View allAll Photos Tagged AutoCAD
Airbus blok pesawat autocad gambar free download
Airbus blok pesawat autocad gambar free download
www.tonythanh.com/download/airbus-blok-pesawat-autocad-ga...
my design .. pure auto cad drawing .. colored by photoshop last night .. bed time thingy >__<
it is supposed 2 be an international exhibition hall :/
IHI crawler crane elevation autocad drawing, capacity 200Ton, IHI 50Ton frame crane elevation cad block
IHI crawler crane elevation autocad drawing, capacity 200Ton, IHI 50Ton frame crane elevation cad blockIHI crawler crane elevation autocad drawing, capacity 200Ton, IHI 50Ton frame...
www.tonythanh.com/download/ihi-crawler-crane-elevation-au...
The 3D model was created in AutoCAD 2009. Getting the rings of the chain to look right takes some thinking as they are all slightly tilted to link in the proper order.
Maandag 18 oktober
Vandaag beston wederom weer eens uit projectwerk, het is een beetje een erge cliché beginzin aan het worden in mijn beleving, maargoed, wat is, dat is nou eenmaal zo… het project gaat een beetje gestaag, want de docent is nogal afwezig vandaag. Wat blijkt nou, omdat Sandra en een andere medestudente afgelopen weer er niet waren voor de review, waren er mails gestuurd of dat ze het niet erg vonden om deze maandag te presenteren, natuurlijk valt dat onder de studenten die dat op maandag om 1 uur ’s middags te horen krijgen natuurlijk wel een zwaar… en dan heb ik alleen het over de twee die door de docent al ingeroosterd waren om te presenteren, de rest kon het niet geloven dat ze zoiets überhaupt in durfden te roosteren, maargoed, het zij nu eenmaal.
Vervolgens de docent een paar keen heen zien schuiven, want hij had ook nog een andere afspraak tussendoor. Naast mijn projectwerk wat niet echt van start wil komen na het weekend en maar de poging om een beetje voortgang te boeken en vervolgens nergens aan toe te komen, kwam tot mijn gehoor dat de proef met de ‘Iron Maiden’ van een ander vak, bij een andere groep een beetje erg in de slomp aan het vallen is. Wij hebben al een paar gedegen onderzoeken erop zitten en de resultaten besproken onderling en uiteraard na het trekken van de conclusies, aanpassingen gemaakt aan het ‘ontwerp’ waardoor het betere resultaten zou moeten geven… wanhoopspoging is ook een woord wat in deze context goedgekeurd wordt.
De andere groep heeft nog nullen simulaties gedraaid… want maar één persoon van de groep geeft er werkelijk om, en dat is ook wel te merken, hij staat te draaien op adrenaline omdat hij het vak wil halen, en de rest interesseert het niet zoveel… niets is ook goedgekeurd in deze context. Dus wij als groep hebben hem maar een beetje op weg geholpen om van start te kunnen gaan met de metingen, want het is een zeer aardige gozer die vaker bij de master studenten hangt dan bij de bachelor, want een aantal klassen zijn werkelijk erg gewoon en ongemotiveerd.
Na uiteindelijk de moed maar op te hebben gegeven, liepen Sandra en ik terug naar de huisvesting en kwamen we een van de Françaises tegen, die net op het punt stond om naar de supermarkt te gaan… en het gelukkig wel kon hebben dat wij beide ook eigenlijk daarheen moesten, of wilde, ook wederom goedgekeurd.
Na het stukje te hebben gelopen en zoals gewoonlijk weer bijna aangereden te zijn door een paar auto’s die nog steeds niet weten wat ze met voetgangers op een zebrapad aan moeten, via het gras de parkeerplaats opgelopen – inderdaad, zelfs hier heen voetpad aanwezig – en de winkel in gegaan, zoals gebruikelijk maar naar de bewaking gegroet die dat ondertussen al begint te begrijpen dat mensen ook aardig kunnen zijn en niet alleen maar bang van je zijn, en ik kwam er bij wonder Poolse worstjes tegen – Polska Kiełbasa hier genoemd, lijkt er qua naam tenminste op – en bij nadere inspectie toch maar meegenomen, blijf een mengeling van verschillende Europese culturen natuurlijk en die traditie moet je in eren proberen te houden.
Na de winkel te hebben geplunderd voor net onder de 20 dollar maar terug gelopen naar de bushalte – campus bus – , omdat de Française een rugprobleem heeft en de rit niet terug wilde lopen. Met een gratis semi Frisco bus-achtig ding met passende houten bankjes maar terug gegaan naar de kamer. De busrit duurde langer dan de toch te voet had gedaan naar mijn idee, maar gelukkig hoefde we geen 25 minuten te wachten (in de avonduren iedere 25 minuten, niet vragen) want eerdat we bij de halte aankwamen, kwam de bus eraan.
De worstjes zijn overigens verbasteringen gemaakt in Pennsylvania, dus verwacht er maar niet teveel van, maargoed, het was eens een keer anders.
Dinsdag 19 oktober
Vandaag maar weer tijd besteed aan de klas van vanavond, ik weet dat ik in Nederland zulke dingen probeer te voorkomen, maar ik kan thuis mijn weekenden lekker rustig zonder iemand om me heen spenderen – voordeel van vijf kwartier openbaar vervoer naar school iedere richting – en hier lukt het niet met alle internationale studenten die je altijd wel weten te vinden en waar het zo verrekte lastig nee tegen te zeggen is. Met volle moe(d/t) 4 pagina’s schrijven… verklaart toch wel een beetje waarom mijn reisverslagen iets achter blijven iedere keer… ik schrijf al genoeg voor school en dan ook nog eens voor vrije tijd…
Wonderbaarlijk was ik eens op tijd met het schrijven en wist ik dit ook nog eens ruim voor de klas begon uit te printen, onderweg de docent tegen gekomen die toch wel moest lachten dat we ‘last minute’ werk afleverden, waarop ik toch moest bekennen van 18 minuten over hebben toch nog steeds ruim in de tijd is en dat zelfs lopen naar de bibliotheek goed in de marge zit als je doorloopt tenminste. Ruim de tijd voor een nietje erin en dan naar de klas.
Hier kregen we een zeer interessante ‘les’ of lezing, wat het was is nog steeds vaag, maar 3 uur lang een vrouw aan het woord van een van de enige sloopbedrijven die de kop boven water heeft weten te houden, en waardoor… door het hergebruiken van zooi… beter gezegd, zorgen dat tijdens sloopwerkzaamheden het geen zooi wordt zodat je het in andere projecten kan hergebruiken. Het bedrijf heet ook passend ‘The Linda Demolition Company’ en heeft veel projecten toegelicht en uitgelegd hoe en wat ze doen, een beperkt aantal klanten (ze hebben er maar 5) levert ze zoveel werk en geld op dat ze geen nood hebben – willen zelfs – voor meer klanten dat ze alle advertenties uit alle telefoonboeken en dergelijke hebben verwijdert om niet nog verder in het werk te komen zitten, omdat ze nu al op maximaal draaien. Het was een zeer memorabele les en ik denk niet dat iemand zich heeft kunnen vervelen, want het was veel te chaotisch daarvoor, ruim beter en leerzamer dan stoffige lessen, dit blijft tenminste hangen.
Woensdag 20 oktober
Ik ben vandaag meer weer eens aan een sketchup model begonnen, moest er weer een van komen, heb er al drie verschillende van dit project op mijn naam staan, maar deze moest toch echt wel gedaan worden, want het is lastig op een verspringend gebouw te hebben in plattegrond en in doorsnede, alle leuke hoekjes die er gecreëerd worden die niet op de plattegronden of in de doorsnede zichtbaar zijn, zijn altijd de leukste dingen waar je als ontwerpen gek van wordt. Eindelijk heb ik zo zitten muiten dat ik geen enkele kromme lijn in het gebouw heb zitten, waar ik natuurlijk erg trots op ben, geen vreemde dingen en toch een spannend gebouw. Heb ik misschien wel het idee dat ik onproductiever ben hier dan thuis, maar ik heb toch wel een interessant ding in de maak, nu alleen hopen dat ik samen met de docenten het alles – ik moet er zelf ook mee kunnen leven uiteraard – goed vinden.
Vandaag is onderling overigens besloten dat de twee samen vrijdag mogen presenteren, dus dat ze nog een beetje tijd extra hebben, want het is natuurlijk wel mooi dat je door de docenten op reis wordt gestuurd en niet de tijd hebt om aan je werk te zitten, maar wel dient te presenteren… klinkt natuurlijk erg democratisch uiteraard.
De les deze avond was wel interessant, een les over metabolisme in architectuur. Beetje cliché dat het ongeveer de docent zijn beste onderwerp is – heeft er ook een boek over geschreven, twee misschien zelfs – en hij is zelf natuurlijk ook Aziatisch… ik wil niet generaliseren, maar als mensen het zichzelf aan doen kan ik er natuurlijk niet aan doen. De les van zeer interessant en de presentatie van een van de studenten erna ook, hoe metabolisme in architectuur gepoogd werd gebruikt te worden om de stad van de toekomst te vormen.
Donderdag 21 oktober
We hebben een sloot van tests uitgevoerd met onze Maiden, maar helaas moet ik wel bekennen dat deze nog steeds niet afgelopen zijn, ondanks dat we al bijna drie weken aan het draaien zijn is er altijd nog wel iets aan te verbeteren. Morgen is voor de meeste studenten een belangrijke test van een ander vak, welke ik gelukkig niet hoef te volgen, want ik mocht vrijwillig mijn gehele pakket samenstellen, iets wat de Amerikanen natuurlijk mij niet in dank afnemen. Iedereen compleet gestrest en het is niet mogelijk iets verder te doen, de les was er speciaal ook eerder voor afgelopen.
Voor mijn project ben ik nog steeds bezig de plattegronden op orde te krijgen, is nog steeds vrij lastig natuurlijk, maargoed, het begint al daadwerkelijk ergens op te lijken met in mijn inziens positieve verbeteringen. Ik heb de rest van mijn dag maar besteed met nuttig proberen te zijn er vervolgens wederom niet veel te doen, er hangt werkelijk iets in de lucht hier waardoor mensen minder productief zijn, iedereen om me heen klaagt er ook enorm over, dus ik ben tenminste niet de enige.
Vrijdag 22 oktober
Vandaag is er een nieuwe berekening gemaakt, mede op mijn verzoek, door de treinrit van volgend weekend, het is en blijft natuurlijk een beetje vaag, waardoor het duidelijk is dat iedereen door elkaar heen alles probeert te regelen. De kosten schieten natuurlijk torenhoog als je goed gaat rekenen (les in interessant maar toch correct vergeetachtig rekenen wordt kennelijk alleen maar door Nederlandse politici en bouwbedrijven gegeven wereldwijd) waardoor er toch veel afschrik voor is op dit moment, het is de trip naar Bryson City, maar er is momenteel nog niet veel nuttigs over te zeggen helaas.
Verder was het werk in de studio redelijk normaal, weer eens geen begeleiding, en weer geen presentaties. Een van de docenten had een afspraak gemaakt om bij andere presentaties aanwezig te zijn, en kon helaas niet bij de presentaties (twee maar) van zijn eigen klas aanwezig zijn, beetje hypo, maar ja, zo gaat dat hier standaard. De Amerikaanse heeft een nacht overgeslagen om vandaag alles klaar te hebben en Sandra kan het allemaal geen bal meer schelen – en waarom zou het eigenlijk. Uiteindelijk heeft hij tot vier uur begeleiding gegeven alvorens bij de andere presentaties te gaan kijken, waardoor hij met gemak drie to vier eigen presentaties had kunnen doen.
Zaterdag 23 oktober
Vandaag stond een paar uur winkelen in Concord op de planning, het is gewoonweg het makkelijkste bereikbaar met de bus, en een van de Engelse internationale medestudenten had er wel oren naar om mee te gaan. Dus met z’n tweeën de bus in, nadat ik van te voren een fles drinken met 20 dollar had gekocht om kleingeld te krijgen voor de bus en na 20 minuten – deze keer zonder Nascar verkeer – bij het winkelcentrum in de file te staan om de bushalte na een vertraging van een andere 10 minuten binnen te rijden. Verbaast het ons beide dat om iets voor 12 uur ’s middags een van de Françaises de bus in wil stappen op hetzelfde moment dat wij eruit willen – één deur in de hele bus, wederom niet vragen - dus na een klein gesprekje maar het winkelcentrum ingelopen.
Carnaval is het thema volgens mij niet echt geweest tijdens het bouwen, maar het is het wel geworden. De poging om het geheel attractief maken voor de gemiddelde tot lager ingestelde Amerikaan is natuurlijk wel goed gelukt, de rest vlucht naar de andere ‘Malls’ in de stad. Het is goedkoop, de food court bestaat alleen maar uit frituur en ze hebben er een ‘Hot Topic’… lager kan je niet gaan dacht ik zo… tenzij je het sluit en leeg achterlaat misschien, maar misschien is dat juist wel een vooruitgang…
We hebben het hele winkelcentrum gehad, meerdere malen, ik kan toch wel zeggen dat het me erg bevalt om eens een dagje geen bal te geven om school, even er tussenuit, het laadt je op. Ik erg op zoek naar een riem, want deze was ik vergeten, handschoenen, want het wordt kouder en natuurlijk naar iets leuks om te scoren, een warme jas is er één van, want ik heb alleen maar een zomermodel bij.
Uiteindelijk een Tommy Hilfiger riem en polo gevonden, beide erg naar mijn smaak en een van de twee natuurlijk erg nuttig en preventief voor het constant moeten ophijsen van een broek, al dat het daar toch niet opvalt, maar toch. Om ondertussen wat te eten hadden we maar besloten om aan de overkant te gaan kijken, overkant hier als in de parkeerplaats oversteken, een meertje passeren en een acht-baans weg zonder voetgangerslichten trotseren… de echte Amerikaanse methode dus. Het heeft een kwartier gekost, daar kwam het wel op neer, veilig aan de overkant aan gekomen naast de in- en afritten van de snelweg kwamen we tot de conclusie dat er een geniepig hekwerk gebouwd was om mensen hier niet over te laten steken… dus langs het slecht zichbare hekwerk op zoek naar een doorgang. En eindelijk daar was de stoep… helaas eindigde deze 20 meter later weer in een grasvlakte met een voetpad iets van 6 meter daarachter weer doorgaand… kan iemand mij de nut van een 20 meter lang voetpad zonder bestemming aan geen van beide kanten uitleggen…
Vervolgens maar een degelijke zaak opgezocht en daar een tafel gekregen, Red Lobster is een zeer bekende naam in dit land en voor de mensen die het wonderbaarlijk niet kennen; het is een van de leidende visrestaurants in het land, misschien niet de beste, maar zeker wel een van de goedkoopste. Lekkere broodjes gekregen erbij en daarna bestellen… is toch wel lastig om na drie maanden zonder zeevoedsel eens iets uit te kiezen… uiteindelijk heb ik ook niet gekozen voor iets specifieks, maar gewoon voor een schotel met gamba’s, sint-jakobsschelpen en natuurlijk kreeft… aangevuld met een milkshake, want waarom niet natuurlijk.
Zijn 15 dollar maaltijd was goed, en mijn 35 dollar maaltijd zeker ook, niets over te klagen, in ieder geval ver genoeg om te besluiten niet veel op de campus meer nodig te zulle hebben. Vervolgens terug naar de ‘mall’ om daar benodigdheden te vinden voor tafeltennis (hij blijft een jaar hier en houd er erg veel van), we hebben hier namelijk een gammele tafel… en dat was het. De Walmart batjes zijn niet je van het, maar doen het toch wel goed genoeg voor nu, maar we hebben zelfs geen net. Na het zoeken kwamen we erachter dat ze wederom naar de overkant moesten, want toevallig schenen daar de winkels te zitten. Dus na een 10 minuten suïcidaal oversteken de Toys’R’Us binnen gelopen, en helaas hadden ze alleen de kiddie variant… dus op zoek naar de sportzaak… gelukkig was deze er ook echt in de buurt en werden we niet gedwongen wederom over te steken.
Nadat de benodigdheden gekocht waren zijn we maar richting bus gelopen… aan de andere overkant… weer 10 minuten oversteken tijdens de spits en na vier keer de weg gehad te hebben werd het toch eigenlijk wel makkelijk, het begint te wennen. Helaas had de bus ook last van de spits en kwam een kwartier te laat aan (nog redelijk op een twee uur service) en de rit terug in een bus waarin ik de enige blanke was, ging van start. Gelukkig was er verder amper verkeer en waren we lekker op tijd terug op de campus na 6 uur gespendeerd te hebben in een winkelcentrum… lijken wel Amerikanen zo… wij kwamen tenminste met een doel.
Uiteraard moesten de spullen uitgetest worden en hebben we meer dan twee uur getafeltennist alvorens we even een stop maakte bij Sandra in het appartement, dis samen met een van de Amerikaanse een pompoentaart aan het proberen was te maken. Na daar ruim anderhalf uur te hebben gespendeerd zijn we verder gegaan mar tafeltennis toen Sandra naar bed wilde gaan om hebben tot ergens laat de nacht gespendeerd, half 3 kan ik me vaag herinneren, de klok was niet interessant eerlijk gezegd. Nog iets leuks horen… ik keek even snel in het labeltje van mijn nieuwe spullen en raad eens waar ze vandaan komen… juist ja… Stadhouderskade 6, Amsterdam… hoe cliché wil je het hebben… ik heb er kennelijk een neus voor om het nog een stap erger te krijgen.
Zondag 24 oktober
Na opgeladen te zijn van gisteren keek het me een zeer nuttige bezigheid om verder te gaan aan schoolwerk, en na vele uren autocad kan ik rustig zeggen dat ik deze dag nuttig heb gespendeerd met binnen zitten aan een bureau. De plattegronden zijn een stuk verder ontwikkeld dan vorige week en beginnen werkelijk ergens op te lijken, het invullen van allerlei interessante weetjes in te plattegronden, het proberen ze nog beter te krijgen en het ontwerpen van een landschap (ik heb erg Nederlandse ruimtegebrek ideeën in een veel te wijds land als deze) zodat het een plaatsgebonden ontwerp is die specifiek is toegespitst… zoals de docenten willen… en ik eigenlijk wel kan waarderen na het resultaat te zien… en gelukkig is nog steeds alles vierkant.
Het was een rustig weekje, er is zelfs vandaag nog niet veel meer bekend over de treinrit, maar dat komt maandag wel, want de Engelse heeft een deadline gezet voor wanneer hoe en wat. Want vandaag is de vriend van Sandra overgekomen en hij wordt waarschijnlijk ook gezellig meegenomen met de groep. Er zijn een aantal mensen die kunnen rijden, en de Amerikanen hebben plaats voor 11 in totaal… even afwachten wat het gaat worden.
Stage one. If you like, download this image and have some fun coloring! I look forward to your interpretation.
Been working on this in and out of work this week...just need to finish the tone arm off with the needle and cartridge etc...
This is what i see all day, everyday at work, though there is always good tunes coming out of my little egg speakers!
ROMA ARCHEOLOGICA & RESTAURO ARCHITETTERA: Rodolfo Lanciani, “La Forma Urbis Romae,” Roma | Milano, (1893 – 1901) | 46 grandi tavole in scala 1:1000. Scarica la versione digitale immagine 2018 & digitale in PDF (AutoCAD) della Forma Urbis (2008), in: Sergio Tani, Alfonso Femia & Gianlucia Peluffo 2008 & University of Oregon | USA (01/2018).
1). ROMA ARCHEOLOGIA e RESTAURO ARCHITETTURA: Roma Carta Archeologica – Rodolfo Lanciani, “La Forma Urbis Romae,” Roma | Milano, (1893 – 1901) | 46 grandi tavole in scala 1:1000 (2014 [2008]). Scarica la versione digitale in PDF (AutoCAD) della Forma Urbis. (01/2018).
-- PDF = ROMA ARCHEOLOGIA e RESTAURO ARCHITETTURA: Roma Carta Archeologica – Rodolfo Lanciani, “La Forma Urbis Romae,” Roma | Milano, (1893 – 1901) | 46 grandi tavole in scala 1:1000 (2014 [2008]). Scarica la versione digitale in PDF (AutoCAD) della Forma Urbis.
Fonte | source:
— Sergio Tani, Alfonso Femia & Gianlucia Peluffo, “Roma – Carta Archeologica,” (2008).
2). ROMA ARCHEOLOGICA & RESTAURO ARCHITETTERA: Rodolfo Lanciani, “La Forma Urbis Romae,” Roma | Milano, (1893 – 1901) | 46 grandi tavole in scala 1:1000. Scarica la versione digitale immagine 2018 & digitale in (AutoCAD) della Forma Urbis in PDF (2008), in: University of Oregon | USA (01/2018). [Testo in inglese].
ABSTRACT - Forma Urbis Romae (in progress): Lanciani’s Forma Urbis Romae is a cartographic synthesis of the history of Rome, as it depicts the city’s diachronic development from ancient to post-classical phases. The Forma Urbis Romae is a splendid cartographic exemplar, printed in serial installments over a ten-year period leading up to its definitive publication in 1901. The capacious map, which measures approximately 17 x 24 feet, is rendered at the scale of 1:1000. It reveals more comprehensive and detailed information about the historical topography and built fabric than any prior—or subsequent—map of Rome. Its meticulous cartographic system captures topographic, architectural and archeological details, including distinct color-coded “layers” of historical epochs: ancient and medieval Rome in black, early modern Rome in red and Roma Capitale—the city after 1870 that was known to Lanciani—rendered in blue. The resultant stratigraphy allows the observer to simultaneously see changes over time. Embedded in his map, Lanciani provided references to a wealth of information for countless archeological sites in Rome. He cross-referenced thousands of pages of textual content through his 3,000 or so annotations plotted on the Forma Urbis Romae.
Our team has devoted parts of the last five years digitizing the entire 46 plates of the Forma Urbis Romae, creating a layered, vector version of the map while carefully maintaining the graphic integrity and symbology of the original. As part of this process, we are also vectorizing the 1748 Nuova Pianta di Roma of G.B. Nolli. Similarly, we are adapting other highly reliable and accurate sources (e.g. a modern-day survey of the city by S.A.R.A. NISTRI) for use in the map.
Click on the link below to see the present status of the map vectorization. Lanciani’s map has been completely digitized in a vector format and we are currently working to perfectly amalgamate the 46 plates, polishing the stylistic incongruences among plates and correcting minor errors.
Fonte | source:
-- “FORMA URBIS ROMAE”, in: MappingRome | University of Oregon (01/2018).
mappingrome.com/formaurbis/ = Link alla mappa ridimensionabile.
S.v.,
— ROMA ARCHEOLOGIA, ARCHITETTURA e BENI CULTURALI: Prof. Rodolfo Lanciani, Forma Urbis Romae consilio et auctoritate Regiae Academiae Lyncaeorum formam dimensus est et ad modulum. (1893-1901). [Original] scale 1:000 & [Original] Size 456 x 696 cm. Digital version, F.U.R – Roma, Bibliotheca Hertziana, Max-Planck-Institut für Kunstgeschichte (copyright 2009). (20014 | 2007). wp.me/pPRv6-2gX
-- ROMA ARCHEOLOGIA e RESTAURO ARCHITETTURA: Prof. Arch. Michele Zampilli, “Roma, Fasi Formative Tessuti e Tipi Edilizi della Citta,” (2009), pp. 1-58 [pdf] & S. MURATORI ET ALLI., CARTA | STUDI PER OPERANTE STORIA URBANA DI ROMA (1963) [FOLIO 1:4000 & 1:2000], in: Andrea Bollati (2010) & Roma Capitale (2014-2015).
-- ROMA ARCHEOLOGIA e RESTAURO ARCHITETTURA: Com. di Roma – “Tavv. 1 & 2 Tipologie edilizie del centro storico – Comune di Roma” in: La geologia di Roma. Il centro storico, Com. di Roma. Vol. 50/1995, ISPRA [2017]. [ITALIANO & ENGLISH] (7874 x 5616).
-- ROMA ARCHEOLOGICA & RESTAURO ARCHITETTURA: Dott.ssa Keti Lelo [Centro per lo studio di Roma, Roma Tre], A GIS Approach to Urban History: Rome in the 18th Century. ISPRS Int. J. Geo-Inf. 3 (2014), [pdf], pp. 1293-1316.
-- ROMA ARCHEOLOGIA e RESTAURO ARCHITETTURA: FORMA ROMÆ. NASCE IL SISTEMA INFORMATIVO SUL PATRIMONIO STORICO, ARCHEOLOGICO E ARCHITETTONICO DI ROMA. COMUNE DI ROMA (09 – 27/05/2017) | Susanna Le Pera et al. 2014. & FOTO: Prof. Arch. Paolo Grassi 1984 | 2017.