View allAll Photos Tagged Gigantisch
El viaje en barco debía llevarnos al pie del Spegazzini, quizá el glaciar más impresionante del mundo, con su gigantesca pared de hielo de hasta 125 metros de altura en algunos puntos. Pero el Brazo Spegazzini está bloqueado por numerosos icebergs que hacen que la navegación sea peligrosa. En cambio, nos ofrecieron ir a ver la otra cara del Perito Moreno, que no se puede ver desde el sitio turístico .... Las 3 fotos seleccionadas de esta fase terminarán este álbum antes de llegar al pueblo de El Chaltén
....................................................
Die Bootstour sollte uns zum Fuß des Spegazzini führen, der mit seiner gigantischen Eiswand, die an manchen Stellen bis zu 125 Meter hoch ist, vielleicht der visuell atemberaubendste Gletscher ist. Stattdessen wurde uns vorgeschlagen, die andere Seite des Perito Moreno zu sehen, die man von der Touristenseite .... aus nicht sehen kann. Die drei Bilder aus dieser Phase werden dieses Album abschließen, bevor wir das Dorf El Chalten erreichen.
Dieser Küstenabschnitt ist sehr speziell, man könnte Stundenlang über Lavasteine klettern und immer wieder erscheint ein Platz der absolut gigantisch ist. Ich hätte die ganze Woche nur dort verbringen können, ohne das es mir langweilig geworden wäre. Ich denke da muss ich nochmals hin :-)
Vielen Dank für all Eure Likes und Kommentare, ich freue mich immer sehr darüber. Wünsche Euch allen ein wunderschönes Wochenende.
This stretch of coast is very special, you could climb for hours on lava rocks and repeatedly a place that is absolutely gigantic. I could have spent the whole week just there without it boring me. I think I have to go again :-)
Thanks for all your likes and comments, I am always very happy about it. Wish you all a wonderful weekend.
Another picture of the swallowtail, which I photographed on the heights of the South Eifel during the sunrise.
The sun rose in the morning mist and was not very bright for a few minutes.
The problem was the butterfly itself, who was constantly wriggling, while always keeping his wings open in this threatening gesture.
The colors and drawing on the butterfly itself I have achieved through a reflector. In addition, the tonal range of the D810, in contrast to previous cameras is gigantic and works when working in Lightroom real wonders.
Ein weiteres Bild vom Schwalbenschwanz, den ich auf den Höhen der Südeifel während des Sonnenaufgangs fotografieren konnte.
Die Sonne ging im Morgendunst auf und war für einige Minuten nicht sehr hell.
Das Problem war der Schmetterling selbst, der ständig hin und her zappelte, während er allerdings permanent in dieser Drohgebärde die Flügel offen hielt.
Die Farben und Zeichnung auf dem Falter selbst habe ich durch einen Reflektor erzielt. Zudem ist der Tonwertumfang der D810 im Gegensatz zu früheren Kameras gigantisch und wirkt bei der Bearbeitung in Lightroom echte Wunder.
Danke für deinen Besuch! Thanks for visiting!
bitte beachte/ please respect Copyright © All rights reserved
Nadat de voorgaande dagen tijdens onze trip naar het Maintal in mei vrij bewolkt waren verlopen, hadden we de hoop dat onze laatste dag wel flink zonnig zou zijn. Er zou namelijk een nogal opvallende verschijning plaatsvinden welke ik nog nooit eerder op zo'n grote schaal gezien had. Boven het midden van Europa zouden twee luchtstromen langs elkaar in tegengestelde richting vanuit zuidwest naar noordoost stromen. De zuidelijke luchtlaag kwam vanuit het zuidwesten en wierp een gigantische sluier van noordoost Spanje tot aan het oosten van Polen. Alles wat onder deze lijn zat lag bedekt onder deze sluier. Boven deze lijn was het nagenoeg overal zonnig, het contrast op deze scheidingslijn waar de luchtlagen elkaar ontmoeten, was dan ook erg groot. We kregen zo'n twee dagen van tevoren al in de gaten dat het Maintal in de buurt van deze scheidingslijn zou zitten, en dan in positieve zin. Maar de avond van tevoren werd toch langzaamaan duidelijk dat deze lijn iets noordelijker ging zitten dan verwacht. Het was dus een kans op volle bak zon, of opnieuw last van wolken.
's Ochtends, net nadat de wekker was gegaan, werd direct gekeken op de satelliet beelden hoe het ervoor stond. Het was toch wel vrij krankzinnig dat de helft van Europa in de zon zat te genieten, en de andere helft onder de sluier zat, en dat het Maintal echt PRECIES op de scheidingslijn lag. De grens lag ongeveer ter hoogte van Veitschöchheim, maar aangezien de zon natuurlijk vanuit het oosten, achter de sluier, omhoog kwam, lag nog heel het Maintal zo'n beetje in de schaduw. Met een traag tempo schoof de lijn steeds verder richting het zuiden waarop we besloten richting Harrbach te rijden, zo ver mogelijk van de grens vandaan. Het idee werd nog geopperd om wat noordelijker te rijden richting het Sinntal aan de Nord-Süd Strecke. Maar aangezien we daar nog geen stekken hadden uitgezocht, en we verwachtten dat de zon redelijk snel tevoorschijn zou komen in het Maintal, werd er ook in het Maintal gebleven.
Eenmaal in Harrbach aangekomen hadden we een prachtige blauwe lucht, maar zat de zon net in de laatste dunne restjes van de gigantische sluier, waardoor er toch nog op het mooie licht gewacht moest worden. Op TXL na, welke dan wel met twee fraaie 193'ers passeerde, kwam er niks boeiends voorbij. Zo langzaamaan kwam de zon er steeds meer bij waarop we erop gokten dat op de volgende stek in Himmelstadt het wel moest gaan lukken. Hier kwamen een aantal fraaie treinen voorbij, maar de zon bleef toch net in de hoog hangende sluierwaas zitten waardoor het mooie licht uit bleef.
Terwijl we in Himmelstadt stonden kregen we twee meldingen van Press vanuit Fulda door. Als eerste was de blauwe Press 155 059 met een ARS Altmann autotrein vanuit Bremen naar München onderweg, welke werd gevolgd door de in Integro kleurstelling rijdende Press 155 045 met een keteltrein vanuit Hamburg naar Hof. Een Baureihe 155 is een zeldzame gast in het Maintal, en al helemaal van Press, dus deze twee treinen zouden toch wel heel leuk zijn om op foto te hebben hier. Beide treinen zaten vrij kort achter elkaar maar zouden iets na twaalven het Maintal doorkruisen. Normaliter is dit een vrij lastig tijdstip omdat dan alle stekken vanuit het noorden vrij kops zijn. Enkel in Gambach ligt het spoor gunstig, maar dat was al jaren begroeid met bosjes. Gelukkig waren uitgerekend dit voorjaar de bosjes weggehaald waardoor we dus wel naar deze stek konden. Aan het eind van de ochtend verplaatsten we dan weer wat verder naar het noorden richting Gambach, vooral in de hoop dat de zon dan net uit de sluier zou zijn. We hadden veel geluk, want toen we door Karlstadt reden kwam de zon dan echt goed tevoorschijn!
Nadat we in Gambach waren aangekomen dachten we eindelijk na deze toch wel aparte ochtend, rustig in het zonnetje te kunnen wachten op de veelbelovende treinen. Helaas maakte een vervelende bezoeker dit toch nog even lastig, welke zich schijnbaar graag met andermans zaken bemoeide. Dit liep gelukkig allemaal zonder gekkigheid af. Niet veel later was de eerste van twee treinen in Gemünden am Main aangekomen en zou dus snel langs onze camera's passeren. Tot onze toch wel grote teleurstelling was de keteltrein in Jossa aan de kant gehaald en zou voorlopig ook niet meer vertrekken. Gelukkig zou de fraaiste van de twee treinen wel door rijden...
Het is 12:14 als in een fris voorjaarslandschap de evenzo frisse Press 155 059 met ARS Altmann autotrein 95566 te Gambach passeert vanuit Bremen Rangierbahnhof naar München-Freimann. Het bleek hier te gaan om een eenmalige spottrein welke we dus even heel mooi meegenomen hadden! Uiteindelijk zou de tweede trein van Press pas aan het eind van de middag, zonder aankondiging, verder rijden waardoor ze ons vanuit de verkeerde richting in Gemünden am Main passeerde. Je kunt niet altijd zes gooien, de meest bijzondere van het duo stond immers op foto!
Goederenvervoerder e.g.o.o. (Eisenbahngesellschaft Ostfriesland-Oldenburg), dochter van het grote Enercon, rijdt drie keer per week een KLV-trein tussen het in het Emsland gelegen Dörpen en Ludwigshafen BASF. Oorspronkelijk stond deze trein bekend als de Ems-Isar-Express en reed vanuit Abelitz via Dörpen en Lippstadt naar München, maar nu Ludwigshafen de bestemming is wordt deze de Rhein-Ems-Express genoemd.
Ondanks de gewijzigde herkomst en bestemming is de trekkracht niet veranderd: de trein wordt nog altijd door de groene 192 001 van e.g.o.o. getrokken. De trein rijdt in beide richtingen in de nacht en laat zich daardoor moeilijk met zon vastleggen. Op 19 juli 2022 was de trein gigantisch vertraagd en kon deze op het perfecte moment vanuit de wijnbergen bij Rüdesheim worden vastgelegd. Gelukkig was de trein goed beladen, want de belading wil nog wel eens te wensen over laten..
Op de achtergrond, midden op een eilandje in de Rijn, staat de Binger Mäuseturm. Deze 25 meter hoge toren staat vlak bij het Duitse plaatsje Bingen am Rhein, gelegen aan de andere oever van de Rijn. De Romeinen waren de eersten die hier structuren bouwden. Later is er meermaals een toren op deze locatie gebouwd. In 1298 was de toren een tolhuis. In 1689, tijdens de Negenjarige Oorlog werd het vernietigd door een Frans leger. In 1855 werd de toren herbouwd als een signaaltoren voor het scheepsverkeer.
Quynh Dong
Vierentwintig rozenblaadjes bezaaien de vloer, alsof ze zojuist gevallen zijn van een gigantische roos, meegenomen door een windvlaag en neergekomen op de grond. Hoewel gemaakt van keramiek hebben de blaadjes een vederlicht karakter, alsof ze zo met een volgende windvlaag weer kunnen worden opgetild en meegenomen naar een volgende bestemming. De handgemaakte keramiek sculpturen vormen een groot contrast met de rest van het oeuvre van Quynh Dong (1982), dat vooral uit videowerken en performances bestaat. ‘Tears of a swan’ gaat over het verlangen naar liefde en schoonheid. Enerzijds is het werk romantisch en vrolijk, maar tegelijkertijd neigt het naar nostalgie en verdriet. Het vallen van de bloemblaadjes tekent ook het verval van de ooit zo mooi bloeiende bloem.
Quynh Dong, Tears of a Swan (2013)
klei, glazuur, 950 x 600 x 25 cm
LIMG_5961_lr
Vrijdagmiddag deed ik een spontaan rondje Duisburg, aangezien de zonovergoten dagen voorlopig aan een einde lijken te komen. In de avond stelde ik positie bij de aftakking naar de HKM bahn. Die avond reden er helaas maar 2 goederentreinen op de HKM, maar gelukkig was de eerste de beste een old-school Ludmilla! De DB 232 498-6 (bouwjaar 1977) kronkelt zich een weg door de wisselstraten van het ietwat vervallen rangeerterrein Duisburg Hochfeld met een gigantisch lange staaltrein aan de haak.
creative commons by marfis75
Twitter/ Instagram: @marfis75
License: cc-by-sa
you are free to share, adapt - attribution: Credits to "marfis75 on flickr"
Normalerweise bildet man bei einem Macro kleine Dinge groß ab. Hier hab ich mal etwas Großes groß abgebildet. Das Macro zeigt einen Zapfen. Der kommt an sich schon groß raus, er ist 30cm lang. Bei uns wächst sowas nicht, aber die Zapfen der Mammutbäume werden tatsächlich so groß. Dieser hier stammt aus dem Sequoia NP in den USA.
DB Cargo rijdt twee keer per week een containertrein tussen het bij Warschau gelegen Pruszków en Antwerpen Noord. Deze treinen reden in een wat verder verleden via Aachen maar zijn inmiddels alweer enige jaren via Nederland ingelegd. Daarbij is de dienstregeling onlangs aangepast waardoor er nu exact twee slagen met één locomotief gereden kunnen worden.
De trein naar Duitsland laat zich met zon alleen op woensdagochtend vastleggen, de retourtrein vertrekt doorgaans op maandag en vrijdag aan het begin van de avond uit Bad Bentheim tot de CUP op de Betuweroute en gaat na een machinistenwissel in het donker verder richting Antwerpen.
Op maandag 31 mei 2021 was de trein gigantisch vertraagd uit Polen vertrokken en kon het gehoopte plaatje in Twente 's avonds niet gemaakt worden. De volgende ochtend bleek de trein nog in Oldenzaal te staan en dus werd de heerlijke bosrijke stek bij Epse weer opgezocht, daar dit in de omgeving Deventer de enige plek is waar je rond dit tijdstip treinen kan vastleggen richting Arnhem.
Recent is de witte 193 560 van DB Cargo volledig in het groen bestickerd en heeft deze loc de opschriften "Güter gehören auf die Schiene - Wir sind Güter.de" gekregen. Het is daarmee het zoveelste mooie jachtobject bij DB Cargo. Gelukkig was de loc vanwege de vertraging niet ergens in Duitsland gewisseld en zo kon de inmiddels 14 uur vertraagde trein bij Epse worden vastgelegd.
Na het avondeten werd er nog 'n uurtje naar de stek in Hünfeld-Nust (D) gereden. Daar kwamen nog enkele leuke Cargo's voorbij. Terwijl de zon langzaam aan het zakken is passeert hier in de eveneens fraaie bocht in Hünfeld-Nust om iets over half 9 Press 482 033 met alweer 'n beladen boomstammentrein. Vanaf hier verder naar richting Kassel (D) e.v.
In deze omgeving heb je gigantisch veel koolzaadvelden. Ook hier te zien op de voorgrond.
Afgelopen zaterdag waren we in Oberhausen-Sterkrade (D) want daar zou RFO 193 627 + 189 203 vanuit Emmerich moeten passeren,maar 5 minuten voor passage werden we overvallen door 'n enorme regenbui. Dus pech, en verschrikkelijk balen. Maar vanochtend las ik de melding dat RFO 193 627 bij Zwijndrecht was gespot. Dus naar het Venlosebos. Hij zou rond 13u in Venlo moeten aankomen. En na de Eurobahn kan hij vertrekken,of soms 30 min later,maar het duurde gigantisch lang. Dan om iets over half 4 passeert hier dan eindelijk RFO 193 627 (Raillogix) met aan de haak 'n korte gasketelwagentrein UN 1005. Over enkele minuten heeft hij grensstation Kaldenkirchen (D) bereikt en verder naar Viersen Gbf. Daar loc omlopen en verder naar eindbestemming Krefeld-Linn (D)
Een aantal keer per week rijdt Lineas de GXN Rotterdam-Xpress die Kijfhoek met Antwerpen Noord verbindt. In deze trein bevinden zich eigenlijk altijd enkel rongenwagens en verschillende soorten ketels of tankcontainers, maar ongeveer één keer per maand neemt de trein ook Slowaakse Tamns'en mee. Deze Petroleumcokestrein die uit de Tamns'en bestaat, rijdt als bloktrein onder LTE vanuit Slowakije naar Kijfhoek en moet uiteindelijk naar Antwerpen toe. Aangezien LTE niet actief is in België wordt de trein op Kijfhoek samengevoegd in de Rotterdam-Xpress en gaat dus onder Lineas voor de laatste etappe naar het Belgische. Helaas wordt deze Petroleumcokestrein maar heel onregelmatig en weinig meegenomen in de trein van Lineas waardoor het een beste opgave is deze wagens in de Rotterdam-Xpress tegen te komen. En daarnaast moet je dan ook maar net geluk hebben dat deze wagens in de intervorming van Lineas vooraan zitten. Maar soms, wanneer je het totaal niet verwacht, vallen alle puzzelstukjes perfect in elkaar wat zo'n tien minuten na de passage van de Thalys te Nispen gebeurde.
Niet veel later na de passage van de eerdergenoemde Thalys gaat het sein richting Essen opnieuw open wat betekende dat de verwachte "Heroes" locomotief van Lineas elk moment de hoek om kon komen. Na zo'n vijf minuten wachten sluit de overweg en komt inderdaad de witte locomotief tevoorschijn, maar de sleep wagens die direct aan de locomotief hangen hadden we nooit verwacht, maar leverde wel een unieke foto op. Het feit dat we zo'n 3 kilometer verwijderd waren van de rand van een gigantische sluier die bijna heel Nederland bedekte, maakte het geheel nog even iets fraaier.
Het is 15:41 als de Lineas 186 258 "Heroes" de in totaal zes aanwezige en tevens verraste fotografen te Nispen passeert met Rotterdam-Xpress 47605 vanaf Kijfhoek naar Antwerpen Noord. De eerste helft van de trein bestond zowaar uit de Tamns'en beladen met Petroleumcokes wat het in combinatie met de "Heroes" 186 van Lineas tot een unieke trein maakt. Na de passage van deze zeer fraaie trein werd verkast richting Essen waar uiteindelijk de Eurostar zou passeren in een heel lullige fotowolk die letterlijk de eerste 10 meter op de foto zon uit maakte. Wellicht komt de foto later alsnog online als het me gelukt is die foto digitaal helemaal zon aan te maken!
Nadat de sproeitrein, ingeklemd tussen de twee fraaie TUC Rail 55'ers, voor de tweede keer kon worden vastgelegd, ditmaal in Lissewege, werd er weer vertrokken. De volgende bestemming waar we opnieuw de knappe trein zouden platen was het station van Heist. De sproeitrein zou namelijk na aankomst in Brugge nu richting Lijn 51B sporen, opnieuw een spoorlijn waar normaliter enkel NMBS materieel op te vinden is aangezien het korte traject uiteindelijk in een aantal stootjukken eindigt te Knokke. De stations van Knokke en Duinbergen zijn de afgelopen jaren door vernieuwing hun charmes verloren, maar tot op heden is Heist nog gespaard gebleven en ligt het er vrij vervallen bij, perfect voor een mooi sfeertje. Daarnaast was het ongeveer de enige optie op de gehele dag om eens de TUC Rail 5511 op kop te fotograferen. Die reed namelijk voor de rest van de dag fout voor de zon, behalve tussen de scherpe bocht van Heist en het eindstation Knokke.
We hadden ongeveer driekwartier te tijd om toe te komen in Heist. Tijd zat dus om even via een leuke route het Boudewijnkanaal over te steken bij Zeebrugge vooraleer we zouden arriveren in een van de duurste regio's van België waar veel rijkelui woonachtig is. Vooral in de vorm van pensionado's was dit snel te merken, die lekker van het zonnetje aan het genieten waren op de markt voor het station. Hoe bruisend het op straat was, zo verlaten was het nagenoeg leegstaande stationsgebouw van Heist, wat op het eerste gezicht nog niet eens zo heel oud oogt. Je wordt direct begroet door een compleet galmende hal die afgesloten is met twee kleine deuren waarvan bij een van de twee de deurklink al enige tijd geleden verdwenen lijkt te zijn. Verder zijn er nog wat gangen die uiteindelijk naar niks leiden, behalve wat afgesloten ruimtes. De enige doorgaande weg is dan ook onder het spoor door richting de trappen van de perrons. Ook de perrons ogen heerlijk afgedankt maar bezitten toch wel een groot contrast. Gloednieuwe lantaarnpalen proberen de show te stelen, maar vooralsnog trekken vooral de "milieuvriendelijke" perronranden en de verroeste overkapping de aandacht, nog niet te beginnen over het gigantische gebouw met zo intens weinig inhoud. Al met al dé ingrediënten voor een fraai stationsplaatje die zich perfect leent voor zo'n korte sproeitrein als deze.
Het is exact half twaalf 's ochtends als het geroezemoes van de naastgelegen markt langzaam bezwijkt onder het geronk wat in de verte steeds luider hoorbaar is. Luttele seconden later komt daar de sproeitrein uit de bocht gegleden en is het tijd om de naar mijn mening, fraaiste plaat van de dag, te maken. Het betreffen de TUC Rail 5511 en TUC Rail 5501 die met sproeitrein 92565 het half verlaten station van Heist passeren onderweg vanuit Brugge richting Knokke. Vanwege een vrij lange keertijd in Knokke, om zo NMBS voor te laten, hadden we tijd genoeg om de volgende locatie te vinden voor nogmaals een plaatje van dit geheel!
View towards Austria from Zugspitze (Germany's highest mountain) in winter after heavy snowfall.
Nach extremen Schneefällen war es schon nicht einfach mit dem Auto zum Talort Grainau zu kommen. Dann war erst nicht klar, ob ich überhaupt hochfahren durfte, weil im Skigebiet erst noch präventiv gesprengt wurde. Da ich aber nur fotografieren wollte, liess mich das Personal auf den Berg. Ich war für knapp 2 Stunden der einzige Besucher auf knapp 3.000 Meter Höhe bei -15 Grad. Der Fernblick war gigantisch und die Schneewächten türmten sich an einigen Stellen 6 Meter hoch. Ein einmaliges Erlebnis!
After the extreme snowfall, it wasn't easy to get to the village of Grainau by car. Then it wasn't clear whether I'd even be allowed to drive up, because they were still carrying out preventative blasting in the ski area. Since I only wanted to take photos, the staff let me go up. For almost two hours, I was the only visitor at nearly 3,000 meters altitude in -15°C. The panoramic view was breathtaking, and in some places, the snow cornices were piled up to 6 meters high. A truly unique experience.
Rotterdam Rail Feeding (RRF) rijdt onregelmatig ketelwagentreinen tussen Rotterdam en Bad Bentheim v.v. en zet hierbij doorgaans een van beide 1600'en in, bij RRF genummerd als 4401 of 4402. Deze treinen kennen geen vaste dienstregeling en zijn daardoor lastig vast te leggen, zeker als je 1,5-2u aanrijtijd hebt vanaf huis.
Op de nog zonnige ochtend van vrijdag 26 februari 2021 was ik vroeg wakker en net ingelogd voor de zoveelste thuiswerkdag. Zoals wel vaker was ik nog niet helemaal wakker en dus zag ik pas relatief laat een melding uit Diemen van RRF met ketelwagens op weg naar Bentheim. Er werd geen moment getwijfeld en meteen in de auto gesprongen.
Omdat de trein zeker voor haar doen érg vroeg was, zou een plaatje in Gildehaus onder de Duitse bovenleidingsportalen mogelijk zijn. Na een kleine twee uur rijden was ik net op tijd ter plaatse, toen bleek dat de trein in Oldenzaal aan de kant was gezet. Ik vermoedde dat Lotos nog lang niet in staat was de trein over te nemen en dat RRF dus niet in Bentheim mocht komen van de treindienstleider.
Toen na 11:00 de stapelwolken weer eens als kool groeiden was de hoop bijna vervlogen. Aangezien er vrijwel niets meer uit de richting Nederland zou komen beraadde ik me over het middagprogramma. Opeens sloot de spoorwegovergang eerst voor mij en even later ook achter mij. Aangezien ik geen reizigerstrein verwachtte moest dit haast wel RRF zijn en mijn vermoedden bleek juist.
De RRF 4402 met lege ketelwagens uit de Botlek passeren hier bij Gildehaus en hebben Bad Bentheim bijna bereikt. De Poolse vervoerder Lotos neemt de trein daar over. Nog geen 10 seconden na de klik schoof er een gigantische wolk voor de zon en maakte de hele omgeving donker. Nog geen kwartiertje later zat het hier potdicht met wolken en was de enige optie terug naar Nederland, waar het een stuk zonniger bleek.
Lechmuseum / Kraftwerk in Langweid (EU, Germany, Bavaria, Swabia, Augsburg)
Das Wasserkraftwerk ist Teil des UNESCO-Welterbe "Wasser" der Stadt Augsburg.
Nadat ÖBB 1293 met de keteltrein was gepasseerd duurde het maar 'n paar min. voordat de overwegbellen wederom begonnen te rinkelen. En de hier passage v/d volgende Privat. Het is WLC 193 236 met 'n lege BLG autotrein. Vanaf hier verder naar richting Fulda (D).
* Wat ons wel opviel dat er gigantisch veel ICE's passeerde. Later hoorde van 'n Duitse spotter dat er op de HSL maanden lang werkzaamheden zijn. Er kwamen gem. 4 ICE's blokafstand voorbij in beide richtingen.
Vanwege de werkzaamheden in en rond Emmerich worden gedurende twee weken alle goederentreinen en het internationale reizigersverkeer omgeleid via de grensovergang Venlo (en een klein deel via Bad Bentheim). Dat betekent dat het enkelsporige baanvak Venlo-Viersen dagelijks meer dan 100 treinen moet verwerken en dat kan de plaatselijke treindienstleider vaak niet aan. Ook regent het infrastoringen aan zowel de Nederlandse- als Duitse kant.
Met als gevolg gigantisch oplopende vertragingen voor het goederenvervoer en zelfs uitval van treinen. Daar zal de klant ongetwijfeld niet blij mee zijn. SBB Cargo is na DB Cargo de goederenvervoerder die de meeste treinen moet omleiden via Venlo en heeft dan ook behoorlijk te lijden van de problematiek. Het komt daarom soms voor dat vertraagde treinen op een later moment alsnog gaan rijden maar dan in het pad van een andere uitgevallen danwel vertraagde trein.
Op dinsdag- en donderdagochtend rijdt normaliter een KLV-trein van SBB Cargo vanaf de Rotterdamse Waalhaven naar Gallarate. Op 10 februari echter werd in dit pad de flink vertraagde Busto-shuttle, die doorgaans in de nacht rijdt en te herkennen is aan de vele Bertschi tankcontainers, naar Venlo gereden. De tractie was voorzien van SBB Cargo Tweety-eenling 189 993. In het natuurgebied Mariapeel bij Griendtsveen kon de trein onder bijna lenteachtige weersomstandigheden worden vastgelegd.
Vandaag werd er naar Düsseldorf-Rath gereden. Daar stonden al 6 fotografen te wachten op de fraaie trein die er zou passeren. Vanwege de vele uitstoot van CO2,door vrachtauto's en luchtvervuiling wordt er aandacht gevraagd om het goederenvervoer per spoor te verhogen. Daarom rijdt er sinds december 2018 een zeer fraaie containertrein door Europa. Hij is vertrokken uit het Poolse Katowice,waar ook een klimaat conferentie is geweest over dit gigantische probleem,, en via Wenen > Berlijn > Parijs > Brussel kwam hij vandaag vanuit Oberhausen onderweg naar Luxemburg,langs Düsseldorf-Rath. Alle containers zijn beschilderd met afbeeldingen van dieren uit de Ark van Noah. En dan om 17u45 passeert hier de erg fraaie containertrein met tractie DBC 193 360 > wit < , I am European logo, de totaal 8
fotografen. En na deze plaat snel terug naar NL voor de volgende fraaie trein.
In mijn zoektocht naar "net iets anders" qua foto's, en in mijn zoektocht naar een beetje rust, waarvoor ik een korte vakantie (licht strategisch, oepsie) in Zeebrugge had gepland, dwarrelde ik onderweg naar mijn vakantiebestemming eerst een dagje in Gent neer. De haven van Gent was, buiten het Kluizendok, nog een grote onbekende zone voor mij. Tijdens het inwinnen van wat info werd mij aangeraden om de dag te beginnen met de bedieningstrein van Langerbrugge.
Gefocust heb ik op de bediening van ArcelorMittal (Disteel). Die sprak mij het meest aan door het decor langs de ringvaart, dat toch "net dat tikkeltje anders" is. Ik arriveerde goed op tijd, en dan was het wachten geblazen tot de bediening van voorgenoemde firma plaats zou vinden.
Nadat uiteraard de zon weer net achter de wolken verdween, kwam 7864 eindelijk in een opduwbeweging in beeld, met zes wagens beladen met staalprofielen. Het feit dat de zon achter de wolken verdween was ook weer niet zo'n gigantische ramp, want zo had ik de vrijheid om een veel beter standpunt uit te kiezen.
We zien hier de 7864 aan een gigantisch tempo van maarliefst 10km/u haar staalprofielentrein opduwen terwijl de Nano op haar volgende inzet ligt te wachten.
Die beeindruckende Basilika Saint Nicolas hat die höchsten Säulen aller französischen Kirchen. Die verdrehten Säulen am Querhaus messen 28 m, das Gewölbe 32 m. Wie man sehen kann hat das Langhaus einen deutlichen Knick, was wahrscheinlich auf die beengten Bauverhältnisse zurück zu führen ist.
Bijna dagelijks rijden treinen vanaf verschillende terminals in onder andere Tilburg, Gelsenkirchen, Rheinhausen en Hamburg via Polen, Wit-Rusland en Rusland naar diverse bestemmingen in China. De containers zijn een kleine twee weken onderweg van terminal naar terminal. Dat is veel sneller dan per vrachtschip, en veel goedkoper dan per vliegtuig. Containervervoer via het spoor tussen China en West-Europa is booming.
De containers worden vanaf de terminals in West-Europa op normaalspoordraagwagens naar de Pools/Wit-Russische Małaszewicze gereden. Daar wordt de lading overgezet op breedspoorwagens. Er zijn meerdere goederenvervoerders actief als tractieleverancier voor deze treinen op het West-Europese spoornetwerk. Zo rijdt LTE op de verbinding van/naar Tilburg, is DB Cargo actief op de verbinding van/naar Gelsenkirchen en is PKP Cargo zelfs bijna dagelijks onderweg van/naar Rheinhausen.
Onregelmatig rijdt ook Deltarail containertreinen van/naar het bij Duisburg gelegen Rheinhausen. In tegenstelling tot de moderne tractie bij andere vervoerders zet Deltarail hierbij altijd voormalige DR-locomotieven van de serie 243 in. Aangezien deze alleen in Duitsland geschikt zijn om te rijden worden de treinen op het Duits/Poolse grensstation Frankfurt Oderbrücke van de Poolse collega's overgenomen, dikwijls met gigantische vertragingen.
Op donderdag 22 augustus 2019 kon in het allerlaatste zonlicht een trein afkomstig uit China worden vastgelegd bij het dorpje Sunstedt, tussen Helmstedt en Braunschweig. De 243 650, in prachtige oude Deutsche Reichsbahn-kleurstelling, had de taak de trein vanaf Frankfurt(Oder) naar Rheinhausen te rijden.
Vanuit Wesseling (D) werd er weer terug gereden naar Godorf-Hafen (D) auto parkeren en kijken wat er hier zou gebeuren. Er werd druk op en neer gereden met 2 verschillende Rhein Cargo locs oa DE91 & DE93
Dan om iets over 18u springen de witte grondseintjes op kleur blauw. Dus er gaat wat gebeuren, wissels werden omgezet.. Dan passeert hier RheinCargo DE93 , met aan de haak 4 Wascosa silowagens, 2 gasketelwagens en 2 ketelwagens. Links op de plaat het oude vervallen seinhuis en op de achtergrond de laad/los installatie voor schepen.
Wat de bestemming is ? Het spoorwegnet in deze omgeving is gigantisch groot. Dus bestemmingen vaak moeilijk te achterhalen.
De Henkeltrein, het is misschien wel een van de meest gefotografeerde treinen in het Rhein en Main gebied. Maar het is en blijft toch een haat/liefde verhouding met deze treinen en hun locomotieven.
Waar de wagens het vanwege de vele graffiti gigantisch af laten weten, is de tractie met de klassieke Duitse e-loks een stuk fraaier.
Op 2 oktober 2025 kon het 2-daagse tripje worden afgesloten met de glimmende 139 314 van Bayernbahn, die met Henkeltrein 69519 (Wassertrüderingen - Langenfeld) onderweg was bij Karlstadt.
Na de gigantische sneeuwval van de afgelopen dagen werd er in de middag van 5 januari 2026 een poging gedaan een sneeuwplaatje te maken. Er was ruim 25 centimeter gevallen in 2 dagen tijd, dus dat kon wel eens een fraai plaatje opleveren zodra de zon door zou breken.
Helaas viel er voor wat betreft cargo niks te beleven in de buurt, dus moest er maar een NS trein gefotografeerd worden.
De 2430 en 2437 van NS passeren net buiten Woerden met trein 8846 uit Utrecht Centraal naar Leiden Centraal de fotograaf.
20220913-1728
Deze stenen lijken in een vierkant gelegd maar dat is niet zo. De echte vorm is een gigantisch uitroepteken. Bovenaan erg breed en loopt dan taps toe tot bijna een punt.
Ik ben voor deze gelegenheid door de (zere) knie gegaan om heel laag met een groothoek dit effect van rechthoek te bereiken. Kleuren weggelaten want die voegen niets toe, sterker nog, die zitten de grafische vormgeving in de weg.
Er komen nog meer foto's van dit object.
Wat je ziet is neergelegd door een man die regelmatig op de Zandmotor te vinden is en daar stenen verzamelt om er vormen mee te maken.
Hij was vandaag bezig met een manshoge toren die vanuit de verte op een pyramide lijkt.
Ik heb hem even gesproken, geen naam gevraagd. Misschien een volgende keer.
Er komen nog meer foto's van zijn kunsten.
All images are copyrighted by Pieter Musterd. If you want to use or buy any of my photographs, contact me. It is not allowed to download them or use them on any website, blog etc. without my explicit permission.
If you want a translation of the text in your own language, please try "Google Translate".
Merci pour votre commentaire
Dank voor je commentaar
Danke für deinen Kommentar
Thank you for your comment
Gracias por tu comentario
Obrigado pelo seu comentário
De volgende ochtend begon dan eindelijk de dag waar de hele vakantie al naar uitgekeken werd, volle bak treinspotten. Het is 09:50u maar de zonnebrand is al nodig want de zon staat al flink te bakken. Het zou een gigantische optocht worden waar de 193 995 de spits afbijt. Helaas is het een anonieme TXL Vectron met de altijd goed beladen LKW Walter naar Budapest Soroksári. Unterhessbach 30-07-2020
Das Bürohaus wurde von 1927 bis 1943 in drei Bauabschnitten von Hans und Oskar Gerson und Fritz Höger erbaut
Een van de gedroomde plaatjes in de voorbereiding zou in Collenberg gemaakt moeten worden. Het bleek echter een behoorlijke race tegen de klok om de gewilde dubbeltractie 01.10 hier te fotograferen, want de stoomlocs hadden er gigantisch de vaart in na Aschaffenburg-Obernau.
Gelukkig kon er via een collega van de SSN (waarvoor dank!) middels een gedeelde live locatie in de gaten gehouden worden waar de trein reed, voor zover de locatie ook daadwerkelijk wilde verversen...
Nadat de auto werd geparkeerd werd in een flink drafje naar de beoogde stek gelopen, waar zelfs enkele bekenden werden getroffen, het blijft een kleine wereld.
Het was ook maar goed dat de trein nog een keer heeft moeten kruisen onderweg, anders had ik het niet eens gehaald. Ook een geluk was dat een flinke schaduwvlek nét op tijd van het spoor verdwenen was. Soms moet het allemaal even goed vallen.
Vlak na aankomst werd een pluim zichtbaar in de verte en kon er afgedrukt worden toen de 01 1075 en 01 1104 met trein 26965 (Darmstadt Hbf - Nördlingen) in Collenberg passeerden. Helaas was de regelateur net dicht...
Vanuit Maartensdijk, waar we de Mat'64 en de Mat'54 aan de Mat'46 konden vastleggen, werd verkast richting de Eempolder bij Soest. De Mat'64 466, beter bekend als De Karel, maakte namelijk ook nog een ritje door Nederland en zou hier tegen 14:40 moeten passeren en aangezien deze nog in mijn verzameling ontbrak en ik toch al bezig was met museumtreinen vandaag kon deze er ook nog wel even bij. Het zou echter nog wel even duren totdat het museumtreinstel zou passeren, dus was de hoop op een goederentrein tussendoor ook aanwezig.
Nog voordat we überhaupt vertrokken uit Maartensdijk werd ter hoogte van Abcoude DB Cargo gemeld met een Swietelsky werktrein welke een uurtje later moest doorkomen bij de Eempolder. Deze werd zowaar een prooi van een voor mij zeldzame fotowolk, maar gelukkig was er nog meer onderweg dan DB Cargo en De Karel. Tegen 13:00 werd dan RTB Cargo gezien, opnieuw in Abcoude, met een blauwe Vectron en een containertrein. Welke locomotief er nou precies voor de trein zat was nog niet bekend, maar het betrof sowieso de PCC-Shuttle die bekend staat om haar fraaie belading. Ondertussen werd nog even de IC naar Berlijn vereeuwigd en wisselden zon en wolken elkaar af. Niet veel later ontstond er ten zuidwesten van ons een gigantisch blauw gat en deze kwam langzaam maar zeker dichterbij. Ongeveer een kwartier voordat RTB Cargo moest doorkomen verdween de laatste wolk voor de zon, maar het scheelde niet veel want boven Baarn waren de schaduwen nog continu te zien.
Het is 14:09 als de fraai blauwe RTB Cargo 193 791 "Gemeinsam durch Europa" de vier aanwezigen passeert in de Eempolder ter hoogte van Soest. Dit doet zij met PCC-Shuttle 41711 vanuit Rotterdam Pernis naar Bad Bentheim. Vanaf Bad Bentheim ging de trein onder nummer 42785 verder naar de grensovergang Frankfurt (Oder) om vervolgens na locwissel Polen in te duiken!
Na het bezoekje aan Altheim werd in Aschaffenburg overnacht. Ik twijfelde nog of ik de trein wilde opwachten bij Altheim of meteen onder Aschaffenburg wilde beginnen, maar gezien het tijdstip waarop ik wakker werd reed ik toch maar naar Altheim.
Onderweg was er gigantisch veel mist bij temperaturen van 2 graden boven 0, en eenmaal aangekomen op de beoogde stek begon ik te twijfelen of ik er wel goed aan had gedaan. Mijn andere beoogde stek was nog veel erger voor wat betreft mist, en daar moest ook nog gesnoeid worden. Ik besloot ondanks te grote loods te blijven staan.
Gelukkig trok het snel open, maar bleek de trein met +40 uit Darmstadt te zijn vertrokken. Met andere woorden: de dienstregeling kon alweer de prullenbak in. Lastig, want waar wordt er dan gekruist met stoptreinen op het enkelsporige baanvak...?
Afijn, uiteindelijk werd in de verte een flinke stoomwolk waarneembaar, en even later kon er afgedrukt worden toen de Stoom Stichting Nederland 01 1075 en Faszination Dampf 01 1104 met trein 26965 (Darmstadt Hbf - Nördlingen) passeerden. Helaas nam de machinist vlak voor de fotografen de druk er wat af.
NB: een Duitser die zijn auto 3 portalen verderop bij 20 man vol in beeld parkeerde is digitaal naar de prullenbak verwezen...
Een van de absolute knallers deze ochtend reed op blokafstand achter Metrans (zie vorige foto). Inmiddels zijn er al enkele 151'ers van Hectorrail (aldaar genummerd als 162.xxx) gesloopt bij Bender in Opladen. Doodzonde natuurlijk, maar het onderhoud van deze locomotieven wordt steeds lastiger uit te voeren doordat de werkplaatsen van Deutsche Bahn onderhoud aan locomotieven van derden inmiddels niet meer uit voeren.
Gelukkig rijden er nog een paar exemplaren rond en kon op 19 maart 2025 het koppeltje 162 008 en 162 007 met keteltrein 99796 uit Duisburg Ruhort Hafen naar Großkorbetha gefotografeerd worden. Een gigantisch lange, voorlangs kruisende goederentrein was net op tijd ver genoeg door gereden om de foto tot een succes te maken.
Treinstel ETR 252 van de Fondazione FS komt als trein 96307 van Milano Centrale (via Bologna en Florence) naar Roma Termini door de halte Sieci, ten oosten van Florence. 15 juli 2022
De elegante en comfortabele 4-delige treinstellen van de serie ETR 250 met de bijnaam “Arlecchino” ofwel "Harlekijn" waren een van de beroemdste treinen van de FS. Qua ontwerp is het een opvolger van zijn oudere broer, de ETR 300 “Settebello" en werd in 1960 gebouwd door Breda ter gelegenheid van de Olympische Spelen die in de zomer van van dat jaar plaatsvonden,
De inrichting deed denken aan een futuristisch, gigantisch vliegtuig, terwijl de panoramische kopeinden van de trein, opgezet als elegante lounges, een 180 graden uitzicht hadden. Comfortabele fauteuils, panelen en stoffering gekenmerkt door een breed scala aan pastelkleuren, zorgden er voor dat het de bijnaam "Arlecchino" kreeg. De trein werd beroemd om zijn comfort en snelheid.
In 2013 nam de FS Fondatione, de historische afdeling van de Italiaanse spoorwegen, het laatst overgebleven exemplaar van de ETR 250, treinstel ETR 252 over, en in 2015 werd met de restauratie gestart.
Na de succesvolle stoomrit van "Tijd voor actie, tijd voor stoomtractie!" van de SSN op 18 september was het de zaterdag erna opnieuw raak met de stoomtreinen in het zuiden van het land. Tijdens het weekend van 25 en 26 september werd na een jaar van afwezigheid het evenement "Den Bosch onder stoom" weer georganiseerd waarbij deze editie op de zaterdag vier slagen tussen 's-Hertogenbosch en Nijmegen werden gereden. Dit gebeurde met de SSN 23 023 en VSM 23 071 waartussen een aantal rijtuigen geklemd waren om de combinatie af te maken. Aangezien ik in Oss woon was het voor mij voor de verandering eens een thuiswedstrijd en kon ik op m'n eigen fiets een aantal stekken aandoen om de combinatie te fotograferen. Het beloofde voor lange tijd een stralende dag te worden en dus hoopte ik een aantal leuke zonplaatjes te maken van deze 23'ers die ik nog niet eerder wist vast te leggen. Helaas veranderde de weersvoorspellingen op het laatst vrij drastisch waardoor het opeens grijs en grauw zou worden.
Alsnog besloot ik gewoon mijn plan aan te houden en zo begon ik in Geffen om de eerste rit richting Nijmegen te fotograferen. Gelukkig was ik niet alleen en kwam ik naast mijn compagnon nog genoeg andere bekenden tegen waardoor de dag verre van saai te noemen was. Helaas konden alle foto's de prullenbak in want door de bijzonder slechte lichtomstandigheden was er bijna geen beginnen aan om een degelijke foto te maken. Echter werd aan het eind van de ochtend bekend dat het 's middags toch wellicht open zou trekken en dus werden daar de zinnen op gezet. Uiteindelijk liet deze blauwe lucht zo lang op zich wachten dat mogelijk alleen de laatste rit van de dag richting 's-Hertogenbosch in de zon gefotografeerd kon worden. Zodoende werd er tegen het eind van de middag richting Herpen afgereisd waar al snel bleek dat ik lang niet de enige was met dit idee. En zoals verwacht brak vlak na mijn aankomst eindelijk de zon door, ongeveer een halfuur voordat de laatste rit zou passeren. Echter kwam er een probleem opzetten waar niemand echt rekening mee had gehouden en dat waren de schaduwen van de bomen die achter ons stonden. Deze kwamen dusdanig snel opzetten dat heel de voorgrond en op een gegeven moment zelfs een deel van het spoor in de schaduw kwam te liggen. De meeste foto's van deze stek komen allemaal uit de maanden juni en juli en dan heb je dit probleem niet, maar aangezien het al laat in september was kwamen deze schaduwen opeens hinderlijk in beeld. Gelukkig kwam de trein net op tijd voorbij zodat de schaduw niet op de trein kwam en kon dus na een fototechnisch gefaalde dag eindelijk een zonplaat gemaakt worden van de combinatie die de hele dag had gependeld tussen 's-Hertogenbosch en Nijmegen.
De klok slaat 18:11 als in schitterende licht- en luchtomstandigheden de VSM 23 071 met zeven verschillende rijtuigen en achterop de SSN 23 023 als trein 39392 voor het laatst deze dag Herpen passeren onderweg vanuit Nijmegen naar 's-Hertogenbosch. Terwijl boven ons de blauwe lucht al volop aanwezig was is in de verte de dikke sluier nog te zien die bijna de gehele dag de overhand had. Opvallend daaraan is dat deze sluier ineens stopt en overgaat in blauwe lucht, iets wat je niet vaak ziet maar wel schitterend is om te zien. Achteraf werd thuis de gigantische schaduw op de voorgrond en het spoor digitaal weggepoetst welke in het origineel tot aan de buffers van de stoomlocomotief rijkte!
Op dinsdag 18 februari 2025 besloten de vriendin en ik een middagje naar Bataviastad in Lelystad te gaan. Nadat we in de auto waren gestapt besloot ik toch nog even terug naar binnen te lopen om de camera te pakken. Je weet immers maar nooit... ;-)
Onderweg tussen Utrecht en Hilversum kreeg ik een appje (waarvoor dank!) dat de BLG autotrein van Rail Force One, getrokken door de 1828, via Zwolle - Lelystad - Almere naar Amersfoort zou rijden. Een snelle zoektocht naar een stek bij het tankstation bij Groenekan leverde een stek op tussen Almere en Lelystad. De aankomsttijd zou zo'n 15 minuten voor de trein moeten zijn, perfect! Zo werd het geduld van de vriendin ook niet teveel op de proef gesteld ;-)
Zoeken was niet nodig, aangezien er reeds meerdere fotografen aanwezig waren. Schijnbaar niet alleen voor treinen, maar ook voor "Wildlife" op de Oostervaardersplassen.
Na de foto van de ICNG moest er nog 10 minuten gewacht worden op het hoofddoel. Van ver konden we de trein al aan zien komen, en uiteindelijk vrolijk afdrukken toen de 1828 met autotrein 63101 (Deventer Goederen - Amersfoort) passeerde bij uitkijkheuvel "De Grote Praambult".
NB: een gigantische beveiligingscamera met zonnepanelen werd digitaal verwijderd.
HSL Logistik rijdt in Duitsland met een veelvoud aan bijzonder fraaie locomotieven van de serie 151, 185 en 187. HSL rijdt naast incidenteel vervoer veel treinen op adhoc basis met vaak gigantische vertragingen, waardoor het erg lastig is een HSL-trein voor de lens te krijgen, laat staat met een mooie locomotief. Een flinke portie geluk is dan wel nodig.
Op dinsdag 14 mei 2019 kwam tot groot genoegen van ons een van de mooiere 185'ers voorbij in het bosrijke gebied tussen Neustadt am Rübenberge en Nienburg (Wester). De 185 602 is versierd met groene-oranje-roode strepen en maken de bruine locomotief behoorlijk kleurrijk. Bij het dorpje Borstel kon de loc worden vastgelegd met een lege kerosinetrein uit Stendell op weg naar Wilhelmshaven Ölweiche.
Met behulp van Photoshop is de foto iets toonbaarder gemaakt, want enkele stapelwolken zorgden met name rechts van de trein voor een gedeeltelijke "zon-uit".
Vanwege werkzaamheden bij Dordrecht en tussen Einhoven & Venlo moet de Blerick-Shuttle gigantisch ver omrijden om de Terminal in Blerick te kunnen bereiken. Vanaf de Maasvlakte naar Roermond wordt hij door 'n E-loc aangebracht . Daar staat RTBC > diesel loc > gereed om de Blerick-Shuttle via de Zuidelijke Maaslijn naar Venlo en met eindbestemming Blerick te rijden.
De fotograaf ging vanuit Roermond (NL) naar Venlo (NL) en daarna met de OV fiets naar de stek in Tegelen (NL) Gelukkig was het bewolkt. Dan om iets over 14u passeert RTBC V160 met de volbeladen Blerick-Shuttle de enige fotograaf.
* En hierna weer naar Venlo.
Je zou bijna denken "alweer een foto uit Schulen". En tsja, dat is ook zo. In mijn weekje verlof heb ik zowat alles uit het fotopunt gehaald, gezien het nogal ongewone uitzicht. En zo trok ik ook zondag naar voorgenoemde plek.
De optocht zondag was stevig in het begin, en stierf uit naarmate de avond vorderde. Toch passeerden een aantal leuke treinen de revue, zoals deze lege kolentrein onderweg uit Garching an der Alz naar Gent-Zeehaven. Gelukkig genoot ik in Schulen van een gigantische opklaring met prachtige wolken op de achtergrond, en kon ik deze trein in volle zon op de gevoelige plaat zetten.
We zien hier de 186 338 en 186 335 van DB Cargo met een enthousiaste bestuurder in de stuurpost, de fotograaf in Schulen passeren op weg naar Gent.