Natura 2000-gebieden van Nederland
View allAll Photos Tagged zorg
Normaalgesproken is voor menig fotograaf de maand juli een van de maanden waarin het meest gefotografeerd wordt. Echter is dat dit jaar wel anders, en de hoofdrolspeler hierin is toch wel de aanhoudende zuidwestenwind die storing na storing boven grote delen van Europa blijft spuwen. Terwijl de Zuid-Europese landen lijden onder een zinderende hittegolf, en de Alpenregio storm na storm kent, is de maand juli voor landen als Nederland, België en Duitsland relatief koud, nat en bewolkt. Vorige week was het in Duitsland in sommige deelstaten nog redelijk zonnig, maar ook daar was geen enkele dag echt lekker en werd je vaak geplaagd door sluierbewolking. Deze week was niet veel beter, en was er zelfs meer regen voorzien. Mijn vrije dagen worden dan ook veelal benut aan andere zaken, maar toen ik zag dat deze woensdag ondanks de vele stapelwolken toch best wat zonkansen bood, wist ik dat ik graag even wat wilde ondernemen.
In eerste instantie kreeg ik het idee om wat treinen in België te fotograferen, gezien de provincies West-Vlaanderen en Oost-Vlaanderen er het meest zonnig uitzagen. Echter vielen uiteraard deze woensdag dé beoogde treinen uit waardoor die motivatie al snel was verdwenen. Aangezien de rest van de Benelux en Duitsland 's ochtends veelal te maken had met wegtrekkende onweersbuien, had ik een mooi excuus om uit te slapen. Echter wilde dit niet echt lukken aangezien die onweersbuien me rond een uur of 9 's ochtends uit m'n bed deden knallen. Nadat het licht- en geluidspektakel voorbij was, werd eens gekeken of er al wat nieuws onder de zon was, en dat was er zeker! Tegen 7:30 was DeltaRail vanuit Frankfurt (Oder) vertrokken met een BLG trein naar Aachen West. Het zou hier gaan om de eerste trein van een weer in leven geroepen vervoer. Gezien het tegen de middag best flink zou opentrekken rond Mönchengladbach werd de trein nauwlettend in de gaten gehouden.
Rond 12:30 verscheen er ineens een melding vanuit Bielefeld waar HSL gezien was met de EcoRider en een Interfracht graantrein naar Neuss. Naast DeltaRail was er dus nog een fraaie trein onderweg naar de regio waar ik al heen wilde voor de busjestrein. HSL zou naar verwachting ergens tussen 16:00 en 17:00 bij Bösinghoven passeren. Het zou dan nog wel een stuk bewolkter zijn dan later op de dag, maar gezien ik toch al die richting op wilde, vond ik het zeker het proberen waard! De auto werd dan ook ingeladen waarmee vervolgens vertrokken werd naar de welbekende veldstek bij Bösinghoven.
Na een omleiding via Best om Wilmer op te halen, arriveerden we rond 14:45 op locatie waar het nog flink bewolkt bleek te zijn. De opklaringen waren vanuit het westen onderweg, en HSL leek rustig aan te doen dus was het een kwestie van afwachten. Misschien passeerde er in de tussentijd nog iets leuks, maar dat gebeurde uiteindelijk niet. Na dik een uur wachten kwam de melding dat HSL Oberhausen-Osterfeld door was. Na een rekensommetje hadden we bedacht dat HSL dan na de Regionalbahn van 16:30 zou moeten passeren. In de tussentijd kwam de zon er steeds vaker bij, maar het bleek dat er nog twee grote wolkenpakketten moesten passeren vooraleer we in schonere lucht zouden belandden.
De Regionalbahn van 16:30 passeerde dan net in de laatste grote wolk, en zo'n twee minuten later scheen de zon weer heerlijk en leek deze voorlopig niet meer te verdwijnen. Niet veel later sloten de overwegbomen weer, maar niet voor HSL. Vanuit Neuss passeerde een koppeltje Traxx'en van RheinCargo welke we in de verte linksaf zagen slaan richting Krefeld. Aangezien HSL vanuit Rheinhausen kwam, en RheinCargo dus voorlangs moest kruisen was ons vermoeden dat HSL nu wel om de hoek moest komen. En inderdaad, zo'n twee minuten nadat de locomotieven linksaf waren geslagen, kwam de niet te missen neus van de EcoRider tevoorschijn die nog bezig was om de zware graantrein weer op gang te krijgen. Een controleblik naar de lucht baarde ons toch wel even zorgen, want een klein wolkje middenin de blauwe massa, nam toch aanstalten om roet in het eten te gooien. Zo langzaam als dat HSL dichterbij kwam, zo langzaam kwamen de schaduwen over de velden ook dichterbij. Alsof de weergoden weer zin hadden in een spannende beschrijving... Vrezend voor het ergste bleef de schade gelukkig beperkt tot de voorgrond, en hoefde enkel het veld in photoshop even gefixt te worden. Was de trein vijf seconden later geweest, was het een foto voor het archief geworden. Maar de moeite werd beloond!
Het is inmiddels 16:45 als de zeer fraaie HSL 185 642 "EcoRider" met Interfracht graantrein 93083, onder een contrasterende wolkenlucht, de twee peentjes zwetende fotografen passeert te Bösinghoven. Vanuit Pirna Güterbahnhof is de lading maïs onderweg naar Neuss Güterbahnhof, en heeft dus met enkele kilometers haar bestemming bereikt! Na de opluchting werden de spullen ingepakt en verkast richting Wickrath voor de tweede "Bomber" van de dag! Wordt dus nog vervolgd ;)
Wie mij al een tijdje volgt zal weten dat ik visuele problemen had. Zo erg dat gedacht werd (ik bijna wel zeker wist) dat het om fixatie disparatie ging.
Onze zorg zit zo in elkaar dat je voor problemen met je ogen niet meer zomaar bij een arts terecht komt. Het is een weg langs de opticien, die niet eens een opleiding hoeft te volgen, maar meestal wel heeft gedaan. Dan komt de optometrist in beeld die, naar ik nu weet, niet de diagnose fixatie disparatie mag stellen.
Omdat ik steeds moeilijker ging zien en ik eindelijk een diagnose wilde ben ik naar een wat duurdere optometriste geweest die mij doorstuurde naar de oogkliniek.
De diagnose viel mij rauw op het dak. Geen fixatie disparatie. Maar wel dezelfde soort klachten die ook veroorzaakt kunnen worden door het langdurig dragen van een verkeerde bril!!!
Ongeloof: is het echt zo simpel op te lossen
Verdriet: mijn klachten zijn ca 23 jaar geleden begonnen en telkens aangegeven bij elke opticien die ik zag. Bij de optometriste die mijn klachten bevestigde, maar mij niet doorstuurde.
Verdriet: omdat ik in de winkel waar " allee de prijs is anders" voor een oogmeting kwam omdat ik pijn had in mijn rechteroog, geen oogmeting kreeg omdat men dat niet nodig achtte.
Hoe dit kan? omdat men voort borduurt op de bril waarmee je komt. Waarom moeten we niet net als vroeger naar een oogarts voor een bril? Of in ieder geval wanneer je klachten hebt..
pijn in mijn rechteroog (spierpijn dus)
dubbelzien bij achterom kijken
slecht kunnen schrijven
slecht kunnen lezen
moeite met verwerking van digitale beelden
moeite hebben met traplopen
geen roltrap kunnen nemen
rechtsaf gaan met de fiets ging lastig/niet
boodschappen in een tasje doen was ingewikkeld
in de lucht staan te graaien om een waslijn te pakken
Ik heb ooit een bord naast een tafel gezet terwijl ik echt dacht dat daar nog tafel was.
Ik heb inmiddels mijn nieuwe bril en echt, wonderen bestaan. ik zit nog in de eerste 2 weken van gewenning. Alles wat in mijn hersens ingeprent zat, moet opnieuw ingeprent worden, maar ik merk al zoveel vooruitgang. Was ophangen is leuk als je de waslijn kunt pakken. Het gaat ook zoveel sneller.
Nu het SoS thema soap on black background is vond ik het leuk om mijn nieuwe bril op deze manier te presenteren. Ik kreeg bij mijn bril het advies mee om hem gewoon schoon te maken met afwaszeep en koud water.
sorry voor het lange verhaal..
Anyone who's been following me for a while will know I had vision problems. So severe that people thought (and I was almost certain) it was fixation disparity.
Our healthcare system is structured in such a way that you no longer simply see a doctor for eye problems. It's a route through an optician, who doesn't even need to have any training, but usually has. Then comes the optometrist, who, as I now know, is not allowed to diagnose fixation disparity.
Because my vision was becoming increasingly difficult and I finally wanted a diagnosis, I went to a somewhat more expensive optometrist who referred me to an eye clinic.
The diagnosis came as a complete shock. Not fixation disparity. But the same kind of symptoms that can also be caused by wearing the wrong glasses for an extended period!!!
Disbelief: Is it really that simple to solve?
Sadness: My symptoms started about 23 years ago and were reported to every optician I saw. At the optometrist, who confirmed my complaints but didn't refer me.
Sadness: because I went to the store "where just the price is different" for an eye test because I had pain in my right eye, and didn't get one because they deemed it unnecessary.
How is this possible? Because they rely on the glasses you come with. Why shouldn't we have to go to an ophthalmologist for glasses like we used to? Or at least when you have complaints...
Pain in my right eye (muscle pain)
Double vision when looking back
Difficulty writing
Difficulty reading
Difficulty processing digital images
Difficulty climbing stairs
Unable to take an escalator
Turn right on my bike was difficult/impossible
Putting groceries in a bag was complicated
Stood reaching in the air to get a clothesline
I once put a plate next to a table when I really thought there was another table there.
I now have my new glasses, and truly, miracles do happen. I'm still in the first two weeks of getting used to it. Everything that was ingrained in my brain needs to be relearned, but I'm already noticing so much progress. Hanging out laundry is fun when you can grab the clothesline. It's so much faster too.
Now that the SoS theme is soap on a black background, I thought it would be fun to present my new glasses this way. The advice with my glasses was to simply clean them with dish soap and cold water.
Sorry for the long story.
translated with google translate.
Donderdags werd er naar het hoge noorden getrokken. Die dag was er weinig zon voorspeld, wat zorgde dat over zonnestand geen zorgen gemaakt hoefden te worden.
Vanwege een defecte spoorbrug op de lijn naar Leeuwarden, werd er via Groningen omgereisd naar Harlingen (je komt nog eens ergens!).
Na aankomst werd de trein waar ik mee was aangekomen vastgelegd bij vertrek naast de vuurtoren van de Harlingen haven.
Sinds dit jaar rijden er Stadler Winks, in plaats van GTW's op de lijn naar Harlingen, wat qua comfort een flinke boost is.
Hier passeert stel 609 richting Leeuwarden als RS2.
Grootschalige werkzaamheden zorgen altijd voor een leuke afwisseling van materieel op het traject. Van 12 juni tot en met 23 juni wordt het spoor tussen Zutphen en Delden vernieuwd.
Op dinsdag 15 juni was het tijd om polshoogte te nemen en werd er een fietstochtje naar Laren-Almen gereden. Daar was men al druk bezig met nieuwe ballast storten en het inspecteren van de rails. Vanaf het voormalige station ben ik terug gereden naar Zutphen waar nog enkele Swietelsky werktreinen aan het werk waren.
Helemaal achteraan het rijtje diende zich RRF 1103 met een sleep Fccpps'en aan die in de ochtend vanuit Amsterdam was gekomen. Met de fiets gaat alles slomer en de gesloten overwegen zorgden ervoor dat ik van een 'tochtje' een tocht maakte en dus moest omrijden voor een perfect plaatje.
Door Eefde zag ik dat er beweging in de trein met RRF 1103 was gekomen. Deze reed een stuk terug richting Zutphen. Bij het fietstunneltje in De Blaak werd de fiets in de brandnetels gedumpt en kon de camera weer tevoorschijn komen. Op het moment dat de loc op goede afstand rijdt komt de trein net op tijd tot stilstand.
Op de vrije woensdag 5 maart 2025 kon ik alle zorgen privé (beide ouders, dochter, mijn eigen gezondheid) voor even achter me laten om treinen te fotograferen in Twente en Duitsland. Na zoveel pech privé dacht ik bij het spoor mijn geluk te vinden, maar zoals zo vaak bij deze hobby zit het niet altijd mee. ’s Avonds had ik ook weer andere afspraken en zodoende zat een “verre” reis er niet in vandaag. Daarom werden eerst een aantal stekken in Twente bezocht.
’s Ochtends vroeg werd Dijkerhoek bezocht waar de enige goederentrein helaas net een uur te vroeg reed voor echt lekker ochtendzonnetje. Na dit niet echt vruchtbare bezoekje werd Notter bezocht waar ik net voor mijn neus een RFO Euro 9000 voorbij zag rijden met een fraaie korte graantrein. Treinen kijken is leuk, maar een foto wordt ook wel op prijs gesteld. Met de Nightjet in aantocht (deze had ruim een uur vertraging) was het vooruitzicht toch positief. Met deze vertraging zou het me lukken om deze fraaie trein bij Notter (één van de weinige stek waar dat kan) vast te leggen. Een perfecte kruising met de intercity van achteren liet deze kans ook uitdraaien op een mislukking. Als troostprijs kreeg ik nog de Katy-shuttle met niet de interessantste loc voor de lens en een paar minuten later een proefrit van de ICE Neo. Deze laatste was op zich nog wel een interessante spot, al rijden deze treinen waarschijnlijk vanaf december 2025 alle intercity’s tussen Amsterdam en Berlijn. Na een melding van de Rzepin-shuttle bij Salzbergen werd daar nog op gewacht. Deze kwam echter niet meer op tijd opdagen.
Omdat er verder alleen maar een PCC-shuttle met saaie loc werd gemeld en een fraaie containertrein die te laat Twente zou passeren, werd richting Duitsland gegaan. Na enige oponthoud op de grens werd Mehringen aan de Emslandstrecke bereikt. Daar kan het ’s middags aardig lopen qua cargo. Deze dag viel dat ook wat tegen. In twee uren tijd passeerde een (fraaie) gemengde goederentrein en een staaltrein met een DBC Vectron. Om het feest compleet te maken, kwam er een beladen autotrein met twee SEL 181’s (blauw) en een RFO Euro 9000 met een enkeldekstrein met trucks uit de rug.
Via mijn treinenspotmaat kreeg ik een melding van de Volvo-trein. Deze was om 12:30 langs Tostedt gekomen. Niet dat de Volvo-trein zo’n knaller is en al helemaal niet die met schuifwandwagens, maar vandaag zou de zeer fraaie 186 454 “No time to waste” ervoor zitten. Er werd gegokt op een rijtijd van drie uren naar Salzbergen. De Westfalenbahn van 15:15 uur en het goederenpad daarna bij Mehringen werd nog afgewacht. Toen daar niets in reed, werd naar Öchtel (Zum Wasserwerk) gereden. Daar trof ik een bekende spotter en samen gingen we wachten op de 186 454. Al vrij snel zakten de spoorbomen van de spoorwegovergang en werd in spanning afgewacht. Er verscheen echter een rood front van een Vectron en dit bleek dezelfde Vectron en staaltrein te zijn die ik net in Mehringen op de foto had gezet! Nog geen tien minuten later kwam ook nog de 186 454 en die werd tevreden vastgelegd door de twee spotters.
Hier zien we de Lineas 186 454 met een Volvo-trein naar Gent bij Öchtel op 5-3-2025.
The potential for battle is ever present in the galaxy! Battle could erupt anywhere at anytime! A Zorg trooper must be prepared! Zorg Battle Rovers are ready to devour the enemy! All hail ZORG!
I've been wanting to return to Crimso Giger's Zorg theme for ages but everything I build lately feels kinda meh. I wonder if I'm just repeating myself or running out of steam. Might be time to put the mocs aside and do other creative things.
Het Coronavirus en stage lopen zorgen er helaas voor dat de momenten buiten aan het spoor schaars zijn geworden in 2020.
Toch moet je kansen pakken om soms toch even buiten te zijn en gisteravond was daar een uitgelezen kans voor.
Vanuit het DB Museum in Koblenz, zouden drie rijtuigen (2x Rheingold en 1x TEE) worden overgebracht naar Nederland met de 111 001. Helaas kreeg deze technische problemen en nam een Baureihe 101 onderweg de rit over naar Bad Bentheim.
Van deze vertraging kon ik mooi gebruik maken, want anders was een foto niet mogelijk geweest, om naar het spoor te trekken. De zon die steeds meer achter een pak bewolking verdween werd gebruik gemaakt, door weer eens naar Hengelo Oost te trekken aan de Koppelleiding.
Helaas laat de Gemeente Hengelo dit gedeelte een beetje aan de natuur over en is het hier een stuk meer dicht gegroeid dan een paar jaar terug, toen ik hier voor het laatst stond.
Nadat de Lint naar Hengelo was gepasseerd bleef het sein op rood staan en kwam er een melding dat de trein onderweg was vanuit Oldenzaal.
Niet veel later kwam de 1768 met de drie rijtuigen gepasseerd als trein 41784 richting Apeldoorn, om daar nog het Mitropa rijtuig van de VSM over te nemen en daarna door te rijden naar de eindbestemming: Het Maliebaan station in Utrecht.
MOPPIE: Remind me Josie, what were we doing here?
JOSIE: We're busking.
MOPPIE: And why is your hat on the pavement?
JOSIE: Everybody and everybear can throw in some money.
MOPPIE: But I do not know what to do with money.
JOSIE: Don't worry Mop, I'll take care af that.
MOPPIE: You are so nice for me Josie!
---------------------------------------------------------------------------------------
MOPPIE:Wat deden we hier ook al weer Josie?
JOSIE: We zijn straatmuzikanten.
MOPPIE: En waarom ligt je hoed op de stoep?
JOSIE: Iedereen kan er wat geld voor ons ingooien.
MOPPIE: Maar ik weet niet wat ik met geld moet doen.
JOSIE: Maak je geen zorgen Mop, daar zorg ik voor.
MOPPIE: Je bent zo lief voor me Josie!
Grootschalige werkzaamheden zorgen ervoor dat Amsterdam Centraal gedurende 2025 meerdere periodes slecht bereikbaar is. Zo vinden in april werkzaamheden plaats tussen Amsterdam Muiderpoort en Amsterdam Centraal om de doorstroming te bevorderen. Daarbij is TCS aanwezig met werktreinen.
Op 1 april moest er zo'n werktrein worden afgevoerd. De TCS 101001, die in Deventer stond opgesteld, mocht naar Amsterdam om daar de flinke trein op te halen. Via Utrecht en Arnhem kwam men uiteindelijk in Apeldoorn, waar de wagens werden opgesteld. Meestal rijdt Railexperts dit soort treinen, dus het is een leuke afwisseling om TCS er nu te zien. Het rangeren werd uiteraard gedaan door de G400, de 111001. Daarmee was het voor mij de eerste gelegenheid om deze in actie te zien.
Ik ging naar Apeldoorn om te kijken of er nachtfoto's van het rangeren mogelijk waren. Helaas liet de trein lang op zich wachten, want er moesten tussenstops worden gemaakt in Maarn, Arnhem, Zutphen én Deventer om het reizigersverkeer niet in de weg te zitten. Uiteindelijk rond 21.25 kwam men dan eindelijk aanzetten, en liet hierbij wel de sprinter en Arriva trein wachten.
De 111001 stond nog achteraan de trein en moest eerst nog rangeren. Uiteindelijk kwam hij onze kant op rijden, maar nam daarbij meteen de gele bakken mee en zette die op spoor 8 langs het VSM perron. Daarna moest de G400 nog rangeren met een schade-autowagen, wat helaas niet fotografeerbaar was, maar daarna kwam hij eindelijk onze kant op.
Wel moest de 1700 nog van de trein af, dus dat stond eerst te gebeuren. Vreemd genoeg reed men de trein een klein stukje achteruit, wat er wel zorgde dat hij erg lekker in de verlichting stond bij ons. Daarna werd de 101001 afgekoppeld en op spoor 7 gezet, perfect achter de trein. Toen de 111001 voor de trein kwam, bleek het een perfect plaatje te worden waarbij de 1700 precies na de G400 paste. Zo leverde het lange wachten wel een geslaagd resultaat op!
Het is inmiddels 22.33, ruim een uur na aankomst, als TCS 111001 voor een sleep lege rongenwagens en gele bakwagens staat op station Apeldoorn, terwijl de brenger van de trein, de 101001, staat te wachten tot hij afgerangeerd wordt. Het eerste deel werd losgekoppeld en even later meteen gerangeerd. Het tweede deel bleef nog achter en werd daarna behandeld.
1-4-2025
Het is avond en de dienst op de smalspoorlijn zit erop. Op gebruikelijke avonden kunnen stoker en machinist tevreden naar huis. Onderwijl kan stoomlocomotief 20 gemoedelijk pruttelend van de warmte in de locomotiefloods genieten. De nachtstoker gooit immers regelmatig een verse schep kolen in het vuur en ook voor een slok ketelwater wordt zorg gedragen. Maar,...vanavond riekt het naar onraad; een nieuwkomer loert vanuit de locomotiefloods. Een glimmend rode door Gmeider in Mosbach gebouwde diesellocomotief heeft de voorkeursplaats in het warme tractiehol ingenomen. De machine is zelfs getooid met opzichtige make-up in de vorm van twee crème sierbiezen. Voor de ietwat roetige stoomlocomotief 20 wordt het oppassen geblazen met zo'n opgedirkte dame in de buurt!
Meer foto's van smalspoortreinen op de Selfkantbahn vindt u in het album Kreisbahn.
I haven't made any Zorg stuff in so long. This one is heavily influenced, copied actually, from the Autobot Repugnus (which is just a wicked-looking toy). I gave it longer arms initially that dragged on along the gound but swapped them out for shorter ones. I put a pilot in there at first but it just got too messy so it's just a drone now.
I gotta practise mech more often as they're definitely not my strong suit.
ik was net gaan uploaden. Maar IJsbrand went of school en ik ging hem dag zeggen. Toen moest ik even wat complex afval wegwerken en in mijn engelse bloemetjes nachtpon even snel in de grijze container, snel want ik hoorde kinderen en die lachen misschien om me! Ze zagen me nog nipt en lachte KEIHARD om me. Goh, Oh help, ik begon ook te lachen; ik had die felle streepjes onderbroek voor iemand van 2,3 4, jaar nog op me hoofd. Ik zette de stofzuiger aan en dacht toen, Ojee ik was ook al aan het uploaden!
I've been wanting to return to Crimso Giger's Zorg theme for ages but everything I build lately feels kinda meh. I wonder if I'm just repeating myself or running out of steam. Might be time to put the mocs aside and do other creative things.
CYBERPUNK 2077
Otis_Inf's Camera Tools | config file tweaks | Reshade 4.9.1. | Hotsampling
Feel free to visit my VOLUME ONE account.
Wederom zorgen werkzaamheden tussen Ommen en Mariënberg ervoor dat de containershuttle uit Coevorden uitweek naar andere routes. Eén vertrek uit Coevorden werd gereden via de Bentheimer's eigen spoorlijn, de andere treinen reden via Almelo-Mariënberg. Locon zette voor deze omleidingen loc 220 in. We zien de loc met trein 50588 uit Rotterdam naar Coevorden ter hoogte van Aadorp, kort na vertrek uit Almelo. Achterop de trein rijdt de BE E01 in opzending mee.
Vooraleer ik U mijn belevenissen op deze zaterdag zal mededelen, zal ik allereerst in het kort het een en ander vertellen over de spoorlijn waar we ons op richtten die dag, alsmede enige informatie met betrekking tot de materieelinzet. Een uitgebreidere versie van de geschiedenis dezer spoorlijn vindt U overigens bij mijn eerste foto van de Ostbahn. De Ostbahn, eigenlijk de Preußische Ostbahn geheten, is een duidelijk restant van het eens zo Pruisische rijk. Koning Friedrich Wilhelm IV, wiens hand van 1840 tot 1861 de scepter zwaaide over Pruisen, wenste de oostelijke delen zijns rijks beter te verbinden met de rest van Pruisen. Een spoorlijn zou hier in een grote behoefte voorzien, daarnaast was een goede verbinding richting de Russische grens ook van militair belang. De koning concipieerde derhalve een spoorlijn van vele honderden kilometers, lopend vanaf Berlijn door Pommeren en Oostpruisen tot aan Königsberg in Preußen, de hedendaagse Russische exclave Kaliningrad. De spoorlijn is in delen aangelegd en in 1867 was de lijn over de gehele lengte gereed.
De geschiedenis haalde het belang dezer spoorlijn echter in, de oostelijke delen van Duitsland gingen na de Tweede Wereldoorlog verloren aan de Sovjet-Unie en de lijn doorkruiste voortaan meerdere landen. Daarnaast wonnen andere spoorlijnen vanuit Berlijn aan belang, vandaag de dag is de route via Frankfurt an der Oder de belangrijkste grensovergang. De lijn is echter tot vandaag de dag tamelijk uitgebreid, onderweg zijn er dikwijls stations met mooie stationsgebouwen en verscheidene zijsporen. Daarenboven is de spoorlijn gezien vanaf Berlijn tot aan Tczew - vlakbij Gdańsk - nog niet geëlektrificeerd. Met andere woorden, anno 2022 kan men dus nog urenlang over een afstand van 400 kilometer dieselen, ongekend vandaag de dag. Met name in Polen is de lijn nog eens extra interessant, daar een groot deel van de stations nog is uitgerust met mechanische beveiliging van Duitse oorsprong. Vandaag de dag is de lijn dus nog bijzondere sfeervol, edoch zal dit in de komende jaren helaas sterk gaan veranderen. Terwijl er van Duitse zijde nog geen hele concrete plannen zijn om de lijn te elektrificeren, is er van Poolse zijde veel meer ambitie aanwezig. Vanaf 2023 wil men de spoorlijn van Kostrzyn tot Piła elektrificeren en vooral moderniseren. De oude mechanische beveiliging zal dan verdwijnen en de lijn wordt opgewaardeerd voor een maximumsnelheid van 160 km/h.
Kortom, de huidige gedateerde situatie moge reden genoeg zijn om het Poolse deel van de 'Ostbahn' eens te bezoeken. Benevens de archaïsche infrastructuur, mag ook de materieelinzet somtijds herinneringen oproepen van een bijna vervlogen verleden. Op de Ostbahn worden namelijk de laatste ritten in het Poolse regionale vervoer met locomotieven van de serie SU42 gereden. De gebruikelijkste bijnaam dezer locomotieven is 'stonka', 'kever' in het Pools - genoemd naar het originele livrei. Waar overal in Polen getrokken treinen in het regionale vervoer vervangen zijn door treinstellen, rijden juist op de Ostbahn nog af en toe treinen met een SU42 en een enkel dubbeldeksrijtuig. Ook hiervan is de inzet in de afgelopen jaren afgenomen, navenant dus ook de voorspelbaarheid ervan. In 2018, als ik ten eersten male de Ostbahn bezocht, waren er nog langdurige werkzaamheden in Gorzów Wielkopolski gaande, het viaduct in het centrum van de stad werd immers vernieuwd. Daar de treindienst derhalve was opgeknipt aldaar, werden de stonka's op het westelijke deel tussen Kostrzyn en Gorzów Wielkopolski ingezet. Sedert eind 2018 zijn de stonka's echter verhuisd naar het oostelijke deel van de spoorlijn en werden ze vanuit depot Krzyż Wielkopolski ingezet richting Chojnice. Ook depot Chojnice heeft nog enkele locomotieven en rijtuigen, waarvan hun voornaamste inzet de zomerse treinen naar Hel zijn. Ofschoon de werkzaamheden aan het viaduct van Gorzów al geruime tijd afgerond zijn, werden de stonka's ook daarna nog ingezet. Dit kwam namelijk door een hoge defectenstand en revisies aan de treinstellen SA108's van depot Krzyż. Tegelijkertijd werd de inzet van de stonka's ook steeds moeilijker, zo waren de blauw-gele rijtuigen inmiddels buiten dienst gegaan, enkel de rood-oranje dubbeldeksrijtuigen rijden nog. Wat veel lastiger was, is het gebrek aan dienstvaardige SU42's. De circa vijftig jaar oude dieselveteranen verkeren immers in niet opperbeste staat, zodat er steeds meer machines uitvielen. Uiteindelijk bleef er eigenlijk niks meer over, dus ten langen leste heeft men uit andere delen van Polen nieuwe machines gehaald, depot Krzyż kreeg de SU42-518 in maart 2020. Mits er een stonka werd ingezet, was de inzet daarvan meestal wel voorspelbaar: het was meestentijds een dienst die om 4.40 in Krzyż startte met trein 85720 richting Chojnice. In dit alles hielpen twee facebookpagina's ook enorm om op de hoogte te blijven van de actualiteit: www.facebook.com/SkladyWagonowe/ en www.facebook.com/SMKChojnice/. Er bestond dus een kleine kans dat we nog een stonka zouden zien, volgens een facebookbericht werd de SU42-518 op 27 juni nog ingezet...
Reeds om kwart over vijf ging onze wekker al deze ochtend en zouden we diverse foto's maken van trein 85720 naar Chojnice, dé trein die met een stonka zou kunnen rijden. Desondanks was onze hoop hierop juist een paar dagen ervoor gelijk sneeuw voor de zon verdwenen, dewijl we het bericht ontvingen dat er een aantal treinstellen waren gerepareerd. Theoretisch waren er nu voldoende treinstellen aanwezig om de diensten hier te verkeren... Nadat we wakker waren geworden, stapte ik uit bed en schoof het gordijn eens opzij en ik kon nauwelijks geloven wat ik toen zag: de lucht betoonde strakblauw te zijn, er was geen vuiltje aan de lucht! Ongelooflijk, na zovele dagen met dikwijls veel bewolking en somtijds zelfs regen, was de lucht nu strakblauw en zou weldra de zon schijnen. Ach, als er nu maar eens een stonka zou rijden in de 85720 naar Chojnice!
Snel kleedden we ons aan en verlieten we het hotel, station Złotów was ons eerste fotopunt. We stonden hier bij de uitrijseinen aan de zijde van Krzyż, een mooi punt maar door het vroege tijdstip - het was eerst kwart over zes in de ochtend - waren de schaduwen nog talrijk. Ondertussen hield Bruno de app in de gaten en jawel, de trein had enkele minuten vertraging. Zou dit kunnen duiden op de inzet van een stonka, nademaal zij de rijtijden dikwerf niet kunnen halen? Toen een tyfoon in de verte klonk spitsten we onze oren, klonk dat nou echt naar een SU42? We maakten bijkans een vreugdesprongetje toen de trein in beeld kwam, het was écht de SU42-518 met een dubbeldeksrijtuig! Waarlijk, geen onzer had durven dromen dat we deze trein nu zouden zien en bovendien ook nog eens in de zon... We renden hierna vlug naar de auto toe en met gezwinde spoed raceten we verder, na drie minuten hadden we de trein reeds ngehaald. Maarten zag in de verte reeds diverse wolken in aantocht, zodat we besloten om al in Lipka Krajeńska onze volgende foto te maken. Nadat we nog maar liefst zeven minuten moesten wachten vooraleer de trein kwam, konden we hier bij het vertrek een foto maken met een aardige rookpluim. De schaduwen waren hier reeds verdwenen, doch vanwege een kruising stonden we tamelijk dicht bij de trein en wilde ik eigenlijk nog een foto wat meer van een afstandje. Een derde plaatje was dus meer dan gewenst, doch dat zou bijzonder uitdagend worden. Als fotopunt hadden we het station van Wierzchowo Człuchowskie in gedachten, vanzelfsprekend ook nog uitgerust met mechanische beveiliging en zonder een schaduwgevende bomenrij links in beeld. Volgens Google Maps zou het echter onmogelijk zijn om de trein nog in te kunnen halen, we zouden ruim tien minuten na vertrek van de trein pas arriveren. Door flink door te rijden - zeg maar 160 km/h buiten de bebouwde kom en 100 km/h binnen de bebouwde kom - hebben we tot onze verbazing de trein nog ingehaald, we stonden maar liefst twee minuten voor vertrek al op ons fotopunt!
Toen de trein hier vertrok en onze camera's klikten, konden we de achtervolging naar volle tevredenheid afsluiten. De SU42-518 trok de B16mnopux met een flinke rookpluim uit het station, rechts zie je het getrokken armsein en er was ook geen hinderlijke schaduw aanwezig. Als kers op de taart is de locomotief ook nog eentje in het verouderde rood-zilveren livrei in plaats van de nieuwe Polregiokleuren. Bovendien was ons doel zowaar gelukt, op een traject van drie kwartier hebben we de trein twee keer kunnen inhalen. Het is persoonlijk een der hoogtepunten in de vakantie geweest, na twee jaren een herkansing van de stonka op de Ostbahn die dankzij een flink portie geluk én zon bijzonder goed is geslaagd. De vakantie was met deze achtervolging voor mij nog niet helemaal ten einde gekomen, we zouden namelijk die andere interessante trein op de Ostbahn nog verscheidene malen achtervolgen: de seizoenstrein 55254 van Chojnice naar Hel. Een halfuur na de laatste foto van de stonka naar Chojnice, konden we zodoende nu een foto van een stonka vanuit Chojnice maken. De herschilderde SU42-534 trok vandaag de trein richting de Oostzeekust, onze eerste foto maakten we bij een overweg in Krojanty, vlak buiten Chojnice. Na een geslaagde inhaalpoging volgde twintig minuten later alweer de volgende foto, ditmaal in Gutowiec met het plaatselijke seinhuis als motief. Een derde foto mislukte, we kwamen namelijk aan bij het station toen de trein reeds vertrok, dus we reden vlug verder naar station Zblewo, waar een verlaten loods als motief diende. De trein vertrok hier gelukkig met een flinke rookpluim, zodat de laatste foto van de vakantie tevreden kon worden gemaakt.
Tsja, dat was namelijk alweer de laatste foto, voor mij was de reis in Polen ten einde gekomen. Bruno en Maarten zouden nog tot en met maandag in Polen vertoeven, doch ik zou reeds op zaterdag de trein naar huis nemen. Omstreeks kwart voor negen werd ik door hen afzet op station Czarna Woda, waar we in 2019 nog eens de seizoenstrein naar Hel hadden gefotografeerd. Het zou voor mij een zeer lange reis worden, na maar liefst veertien uur zou ik op mijn thuisstation arriveren. Allereerst stond mij een rit van maar liefst vierenhalfuur in een dieseltrein te wachten, namelijk met de TLK naar Kostrzyn. Zo'n drie kwartier na vertrek - de zespersoonscompartiment waar ik zat was verder nog altijd leeg - kwam er een conductrice langs om mijn kaartje te controleren. Ik bleek echter een probleem te hebben, daar een reservering ontbrak! Ze nam plaats in mijn compartiment, schoof haar mondkapje even naar beneden en legde dus uit dat ik eigenlijk een reservering nodig had voor deze trein, maar ze nam mijn ticket mee en zou gaan bellen. Na een tijdje kwam ze terug met de mededeling: 'you are lucky, because the ticket office is closed'. De reservering zou me anders 110 złoty hebben gekost... Nadat ik haar had uitgelegd dat ik na Kostrzyn met de trein naar Berlijn zou gaan en dan verder richting Nederland, was dat verder in orde, maar ze zou nog wel een reservering regelen. Met een extra biljet kwam ze uiteindelijk terug, maar ook met een extra mededeling: precies vanaf 4 juli tot en met 29 augustus waren er werkzaamheden tussen Gorzów en Kostrzyn, waardoor we over moesten stappen op treinvervangend vervoer. Oei, als ik nu nog maar de aansluiting naar Berlijn zou halen... Maar goed, dat was een zorg voor later, eerst hadden we nog uren voor de boeg. Vanaf Piła kregen we een wat oudere conducteur mee, die me andermaal controleerde - ditmaal was gelukkig alles in orde. Omstreeks half een arriveerden we in Gorzów en de bus stond al klaar op het stationsplein, het zou echter nog wel eventjes duren voor die ging vertrekken. Bij de Żabka tegenover het station kon ik daarom nog lunch halen, waarna we voor de bus wachtten tot we konden instappen. Dit was rond tien voor een het geval, met negen reizigers aan boord en een conducteur vertrokken we richting Kostrzyn. Vanzelfsprekend was een oudere dame de enige die een vorm van gezichtsbescherming droeg en dat was dan ook nog eens een gezichtsscherm in plaats van een mondmasker. Het was wel leuk om eens met de bus door Gorzów te rijden, onderweg zag ik nog het gerenoveerde tramnetwerk met de nieuwe trams. Tegen tweeën kwamen we, zelfs nog wat te vroeg, in Kostrzyn aan, de overstap naar Berlijn kon daardoor met gemak worden gehaald. Vanaf Berlijn pakte ik de Intercity Berlijn richting Nederland om in Duitsland uitgebreid te dineren in de bordbistro. De twee 'Frikadelle nach Hausmacher Art' en de brownie smaakten goed en ondertussen vorderde de reis ook meer en meer. Van het eten kon ik evenwel niet alles proeven, ik was namelijk licht verkouden geworden vandaag.
Enfin, tegen elven kwam ik dan eindelijk aan, de lange reis van veertien uren was ten einde gekomen! Zeker de laatste uren waren aardig taai, zo'n lange reis en dan ook nog alleen maak ik liever niet nog eens eigenlijk. Terugziend kan ik concluderen dat het andermaal een zeer gezellige reis naar Polen was geweest, waarbij ik Maarten in het bijzonder nog wil bedanken voor het maken van de planning. Ondanks het soms wat mindere weer hebben we - zoals U hebt kunnen zien - toch nog diverse geslaagde foto's kunnen maken. Persoonlijk is de hierboven getoonde foto wel het hoogtepunt van de reis, ik had niet durven dromen dat ik deze trein nog eens zou zien - laat staan in de zon. Daarnaast was het ook aangenaam dat de coronaregels zo goed als niet bestaand waren in Polen, om het virus hoefden we ons niet zo veel zorgen te maken. De keerzijde is dan wel weer dat de naleving van de maatregelen vanaf deze vakantie voor mij ook aardig begon te verslonzen ;) Ik wil eenieder danken voor het lezen van de uitgebreide bijschriften, hierna zal andermaal een foto uit het prachtige België volgen.
I don't even really like this movie, but once I get an idea, I can't stop. I just got the Luke in Bacta figure and had the thought that it could work as a Leeloo, so I did it... and made a couple other figures to go with lol
Left to right:
It was surprisingly hard to find good source images for this one! One of the most helpful things to get their outfits right was the collection of Funko POPs lol
Wie Google Maps opent, en inzoomt op Mol, Lommel en in beperkte mate ook Dessel, heeft geen getraind oog nodig om te constateren dat een groot deel van deze regio bestaat uit uitgestrekte meren. Deze uitgestrekte watervlaktes zorgen voor een absolute pracht en praal. De meren zijn echter littekens in het landschap, en om de geschiedenis van deze littekens te achterhalen, moeten we terugduiken naar omstreeks 1845. Wie de kaart er namelijk opnieuw bij neemt, ziet dat het gebied doorkruist wordt door een aantal kanalen. Op Dessels grondgebied tref je een kruispunt aan tussen de drie aanwezige kanalen, iets wat uniek is in Europa. Maar, ik weid uit. Laat ons teruggaan naar dat bewuste jaar 1845, waarin bij graafwerkzaamheden voor het kanaal Bocholt-Herentals wit zand werd aangetroffen. Aanvankelijk werd dit achteloos op de oevers gegooid. Dit was echter buiten een schipper met oog voor detail gerekend. Zo valt op de website van de toeristische dienst van Mol een verhaal te vinden van een schipper die vanuit Zeebrugge onderweg was naar Luik met een landing...euhm...zand (ja, hoe toevallig kan het zijn) die besloot om een staal van dat opmerkelijke zand dat op de oevers gestort was, mee te nemen. Achteraf bleek dit zand van uitstekende kwaliteit te zijn. De zakenman in deze schipper kwam al snel naar boven, want hij besloot om niet meer naar Zeebrugge te varen, maar gewoon het zand dat op de oevers aanwezig was te laden.
Maar natuurlijk gingen de poppen aan het dansen, want andere mensen met zakelijk inzicht begonnen ongeveer hetzelfde idee te krijgen. Eentje daarvan was Antoon van Eetvelde, die alle waardeloze gronden langs het bewuste kanaal opkocht, voor de ontginning van dat kostbare zand. Al snel begonnen ook andere bedrijfjes zand te ontginnen in het gebied. Wat eerst handmatig ontgonnen werd, met schup of beugel, werd later met zandzuigers op stoom ontgonnen. Kleine bedrijfjes fusioneerden, en om een lang verhaal kort te maken, er vonden zo veel verschuivingen plaats, dat er uiteindelijk nog maar eentje over bleef: SR Sibelco. Zij ontginnen ondertussen al jaar en dag op grote schaal kwartszand in onze regio. En dat heeft dus doorheen de jaren zoals ik al aanhaalde de nodige littekens in het landschap achtergelaten. Al mag je het woord “littekens” gerust met een korreltje...euhm...zand nemen. De natuur heeft de verlaten ontginningsmeren lustig overgenomen. De meren en de omgeving er rond vormen ondertussen unieke biotopen voor bedreigde diersoorten. Ook vormen ze unieke biotopen voor de toerist, waaronder soorten voorkomen zoals de wielerterrorist, de wandelaar, de zonnebader, enzovoort. Wie graag geniet van zon en strand kan terecht bij het Zilvermeer, een gebied dat trouwens wel wit zand bevat, maar dat niet ontgonnen werd. Ook de Lommelse Sahara blijkt een aanrader voor menig natuurliefhebber. Mol heeft op één van de “zandputten” ook een heuse jachthaven gekregen: Porta Ventura.
Helaas zijn er ook keerzijden aan de medaille, want ik kwam tijdens mijn online snuffelsessie ook een aantal recente artikels tegen dat Sibelco zo stilletjes aan ook Mol-Postel wil gaan ontginnen, omdat één van hun huidige putten bijna uitgeput zijn. Iets wat de talrijke lokale boeren die in deze regio hun landbouwgrond hebben, kost wat kost willen vermijden.
Voorlopig lijkt er nog zand genoeg, dat per vrachtwagen, schip en trein wordt afgevoerd. Eén van zulke treinen zien we hier afgebeeld. De 6482 en 6475 van Railtraxx sleuren een beladen zandtrein uit Lommel naar Antwerpen-Noord, waarna de reis naar Luxemburg per HLE13 van Lineas zal aangevat worden. Gelukkig had deze trein, die we eigenlijk onrechtstreeks te danken hebben aan een onnozele schipper ergens in de 19de eeuw, een uurtje vertraging, waardoor ik in de mogelijkheid was om hem eindelijk in de zon te fotograferen. Normaal heb ik telkens om 14u een meeting, waardoor ik helaas zelden de kans krijg om deze leuke trein te fotograferen. Deze trein gaat waarschijnlijk nog menig spoorfotograaf naar onze regio lokken sinds de overname door Railtraxx. Voor hen heb ik één tip: Blijf even, en geniet van alle pracht en praal die de zandontginning in onze regio teweeggebracht heeft.
Bijna dagelijks zorgen de vroege en late diensten bij de Bentheimer Eisenbahn voor aardig wat bedrijvigheid op de Coevordense sporen rondom industriegebied Heege. Op 17 januari zijn de D22 en D24 gelijktijdig actief. Vanaf de lalo heeft de D22 een lege containerwagen opgepikt die zal worden bijgeplaatst in de containertrein naar Rotterdam. De loc moet daarvoor even wachten op de D24 die net een setje Wascosa Bohnhorst wagens heeft uitgehaald bij de graanterminal van Graaco, sinds kort zichtbaar op de achtergrond door het kappen van wat bomen. De D24 combineert de graanwagens met de exemplaren zichtbaar in het midden van de foto waarna de reis naar Bad Bentheim aangevangen wordt.
Werkzaamheden aan de Rollbahn Bremen-Münster zorgen ervoor dat de coiltreinen tussen Bremen Stahlwerke en het Belgische Renory al een aantal maanden worden omgeleid via Leer en de Emslandstrecke. Er valt nogal eens een slag uit waardoor het even duurde voordat deze trein met fotogenieke lading gefotografeerd kon worden. In een gesluierde zon treffen we de DBC 152 006 met de beladen trein naar Renory bij passage van de gascentrale in Lingen.
WTC Carlton Tower
Het door architectenbureau Dam en Partners ontworpen gebouw bestaat uit een hoge kolom geflankeerd door twee kleinere blokken met 6,12 en 33 verdiepingen. De architect heeft zoveel mogelijk transparantie nagestreefd. Een atrium tot aan de elfde verdieping, met ruiten van vloer tot plafond, moeten voor maximale lichtinval zorgen. Een terugkerend motief in het werk van het bureau is het aanbrengen van liften aan de gevel. In de visie van de architect geeft dat een gebouw meer dynamiek.
In het ontwerp van de architect zijn zowel in lengte- als in breedterichting van het gebouw een getraptheid in de hoogte van het gebouw aangebracht. Voor de realisering hiervan koos constructeur ABT om in de langsgevel de kolommen enigszins naar binnen te laten plaatsen. Door de randbalk vervolgens te voorzien van een vloeruitkraging, die over de hoogte langzaam kleiner werd, voldeed dit aan het esthetische beeld. In de kopgevels zijn plaatselijk stalen triangels aangebracht, omdat de kolommen niet meer boven elkaar stonden, zodat met het prefab bouwsysteem door kon worden gebouwd. De vloeren schieten zo voorbij de kolommen waardoor men er omheen kan lopen en de gevel transparant blijft.
De Carlton- toren heeft een omvang van 38.000 vierkante meter vloeroppervlak en is 120 meter hoog. Deze hoogte stelt bijzondere eisen aan de brandveiligheid.
I think it needs more spiky bits to be proper Zorg. Also it prolly needs a cockpit and pilot... Fifteen years of Vic Vipers people!?!
Hover car referred to Zorg Industries from "The Fifth Element" movie.
The vehicle isn't similar to the Korben Dallas' taxi but reminds a retro futuristic hover car.
It's part of my perspective scene.
Nobody expects the spanish inquisition...
But everybody should had expected the return of the allmighty ZORG Empire ^^
Unfinished mobile tactical nuke launcher. I couldn't decide if the missiles should be inside a hanger and they deploy on rails or if they're exposed (to frighten their enemy into surrender?) I wanted a sci-fi, Terran Trade Authority take on the old Joe Rolling Thunder command center.
This pic is from a month ago, of a build that I started a month before that. It's stalled and gathering dust at the moment. I desperately wanted to return to Crimso Giger's Zorg theme this year but I'm having trouble lately with large builds; just can't seem to find the motivation to finish them. I guess it's just one of those down times or mental blocks that come and go.
It might get converted into something for Hibernia but I feel so unfocused at the moment. Strangely wanting to build something doesn't always equate to having the energy to build it. Maybe it's just a confidence thing.
Er wordt een nieuwe stoeltjeslift gebouwd en dat zorg voor veel goederenvervoer deze weken bij de GGB. Op maandag stond er een ketel wagen op het GGB station en op het MGB station stonden ook nog twee wagens met bouw materiaal. Maar het gaat niet altijd zoals je verwacht.
Ik had gezien dat er op Rifelberg een spoor was waar de diesel of stook olie konden worden gelost dus de aanname was dat de ketel daar heen zou gaan maar helaas deze ging naar het bouwdepot waar ze blijkbaar ook de diesel konden lossen voor de bouwvoertuigen. Daarna gewacht op de andere wagens. De week ervoor werd er een paar keer in de ochtend gependeld maar wat er kwam niet meer goederen. Helaas. Deze dag werden de andere twee wagens pas aan het begin van de middag naar boven geduwd. De laatste heb ik uiteindelijk nog zien rijden maar geen foto helaas. Wachtend op een hele mooi plek uiteraard wel de reizigers treinen vast gelegd met Matterhorn.
Waneer het druk is of een groot reisgezelschap reserveert een trein volgt er nog een tweede trein op blokafstand. In dit geval de 3051.
Es ist ein neuer Sessellift, bauen, und, um viel Fracht, diese Wochen auf der GGB. Am Montag gab es einen Wasserkocher und unten auf der GGB station, und der MGB-Bahnhof, wurden zwei Lastwagen mit Baumaterial. Aber es ist nicht immer so wie Sie es erwarten.
Ich sah es auf der Rifelberg eine Spur, es war ein diesel, oder Heizöl könnten entladen werden, und so die Vermutung war, dass sich der Wasserkocher, da er gehen würde, aber leider, ging er zu den building fund, wo Sie war, auch die Gäste waren in der Lage zu lösen, die für den Bau Fahrzeuge. Danach warten auf die anderen Autos. In der Woche davor, ein paar mal am morgen zu berichten, es war nicht Eigentum. Sorry! An diesem Tag, und die beiden anderen Autos: am Anfang der Nachmittag, an der Spitze als gut. Der Letzte, den ich habe schließlich angehalten, aber kein Bild, sorry. Während Sie darauf warten, in ein sehr guter Ort zu sein, natürlich, die Passagiere der Züge festgelegten Linie.
Wenn es ist, oder mit einer großen Gruppe, die Buchung für einen Zug, gab es einen zweiten Zug zu blokafstand. In diesem Fall, die 3051.
Diverse werkzaamheden zorgen dit weekend voor omleidingen waardoor er enkele treinen rond Arnhem te zien zijn die normaal deze regio mijden. De melding van de Raillogix trok me definitief naar buiten en als bijvangst komt zon 10 minuten voor deze trein de 186 294 van Lineas met een lange staaltrein bestaande uit staal en zeilhuis Shimmns. Arnhem 08-04-2022
Zoals eerder gemeld onderhoud RTB CARGO momenteel een vervoersstroom tussen Curtici (RO) en Vlissingen Sloehaven waarbij auto's van het merk Ford worden aangevoerd. Zoals voor elke private vervoerder is de lastmile in de Sloehaven vaak een probleem, waardoor het interessant kan zijn om het hele traject met dieseltractie af te leggen, omdat er dan slechts één in plaats van twee locomotieven per trein nodig zijn. Op 7 februari was dit ook het geval, en was het de van RTS gehuurde 1018 die een beladen set vanuit Emmerich mocht aanbrengen. Tijdens de laatste zonnestralen van de dag zien we de trein ter hoogte van Wouw passeren met de zeer lange sleep aan de haak, al sukkelend op een tempo van ca. 60-70 km/h. Ondanks het lage treingewicht zorgen de "open" autotransportwagens voor veel wrijving met de wind, waardoor de kleine diesel veel moeite heeft om de trein op snelheid te houden.
Zorg dat je er bij komt bij de Marine moet je zijn (Dorus - Tom Manders)
www.youtube.com/watch?v=vXRvEUD3Mx0
17M_6699CCN+
I don't know what the heck this is yet, it's just a sketch really. Fast armoured transport? Exploration vehicle?
My new Zorg painting ponders my halo creation as I ponder whether I will get the white or the flame halo.
Uh oh, it looks like a flaming halo will be my destiny.
nl.m.wikipedia.org/wiki/Molenviergang_(Zevenhuizen)
On the left of the photo you see the electrically powered pumping station 'Ir. J.J. de Graeff', who took over the task of the four mills in 1952.
www.schielandendekrimpenerwaard.nl/wat-doen-we/het-hooghe...
Is het gevaarlijk en glad in de stad?
Neem dan het nieuwe rollatorpad!
De gemeente heeft besloten nu de ouderen niet meer in de verzorgingstehuizen terecht kunnen vanwege vergaande bezuinigingen in de zorg, het geld te besteden aan speciale rollatorpaden door de stad. Ik ben heel blij dat het geld nu een goede bestemming heeft gekregen! Zo blij dat de ouderen nu toch wat extra aandacht krijgen...
Van 6 tot en met 9 mei 1993 werd onder het motto 'Frühlings-Plandampf in Thüringen' een van de grootste Plandampfevenementen ooit georganiseerd. Klaus Wilmsmeyer had er zorg voor gedragen dat de loc's 01 137, 01 531, 03 1010, 38 1182, 44 1093, 44 1486, 50 3688, 62 015 en 95 027 van de DR gedurende deze vier dagen met dienstregelingstreinen onderweg waren op de spoorlijnen van Erfurt-Meiningen, Erfurt-Bebra en Eisenach-Meiningen. Op 7 mei 1993 rijdt bij Siegelbach een konvooi, bestaande uit de loc's 220 263 + 89 6311 (het 'Dreirad') + 95 027 van de DR in de richting van Arnstadt.
Vom 6. bis einschliesslich dem 9. Mai 1993 wurde unter den Namen 'Frühlings-Plandampf in Thüringen' einer der größten Plandampfveranstaltungen je organisiert. Klaus Wilsmeyer hatte bewirkt dass die Lokomotiven 01 137, 01 531, 03 1010, 38 1182, 44 1093, 44 1486, 50 3688, 62 015 und 95 027 der DR während vier Tagen mit Regelzüge unterwegs waren auf den Eisenbahnstrecken Erfurt-Meiningen, Erfurt-Bebra und Eisenach-Meiningen. Am 7. Mai 1993 fährt ein Lokzug bei Siegelbach, zusammengestellt aus den Lokomotiven 220 263 + 89 6311 (das 'Dreirad') + 95 027 der DR in der Richting von Arnstadt.
I think it's my very first attempt at a vertical starfighter. Hope I'll find inspiration to make others before NoVVember, as it was a surprisingly funny type of build. Hope you'll like it ;-)
(Official advertisement of Zorg)
It may look like a fire truck, but in reality, this new vehicle created by the Zorg empire is a powerful mobile flamethrower!
It has been successfully tested on the despicable planet Filoni.
Zorg's troops have spotted a nest of these ridiculous creatures called Mandalorians... With the help of their formidable vehicle (called the "Firestarter", of course), they burned down the nest in the blink of an eye. It was so funny to see those tinfoil buffoons melting in their grotesque armor !
Orders are open - get your "Firestarter" today and burn your enemies with joy and glee ! The price is only 666,000 credits !