Dutch Contact
View allAll Photos Tagged KOM
Poldertuin … Anna Paulowna … Nederland
www.instagram.com/eric_fotografie/
TULP (Tulipa) is een geslacht van eenzaadlobbige planten uit de leliefamilie (Liliaceae). Tulpen werden in de westelijke wereld geïntroduceerd door de Weense ambassadeur voor Turkije, Ogier Gisleen van Busbeke, die over de bloemen schreef die hij in 1551 in het Turkse Edirne had gezien. Later zond hij enkele zaden ervan naar Oostenrijk.
De aankomst van een vracht tulpenbollen vanuit Turkije in 1562 in Antwerpen betekende het begin van de Europese tulpenteelt. De eerste gedocumenteerde exemplaren werden door Carolus Clusius geplant in de door hem vanaf 1593 geleide Hortus botanicus Leiden. De bostulp (Tulipa sylvestris) is de enige soort die in Nederland in het wild voorkomt en is ingeburgerd vanaf de 19e eeuw. Het merendeel van de gekweekte vormen van de tulp zijn afgeleid van Tulipa gesneriana.
Tulpen komen oorspronkelijk uit Centraal-Azië, waarschijnlijk uit het gebied dat bekend is komen te staan als Kazachstan. Het verspreidingsgebied van het genus strekt zich uit van het Iberisch schiereiland door Noord-Afrika tot aan Griekenland, de Balkan, Turkije, het Midden-Oosten, Syrië, Israël, Libanon, Jordanië, Iran, Oekraïne, het zuiden van Siberië, Mongolië en het noordwesten van China. De grootste diversiteit wordt echter aangetroffen in drie bergketens in Centraal-Azië: de Pamir, de Tiensjan en Hindoekoesj. Het klimaat in deze drie berggebieden wordt gekenmerkt door een koude winter waardoor vernalisatie kan optreden, een lange lente met koude nachten en een droge zomer. Een dergelijk klimaat is ideaal voor tulpen.
Met dank aan Wikipedia ...
Op de wisselvallige maar toch over het algemeen bewolkte zaterdag 9 april was ik thuis bezig met wat schoolopdrachten. Rond 14:30 besloot ik dat het wel mooi was geweest met de opdrachten en dus werd de telefoon erbij gepakt om te kijken of er wat nieuws onder de zon was. Ik werd zowaar verrast door een melding vanuit Zutphen waar de altijd fraaie RFO 1829 gemeld was met een beladen Gefco autotrein in zuidwaartse richting en direct daaronder stond al de bevestiging dat de trein via Oss, 's-Hertogenbosch en Tilburg naar Kijfhoek zou rijden. De melding was al een halfuur geleden gemaakt wat betekende dat de trein al een stuk dichterbij was maar het was vrij bewolkt buiten dus keek ik eerst snel op de satelliet of er nog in de buurt wat blauw in de lucht zat. Er zat zowaar vlakbij een redelijk blauw gat met hier en daar een wolkje die het komende halfuur over Oss zou trekken. Ik besloot dan ook om direct de auto in te stappen en richting de "thuisstek" te gaan die ligt tussen het station van Oss en de aansluiting naar emplacement Elzenburg.
Vroeger kwam ik wel eens op deze plek waar ik dan mijn fiets tegen het hek kon zetten om iets meer hoogte te winnen, maar ik was er nog niet eerder geweest sinds dat ik met mijn ladder en auto er naartoe kan rijden. In mijn hoofd zag het er prima uit en dat bleek inderdaad zo te zijn. De zon stond er perfect en de binnenbocht op het station was op het moment niet te doen doordat twee opgestelde goederentreinen heel het zicht blokkeerden, dit was dus een prima alternatief. Het wachten kon gaan beginnen maar het moest niet te lang duren want vanuit het westen kwam er alweer dichte bewolking aan. De originele doorkomsttijd lag om 15:02 maar op dat tijdstip was de trein nog in geen velden of wegen te bekennen. Hoewel er veel kleine wolken in de buurt waren bleef de zon constant aan maar dat zou niet lang meer duren en dus begon de spanning toch wel een beetje op te lopen. Het zou namelijk toch wel erg leuk zijn om op een zaterdagmiddag opeens zo'n fraaie trein in de voortuin te fotograferen.
Dan eindelijk om 15:06 komen er drie gloeilampjes in zicht en beginnen de veelal nog mechanische overwegbellen te rinkelen. Snel word er richting de zon gekeken en deze hing al dichtbij de eerste grote wolken die erop duidden dat het blauwe gat bijna ten einde was. Terwijl de trein bijna de overweg in beeld oversteekt gaat kortstondig het licht uit, maar na enkele tellen is het zonlicht alweer terug en kan net op tijd het afdrukken beginnen, kassa!
Het is inmiddels 15:08 als met gematigde snelheid de RFO 1829 de eenzame fotograaf, die voor de verandering een thuiswedstrijd speelt, te Oss passeert met volbeladen Gefco autotrein 46266 vanuit Bad Bentheim naar Kijfhoek. In Kijfhoek wordt stuivertje gewisseld met Captrain die de trein op haar beurt weer naar Zeebrugge brengt. Vanuit Zeebrugge worden de Franse auto's vervolgens naar het Verenigd Koninkrijk verscheept om in de toekomst vele kilometers op de verkeerde weghelft te maken!
KOM AD for L'homme Magazine
Model: Cub Smit
Photographer: Salvy
Issue: issuu.com/lhommemagazinesl/docs/lhommemagazinesl_august2018
Na de platen rond Zeitz werd er verder naar het zuiden afgezakt om de volgende ochtend rond Nürnberg te beginnen. Deze donderdag zou strakblauw verlopen en het hoofddoel werd opnieuw de 232 inzet tussen Nürnberg en Marktredwitz. De ochtend werd begonnen bij Hersbruck, vlak voor de splitsing van de lijn richting Pegnitz en de lijn richting (o.a.) Weiden. Zoals eerder beschreven worden beide lijnen gebruikt om in Marktredwitz en Hof/Cheb te komen. Het doel was de flink vertraagde UC naar Cheb welke hier achter de 233 176 in een heerlijk landschap passeert. Helaas werden er enkele lege rongenwagens aan de loc meegenomen, welke er achteraf even tussenuit werden gehaald :p Opmerkelijk waren overigens vooral de rode containers met gevaarcode 7 achteraan in de trein.
On thursday, the target was again to see some 232 locos between Nürnberg and Marktredwitz. The 233 176 passes near Hersbruck here with the delayed mixed train to Cheb. A few empty wagons were removed digitally.
3 maart 2022, 09:46
((My attempt editing a pic taken in my Veela mate's pool by my bb buddy [ heart you forevs ] whose work you should go see NOW www.flickr.com/people/123904251@N07/ because she is awesome))
Kôm Ombo est située dans la vallée du Nil, en Haute-Égypte, à 165 km au sud de Louxor et à 50 km au nord d'Assouan.
Kôm Ombo était sous les pharaons appelée Nubt, ce qui signifie la ville de l'or. Nubt est aussi connue sous le nom de Nubet ou Nubyt (Nbyt)6. La ville est devenue une implantation grecque pendant la période gréco-romaine. La position de la ville la plaçait sur la route commerciale reliant la Nubie à la Moyenne-Égypte, mais son essor principal date de l'érection du temple de Sobek et Haroëris au IIè siècle av. J.-C.
Temple de Sobek et Haroëris
Le temple de Sobek et Haroëris date de la période ptolémaïque, avec des ajouts faits à l'époque romaine. Ce temple double est dédié à deux divinités égyptiennes : le dieu-faucon Haroëris (Horus l'ancien) et le dieu crocodile Sobek.
À l'avant du temple se trouve une chapelle dédiée à Hathor, où sont entreposées les momies des crocodiles provenant de la sépulture voisine.
On trouve une scène rare gravée sur le mur d'enceinte : c'est une liste d'instruments de chirurgie.
Citadis-tram 2138 van het Rotterdamse vervoerbedrijf RET passeert de gemeentegrens. Het tramnet van de Maastad is de afgelopen decenia flink gegroeid en op meerdere plaatsen overschrijden de trams de stadsgrens.
Klik op de foto voor een grote afbeelding.
Bekijk mijn fotoalbum in de klassieke versie.
The alpine ibex is real "King of the Mountain".
I could have slapped myself in the face that I took only a wide angle lens with me for a 3-day hike with my family in the mountains. I wanted to reduce weight and thought I would only need to shoot landscape. Thus, I left all longer lens at home...
But I didnt expect to an ibex! At least he was so close that you can see it on the photo anyway - compared to the marmots which we also saw...
Relieves increíbles del primer calendario y alfabeto egipcio. Uno de los relieves de las paredes internas, , muestran las técnicas que usaban para curar, los instrumentos quirúrgicos utilizados en las enfermedades y esta escena me fascinó donde una mujer está dando a luz. . A pocos pasos del templo podrás ver el Museo del Cocodrilo. En este impresionante museo podrá encontrar las momias de los cocodrilos que se han encontrado en las excavaciones. (Aquí no se podía hacer fotos)
KOM - last release
@ maps.secondlife.com/secondlife/Dreamlove/66/153/1236 Chapter Four running until April 18 . 2018
2 september 2019, tijdens onze reis 'Call 4 the Wild' door de Pantanal in Brazilië ...
De hyacinthara is de grootste vliegende papegaaiensoort met een lengte van 90 tot 100 centimeter en een gewicht van ongeveer anderhalve kilo. Ze hebben een diepe kobaltblauwe kleur, met gele ringen om hun ogen en ondersnavel. Ze eten vooral zaden en diverse fruitsoorten.
Hyacinthara's zijn zeer sociale dieren die hun partner voor het leven kiezen. Ze paren in het voorjaar en leggen hun eieren (2 tot 3) in een holle boom. Na een periode van ongeveer een maand komen de eieren uit. De jonge vogels worden dan nog ongeveer 3 en halve maand door hun ouders gevoed en verzorgd. Hierna vliegen ze uit en gaan ze voor zichzelf zorgen.
De hyacinthara komt in het wild voor in de regenwouden van het oostelijk deel van het Amazonegebied in Brazilië, Bolivia en Paraguay.
Bron: nl.wikipedia.org/wiki/Hyacinthara
De reis was fantastisch georganiseerd door
Kom is an amazing, sprawling site and this wonderful building (and a few others around it) sits at the top of a long climb straight up. In the Puuc area, arable land was highly valued, so most buildings sit not in the valleys, but atop rocky outcroppings or, in this case high atop a hill. One can imagine that the view from here would give you oversight and control over all the surrounding valleys.
At the end of November, I took my third trip to Mexico since 2014 to photograph Mayan ruins. I visited a number of ruins not open to the public, overgrown and hidden in the jungle, in order to continue working on my series of infrared images of Mayan Ruins. Many people think that the large ruins (Chichen Itza, Uxmal, Labna, Sayil, etc.) comprise the totality of Mayan civilization in the Yucatan, but there are literally hundreds of smaller or satellite cities spread throughout Yucatan and Campeche. These are the ruins that draw me - beautiful, sometimes remote, ruins, partially overgrown, but still standing after more than a thousand years.
If you'd like to read about this trip, I have a blog post about it that you might enjoy.