already know you will not find, since they are many years in that trip without return and nonexistent,
Juan Salvador
(Traductor Google )
Na het passeren van ÖBB hebben we nog een uur staan wachten, maar de stilte was weer teruggekeerd in het Inntal. Omdat de zon steeds verder draaide werd het rond 3 uur tijd om nog een laatste keer te verplaatsen, om deze rustige donderdag in Raubling af te sluiten. Rond drieën passeerde er nog een Regionalbahn, en de ervaring leert dat goederentreinen meestal enkele minuten achter een reizigerstrein aan rijden. Met die logica in het achterhoofd stelde ik voor om nog even te wachten of er iets achter de stoptrein aan reed, en daarna richting de laatste plek te verplaatsen. De anderen waren er echter niet van overtuigd dat er überhaupt nog snel een goederentrein zou komen, en meeste stemmen gelden. Het hoogstatief en de camera's waren al ingepakt, toen mijn logica toch daadwerkelijk leek te kloppen. Achter de bomen verscheen Lokomotion met een locomotief die we twee dagen eerder al op de tweede positie konden vastleggen. Snel werd de ladder weer neergezet en kon bovenstaande trein nog afgedrukt worden.
Lokomotion 193 773 '150 Jahre Brennereisenbahn' en 189 918 passeren de fotografen te Niederaudorf met een fraaie intermodale trein als 43125 uit München Ost naar Verona Quadrante Europa.
Donderdag 3 maart 2022, 15:06
Door het saneren van wissels en middensporen verdwijnt de logica en de flexibiliteit uit het Nederlandse spoorwegnet, maar de experts van ProRail denken het allemaal beter te weten..... Op maandag 22 mei 2023 was de RailAdventure 9903 met koppel en remwagens onderweg van Zwolle naar Bad Bentheim en zorgde in Deventer voor vertraging door een vertraagde IC uit Berlijn en reed daar de beladen staaltrein van RFO met de locomotieven 1831 en 1828 voorbij. In Oldenzaal moest de RailAdventure overbrenging weer aan de kant op de 1831 en 1828 voor te laten gaan tijdens hun reis van Tata Steel in Beverwijk naar Bad Bentheim zoals hier te zien op de foto.
È una logica colorata. Il pittore deve obbedire a lei, mai alla logica della mente...
Paul Cézanne
Be', qualche volta....
It's a colourful logic. The painter has to obey to it, never to the logic of mind.
( Well, sometimes....)
Desde fuera, Santa Sofía no intenta seducir. Es un bloque imponente, reforzado por contrafuertes, que parece más preocupado por resistir que por impresionar. Pero basta con cruzar sus puertas para que el tiempo se diluya y el asombro se imponga. Su grandeza no está en las proporciones externas, sino en el espacio que contiene: un interior que desafía, incluso hoy, la lógica de lo posible.
Inaugurada en el año 537, esta es la tercera versión del templo. Las dos anteriores sucumbieron a las revueltas populares, pero la versión 3.0 no solo resistió, sino que cambió la historia de la arquitectura. Para concebir semejante prodigio hicieron falta un físico y un matemático: Isidoro de Mileto y Antemio de Tralles. No se limitaron a diseñar un edificio; imaginaron lo inconcebible para su época.
Los innumerables terremotos que ha sufrido Estambul han intentado derribarla, pero ahí sigue. Y su cúpula sigue siendo el prodigio más evidente: 31,87 metros de diámetro, suspendida a 56,6 metros de altura, flotando como por arte de magia sobre un anillo de ventanas. Durante casi mil años, Santa Sofía fue el edificio religioso más grande del mundo. Lo más asombroso es que, pese a sus dimensiones, no abruma. Todo en ella —la luz, las proporciones, la acústica— está pensado para elevar, no para aplastar.
Para su construcción se emplearon algunos de los materiales más preciosos del mundo antiguo, y todavía se percibe. Columnas de mármol traídas de Éfeso, pórfido de Egipto, piedra verde de Tesalia, ónice de Frigia... Un catálogo de imperios antiguos al servicio de la nueva Roma. Todo fue elegido para deslumbrar.
Y si algo detiene el paso, son los mosaicos. Dorados, delicados, suspendidos en el tiempo, sobreviven como fragmentos de una gloria que fue bizantina, que fue cristiana, que fue imperial. Algunos permanecen cubiertos; otros asoman tímidamente entre yesos y restauraciones. Todos hablan un idioma que mezcla fe, arte y poder. Es imposible no quedarse en silencio ante el Cristo Pantocrátor o la emperatriz Zoe ofreciendo sus dones celestiales.
Hoy, tras su reconversión en mezquita, ya no se puede visitar libremente la planta baja. Y eso significa que uno de los rincones más curiosos ha quedado fuera del alcance de los visitantes: la famosa “columna que llora”, siempre húmeda, envuelta en leyendas. Se dice que si introduces el dedo en su orificio y este sale mojado, tus deseos serán cumplidos. Otros creen que sus aguas tienen poderes curativos. Según la tradición, la columna llora de pena por el sultán Vedud y fue creada, nada menos, con la saliva del profeta Mahoma.
________________________________________________
From the outside, Hagia Sophia doesn’t try to seduce. It’s an imposing mass, reinforced with buttresses, more concerned with endurance than with display. But step through its doors, and time dissolves. Awe takes over. Its greatness doesn’t lie in its outer proportions, but in the space it holds within—a space that, even today, defies the logic of what should be possible.
Inaugurated in 537, this is the third version of the building. The two previous ones fell victim to popular uprisings, but version 3.0 not only survived—it changed the course of architectural history. It took a physicist and a mathematician to conceive such a marvel: Isidore of Miletus and Anthemius of Tralles. They didn’t just design a building; they imagined the unimaginable.
The many earthquakes that have shaken Istanbul tried to bring it down, but Hagia Sophia still stands. And its dome remains its most extraordinary feature: 31.87 meters in diameter, suspended 56.6 meters above the ground, seemingly floating on a ring of windows. For nearly a thousand years, it was the largest religious building in the world. What’s most astonishing is that, despite its scale, it doesn’t overwhelm. Everything—its light, proportions, and acoustics—seems designed to uplift rather than oppress.
The materials used in its construction were among the most precious of the ancient world, and that richness is still felt. Marble columns from Ephesus, porphyry from Egypt, green stone from Thessaly, onyx from Phrygia... a catalogue of ancient empires placed at the service of the new Rome. Every detail was chosen to dazzle.
And if anything stops you in your tracks, it’s the mosaics. Golden, delicate, suspended in time—they survive as fragments of a glory that was Byzantine, Christian, imperial. Some remain covered, others peek out timidly from beneath plaster and restorations. They speak a language of faith, art, and power. It’s impossible not to fall silent before the image of Christ Pantocrator, or Empress Zoe offering her celestial gifts to the Redeemer.
Today, since its reconversion into a mosque, the ground floor is no longer freely accessible. That means one of the building’s most curious features is now out of reach: the famous “weeping column,” always moist, wrapped in legend. It’s said that if you insert your finger into the hole and it comes out wet, your wishes will come true. Others believe its waters have healing powers. According to tradition, the column weeps in sorrow for Sultan Vedud, and was created using the saliva of the Prophet Muhammad.
We keren nog even terug naar de Sommevalei. Het was een even zonnige dag als vandaag alleen duurde die wel tot 's avonds laat. Ik probeer er altijd zo veel mogelijk uit te halen op zomerse dagen en daarom sta ik steeds vroeg op en ga ik er pas laat terug in.
Heel vroeg op de dag stond ik al te Liercourt op de eerste ter naar Parijs en een VFLI trein te wachten. Daarna kon ik nog wat foto's van gesleept materieel trekken om 's avonds in Ailly-sur-Somme te belanden. Daar had ik mijn oog laten vallen op een mogelijk fotopunt. Er waren nog geen voorbeelden op Flickr van terug te vinden dus reed ik er goed op tijd naartoe. Het punt bevond zich net achter een parking van een supermarkt. De toegang was zeer gemakkelijk en ik kon er bovendien mijn auto kwijt. Daarna zou ik via een poort langsheen een eigenaardig gebouw het spoor bereiken.
Alles was goed maar ik zou wel mijn ladder nodig hebben om boven het onkruid uit te kunnen komen. Zo gezegd zo gedaan. De ladder plaatste ik tegen de muur en het wachten kon beginnen. 5-later bedliste ik om helemaal bovenaan de ladder te staan. Zo kon ik me zelfs vasthouden aan het randje van het dak! Even later ging de overwegbel achter mij en er passeerde eerst een AGC. De ter die ik verwachtte zou met een Fret loc gereden worden omdat via mijn logica de volgende loc in de omloop de 467559 zou zijn! Zo hoog boven de grond voelde ik me niet zo super en hoopte dat de trein snel zou komen!
Toen ik in de verte de blauwe 567626 zag afkomen was ik niet minder tevreden maar dat werd de dag erna toch maar eens herkanst! Wanneer ik dan eigenlijk een blauwe loc verwachtte werd het toch de Fret-loc!! Na de foto kwam de sluierbewolking steeds dichter en en half uurtje later zou het licht niet meer zijn wat het was geweest. Ik moest na deze foto moe maar meer dan voldaan terugkeren naar huis! Met het raampje open genoot ik na van mijn avonturen langs de Somme. Deze rivier bevindt zich overigens net achter de bomenrij, parallel met het spoor!
Hoe natuurlijk deze locatie ook mag lijken... Achter de fotograaf bevindt zich namelijk de parking waarover ik het had. Alsook de witte muur staat dan ook ongelooflijk storend in beeld. Maar ik hou u niet tegen om ook eens de andere richting hier te proberen!
mareagrau.blogspot.it/2017/05/logic-and-imagination.html
Logic will get you from A to Z;
imagination will get you everywhere.
(la logica ti conduce dalla A alla Z; l'immaginazione ti condurrà ovunque.)
Albert Einstein
Ya lo decía antes: exteriormente, Santa Sofía no intenta seducir, impone. Su presencia es casi tectónica, hecha de piedra, historia y gravedad. Pero cuando cae la noche, algo cambia. El edificio que por la mañana parecía una fortaleza se disuelve bajo la luz dorada de los focos. Las sombras suavizan los contornos, la piedra se vuelve piel, y la cúpula —esa que desafiaba la lógica— se transforma en un sueño suspendido.
La fuente, con sus juegos de luz verde y azul, convierte el espacio en una escena casi irreal. La masa poderosa que contemplaba horas antes se vuelve ahora ligera, como si flotara entre reflejos. La noche no disminuye a Santa Sofía; la reinventa.
________________________________________________
As I said before, Hagia Sophia doesn’t try to seduce from the outside — it imposes. Its presence feels tectonic, made of stone, history, and gravity. But when night falls, something changes. The building that looked like a fortress in the morning dissolves under the golden glow of the spotlights. Shadows soften its contours, stone turns to skin, and the dome —that once defied logic— becomes a suspended dream.
The fountain, with its shifting green and blue lights, transforms the space into something almost unreal. The massive presence I saw in daylight now feels weightless, as if floating among reflections. Night doesn’t diminish Hagia Sophia — it reinvents her.
Sents aquest mar tranquil de cap al tard,
mig orgue, mig violoncel.
Es va fent fosc. Com tots els vells, vigiles
el teu propi final, mentre al llarg de la platja
el mar és una peça de seda desplegant-se.
Escoltes el que et diuen les onades:
que els qui t’estimaran, voldran que et moris.
Perquè els estimaràs, voldràs morir-te.
La lògica implacable de l’amor.
La lògica implacable de la mort.
L’alleujament que dóna saber que estan tan junts.
(Joan Margarit)
C'è una logica che va al di là della fredda ragione : ed è la logica dei fiori
Buon sabato
The logic of flowers
Il pizzo Montalto e i giganti del Sempione dalla cima Camughera 2249 m dopo un violento temporale..
Partito da Pizzanco 1142 m con un sole splendido, mi trovavo al Passo d’Arnigo 1990 m quando dalle nubi che nel frattempo si erano radunate iniziarono a provenire sordi brontolii che si trasformarono presto in fragorosi boati seguiti subito dopo dalle prime gocce. Il primo posto dove trovare riparo era l’Alpe Garione, ad almeno un’ora di distanza mentre la vetta era raggiungibile in circa mezzora.
Contro ogni logica ho scelto quest’ultima opzione e sono stato fortunato perche il grosso della tempesta si scatenò nella valle, sfiorando soltanto la vetta. Finito il temporale, sul percorso di discesa mi trovai a camminare per oltre due ore su un tappeto di chicchi di grandine in alcuni punti anche di diversi centimetri.
++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
Pizzo Montalto and the giants of the Sempione from the Camughera peak 2249 m after a violent storm..
I started from Pizzanco 1142 m with a splendid sun, I was at the Passo d’Arnigo 1990 m when from the clouds that had gathered in the meantime began to come dull rumblings that soon turned into thunderous roars followed immediately after by the first drops. The first place to find shelter was Alpe Garione, at least an hour away while the summit could be reached in about half an hour.
Against all logic I chose this last option and I was lucky because the bulk of the storm broke out in the valley, only grazing the summit. Once the storm was over, on the descent route I found myself walking for over two hours on a carpet of hailstones in some places even several centimeters thick.
mareagrau.blogspot.it/2017/05/logic-and-imagination.html
Logic will get you from A to Z;
imagination will get you everywhere.
(la logica ti conduce dalla A alla Z; l'immaginazione ti condurrà ovunque.)
Albert Einstein
Het zou tot een wekelijkse trein moeten gaan behoren, als lading nemen we een flinke hoeveelheid graan die vanuit het Poolse Pawlow naar OOC Oss gebracht wordt. In dit geval bestond de trein uit maarliefst 38 blauwe wagens type Eaos die ieder met een grijs zeil afgedekt zijn. Neem daarbij een blauwe locomotief en ik had alle reden te bekijken of een combinatie met mijn eigenlijke ook blauwe doel mogelijk zou zijn. Dit bleek ondanks ik dan wel genoegen zou moeten nemen met een klikje op het station perfect mogelijk.
Als trein 41794 rijdt de 186 381 van HSL Nederland met het geheel via Bad Bentheim de meest logische route naar Arnhem om aldaar niet door te rijden naar Nijmegen maar bij Elst het A15 tracé opgestuurd te worden. Bij Meteren wordt deze vervolgens alweer verlaten waarna via 's-Hetogenbosch uiteindelijk Tilburg bereikt zou worden. Na omlopen zou vervolgens koers gezet worden naar Oss, een omleiding die niet volgt na gevolgen van een storing of stremming maar die te wijten is aan capaciteitsgebrek rondom Nijmegen aldus de logica van de welbekende infrabeheerder.
Resultaat is een opname van de lange blauwe muur kort na aankomst in Tilburg waarbij de zon hard zijn best deed de gaatjes in de bewolking te vullen. Rechts onder de in 1965 gereed gekomen stationsoverkapping naar ontwerp van Koen van der Gaast staat NS Flirt 2510 met bestemming Arnhem Centraal. Vanzelfsprekend is er voor deze Sprinter wel een plekje gereserveerd om via Nijmegen te kunnen rijden terwijl de uitdaging HSL om te laten lopen op station Tilburg misschien wel spannender is dan rechtstreeks naar Oss te rijden.
Picture taken from my parents´ home in the neighborhood of Canillas, in the northeastern side of Madrid, looking towards the West half an hour after sunset with nice orange glow in the sky.
As main landmark in this picture you can see the Torre de Valencia, beside the Retiro Park, in the left side of the image.
I really love these days when the Sun goes early to sleep and I can enjoy beautiful sunsets at a logical hour. However, during the summer, for me it is literally impossible to take a picture like this when I have to get early in the next day.
Besides, the clean atmosphere and the colors are beautiful during this season. If I could choose, I will stop the time in this moment and I would enjoy colorful sunsets and sunrises forever.
Press "L" to enlarge the picture.
Have a nice Tuesday wherever you are! And be happy!
_____________________________
Un atardecer cualquiera de Diciembre desde Canillas, Madrid, España
Fotografía tomada desde la casa de mis padres en el barrio de Canillas, al noreste de Madrid, mirando hacia el Oeste media hora después del atardecer con un bonito resplandor anaranjado en el cielo.
Como punto de referencia en esta fotografía se puede ver la Torre de Valencia, junto al Parque del Retiro, en el lado izquierdo de la imagen.
Me encantan estos días en los que el sol se va pronto a dormir y puedo disfrutar de preciosas puestas de sol a una hora lógica. Sin embargo, durante el verano, para mí es literalmente imposible tomar una fotografía como ésta cuando tengo que levantarme temprano al día siguiente.
Además, el ambiente limpio y los colores son preciosos durante esta estación. Si pudiera elegir, pararía el tiempo en este momento y disfrutaría de atardeceres y amaneceres coloridos para siempre.
Pulsa "L" para ampliar la imagen.
¡Que tengas un buen martes dondequiera que estés! ¡Y sé feliz!
Nadat op donderdagochtend 11 januari voor de tweede keer de RB37 met TRI Ersatzverkehr bij Bösinghoven vastgelegd kon worden, werd er opnieuw enkele honderden meters verplaatst voor een volgende foto. Wachtende op het maken van het derde plaatje van de ochtend, verscheen er in een van de vele Duitse meldgroepen een interessante melding vanuit regio Hamm. DeltaRail was namelijk gezien met een busjestrein, en dat moest eigenlijk wel een trein voor Aachen West zijn, die dan met veel vertraging onderweg was. Sinds een tijdje heeft DeltaRail via DB Gebrauchtzug de zeer fraaie Orientrode 143 856 tijdelijk in haar bestand, en gezien Orientrot mijn favoriete oude kleurstelling is, hield ik al goed in de gaten of de loc eens voor de Craftertrein naar Bad Bentheim ingezet zou worden. Dit was tot dan toe nog niet het geval geweest, maar vanuit een onverwachtse hoek lag er dus nu toch ineens een mogelijkheid deze oude dame op de foto te zetten met eveneens een busjestrein.
Nu zijn er ontzettend veel manieren om vanuit Hamm in Aachen West te geraken. De allereerste trein van deze trafiek, welke ik in juli vorig jaar kon fotograferen, reed door het Ruhrgebiet naar Krefeld toe om vervolgens de niet helemaal logische route over Neuss naar Mönchengladbach te nemen, en vanuit daar naar Aachen West te rijden. Onder die foto vertelde ik nog dat de wekelijks rijdende busjestrein na die eerste rit meestal vanuit regio Duisburg via Ratingen en Leverkusen naar Köln reed om via die route dan in Aachen West te komen. Via deze route was de trein in Aachen genoodzaakt kop te maken, en zodoende zouden dan de busjes in de juiste rijrichting verder naar Zeebrugge gebracht worden. Echter is deze route ongunstig voor een foto, want de trein rijdt dan door veelal bebouwd gebied heen met nauwelijks leuke fotostekken. Ik was dan ook blij om te horen dat de trein zowaar over de Grenzlandstrecke zou rijden. Vanuit het Ruhrgebiet zou de trein deze keer bij Krefeld wel rechtsaf slaan richting Viersen om zo af te zakken richting Aachen. Het kopmaken in Aachen zou dan vervallen, maar daar was wat op verzonnen, want de trein zou nu ineens in Bottrop van rijrichting veranderen. De logica ontgaat me nog te vaak in het spoor...
Goed, ik had niks te klagen want de puzzelstukjes vielen op magische wijze allemaal in elkaar. De trein was ongeveer 20 uur te laat en viel dus in deze regio bij daglicht te fotograferen, de leukste Trabbi van de vloot van DeltaRail hing voor de trein, de lucht was strakblauw en de trein nam ook nog eens de meest gunstige route. Het leek allemaal te mooi om waar te zijn, maar het was toch echt zo. Ik had nog wel even de tijd vooraleer DeltaRail op de beoogde locatie bij Anrath zou passeren, en dus werd eerst nog maar eens de RB37 tweemaal op de foto gezet. Nadat dan de vierde foto binnen was werd van spoorlijn gewisseld en kwam ik na een 25 minuten durende autorit aan op locatie in Anrath, waar ik zoals verwacht niet de enige met dit idee was. Hier kon dan nog met een aantal bekenden bijgepraat worden terwijl DeltaRail in rap tempo dichterbij kwam. Toen het bijna zover leek te zijn, werd DeltaRail om onbekende redenen aan de kant genomen bij Krefeld. Het duurde nog best eventjes voordat er weer schot in de zaak kwam, maar na ruim een halfuur mocht de sleep met busjes toch weer verder en was het tijd om de onverwachte klapper van de dag te fotograferen!
Het is 14:04 als in een heerlijk januarizonnetje de uiterst fraaie DeltaRail 143 856 aan de flinke groep fotografen voorbij snelt met de ruim 20 uur vertraagde Citroën Jumper busjestrein 95171, onderweg zijnde vanuit Frankfurt (Oder) naar Aachen West. En zo kon voor de tweede keer de fraaie trein naar Aachen West en uiteindelijk Zeebrugge vastgelegd worden. Inmiddels staat deze trafiek alweer drie keer op de foto, maar die foto volgt dan later nog eens!
Het hoofddoel van die vrijdag was natuurlijk de bediening van Boortmalt bij bundel Angola. De trein kon na een foto in de haven nog ingehaald worden en een 2e maal gefotografeerd worden. De 4008 passeert het kenmerkende A41 bord: Overweg met slagbomen. Het staat op 300m van de overweg dewelke wordt gevormd tussen lijn 59 en de Beekmolenstraat. Zo ziet u nog maar eens de Belgische logica inzake verkeer. Volgens het boekje zou dit bord op 150m moeten staan en langs de linkerkant van de rijweg... Mij is het al lang goed dat het bord niet in de weg stond voor de foto;-)
Regno Unito, Berkshire, Windsor, Estate 2015
Le avventure di Alice nel paese delle meraviglie (comunemente abbreviato in Alice nel paese delle meraviglie) è un romanzo del 1865 scritto dall’autore inglese Charles Lutwidge Dodgson sotto lo pseudonimo di Lewis Carroll. Ne libro si racconta di una ragazza di nome Alice che cade in una tana di coniglio e si ritrova in un mondo fantastico popolato da singolari creature antropomorfe. Il racconto giocando con la logica, è risultato subito popolare tra persone di tutte le età. È considerato uno dei migliori esempi del genere letteratura dell’assurdo. Il suo corso della narrazione e la sua struttura, i personaggi e l’immaginario hanno profondamente influenzato la cultura e la letteratura popolare, soprattutto nel genere fantasy.
Alice's Adventures in Wonderland (commonly shortened to Alice in Wonderland) is an 1865 novel written by English author Charles Lutwidge Dodgson under the pseudonym Lewis Carroll. It tells of a girl named Alice falling through a rabbit hole into a fantasy world populated by peculiar, anthropomorphic creatures. The tale plays with logic, giving the story lasting popularity with adults as well as with children. It is considered to be one of the best examples of the literary nonsense genre. Its narrative course and structure, characters and imagery have been enormously influential in both popular culture and literature, especially in the fantasy genre.
Soms gaat alles niet zoals je verwacht dat gaat. De 1824 zou vandaag deze trein gaan ophalen in Zutphen vanaf Amersfoort, alleen door een technisch probleem strandde deze loc bij Stroe. De 1740 werd opgetrommeld als reddende engel, maar niet van de 1824, maar als vervanger van deze loc. Zo kwam het dat ik 2 uur te vroeg langs het spoor stond en weer huiswaarts kon gaan. De dienstregeling was met +120 opgeschoven. Dat gaf me wel de gelegenheid om een andere plek te zoeken.
De loc zou dus eerst los van Amersfoort naar Zutphen gaan, daar de trein aanhaken, naar Deventer Goederenemplacement rijden, omlopen en weer terug naar Zutphen en dan verder naar Roosendaal. De logica ontgaat mij daarvan, maar het zal vast iets met omlopen in Zutphen te maken hebben, dat dat daar niet kan.
Enfin, voor mij alleen maar beter. Ik had bedacht in de boog bij Joppe te gaan staan, daar zou de zon rond 15 uur mooi staan. Helaas had ik mij dus een uur vergist, want de passage was 14u en de zon was verdwenen achter de wolken. Ook is er bij de overweg van de Flierderweg geen eer meer te behalen aan het maken van een mooie foto omdat er opeens allemaal rare borden, electrakasten en hekken geplaatst zijn. Dat was hier nog niet het geval.
Gelukkig was ik met de auto en had ik bij hoge uitzondering een trap bij me zodat ik langs de beek (Fliert) richting het spoor kon lopen en met de trap iets hoger kon staan. Wel jammer van de vieze nette schoenen die ik aan had (faal), maar je moet er wat voor over hebben. Door gebrek aan een zonnetje een vrij fletse foto helaas en wellicht ook niet helemaal scherp, maar ik ben er content mee.
Hier rijdt de trein bij Joppe richting Zutphen met meerdere geluidssignalen.
Tijdens onze korte midweek aan de Koperrampe in Slovenië draaide het natuurlijk veelal om de Nèz-Cassé locomotieven van de SŽ, namelijk de 363'ers. Deze rode zes-assige kreukelneuzen rijden hier nog dagelijks met verschillende goederentreinen rond. Uiteraard was het doel om zoveel mogelijk van deze oude "Brigitta's" op de foto te zetten. Echter was het hoofddoel toch wel het fotograferen van de enige nog gele 363'er in de oude SŽ kleurstelling, namelijk de SŽ 363 005. Eerdere verhalen lieten al doorschemeren dat dit nog lang niet zo makkelijk was. Zo kan de loc ook net in andere delen van het land vasthangen, of komt ze juist precies op de verkeerde momenten naar Koper zoals in de nacht. De verwachting dat we daadwerkelijk deze loc zouden treffen was dan ook niet al te hoog, maar hopen mag altijd. Voor mij zou het absolute hoogtepunt deze gele loc met ketels, auto's of Tads'en op de befaamde middaglocatie bij Črnotiče zijn, maar dat plaatje zat vooralsnog enkel in mijn hoofd en niet op de SD-kaart.
De eerste dag werden we 's ochtends al op de ochtendstek bij Črnotiče verrast toen deze gele Nèz-Cassé vanuit de verkeerde richting voorbij kwam met een trein naar de havens van Koper. Dit gebeurde zo rond de klok van twaalf uur, en de hoop was dan ook dat de loc 's middags zou terugkeren met een tegentrein die we dan zodoende op de middagstek bij Črnotiče konden vastleggen. Echter bleek al snel dat locomotieven redelijk rap voor een tegentrein gezet kunnen worden, en op die manier kwam dan ook de 363 005 weer veel te vroeg bergopwaarts voorbij. Op dat moment was het hooglicht te lelijk en was het zo sluierig in de lucht dat er geen mooie foto gemaakt kon worden. Tevens kwam ze opnieuw vanuit de verkeerde richting voorbij voor de locatie waar we op dat moment stonden. Het goede nieuws was dat de loc in actie was rond Koper, het slechte nieuws was dat we vooralsnog geen geslaagde plaat hadden.
De volgende dag stonden we rond lunchtijd even op een stek tussen Črnotiče en Prešnica in waarbij het aardig doorrolde richting Koper. Toen de zon goed begon te staan besloten we opnieuw richting de bekende middagstek van Črnotiče te gaan. Net nadat we aangekomen waren hoorden we beneden het typische gezoem van een 363'er. Er reed inderdaad een trein voorbij richting Koper, en toen we de loc zagen wisten we het bijna zeker, dat moest wel de gele zijn! Deze hadden we dan tijdens het verplaatsen net gemist, en reed dus op de vorige locatie goed voor de zon. Aan de ene kant lullig dat we dan net te vroeg weg waren, aan de andere kant was die locatie niet heel spectaculair en stond de zon nog vrij hoog. Met wat geluk zou de loc net zoals een dag eerder weer vlug terugkeren met een tegentrein en dat zou betekenen dat we deze gele uitblinker direct op dé locatie van de Koperrampe konden vereeuwigen!
Het wachten kon beginnen, en na ongeveer een klein halfuur werd er weer een 363'er vanuit beneden hoorbaar. Dit was eigenlijk nog net te snel voor de gele 363 005, en inderdaad was het een rood exemplaar die met een sleep containers naar boven kwam gereden. Na nog eens een kwartier gewacht te hebben kon die trein succesvol gefotografeerd worden. Het locnummer werd direct gecontroleerd, en inderdaad was deze Nèz-Cassé dezelfde die als laatste op onze vorige locatie voorbij kwam. Het zou dan logisch zijn als de eerstvolgende Nèz-Cassé het gele exemplaar zou zijn. Maar ja, het spoor begint meestal waar de logica ophoud dus we wilden nog niet te hard van stapel lopen. Het wachten op een goed einde werd voortgezet. Niet lang nadat de containertrein voorbij kwam werd er opnieuw iets van beneden hoorbaar, maar ditmaal was het een moderne 541'er die met Eanos'sen omhoog kwam gereden. Deze werd na een tijdje gevolgd door nog een zustermachine die met een kolentrein dezelfde kant op reed. In de tussentijd draaide de zon naar een echt mooie positie met de perfecte belichting voor deze locatie. Als de gele 363'er binnen nu en een uur omhoog zou komen hadden we de jackpot...
Dan om iets voor vijven schieten de Duitsers en Nederlanders op als ineens het kenmerkende geluid weer van beneden te horen is. Er was een sleep ketels te zien, alleen de 363'er die we hoorden was alweer verdwenen achter de vele bomen. De ogen waren strak op de trein gericht en de vreugde breekt uit als daar inderdaad de verwachte en gehoopte gele 363'er op kop te zien is! De zon stond nu echt op z'n mooist dus als de trein niet hoefde te wachten op een tegentrein in Hrastovlje hadden we de hoofdprijs. Tot ons genoegen zeilde de trein met volle vaart door het station heen en niks hield haar dus meer tegen om met enkele minuten voor onze objectieven te verschijnen. Dé plaat van de trip naar Slovenië zat eraan te komen, en die werd uiteraard met succes afgeleverd!
Het is 17:10 als de mooiste 363'er die er is, de SŽ 363 005, op de mooiste locatie van de lijn, de middagstek bij Črnotiče, passeert. Met een heel fraaie verweerde sleep Millet ketels blaast de loc aan de fotografen voorbij die tevreden kunnen afdrukken. Dé foto van de week was toch wel binnen, want de sleep ketels maakt het geheel naar mijn idee wel volledig af. Overigens was het niet enkel een keteltrein, want achterin was er nog een kermiscombinatie bestaande uit een aantal CRS rijtuigen, een Tads en een interventiewagen te zien, waarvan nog een klein deel zichtbaar is. Leuk om te zien, maar nou niet echt "normaal verantwoord" voor het ultieme plaatje. De volgorde was dan ook perfect en dus kan er tevreden teruggekeken worden op dit moment. Nu de gele 363'er op de foto stond, was het hoofddoel binnen, maar bij deze ontmoeting bleef het echter niet!
Big Up! – Dove il caos ha senso
Nel cuore improbabile di Fukuoka, una facciata slabbrata sembra sfidare ogni logica. Scatole ammucchiate, porte di fortuna, scritte scolorite, tubature esposte, eppure… tutto sembra stare esattamente dove deve stare.
Non c’è alcun tentativo di compiacere, nessuna ricerca estetica, ma una verità che trasuda dalla disfunzione apparente.
È questo il fascino: un equilibrio disordinato, una bellezza che non chiede permesso, un invito silenzioso a entrare anche se non sai bene dove ti porterà.
Big Up！– 混沌に意味がある場所
福岡のありふれた一角に、まるで論理を無視したような外観が立っている。積み上げられた箱、即席のドア、色あせた看板、むき出しの配管——それでも、不思議とすべてがあるべき場所に収まっているように見える。
誰に見せようとしているわけでもなく、飾り気のないその佇まいは、混沌の中の真実を語る。
この不思議なバランスこそが魅力だ。美しさは、整っていなくても成立する。
Big Up! – Where chaos makes sense
In the unlikely heart of Fukuoka, a frayed storefront defies logic. Stacked boxes, makeshift doors, faded signs, exposed pipes—and yet… everything seems right where it should be.
There’s no effort to impress, no curated aesthetic—only a raw kind of honesty pouring out of apparent dysfunction.
This is the charm: a disordered balance, beauty that doesn’t ask permission, a silent invitation to enter even if you’re not sure where it leads.
Logica
Una storia mai iniziata,
una storia mai finita,
tra due anime in un unico Paradiso
e due corpi in due mondi paralleli.
Matematica ci stravolge crudele,
ma al limite infinito saremo una cosa sola.
(Mia. Palermo, 01/09/2003)
---------------------------------------------------
"La matematica funziona sulla carta, non sulla vita, non funziona quando capisci che tutti i tuoi calcoli erano sbagliati, che i teoremi non portano a niente, che i risultati sono dettati dal caso e non dalle regole. La matematica non funziona, la metà di due non è uno. Nella vita la metà di due, la metà di noi due, è niente." ---- (P. Giordano, "La solitudine dei numeri primi")
Na het uitstapje richting Örebro en Hallsberg op dinsdag 9 mei, werd woensdag de 10e weer gespendeerd nabij onze uitvalsbasis in Karlstad. De sluiers, of beter gezegd, witte waas, zou vroeg in de ochtend weer richting het westen wegtrekken en dus hadden we een zonnige dag voor de boeg. Daarnaast stonden er in deze regio nog best wat treinen ingelegd die maandag uitvielen of niet wilden lukken. Reden genoeg dus om het zuiden van Värmlands Län weer onveilig te maken, en met dik succes kan ik je vertellen!
De ochtend werd vroeg begonnen vlakbij Karlstad, namelijk bij Våle, gelegen tussen Karlstad en Kil. Naast een trein van GreenCargo, welke overigens wegens problemen niet meer kwam opdagen, zouden er aan het begin van de ochtend twee treinen van Tågab zich aandienen, naar mijn mening de leukste vervoerder van Zweden, met HectorRail op een goede tweede plek. Over een van de twee treinen wisten we direct wat we konden verwachten, namelijk de dagelijks rijdende Vänern-Express, zoals de containertrein van Tågab tussen Göteborg en Kristinehamn wordt genoemd. Op maandag deden we een poging deze trein op de middagrit naar het zuidwesten te fotograferen, maar helaas was de trein toen leeg aan de loc. De andere trein van Tågab die ingelegd stond, en nog voor de Vänern-Express zou moeten zitten, was ons meer een raadsel. Na wat uitzoekwerk en logica zou het waarschijnlijk om een niet vast rijdende, of misschien één keer per week of twee weken rijdende beladen houttrein gaan. Van zulke treinen zijn we op het Europese vasteland gewend dat ze vaak met uren vertraging rijden, en dus gingen we er maar niet teveel van uit dat ze meteen op de geplande tijd zou rijden. Tågab bewees maar weer Zweeds te zijn, en reed uiteindelijk met de vermoedelijke houttrein keurig op tijd. Een meevaller dus.
Hoewel de twee beoogde treinen beiden op tijd onderweg waren, verliep de ochtend niet volledig probleemloos. De sluierbewolking, welke in de nacht richting het westen zou wegtrekken, had wel vertraging opgelopen. Hierdoor was het licht net na zonsopkomst nog flink zwak en soms nog volledig uit doordat de laatste sluierresten voor de zon schoven. Naarmate de tijd vorderde kwam er wel steeds vaker blauwe lucht tevoorschijn, maar het bleef tot de laatste minuten spannend vooraleer de houttrein zich aandiende. Deze hele fraaie trein kwam gelukkig net in het zwakke maar mooie licht voorbij en kon dus naar tevredenheid afgedrukt worden. De foto hiervan volgt nog later.
Nadat de eerste plaat van de dag binnen was, mochten we gaan wachten op de containertrein naar Kristinehamn welke na een dik halfuur volgde. Inmiddels waren de sluiers nu wel flink weggetrokken richting het westen en waren slechts nog op de achtergrond te zien. Naast dat de trein hopelijk goed beladen was, was de hoop qua tractie gevestigd op een ex-ÖBB 1043, waarvan Tågab er een aantal heeft rondrijden door Zweden. De meeste van deze locomotieven bezitten de fraaie zilveren metallic kleurstelling voorzien van rode banden en een zwarte onder- en bovenkant. Deze huiskleurstelling is ook terug te vinden op de Nohab TMZ en TMY locomotieven. Na een goed halfuur wachten was de vreugde dan ook groot toen daar de gewenste locomotief met een volle containertrein de heuvel af kwam gereden!
Het is 6:38 als de heerlijk fraaie Tågab Rc2 006, te herkennen aan de gele spiegels, het nog braak liggende veld doorkruist nabij Våle met containertrein 48502 vanuit Göteborg Skandiahamnen naar Kristinehamn. Nadat ook deze plaat binnen was, werd er een kilometer verderop gewacht op GreenCargo, welke uiteindelijk niet meer kwam opdagen. Na een rustige periode kon tegen het middaguur de dag hervat worden met nog veel leuke foto's!
Cicala_La Musicista Ipnotica
"Per Platone le Cicale erano uomini, talmente innamorati del canto delle muse da dimenticare i loro bisogni primari. ... Sono quindi simbolo del canto, della musica, dell'estasi, ma anche dell'infatuazione, dell'innamoramento che fa perdere ogni logica e, proprio come sotto ipnosi, rende asserviti al potere ammaliante del proprio amato."
Cicada_The Hypnotic Musician
"For Plato, the Cicadas were men, so in love with the singing of the muses that they forgot their primary needs. ... They are therefore a symbol of singing, music, ecstasy, but also of infatuation, of falling in love that makes you lose all logic and, just like under hypnosis, makes one subservient to the bewitching power of one's beloved."
I testi citati sono di Federica Zizzari, tratti da "Animali Guida" ed. Vivida. The texts cited are by Federica Zizzari, taken from "Animali Guida" ed. Vivida.
www.vividabooks.it/product-page/animali-guida
Bing Image Creator
... salud, buenas luces y muchas gracias!!! ... xo♥ox
... health, good lights and thanks a lot!!! ....... xo♥ox
... Music: "Todos los gatos son pardos" by great Gato Pérez ... catalonian rumba to dance and enjoy!!!
Malament rai si no ens fem il·lusions. Si no juguem perquè podem perdre, si no vivim perquè morirem.
Fer-se il·lusions ens aboca a intentar-ho, a trobar la manera d'arribar-hi, a vegades l'única opció és seguir endavant contra tota lògica, amb ganes de sortir-se'n, sense tirar la tovallola ni quan la cursa fa pujada.
Fer-se il·lusions implica haver concretat un desig, haver-lo situat en l'horitzó de les coses possibles, haver pensat que potser sí.
Librepensador es una persona que sostiene que las posiciones referentes a la verdad deben formarse sobre la base de la lógica, la razón y el empirismo en lugar de la autoridad, la tradición, la revelación o algún dogma en particular.
Freethinker is a person who holds that positions concerning the truth must be formed on the basis of logic, reason and empiricism instead of authority, tradition, revelation or some particular dogma.
Un incrocio urbano dove la logica architettonica sembra essersi arresa al tempo. Facciate sovrapposte, materiali discordanti, scritte e insegne di ogni epoca convivono come in un mosaico disordinato, ma vivo. Qui, a Nagasaki, la vita scorre comunque: ombrelli aperti, clienti che entrano, insegne che gridano, segnali che attendono. Non c'è simmetria, ma c'è umanità.
建築の論理が時の流れに降伏した交差点。異なる時代の看板と素材が混在し、不揃いのモザイクのように重なっている。それでも長崎の街は生きている。傘が開き、客が入り、看板が叫び、信号が待つ。整っていなくても、そこには確かに人の営みがある。
An urban intersection where architectural coherence has surrendered to time. Clashing materials, mismatched facades and signage from different decades coexist like a chaotic mosaic—yet life goes on. In Nagasaki, umbrellas open, customers enter, signs call out, and the city waits at red lights. There's no symmetry, but there's life.
-Woensdag 19 Maart 2025 16:39-
De afgelopen weken worden we op schitterend voorjaarsweer getrakteerd en dat is te merken aan de zonnige foto’s die iedereen maakt. Ook ik zocht de momenten uit om ervan te profiteren en dat werd woensdag 19 maart aangelokt door de komst van de laatste 6400 in de geel/grijze NS-livrei naar West-Brabant. Overdag bracht de loc een bezoek aan het industriegebied van Oosterhout dat ik moest laten gaan, maar de bedieningstrein voor Moerdijk-haven in de namiddag trok m’n aandacht. Die rijdt in principe met de loc die ook Oosterhout bedient waarmee de geel/grijze loc die middag hoogstwaarschijnlijk naar Moerdijk zou rijden. Na wat navraag werd dat vermoeden bevestigd en besloot ik na werk op pad te gaan voor de loc die ik tot dan nooit fatsoenlijk wist te fotograferen. Onder een aardig gezelschap legde ik de aanvoertrein aan de rand van Moerdijk-dorp vast, maar ik zag potentie voor een tweede foto van de bedieningstrein de andere kant op. Die werd in theorie ook door de 6461 gesleept maar omdat de logica eindigt waar het spoor begint, ging ik voor de zekerheid zelf ter plaatse kijken. Daar werd de loc effectief aan de Zwaluwe-zijde tegen een trein gezet dus ik wist voldoende en trok z.s.m. naar de stamlijn:
Vlak voor aankomst op Lage Zwaluwe liet de afvoertrein 62095 uit de Moerdijk zich gelukkig nog met goede zonnestand fotograferen. Onder toeziend oog van ditmaal slechts 3 hobbyisten rolt de 6461 met acht ketelwagens uit Moerdijk en één schuifwandwagentje uit Oosterhout richting het stopbord voor binnenkomst op het emplacement.
DB Cargo 6461 “Ron”, Afvoertrein Moerdijk 62095, Zwaluwsedijk, Lage Zwaluwe
©TimoTrimbos
Hauràs de tornar a escriure
l'obscur epíleg de la teva lògica,
ja que ignores, encara, noms d'ocells
I d'eines oblidades de conreu.
El déu de les mans buides ha tornat
cercant el que no has escrit encara.
Hauràs de prendre al desencís la pròpia,
desitjada grandesa, ja que, sempre,
a les teves històries hi surten
columnes i ponents,
un vell costum de solitari.
Joan Margarit
L'ombra de l'altre mar
Febrero - 2021
©Reservados todos los derechos. No se permite el uso o reproducción incluyendo electrónico sin el consentimiento por escrito.
All rights reserved. No use, reproduction or duplication including electronic is allowed without written consent.
De grijze Belg van RFO fotograferen, dat is iets waarvan ik lang had gedacht dat mij het voorlopig niet zou lukken. En al helemaal niet nu de loc een tijdje geleden opgedoken is voor de first-mile tussen Lage Zwaluwe en CTT te Moerdijk, in die hoek kom ik eigenlijk nooit. Zelfs diezelfde ochtend had ik niet durven hopen dat ik deze ‘good old’ 6702 zou klikken. Maar nu is het herfstvakantie, en wilde ik graag de bediening in Zwijndrecht doen, die DBC elke woensdag voor zijn rekening neemt. ’ s Morgens stapte ik de trein in, en even later kreeg ik het bericht dat de Kay Shuttle onderweg was naar Moerdijk. En 1 + 1 is -in mijn ogen- 2, dus bedacht ik me dat dit wel eens een goeie kans zou kunnen zijn! Mijn bestemming werd iets aangepast, en zo kwam ik, nog voor RFO met de Katy, ruim om tijd aan op het station van Lage Zwaluwe.
Onderweg had ik al gezien dat ik voor stekken niet lang hoefde te zoeken. Helaas weigerde de OV fiets, dus dat werd lopen. Na een lang tocht kwam ik aan bij de Steenweg. Hier werd gewacht op de loc, die de trein in Lage Zwaluwe op moest halen. Mijn verbazing was groot, toen deze loc mij passeerde, alleen reed hij de andere kant op, richting Moerdijk! Niet veel later kwam ik erachter dat ik een fraaie containertrein had gemist, die KRE in Lage Zwaluwe over zou nemen. Dit was een flinke domper, het was nu wachten op het moment dat de loc weer terug naar Lage Zwaluwe zou gaan. Intussen was Clint er ook, en we vroegen ons af wat de logica was om een losse loc richting Moerdijk te sturen, terwijl hij net zo goed even kon wachten om de Katy mee te nemen… Het duurde lang, heel erg lang. Ondertussen speculeerden we over een eventuele trein, die de 6702 misschien wel mee zou nemen. Die blauwe containertrein stond waarschijnlijk ook nog in Moerdijk, maar dat de loc juist dié fraaie sleep op zou halen, durfden we niet te hopen. Maar hoe dik zou dat zijn… Inmiddels waren er al 3 uren verstreken, nadat de 6702 los naar Moerdijk was vertrokken. Het begon nu wel erg lang te duren…
Maar plots kwam daar verandering in, toen we de melding kregen dat de 6702 met een trein was vertrokken uit moerdijk. En dit was niet zomaar een trein, maar dit was de trein waar we stiekem op hoopten, namelijk de Poolse EMB containers! Snel werd er positie ingenomen, en niet veel later buldert de RFO 6702 met aan de haak een lange sleep EMB containers, beladen op MFD containerdraagwagens langs de 2 fotografen, richting Lage Zwaluwe!
30-10-2024 // Steenweg, Moerdijk
#AbFav_FULL_AUTUMN. 🍂
#AbFav_PHOTOSTORY
FOR A LAUGH:
FEMININ LOGICA!
I LOVE TRESS
TREES LOVE AUTUMN
SO, I LOVE AUTUMN!!!
Have a wonderful day, filled with love and beauty, M, (*_*)
For more: www.indigo2photography.com
IT IS STRICTLY FORBIDDEN (BY LAW!!!) TO USE ANY OF MY image or TEXT on websites, blogs or any other media without my explicit permission. © All rights reserved
trees, sky, leaves, beauty, sun, landscape, park, Potternewton , lawn, colour, nature, AUTUMN, vertical, "Nikon D7200", "Magda indigo"
Op 17 november kon ik vrij onverwachts een van de weinige herfstplaatjes van het jaar 2023 produceren. Aan de Wachtpostweg in America kon ik in de laatste zonnestralen van de dag DB Cargo met haar Backbone 193 365 fotograferen, welke met een rij oranje bomen op de achtergrond, vastgelegd werd met de Neuss-Shuttle. Dit was echter in 2023 niet de enige keer dat ik onverwachts in America terecht kwam, want op de zonovergoten tweede dag van maart kon hier ook al eens een kleurrijke Vectron gefotografeerd worden, en toen eentje van RTB Cargo.
Op donderdag 2 maart moest ik vanaf kantoor op de Europoort met de auto richting Kaldenkirchen om daar twee collega's af te zetten welke weer een trein terug zouden rijden naar het Rotterdamse. Deze trein betrof een keteltrein welke van tractie werd voorzien door de toen recent bestickerde LTE 193 280 "Three Flames". Gezien het deze dag stralend weer was had ik mijn cameraspullen mee, en zo kwam dit ritje naar Venlo mooi uit, want na werktijd kon direct deze fraaie Vectron gefotografeerd worden. Daarvoor werd na het afzetten van de collega's richting Dülken gereden waar uiteindelijk nog best wat geduld vereist was. Om onbekende redenen werd de trein vanaf Köln omgeleid via Neuss en Krefeld wat betekende dat de trein kop moest maken in Viersen. In theorie kan dit heel snel gebeurd zijn, maar de praktijk laat vaak anders zien...
LTE was niet de enige vervoerder welke in de gaten werd gehouden, want al vanaf de Rhein werd LTE gevolgd door RTB Cargo welke eveneens met een keteltrein onderweg was naar Venlo en uiteindelijk Rotterdam. Tractie voor deze trein betrof de fraaie RTB Cargo 193 485 met reclame voor Lok-Spitze.com. In december 2021 verscheen deze Vectron al op het spoor, maar werd in de wintermaanden vrij snel vies en werd ruim een jaar niet gewassen! Eindelijk werd in februari 2023 de loc schoongemaakt en werd ze dus weer eens interessant voor menig hobbyist. Doordat de loc lange tijd zo vies was ontbrak ze nog in mijn collectie, en dus moest naast LTE ook RTB Cargo zeker op de foto gezet worden! Dat bleek echter makkelijker gezegd dan gedaan.
Net toen ik arriveerde in Dülken kwam mij ter ore dat LTE reeds in Viersen was gearriveerd, en ook RTB Cargo zou niet veel later Viersen binnenrijden. Aangezien we maar iets meer dan een uur hadden voordat de zon te kops zou gaan staan was de hoop uiteraard dat het kopmaken niet al te lang zou duren. Het tegendeel gebeurde echter, en pas na vieren vertrok LTE eindelijk uit Viersen. Qua zonstand ging het nog wel in Dülken, maar het had niet veel later moeten zijn. Nu LTE op de SD-kaart was gezet, stonden we voor een dilemma. Gaan we hier wachten op RTB Cargo, gaan we verplaatsen naar Lind of gaan we direct naar America toe? Als we hier zouden blijven en RTB Cargo nam teveel tijd zou het fotografisch niet mooi meer worden. We konden naar Lind verplaatsen maar als dan RTB Cargo er vlak achter zat zouden we haar alsnog missen. Uiteindelijk kozen we ervoor om richting America te rijden, wat misschien uiteindelijk niet de meest logische keus was. We zouden in America sowieso nog eens LTE kunnen fotograferen, en met wat geluk was RTB Cargo alsnog vlot.
We konden uiteindelijk best prima in Dülken blijven wachten, want RTB Cargo bleek maar een kleine 10 minuten achter LTE te zitten. Verplaatsen naar Lind was dan wel funest geweest, dus de keus om niet naar Lind te gaan was in ieder geval goed. Eenmaal in America aangekomen was het dan hopen dat beide treinen snel weer verder zouden rijden vanuit Venlo, want de zon zakte steeds sneller naar beneden. Echter duurde het opnieuw allemaal vrij lang. Het eerste pad was leeg, en het tweede pad werd wel benut door een goederentrein maar dat betrof DB Cargo met een 6400 en ketels. Zeker niet saai, maar niet een van de gewenste treinen. Doordat dus de eerste twee paden niet benut werden door LTE en RTB Cargo bleef er na DB Cargo nog maar één pad over vooraleer de schaduwen op het spoor zouden zitten. Waar de meesten hoopten dat LTE in dat pad zou zitten, zag ik liever RTB Cargo verschijnen, deze had ik tenslotte nog niet. Het meest logische zou zijn als LTE eerst uit Venlo zou gaan, maar logica stopt vaak waar het spoor begint. Mijn wensen werden gehoord en zowaar vertrok RTB Cargo in het laatste bruikbare pad vanuit Venlo!
Het is 17:32 als in de laatste zonnestralen van donderdag 2 maart de recent gewassen RTB Cargo 193 485 de toegesnelde fotografen te America passeert met een keteltrein afkomstig vanuit Nürnberg-Hafen en onderweg naar de Maasvlakte West. Zo kon op de valreep alsnog het tweede hoofddoel van de dag afgestreept worden, en dat in geweldig licht! De schaduwen waren inmiddels dusdanig lang geworden, dat deze digitaal op een paar punten wat ingekort moesten worden, maar dat leverde wel een fraai resultaat op!
www.youtube.com/watch?v=wTgAQRLijEU
Quando ci rivedremo?
Quanto questo tempo è vero?
Per fortuna abbiamo vicino chi ci fa esistere...
Ti è mai capitato di chiederTi se sei parte di qualcosa di troppo grande?
Non capire o essere troppo sensibile?
Come mai succede tutto così?
La logica non è logica ma perchè allora deve esserla?
a voi la risposta amici miei
When we will meet again?
Is this time true or not?
Is your life as you thought or where you are?
For lucky we are by someone that is getting us real...
Have you ever thought thet you are inside something bigger than you?
Misuderstanding or to be to much sensible?
Why it happens always in this way?
Logical things are not logical but why must to be logical?
write your answer my friend..
La fotografia que veieu més avall és de fa mesos, quan el riu Montsant baixava amb molta més aigua que ara.
Aquest matí, he vist a l'Instagram una foto preciosa feta al mateix lloc, però bastant més diferent que aquesta que publico avui. L'aigua estava en calma, i l'arcada del pont s'hi reflexava com en un mirall.
M'han entrat ganes d'anar-hi pensant-me il.lusa de mi que em trobaria amb la mateixa escena. Es clar que si m'hagués parat a pensar, ja hauria vist que per lògica degut a les poques plujes, era impossible que el riu baixés amb més cabal.
Així que de totes totes hi hem anat i la decepció ha estat majúscula, però això si, un cop allà, com que l'indret és tan bonic també hem disfrutat, i molt, i com no podia ser d'altra manera també he fet fotos.
Espero que us agradin...
La fotografía que veis más abajo es de hace meses, cuando el río Montsant bajaba con mucha más agua que ahora.
Esta mañana, he visto en Instagram una foto preciosa hecha en el mismo lugar, pero bastante más diferente que la que publico hoy. El agua estaba en calma, y la arcada del puente se reflejaba como en un espejo.
Me han entrado ganas de ir pensando ilusa de mí que me encontraría con la misma escena. Claro que si me hubiera parado a pensar un poco más, ya habría reparado que por lógica debido a las pocas lluvias, era imposible que el río bajara con más caudal
Así que de todas maneras hemos ido y la decepción ha sido mayúscula, pero eso si, una vez allí, como que el lugar es tan bonito también hemos disfrutado, y mucho, y como no podía ser de otra manera también he hecho fotos.
Espero que os gusten ...