Natura 2000-gebieden van Nederland
View allAll Photos Tagged zorg
Opening ParkbrugAG VESPA | Bart Gosselin
Parkbrug geopend voor wandelaars en fietsers
Op vrijdag 8 juli werd de Parkbrug officieel geopend. Voetgangers en fietsers kunnen nu via de Parkbrug van het Eilandje naar Park Spoor Noord en omgekeerd. Langs de kant van het Eilandje rust de Parkbrug op de London Tower, aan de kant van Park Spoor Noord rust de brug op het kopgebouw van de Artesis Plantijn Hogeschool Antwerpen. De brug is met haar niet-alledaagse vorm een opvallende toegangspoort tot het noorden van de stad.
Veilig op en af de Parkbrug
Om vanuit Park Spoor Noord op de Parkbrug te geraken, volgen voetgangers en fietsers de Parkhelling. Die ligt tussen de gebouwen van Kop Spoor Noord aan de zijde Ellermanstraat en het Hardenvoortviaduct en is een verlengde van Park Spoor Noord.
Aan de kant van de London Tower heeft de Parkbrug een grote lift en een trap met een speciaal fietsgootsysteem: VeloComfort. Het maximale stijgingspercentage van een helling bedraagt namelijk 4 procent. De helling zou dan een lengte van meer dan 150 meter moeten hebben. Dat was op die plek onhaalbaar. Het is de eerste keer dat VeloComfort in Vlaanderen wordt gebruikt op het openbaar domein. De stad kiest voor het systeem omdat een trap met een gewone goot veel kracht vraagt van fietsers bij het stijgen en dalen. VeloComfort maakt komaf met die moeilijkheden. Het dalen met de fiets is geen probleem meer dankzij borstelharen in de goot die de fiets afremmen en rechtop houden. Bij het stijgen is geen extra kracht nodig omdat de fiets, begeleid door zijn eigenaar, door een smalle lopende band omhoog wordt gebracht.
Zowel de lift als het systeem VeloComfort zijn 24 op 24 uur beschikbaar.
De brug als nieuw stedelijk knooppunt en verbinding tussen twee stadslandschappen
Het Eilandje en Park Spoor Noord zijn vandaag twee stadslandschappen met verschillende functies en karakter. Samen met de brug bepalen ze de nieuwe identiteit van Antwerpen Noord. Omdat de nieuwe brug het eindpunt van de Leien is, functioneert ze als stedelijk knooppunt. Men komt via dit punt de stad in of uit en ervaart het object als een poort. Die zichtbaarheid was een belangrijk uitgangspunt voor het ontwerp van Ney & partners.
De onder- zij- en bovenkanten zullen door de gebruikers van de brug steeds op een andere wijze ervaren worden naargelang de kijkrichting en de bewegingsroutes. De vorm van de brug wordt hierdoor wisselend en interessanter. Ook het oversteken en het over of in de brug lopen moet een wonderlijke beleving zijn. Een patroon van openingen, de textuur en de structuur van de brug geven het gevoel dat men door een ruimte loopt. Zon en lichtinval zullen overdag voor een spel van licht en schaduw zorgen. ‘s Nachts zal de brug als een lantaarn de buurt oplichten.
Een waar huzarenwerk
De Parkbrug is zaterdag 11 juni geplaatst tussen Park Spoor Noord en het Eilandje. Bij zonsopgang vertrok de Parkbrug met uitzonderlijk transport naar haar definitieve eindbestemming aan de Noorderplaats. Zowel het transport van de brug via het water, als de plaatsing waren technisch een waar huzarenwerk. Het is niet evident om een brug van 67 meter lang en 170 ton zwaar in een stedelijke context, tussen gebouwen, te draaien en precies te laten landen op twee gebouwen (aan de kant van het Eilandje op de London Tower en aan de kant van Park Spoor Noord op de Artesis Plantijn Hogeschool Antwerpen). Met veel geduld en precisiewerk is de plaatsing een feit.
Nadat we in de ochtend van 11 augusut 2011 vooral in en rond Berchem hadden gestaan, brachten we de rest van ons dagje Luxemburg door langs de lanschappelijk mooie Oststrecke.
Deze lijn, die bij de CFL het nummer 30 draagt, verbindt op zijn 37,4 kilometer lange traject het grensstation Wasserbillig met de hoofdstad Luxemburg.
Niet ver van het grensstation met Duitsland vinden we één van de bekendste fotopunten die het groothertogdom rijk is, met name in Mertert. Dit langs de Moezel gelegen plaatsje heeft ook een haven, die voor enige goederentrafiek zou moeten zorgen. Vol goede hoop nestelden we ons dan ook op het bekende stekje in afwachting van wat de namiddag zou brengen.
Toen de CFL-loc 4011 rond kwart voor drie een cargo naar Wasserbillig bracht en op de uitwijkbundel ontvangen werd, gingen we ervan uit dat het tijd was voor de bedieningstrein uit de haven... We hoopten dat deze loc na een tijdje terug zou keren met een andere sleep wagons, tevergeefs echter want het enige dat terugkeerde rond de klok van drie was een losse loc .
Gelukkig waren er nog de IC-treinen van de relatie Norddeich - Luxemburg, zoals deze IC 136 die om 15u20 passeerde met een loc van de reeks 181.2 op kop (in de standaarduitvoering). Mijn eerste foto van een loc van de reeks 181.2 was in het kastje :-)
Deze foto was al eens geplaatst op flickr maar werd in een nieuwe versie naar voor gehaald.
-----
Most time of our Luxembourg excursion in 2011 was spent between Wasserbillig and Manternach. Of course, we also visited the location in Mertert, where we hoped to see a freight train.
Our hope was idle, instead of a cargo we'd got a running light engine.
Luckely that during that time the IC's to and from Luxembourg still were present, so at about 15:20 in the afternoon, this 181 220 passed with IC 136 towards the capital of the Grand Duchy.
----------
Mertert, 11/08/2011
DB 181 220
IC 136 Emden Hbf - Luxembourg
Mensen moeten stralen. Station Hengelo, The Netherlands
Lucia
Wijk- opbouwwerker , 59 jaar
Waarom loopt het leven voor sommigen zo moeilijk? Die vraag heeft mij altijd al bezig gehouden. Als ik iemand kan helpen om zijn kansen en mogelijkheden te benutten, dan doe ik dat. Ik zie het als mijn maatschappelijke opdracht in dit leven. Mensen moeten kunnen meedoen. Daar gaan ze namelijk van stralen. En daar krijg ik zoveel energie van.
Als wijk- en opbouwwerker ben ik er voor de bewoners van de wijk. Ik ondersteun bijvoorbeeld bewoners met een wens om iets voor de wijk te kunnen betekenen, bijvoorbeeld het aanpakken van zwerfvuil of een cursus Nederlands voor statushouders. Verder kunnen bewoners bij mij terecht voor uiteenlopende vragen. Dat kan een probleem in de opvoeding zijn, maar ook vervoer regelen voor iemand die niet meer mobiel is. Laatst kwam een mevrouw uit de wijk naar mij toe, met de vraag of ik haar kon helpen met het vinden van een pakje voor haar kind, dat aan een schoolfeest wilde meedoen. Toen we op zoek gingen naar de kleding, bleek dat ze het financieel erg moeilijk had. Ik heb voor haar geregeld dat ze wat uit kon zoeken bij de weggeefwinkel. Ze was zó blij dat haar kind nu mee kon doen. Ik probeer mensen zo wat verlichting te geven. Maar omdat we samen naar oplossingen zoeken, help ik ze ook hun eigen kracht te ontdekken.
Wie mij al een tijdje volgt zal weten dat ik visuele problemen had. Zo erg dat gedacht werd (ik bijna wel zeker wist) dat het om fixatie disparatie ging.
Onze zorg zit zo in elkaar dat je voor problemen met je ogen niet meer zomaar bij een arts terecht komt. Het is een weg langs de opticien, die niet eens een opleiding hoeft te volgen, maar meestal wel heeft gedaan. Dan komt de optometrist in beeld die, naar ik nu weet, niet de diagnose fixatie disparatie mag stellen.
Omdat ik steeds moeilijker ging zien en ik eindelijk een diagnose wilde ben ik naar een wat duurdere optometriste geweest die mij doorstuurde naar de oogkliniek.
De diagnose viel mij rauw op het dak. Geen fixatie disparatie. Maar wel dezelfde soort klachten die ook veroorzaakt kunnen worden door het langdurig dragen van een verkeerde bril!!!
Ongeloof: is het echt zo simpel op te lossen
Verdriet: mijn klachten zijn ca 23 jaar geleden begonnen en telkens aangegeven bij elke opticien die ik zag. Bij de optometriste die mijn klachten bevestigde, maar mij niet doorstuurde.
Verdriet: omdat ik in de winkel waar " allee de prijs is anders" voor een oogmeting kwam omdat ik pijn had in mijn rechteroog, geen oogmeting kreeg omdat men dat niet nodig achtte.
Hoe dit kan? omdat men voort borduurt op de bril waarmee je komt. Waarom moeten we niet net als vroeger naar een oogarts voor een bril? Of in ieder geval wanneer je klachten hebt..
pijn in mijn rechteroog (spierpijn dus)
dubbelzien bij achterom kijken
slecht kunnen schrijven
slecht kunnen lezen
moeite met verwerking van digitale beelden
moeite hebben met traplopen
geen roltrap kunnen nemen
rechtsaf gaan met de fiets ging lastig/niet
boodschappen in een tasje doen was ingewikkeld
in de lucht staan te graaien om een waslijn te pakken
Ik heb ooit een bord naast een tafel gezet terwijl ik echt dacht dat daar nog tafel was.
Ik heb inmiddels mijn nieuwe bril en echt, wonderen bestaan. ik zit nog in de eerste 2 weken van gewenning. Alles wat in mijn hersens ingeprent zat, moet opnieuw ingeprent worden, maar ik merk al zoveel vooruitgang. Was ophangen is leuk als je de waslijn kunt pakken. Het gaat ook zoveel sneller.
Nu het SoS thema soap on black background is vond ik het leuk om mijn nieuwe bril op deze manier te presenteren. Ik kreeg bij mijn bril het advies mee om hem gewoon schoon te maken met afwaszeep en koud water.
sorry voor het lange verhaal..
Anyone who's been following me for a while will know I had vision problems. So severe that people thought (and I was almost certain) it was fixation disparity.
Our healthcare system is structured in such a way that you no longer simply see a doctor for eye problems. It's a route through an optician, who doesn't even need to have any training, but usually has. Then comes the optometrist, who, as I now know, is not allowed to diagnose fixation disparity.
Because my vision was becoming increasingly difficult and I finally wanted a diagnosis, I went to a somewhat more expensive optometrist who referred me to an eye clinic.
The diagnosis came as a complete shock. Not fixation disparity. But the same kind of symptoms that can also be caused by wearing the wrong glasses for an extended period!!!
Disbelief: Is it really that simple to solve?
Sadness: My symptoms started about 23 years ago and were reported to every optician I saw. At the optometrist, who confirmed my complaints but didn't refer me.
Sadness: because I went to the store "where just the price is different" for an eye test because I had pain in my right eye, and didn't get one because they deemed it unnecessary.
How is this possible? Because they rely on the glasses you come with. Why shouldn't we have to go to an ophthalmologist for glasses like we used to? Or at least when you have complaints...
Pain in my right eye (muscle pain)
Double vision when looking back
Difficulty writing
Difficulty reading
Difficulty processing digital images
Difficulty climbing stairs
Unable to take an escalator
Turn right on my bike was difficult/impossible
Putting groceries in a bag was complicated
Stood reaching in the air to get a clothesline
I once put a plate next to a table when I really thought there was another table there.
I now have my new glasses, and truly, miracles do happen. I'm still in the first two weeks of getting used to it. Everything that was ingrained in my brain needs to be relearned, but I'm already noticing so much progress. Hanging out laundry is fun when you can grab the clothesline. It's so much faster too.
Now that the SoS theme is soap on a black background, I thought it would be fun to present my new glasses this way. The advice with my glasses was to simply clean them with dish soap and cold water.
Sorry for the long story.
translated with google translate.
THANKS FOR YOUR VISIT AND FAVES
ON THE REACTIONS I WILL TRY TO RESPOND BACK
Een steenmannetje is een markering om een wandelpad aan te duiden. De steenstapels helpen om je beter te kunnen oriënteren bij mist, open vlaktes of ruig terrein. Steenstapels kom je overal ter wereld tegen. Ook de Alpen staan er vol mee. De reden ervan is echter voor veel mensen niet duidelijk. Sommige toeristen maken de stapels zelfs voor de lol, zonder na te denken bij het werkelijke gebruik ervan.
Voor de meeste Westerse culturen geldt dat de steenstapels dienen als navigatie of ter bevestiging van een plaats. In de Alpen kan het weer snel omslaan en kan het zicht opeens sterk verminderen. Veel paden zijn inmiddels goed bewegwijzerd, maar een groot aantal paden worden nog steeds aangeduid met steenmannetjes.
Veel toeristen zijn niet bekend met de functie en gedachte achter de steenmannetjes. Ze vinden het leuk om er ook eentje te maken en daardoor ontstaan vaak hele velden vol met steenstapels. Onnodig. Het gevoel van ongerepte natuur verdwijnt volledig. Ook denken sommige mensen dat het grappig is om de stapels om te gooien, maar dit wordt uiteraard niet gewaardeerd. De stapels zijn of heilig, of zorgen ervoor dat bergsporters weer veilig terugkeren tijdens barre omstandigheden. Laat de (oorspronkelijke) stapels te allen tijde staan en bouw vooral zelf geen nieuwe stapels!
----------------------------------------------------------------------------------------
A cairn is a marker used to mark a hiking trail. The stone stacks help you find your way in fog, on open plains, or over rough terrain. You'll find cairns all over the world. The Alps are also full of them. However, the reason for their existence is unclear to many people. Some tourists even build them for fun, without considering their actual use.
In most Western cultures, cairns serve as navigation or confirmation of a location. In the Alps, the weather can change quickly, and visibility can suddenly decrease significantly. Many trails are now well-marked, but a large number are still marked with cairns.
Many tourists are unfamiliar with the purpose and idea behind cairns. They enjoy building one themselves, often creating entire fields full of them. Unnecessary. The feeling of untouched nature is completely lost. Some people also think it's funny to knock over the cairns, but this is obviously not appreciated. The stacks are either sacred or ensure that mountaineers return safely during harsh conditions. Always leave the (original) stacks standing and, above all, don't build new ones yourself!
Deze grote grazers spelen een belangrijke rol in de natuur. Naast dat ze gedurende een lange periode gras en andere lage vegetatie begrazen, schillen ze in de winter de bomen. De geschilde bomen sterven langzaam af en bieden in die tijd een goede schuilplaats voor insecten, waar vogels als spechten weer profijt van hebben.
Ze hebben weinig zorg nodig en zijn zelden agressief.
door hun lange haar kunnen ze ook in de wintermaanden buiten blijven.
Schotse hooglanders trekken in familiegroepen rond. Echte oude dieren zijn bijzonder waardevol en blijven dus in het gebied. De runderen geven veel terreinkennis over aan de jonge dieren.
Een oude koe heeft de leiding over de kudde en leidt haar kudde naar de beste plekjes. Jonge stieren blijven vaak tot hun derde levensjaar bij hun moeder.
Daarna komen ze in een stierengroep onder leiding van een volwassen stier.
Thanks for visit and comments
Please no
Invited Images of a group within comments
Please no photos
Teuge - Sinds dat Emmerich dicht zit voor twee weken zijn er weer omleidingen via Venlo en Bentheim. Dit keer is het veel drukker dan normaal, aangezien er op de Betuweroute bij Gorinchem een nieuwe brug onder het spoor komt en DB Cargo besloten heeft om deels hun treinen om te leiden via Bentheim. Dat wil soms nogal voor een chaos zorgen, maar tot dusver gaat het nog goed. Op donderdag 1 september was HSL 186 382 druk in de weer, eerst reed de loc een keteltrein naar Bentheim toe, om vervolgens met een gasketeltrein te gaan rijden. Nadat de trein aankwam in Almelo ging de loc los terug naar Bad Bentheim en kwam paar uur later weer terug om de gasketeltrein te rijden naar Amersfoort. Ik besloot de trein op te wachten in Teuge, maar helaas stonden de koeien nog steeds in het weiland waardoor een alternatief standpunt moest worden gekozen. Uiteindelijk besloot ik haakser dan normaal te gaan staan, en ik vond het opzich geen eens zo heel slecht. HSL kwam met een enorm traag tempo door Teuge heen, en een paar honderd meter verderop stond de trein stil. Wat bleek was dat de IC naar Enschede een aanrijding had (geen idee met wat, in ieder geval geen persoon). Na ongeveer een halfuur kon de trein weer verder rijden. Gelukkig stond de trein achter ons stil en niet voor ons, want dat had wel fataal kunnen worden. De loc is later die avond vanuit Amersfoort weer terug gereden naar Bad Bentheim met een lege BLG autotrein, de loc had het er maar druk mee...
HSL 186 382 passeert met een gasketeltrein voor Sloe Teuge, onderweg naar Amersfoort.
Donderdag 1 september 2022
Overal is liefde
Hoe imposanter de manenkrans, des te ‘mannelijker’ (en sterker) de leeuw is. De manen fungeren mogelijk ook als bescherming van de kop en nek tijdens gevechten.
Leeuwen zijn de meest sociale katachtigen. Ze leven in troepen, die doorgaans bestaan uit één volwassen man en een aantal aan elkaar verwante vrouwtjes met hun jongen. Een troep leeuwen is sterk territoriaal. De grootte van het territorium is mede afhankelijk van het aantal prooidieren dat er leeft. De leeuwenman moet er voor zorgen dat er geen andere leeuwen in het territorium komen. Met zijn gebrul houdt hij andere mannetjes op afstand, dit kan tot wel 8 kilometer ver te horen zijn.
Gaiapark
Zuid Limburg
Thanks for visit and comments
Please no
Invited Images of a group within comments
Op de vrije woensdag 5 maart 2025 kon ik alle zorgen privé (beide ouders, dochter, mijn eigen gezondheid) voor even achter me laten om treinen te fotograferen in Twente en Duitsland. Na zoveel pech privé dacht ik bij het spoor mijn geluk te vinden, maar zoals zo vaak bij deze hobby zit het niet altijd mee. ’s Avonds had ik ook weer andere afspraken en zodoende zat een “verre” reis er niet in vandaag. Daarom werden eerst een aantal stekken in Twente bezocht.
’s Ochtends vroeg werd Dijkerhoek bezocht waar de enige goederentrein helaas net een uur te vroeg reed voor echt lekker ochtendzonnetje. Na dit niet echt vruchtbare bezoekje werd Notter bezocht waar ik net voor mijn neus een RFO Euro 9000 voorbij zag rijden met een fraaie korte graantrein. Treinen kijken is leuk, maar een foto wordt ook wel op prijs gesteld. Met de Nightjet in aantocht (deze had ruim een uur vertraging) was het vooruitzicht toch positief. Met deze vertraging zou het me lukken om deze fraaie trein bij Notter (één van de weinige stek waar dat kan) vast te leggen. Een perfecte kruising met de intercity van achteren liet deze kans ook uitdraaien op een mislukking. Als troostprijs kreeg ik nog de Katy-shuttle met niet de interessantste loc voor de lens en een paar minuten later een proefrit van de ICE Neo. Deze laatste was op zich nog wel een interessante spot, al rijden deze treinen waarschijnlijk vanaf december 2025 alle intercity’s tussen Amsterdam en Berlijn. Na een melding van de Rzepin-shuttle bij Salzbergen werd daar nog op gewacht. Deze kwam echter niet meer op tijd opdagen.
Omdat er verder alleen maar een PCC-shuttle met saaie loc werd gemeld en een fraaie containertrein die te laat Twente zou passeren, werd richting Duitsland gegaan. Na enige oponthoud op de grens werd Mehringen aan de Emslandstrecke bereikt. Daar kan het ’s middags aardig lopen qua cargo. Deze dag viel dat ook wat tegen. In twee uren tijd passeerde een (fraaie) gemengde goederentrein en een staaltrein met een DBC Vectron. Om het feest compleet te maken, kwam er een beladen autotrein met twee SEL 181’s (blauw) en een RFO Euro 9000 met een enkeldekstrein met trucks uit de rug.
Via mijn treinenspotmaat kreeg ik een melding van de Volvo-trein. Deze was om 12:30 langs Tostedt gekomen. Niet dat de Volvo-trein zo’n knaller is en al helemaal niet die met schuifwandwagens, maar vandaag zou de zeer fraaie 186 454 “No time to waste” ervoor zitten. Er werd gegokt op een rijtijd van drie uren naar Salzbergen. De Westfalenbahn van 15:15 uur en het goederenpad daarna bij Mehringen werd nog afgewacht. Toen daar niets in reed, werd naar Öchtel (Zum Wasserwerk) gereden. Daar trof ik een bekende spotter en samen gingen we wachten op de 186 454. Al vrij snel zakten de spoorbomen van de spoorwegovergang en werd in spanning afgewacht. Er verscheen echter een rood front van een Vectron en dit bleek dezelfde Vectron en staaltrein te zijn die ik net in Mehringen op de foto had gezet! Nog geen tien minuten later kwam ook nog de 186 454 en die werd tevreden vastgelegd door de twee spotters.
Hier zien we de Lineas 186 454 met een Volvo-trein naar Gent bij Öchtel op 5-3-2025.
The potential for battle is ever present in the galaxy! Battle could erupt anywhere at anytime! A Zorg trooper must be prepared! Zorg Battle Rovers are ready to devour the enemy! All hail ZORG!
I've been wanting to return to Crimso Giger's Zorg theme for ages but everything I build lately feels kinda meh. I wonder if I'm just repeating myself or running out of steam. Might be time to put the mocs aside and do other creative things.
Op 21 mei bracht de 1824 van Strukton een leuke werktrein over van Dordrecht naar Roosendaal. De trein reed via Acht om waarschijnlijk te zorgen dat de trein in de goede richting aan kwam. We zien de trein hier Tilburg uitrijden. Leuk detail is de 2200 die in opzending mee liep en weer door Strukton in dienst genomen is.
Het Coronavirus en stage lopen zorgen er helaas voor dat de momenten buiten aan het spoor schaars zijn geworden in 2020.
Toch moet je kansen pakken om soms toch even buiten te zijn en gisteravond was daar een uitgelezen kans voor.
Vanuit het DB Museum in Koblenz, zouden drie rijtuigen (2x Rheingold en 1x TEE) worden overgebracht naar Nederland met de 111 001. Helaas kreeg deze technische problemen en nam een Baureihe 101 onderweg de rit over naar Bad Bentheim.
Van deze vertraging kon ik mooi gebruik maken, want anders was een foto niet mogelijk geweest, om naar het spoor te trekken. De zon die steeds meer achter een pak bewolking verdween werd gebruik gemaakt, door weer eens naar Hengelo Oost te trekken aan de Koppelleiding.
Helaas laat de Gemeente Hengelo dit gedeelte een beetje aan de natuur over en is het hier een stuk meer dicht gegroeid dan een paar jaar terug, toen ik hier voor het laatst stond.
Nadat de Lint naar Hengelo was gepasseerd bleef het sein op rood staan en kwam er een melding dat de trein onderweg was vanuit Oldenzaal.
Niet veel later kwam de 1768 met de drie rijtuigen gepasseerd als trein 41784 richting Apeldoorn, om daar nog het Mitropa rijtuig van de VSM over te nemen en daarna door te rijden naar de eindbestemming: Het Maliebaan station in Utrecht.
De vlag hangt uit. Geen idee waarom. Misschien omdat de buren vertrekken ;-)
Er staat er nu een te koop voor €495.000 kk voor een niet al te grote woning die onmogelijk goed in te richten is, met veel onbruikbare ruimte.
En dat terwijl het daar zo verpauperd lijkt; plantenbakken stuk en vies, de paar winkelruimten staan leeg met vieze ramen, achteraftrappetjes stinken. Architect Piet Blom had het zich anders voorgesteld, denk ik. Rotterdam mag wat beter voor zijn wat "oudere moderne" architectuur zorgen.
Ik vrees dat ik nog een paar foto's van de kubuswoningen plaats ;-) ook al staat Flickr er bol van.
MOPPIE: Remind me Josie, what were we doing here?
JOSIE: We're busking.
MOPPIE: And why is your hat on the pavement?
JOSIE: Everybody and everybear can throw in some money.
MOPPIE: But I do not know what to do with money.
JOSIE: Don't worry Mop, I'll take care af that.
MOPPIE: You are so nice for me Josie!
---------------------------------------------------------------------------------------
MOPPIE:Wat deden we hier ook al weer Josie?
JOSIE: We zijn straatmuzikanten.
MOPPIE: En waarom ligt je hoed op de stoep?
JOSIE: Iedereen kan er wat geld voor ons ingooien.
MOPPIE: Maar ik weet niet wat ik met geld moet doen.
JOSIE: Maak je geen zorgen Mop, daar zorg ik voor.
MOPPIE: Je bent zo lief voor me Josie!
Description in English and Dutch:
English
Yesterday my troubles seemed far away after thoroughly enjoying a cold cola from a supermarket on a bench in the Westbroekpark. This park is a peaceful place in a busy city where you can completely relax between the colorful flowerbeds, impressive statues and the most diverse bushes and trees. On a bench or on the green green grass of home. The home of your heart. The Hague is known as the city of peace. Here in this special park you can escape the daily pressures of life. For a moment in the eternity of time without fear, worries, judgements, obligations, expectations and without thoughts. Just nothing at all so that nothing becomes everything. Welcome to Westbroekpark, The Hague's Garden of Eden.
Nederlands
Gisteren leken mijn problemen even verdwenen als sneeuw voor de zon na heerlijk genoten te hebben van een koude cola uit een supermarkt op een bankje in het Westbroekpark. Dit park in Den Haag is een mooie vredige plek in een drukke stad waar je helemaal tot rust komt tussen de kleurrijke bloemperken, indrukwekkende kunstwerken en de meest uiteenlopende struiken en bomen. Op een bankje of op het groene gras. Hier in dit bijzondere park kun je ontsnappen aan de dagelijkse drukte van het leven. Voor een moment in de eeuwigheid van de tijd. Zonder angsten, zorgen, oordelen, verplichtingen en verwachtingen. Even zonder gedachten. Gewoon helemaal niets , zodat niets alles wordt. Welkom in het Westbroekpark. Welkom in het Haagse Hof van Eden.
De weken voordat we zouden afreizen naar Slovenië, was het erg slecht weer in deze regio. Met dagenlang hevige regenval begon ik mij zorgen te maken over de spoorlijn rondom Most na Soci. Het spoor is niet in de beste staat met baanvakken waar een maximale snelheid is ingesteld van 30 of zelfs 20 kilometer per uur. Ook de tunnels op de lijn zouden onder water kunnen staan. Het vele water in de tunnels maakt dat er voor de Avtovlak meestal locomotieven worden ingezet van de serie 664. Bij deze locomotieven, die onder licentie zijn gebouwd naar Amerikaans voorbeeld, zijn de elektronische componenten wat hoger in de locomotief geïnstalleerd dan andere beschikbare locomotieven in Slovenië. Zo is bijvoorbeeld een proef op deze lijn met een Hercules locomotief niet succesvol geweest.
Gelukkig bleek de Avtovlak gewoon te rijden. We hadden in de dagen dat we in Slovenië waren ontzettend mazzel met het weer. Als we een week eerder of later waren geweest hadden we veel regen gehad.
De avtovlak is een unieke trein. De autotrein verbind beide zijden van de berg 'Veliki Raskovec' met elkaar. De trein wordt hier ook door de locale bevolking gebruikt om aan de andere zijde van de 1967 meter hoge berg te komen. De avtovlak bestaat uit een reizigersrijtuig en 4 platte wagens geschikt voor auto's. Tijdens onze reis mocht een trip met deze trein niet ontbreken. We kozen ervoor om met het recent opgeknapte rijtuig mee te reizen; een prachtige rit. Het rijtuig is voorzien van bestikkering van de steden Gorizia (Italië) en Nova Gorica (Slovenie); samen de culturele hoofdsteden van 2025.
Naast de rit met deze trein konden diverse foto's van de avtovlak niet ontbreken. Een van de locaties waar we deze trein op de foto wilden zetten was het station van Podbrdo. In dit kleine dorp is er ook plaats om auto's af of op te laden. Wanneer de stoptrein uit het zuiden tr laat is wordt de avtovlak hier gerust een half uur stilgezet. Ook bij het maken van de foto was dit het geval. De vertraging was inmiddels zodanig, dat zelfs de reizigerstrein uit het noorden voor werd gelaten.
Mocht je op dit station een kijkje willen nemen, dan is het zeker de moeite waard om in het stationsgebouw een kijkje te nemen. Hier hangt nog een grote handgeschilderde kaart van de regio; waar vind je dat nog!?
ALGEMEEN
Deze zomervakantie stond helemaal in het teken van de gedeelde passie van mij en mijn broertje: het fotograferen van treinen. Al in 2024 hadden mijn broertje en ik besloten dat we samen op reis zouden gaan. De afspraak was simpel: ieder van ons koos een land dat we graag wilden bezoeken, en dan zouden we kijken of we daar een mooie combinatie van konden maken. Mijn broertje koos voor Tsjechië, terwijl mijn voorkeur uitging naar Slovenië – en dan met name naar de regio waar de bekende avtovlak, de autotrein, rijdt.
Omdat Slovenië in één keer rijden wel wat ver zou zijn, besloten we een extra tussenstop van vier dagen in te plannen in Zuidoost-Beieren. Daar kwamen we terecht in het charmante stadje Tittmoning, dat pal aan de Oostenrijkse grens ligt. Het vooruitzicht van een dagje Salzburg konden we natuurlijk niet aan ons voorbij laten gaan; dat belandde meteen hoog op onze to-do-lijst.
Grootschalige werkzaamheden zorgen ervoor dat Amsterdam Centraal gedurende 2025 meerdere periodes slecht bereikbaar is. Zo vinden in april werkzaamheden plaats tussen Amsterdam Muiderpoort en Amsterdam Centraal om de doorstroming te bevorderen. Daarbij is TCS aanwezig met werktreinen.
Op 1 april moest er zo'n werktrein worden afgevoerd. De TCS 101001, die in Deventer stond opgesteld, mocht naar Amsterdam om daar de flinke trein op te halen. Via Utrecht en Arnhem kwam men uiteindelijk in Apeldoorn, waar de wagens werden opgesteld. Meestal rijdt Railexperts dit soort treinen, dus het is een leuke afwisseling om TCS er nu te zien. Het rangeren werd uiteraard gedaan door de G400, de 111001. Daarmee was het voor mij de eerste gelegenheid om deze in actie te zien.
Ik ging naar Apeldoorn om te kijken of er nachtfoto's van het rangeren mogelijk waren. Helaas liet de trein lang op zich wachten, want er moesten tussenstops worden gemaakt in Maarn, Arnhem, Zutphen én Deventer om het reizigersverkeer niet in de weg te zitten. Uiteindelijk rond 21.25 kwam men dan eindelijk aanzetten, en liet hierbij wel de sprinter en Arriva trein wachten.
De 111001 stond nog achteraan de trein en moest eerst nog rangeren. Uiteindelijk kwam hij onze kant op rijden, maar nam daarbij meteen de gele bakken mee en zette die op spoor 8 langs het VSM perron. Daarna moest de G400 nog rangeren met een schade-autowagen, wat helaas niet fotografeerbaar was, maar daarna kwam hij eindelijk onze kant op.
Wel moest de 1700 nog van de trein af, dus dat stond eerst te gebeuren. Vreemd genoeg reed men de trein een klein stukje achteruit, wat er wel zorgde dat hij erg lekker in de verlichting stond bij ons. Daarna werd de 101001 afgekoppeld en op spoor 7 gezet, perfect achter de trein. Toen de 111001 voor de trein kwam, bleek het een perfect plaatje te worden waarbij de 1700 precies na de G400 paste. Zo leverde het lange wachten wel een geslaagd resultaat op!
Het is inmiddels 22.33, ruim een uur na aankomst, als TCS 111001 voor een sleep lege rongenwagens en gele bakwagens staat op station Apeldoorn, terwijl de brenger van de trein, de 101001, staat te wachten tot hij afgerangeerd wordt. Het eerste deel werd losgekoppeld en even later meteen gerangeerd. Het tweede deel bleef nog achter en werd daarna behandeld.
1-4-2025
Onderweg naar Newcastle zagen we dat DB klaar zou moeten staan met schroottrein 6V33 van Ward Bros Steel naar Cardiff. Zodoende werd koers gezet naar Ocean Road, in de hoop daar de trein vast te kunnen leggen. Volgens dienstregeling hadden we nog zo'n 30 minuten speling tot vertrek. Bij aankomst bleek de trein inderdaad al gereed te staan en niet veel later stapte de rangeerder uit zijn auto om de overweg te bedienen. De trein vertrok ruim te vroeg, en daarme in een dikke fotowolk: balen..! De plaat was eigenlijk weggegooid, maar bij wijze van experiment wilde ik eens kijken wat er mogelijk was met het nieuwe AI model van Google: Nano Banana Pro. Bij het invoeren van de foto, en het meegeven van een zeer uitgebreid prompt over wat er wél en niet aangepast moest worden aan de foto, kwam daar een redelijk overtuigend zonplaatje uit gerold. Hoewel het op het eerste gezicht klopte, bleek de AI toch nog wel wat details te hallucineren. Daarom werd met Photoshop een deel van de originele foto weer terug gemeubeld in de AI-versie. Met name op de plekken die in het oog vallen: de voorkant van de locomotief en de logo's op de zijkant. We zien hier dus een hybride versie tussen het origineel en de AI versie. Geen zorgen, ik ben niet van plan om Flickr te vullen met AI-rommel (want dat is het), maar vond dit een leuk experiment om de tussenstand van de huidige technologieën te laten zien.
ik was net gaan uploaden. Maar IJsbrand went of school en ik ging hem dag zeggen. Toen moest ik even wat complex afval wegwerken en in mijn engelse bloemetjes nachtpon even snel in de grijze container, snel want ik hoorde kinderen en die lachen misschien om me! Ze zagen me nog nipt en lachte KEIHARD om me. Goh, Oh help, ik begon ook te lachen; ik had die felle streepjes onderbroek voor iemand van 2,3 4, jaar nog op me hoofd. Ik zette de stofzuiger aan en dacht toen, Ojee ik was ook al aan het uploaden!
I've been wanting to return to Crimso Giger's Zorg theme for ages but everything I build lately feels kinda meh. I wonder if I'm just repeating myself or running out of steam. Might be time to put the mocs aside and do other creative things.
I haven't made any Zorg stuff in so long. This one is heavily influenced, copied actually, from the Autobot Repugnus (which is just a wicked-looking toy). I gave it longer arms initially that dragged on along the gound but swapped them out for shorter ones. I put a pilot in there at first but it just got too messy so it's just a drone now.
I gotta practise mech more often as they're definitely not my strong suit.
Het is avond en de dienst op de smalspoorlijn zit erop. Op gebruikelijke avonden kunnen stoker en machinist tevreden naar huis. Onderwijl kan stoomlocomotief 20 gemoedelijk pruttelend van de warmte in de locomotiefloods genieten. De nachtstoker gooit immers regelmatig een verse schep kolen in het vuur en ook voor een slok ketelwater wordt zorg gedragen. Maar,...vanavond riekt het naar onraad; een nieuwkomer loert vanuit de locomotiefloods. Een glimmend rode door Gmeider in Mosbach gebouwde diesellocomotief heeft de voorkeursplaats in het warme tractiehol ingenomen. De machine is zelfs getooid met opzichtige make-up in de vorm van twee crème sierbiezen. Voor de ietwat roetige stoomlocomotief 20 wordt het oppassen geblazen met zo'n opgedirkte dame in de buurt!
Meer foto's van smalspoortreinen op de Selfkantbahn vindt u in het album Kreisbahn.
De Nubische geit is het grootste geitenras ter wereld en is een goed ontwikkelde, sterke geit.
Nubische geiten vallen niet alleen op door hun markante uiterlijk en statige houding, maar ook door hun zachte en aanhankelijke karakter.
Zijn hangoren zorgen ervoor dat bij zandstormen geen zand in zijn oren komt.
Kasteelpark
Thanks for visit and comments
Please no
Invited Images of a group within comments
Please no photos or logo "they will be deleted"
CYBERPUNK 2077
Otis_Inf's Camera Tools | config file tweaks | Reshade 4.9.1. | Hotsampling
Feel free to visit my VOLUME ONE account.
Wederom zorgen werkzaamheden tussen Ommen en Mariënberg ervoor dat de containershuttle uit Coevorden uitweek naar andere routes. Eén vertrek uit Coevorden werd gereden via de Bentheimer's eigen spoorlijn, de andere treinen reden via Almelo-Mariënberg. Locon zette voor deze omleidingen loc 220 in. We zien de loc met trein 50588 uit Rotterdam naar Coevorden ter hoogte van Aadorp, kort na vertrek uit Almelo. Achterop de trein rijdt de BE E01 in opzending mee.
De weken voordat we zouden afreizen naar Slovenië, was het erg slecht weer in deze regio. Met dagenlang hevige regenval begon ik mij zorgen te maken over de spoorlijn rondom Most na Soci. Het spoor is niet in de beste staat met baanvakken waar een maximale snelheid is ingesteld van 30 of zelfs 20 kilometer per uur. Ook de tunnels op de lijn zouden onder water kunnen staan. Het vele water in de tunnels maakt dat er voor de Avtovlak meestal locomotieven worden ingezet van de serie 664. Bij deze locomotieven, die onder licentie zijn gebouwd naar Amerikaans voorbeeld, zijn de elektronische componenten wat hoger in de locomotief geïnstalleerd dan andere beschikbare locomotieven in Slovenië. Zo is bijvoorbeeld een proef op deze lijn met een Hercules locomotief niet succesvol geweest.
Gelukkig bleek de Avtovlak gewoon te rijden. We hadden in de dagen dat we in Slovenië waren ontzettend mazzel met het weer. Als we een week eerder of later waren geweest hadden we veel regen gehad.
De avtovlak is een unieke trein. De autotrein verbind beide zijden van de berg 'Veliki Raskovec' met elkaar. De trein wordt hier ook door de locatie bevolking gebruikt om aan de andere zijde van de 1967 meter hoge berg te komen. De avtovlak bestaat uit een reizigersrijtuig en 4 platte wagens geschikt voor auto's. Tijdens onze reis mocht een trip met deze trein niet ontbreken. We kozen ervoor om met het recent opgeknapte rijtuig mee te reizen; een prachtige rit. Het rijtuig is voorzien van bestikkering van de steden Gorizia (Italië) en Nova Gorica (Slovenie); samen de culturele hoofdsteden van 2025.
Naast de rit met deze trein konden diverse foto's van de avtovlak niet ontbreken. Een van de locaties waar we deze trein op de foto wilden zetten was het station van Most na Soci. Aangezien we zelf in de plaats overnachtten konden we ook in de avond wat foto's op het station maken. Terwijl de lokale bevolking rustig gebruik maakt van het laatste rondje bier wordt de Avtovlak hier op de foto gerangeerd zodat de auto's de trein af kunnen rijden.
ALGEMEEN
Deze zomervakantie stond helemaal in het teken van de gedeelde passie van mij en mijn broertje: het fotograferen van treinen. Al in 2024 hadden mijn broertje en ik besloten dat we samen op reis zouden gaan. De afspraak was simpel: ieder van ons koos een land dat we graag wilden bezoeken, en dan zouden we kijken of we daar een mooie combinatie van konden maken. Mijn broertje koos voor Tsjechië, terwijl mijn voorkeur uitging naar Slovenië – en dan met name naar de regio waar de bekende avtovlak, de autotrein, rijdt.
Omdat Slovenië in één keer rijden wel wat ver zou zijn, besloten we een extra tussenstop van vier dagen in te plannen in Zuidoost-Beieren. Daar kwamen we terecht in het charmante stadje Tittmoning, dat pal aan de Oostenrijkse grens ligt. Het vooruitzicht van een dagje Salzburg konden we natuurlijk niet aan ons voorbij laten gaan; dat belandde meteen hoog op onze to-do-lijst.
Vooraleer ik U mijn belevenissen op deze zaterdag zal mededelen, zal ik allereerst in het kort het een en ander vertellen over de spoorlijn waar we ons op richtten die dag, alsmede enige informatie met betrekking tot de materieelinzet. Een uitgebreidere versie van de geschiedenis dezer spoorlijn vindt U overigens bij mijn eerste foto van de Ostbahn. De Ostbahn, eigenlijk de Preußische Ostbahn geheten, is een duidelijk restant van het eens zo Pruisische rijk. Koning Friedrich Wilhelm IV, wiens hand van 1840 tot 1861 de scepter zwaaide over Pruisen, wenste de oostelijke delen zijns rijks beter te verbinden met de rest van Pruisen. Een spoorlijn zou hier in een grote behoefte voorzien, daarnaast was een goede verbinding richting de Russische grens ook van militair belang. De koning concipieerde derhalve een spoorlijn van vele honderden kilometers, lopend vanaf Berlijn door Pommeren en Oostpruisen tot aan Königsberg in Preußen, de hedendaagse Russische exclave Kaliningrad. De spoorlijn is in delen aangelegd en in 1867 was de lijn over de gehele lengte gereed.
De geschiedenis haalde het belang dezer spoorlijn echter in, de oostelijke delen van Duitsland gingen na de Tweede Wereldoorlog verloren aan de Sovjet-Unie en de lijn doorkruiste voortaan meerdere landen. Daarnaast wonnen andere spoorlijnen vanuit Berlijn aan belang, vandaag de dag is de route via Frankfurt an der Oder de belangrijkste grensovergang. De lijn is echter tot vandaag de dag tamelijk uitgebreid, onderweg zijn er dikwijls stations met mooie stationsgebouwen en verscheidene zijsporen. Daarenboven is de spoorlijn gezien vanaf Berlijn tot aan Tczew - vlakbij Gdańsk - nog niet geëlektrificeerd. Met andere woorden, anno 2022 kan men dus nog urenlang over een afstand van 400 kilometer dieselen, ongekend vandaag de dag. Met name in Polen is de lijn nog eens extra interessant, daar een groot deel van de stations nog is uitgerust met mechanische beveiliging van Duitse oorsprong. Vandaag de dag is de lijn dus nog bijzondere sfeervol, edoch zal dit in de komende jaren helaas sterk gaan veranderen. Terwijl er van Duitse zijde nog geen hele concrete plannen zijn om de lijn te elektrificeren, is er van Poolse zijde veel meer ambitie aanwezig. Vanaf 2023 wil men de spoorlijn van Kostrzyn tot Piła elektrificeren en vooral moderniseren. De oude mechanische beveiliging zal dan verdwijnen en de lijn wordt opgewaardeerd voor een maximumsnelheid van 160 km/h.
Kortom, de huidige gedateerde situatie moge reden genoeg zijn om het Poolse deel van de 'Ostbahn' eens te bezoeken. Benevens de archaïsche infrastructuur, mag ook de materieelinzet somtijds herinneringen oproepen van een bijna vervlogen verleden. Op de Ostbahn worden namelijk de laatste ritten in het Poolse regionale vervoer met locomotieven van de serie SU42 gereden. De gebruikelijkste bijnaam dezer locomotieven is 'stonka', 'kever' in het Pools - genoemd naar het originele livrei. Waar overal in Polen getrokken treinen in het regionale vervoer vervangen zijn door treinstellen, rijden juist op de Ostbahn nog af en toe treinen met een SU42 en een enkel dubbeldeksrijtuig. Ook hiervan is de inzet in de afgelopen jaren afgenomen, navenant dus ook de voorspelbaarheid ervan. In 2018, als ik ten eersten male de Ostbahn bezocht, waren er nog langdurige werkzaamheden in Gorzów Wielkopolski gaande, het viaduct in het centrum van de stad werd immers vernieuwd. Daar de treindienst derhalve was opgeknipt aldaar, werden de stonka's op het westelijke deel tussen Kostrzyn en Gorzów Wielkopolski ingezet. Sedert eind 2018 zijn de stonka's echter verhuisd naar het oostelijke deel van de spoorlijn en werden ze vanuit depot Krzyż Wielkopolski ingezet richting Chojnice. Ook depot Chojnice heeft nog enkele locomotieven en rijtuigen, waarvan hun voornaamste inzet de zomerse treinen naar Hel zijn. Ofschoon de werkzaamheden aan het viaduct van Gorzów al geruime tijd afgerond zijn, werden de stonka's ook daarna nog ingezet. Dit kwam namelijk door een hoge defectenstand en revisies aan de treinstellen SA108's van depot Krzyż. Tegelijkertijd werd de inzet van de stonka's ook steeds moeilijker, zo waren de blauw-gele rijtuigen inmiddels buiten dienst gegaan, enkel de rood-oranje dubbeldeksrijtuigen rijden nog. Wat veel lastiger was, is het gebrek aan dienstvaardige SU42's. De circa vijftig jaar oude dieselveteranen verkeren immers in niet opperbeste staat, zodat er steeds meer machines uitvielen. Uiteindelijk bleef er eigenlijk niks meer over, dus ten langen leste heeft men uit andere delen van Polen nieuwe machines gehaald, depot Krzyż kreeg de SU42-518 in maart 2020. Mits er een stonka werd ingezet, was de inzet daarvan meestal wel voorspelbaar: het was meestentijds een dienst die om 4.40 in Krzyż startte met trein 85720 richting Chojnice. In dit alles hielpen twee facebookpagina's ook enorm om op de hoogte te blijven van de actualiteit: www.facebook.com/SkladyWagonowe/ en www.facebook.com/SMKChojnice/. Er bestond dus een kleine kans dat we nog een stonka zouden zien, volgens een facebookbericht werd de SU42-518 op 27 juni nog ingezet...
Reeds om kwart over vijf ging onze wekker al deze ochtend en zouden we diverse foto's maken van trein 85720 naar Chojnice, dé trein die met een stonka zou kunnen rijden. Desondanks was onze hoop hierop juist een paar dagen ervoor gelijk sneeuw voor de zon verdwenen, dewijl we het bericht ontvingen dat er een aantal treinstellen waren gerepareerd. Theoretisch waren er nu voldoende treinstellen aanwezig om de diensten hier te verkeren... Nadat we wakker waren geworden, stapte ik uit bed en schoof het gordijn eens opzij en ik kon nauwelijks geloven wat ik toen zag: de lucht betoonde strakblauw te zijn, er was geen vuiltje aan de lucht! Ongelooflijk, na zovele dagen met dikwijls veel bewolking en somtijds zelfs regen, was de lucht nu strakblauw en zou weldra de zon schijnen. Ach, als er nu maar eens een stonka zou rijden in de 85720 naar Chojnice!
Snel kleedden we ons aan en verlieten we het hotel, station Złotów was ons eerste fotopunt. We stonden hier bij de uitrijseinen aan de zijde van Krzyż, een mooi punt maar door het vroege tijdstip - het was eerst kwart over zes in de ochtend - waren de schaduwen nog talrijk. Ondertussen hield Bruno de app in de gaten en jawel, de trein had enkele minuten vertraging. Zou dit kunnen duiden op de inzet van een stonka, nademaal zij de rijtijden dikwerf niet kunnen halen? Toen een tyfoon in de verte klonk spitsten we onze oren, klonk dat nou echt naar een SU42? We maakten bijkans een vreugdesprongetje toen de trein in beeld kwam, het was écht de SU42-518 met een dubbeldeksrijtuig! Waarlijk, geen onzer had durven dromen dat we deze trein nu zouden zien en bovendien ook nog eens in de zon... We renden hierna vlug naar de auto toe en met gezwinde spoed raceten we verder, na drie minuten hadden we de trein reeds ngehaald. Maarten zag in de verte reeds diverse wolken in aantocht, zodat we besloten om al in Lipka Krajeńska onze volgende foto te maken. Nadat we nog maar liefst zeven minuten moesten wachten vooraleer de trein kwam, konden we hier bij het vertrek een foto maken met een aardige rookpluim. De schaduwen waren hier reeds verdwenen, doch vanwege een kruising stonden we tamelijk dicht bij de trein en wilde ik eigenlijk nog een foto wat meer van een afstandje. Een derde plaatje was dus meer dan gewenst, doch dat zou bijzonder uitdagend worden. Als fotopunt hadden we het station van Wierzchowo Człuchowskie in gedachten, vanzelfsprekend ook nog uitgerust met mechanische beveiliging en zonder een schaduwgevende bomenrij links in beeld. Volgens Google Maps zou het echter onmogelijk zijn om de trein nog in te kunnen halen, we zouden ruim tien minuten na vertrek van de trein pas arriveren. Door flink door te rijden - zeg maar 160 km/h buiten de bebouwde kom en 100 km/h binnen de bebouwde kom - hebben we tot onze verbazing de trein nog ingehaald, we stonden maar liefst twee minuten voor vertrek al op ons fotopunt!
Toen de trein hier vertrok en onze camera's klikten, konden we de achtervolging naar volle tevredenheid afsluiten. De SU42-518 trok de B16mnopux met een flinke rookpluim uit het station, rechts zie je het getrokken armsein en er was ook geen hinderlijke schaduw aanwezig. Als kers op de taart is de locomotief ook nog eentje in het verouderde rood-zilveren livrei in plaats van de nieuwe Polregiokleuren. Bovendien was ons doel zowaar gelukt, op een traject van drie kwartier hebben we de trein twee keer kunnen inhalen. Het is persoonlijk een der hoogtepunten in de vakantie geweest, na twee jaren een herkansing van de stonka op de Ostbahn die dankzij een flink portie geluk én zon bijzonder goed is geslaagd. De vakantie was met deze achtervolging voor mij nog niet helemaal ten einde gekomen, we zouden namelijk die andere interessante trein op de Ostbahn nog verscheidene malen achtervolgen: de seizoenstrein 55254 van Chojnice naar Hel. Een halfuur na de laatste foto van de stonka naar Chojnice, konden we zodoende nu een foto van een stonka vanuit Chojnice maken. De herschilderde SU42-534 trok vandaag de trein richting de Oostzeekust, onze eerste foto maakten we bij een overweg in Krojanty, vlak buiten Chojnice. Na een geslaagde inhaalpoging volgde twintig minuten later alweer de volgende foto, ditmaal in Gutowiec met het plaatselijke seinhuis als motief. Een derde foto mislukte, we kwamen namelijk aan bij het station toen de trein reeds vertrok, dus we reden vlug verder naar station Zblewo, waar een verlaten loods als motief diende. De trein vertrok hier gelukkig met een flinke rookpluim, zodat de laatste foto van de vakantie tevreden kon worden gemaakt.
Tsja, dat was namelijk alweer de laatste foto, voor mij was de reis in Polen ten einde gekomen. Bruno en Maarten zouden nog tot en met maandag in Polen vertoeven, doch ik zou reeds op zaterdag de trein naar huis nemen. Omstreeks kwart voor negen werd ik door hen afzet op station Czarna Woda, waar we in 2019 nog eens de seizoenstrein naar Hel hadden gefotografeerd. Het zou voor mij een zeer lange reis worden, na maar liefst veertien uur zou ik op mijn thuisstation arriveren. Allereerst stond mij een rit van maar liefst vierenhalfuur in een dieseltrein te wachten, namelijk met de TLK naar Kostrzyn. Zo'n drie kwartier na vertrek - de zespersoonscompartiment waar ik zat was verder nog altijd leeg - kwam er een conductrice langs om mijn kaartje te controleren. Ik bleek echter een probleem te hebben, daar een reservering ontbrak! Ze nam plaats in mijn compartiment, schoof haar mondkapje even naar beneden en legde dus uit dat ik eigenlijk een reservering nodig had voor deze trein, maar ze nam mijn ticket mee en zou gaan bellen. Na een tijdje kwam ze terug met de mededeling: 'you are lucky, because the ticket office is closed'. De reservering zou me anders 110 złoty hebben gekost... Nadat ik haar had uitgelegd dat ik na Kostrzyn met de trein naar Berlijn zou gaan en dan verder richting Nederland, was dat verder in orde, maar ze zou nog wel een reservering regelen. Met een extra biljet kwam ze uiteindelijk terug, maar ook met een extra mededeling: precies vanaf 4 juli tot en met 29 augustus waren er werkzaamheden tussen Gorzów en Kostrzyn, waardoor we over moesten stappen op treinvervangend vervoer. Oei, als ik nu nog maar de aansluiting naar Berlijn zou halen... Maar goed, dat was een zorg voor later, eerst hadden we nog uren voor de boeg. Vanaf Piła kregen we een wat oudere conducteur mee, die me andermaal controleerde - ditmaal was gelukkig alles in orde. Omstreeks half een arriveerden we in Gorzów en de bus stond al klaar op het stationsplein, het zou echter nog wel eventjes duren voor die ging vertrekken. Bij de Żabka tegenover het station kon ik daarom nog lunch halen, waarna we voor de bus wachtten tot we konden instappen. Dit was rond tien voor een het geval, met negen reizigers aan boord en een conducteur vertrokken we richting Kostrzyn. Vanzelfsprekend was een oudere dame de enige die een vorm van gezichtsbescherming droeg en dat was dan ook nog eens een gezichtsscherm in plaats van een mondmasker. Het was wel leuk om eens met de bus door Gorzów te rijden, onderweg zag ik nog het gerenoveerde tramnetwerk met de nieuwe trams. Tegen tweeën kwamen we, zelfs nog wat te vroeg, in Kostrzyn aan, de overstap naar Berlijn kon daardoor met gemak worden gehaald. Vanaf Berlijn pakte ik de Intercity Berlijn richting Nederland om in Duitsland uitgebreid te dineren in de bordbistro. De twee 'Frikadelle nach Hausmacher Art' en de brownie smaakten goed en ondertussen vorderde de reis ook meer en meer. Van het eten kon ik evenwel niet alles proeven, ik was namelijk licht verkouden geworden vandaag.
Enfin, tegen elven kwam ik dan eindelijk aan, de lange reis van veertien uren was ten einde gekomen! Zeker de laatste uren waren aardig taai, zo'n lange reis en dan ook nog alleen maak ik liever niet nog eens eigenlijk. Terugziend kan ik concluderen dat het andermaal een zeer gezellige reis naar Polen was geweest, waarbij ik Maarten in het bijzonder nog wil bedanken voor het maken van de planning. Ondanks het soms wat mindere weer hebben we - zoals U hebt kunnen zien - toch nog diverse geslaagde foto's kunnen maken. Persoonlijk is de hierboven getoonde foto wel het hoogtepunt van de reis, ik had niet durven dromen dat ik deze trein nog eens zou zien - laat staan in de zon. Daarnaast was het ook aangenaam dat de coronaregels zo goed als niet bestaand waren in Polen, om het virus hoefden we ons niet zo veel zorgen te maken. De keerzijde is dan wel weer dat de naleving van de maatregelen vanaf deze vakantie voor mij ook aardig begon te verslonzen ;) Ik wil eenieder danken voor het lezen van de uitgebreide bijschriften, hierna zal andermaal een foto uit het prachtige België volgen.
Bijna dagelijks zorgen de vroege en late diensten bij de Bentheimer Eisenbahn voor aardig wat bedrijvigheid op de Coevordense sporen rondom industriegebied Heege. Op 17 januari zijn de D22 en D24 gelijktijdig actief. Vanaf de lalo heeft de D22 een lege containerwagen opgepikt die zal worden bijgeplaatst in de containertrein naar Rotterdam. De loc moet daarvoor even wachten op de D24 die net een setje Wascosa Bohnhorst wagens heeft uitgehaald bij de graanterminal van Graaco, sinds kort zichtbaar op de achtergrond door het kappen van wat bomen. De D24 combineert de graanwagens met de exemplaren zichtbaar in het midden van de foto waarna de reis naar Bad Bentheim aangevangen wordt.
Eerder had ik de mogelijkheid om een militaire trein op de Betuweroute vast te leggen. Dit bleek een van de eerste transporten van het Amerikaanse leger te zijn in het kader van operatie "Atlantic Resolve" waarbij een groot aantal militaire voertuigen vanuit de Sloehaven worden overgebracht naar oost-Europa. Voor het transport rijden inmiddels al bijna twee weken treinen die kant op, maar ook binnenvaartschepen en vrachtwagens zorgen voor het transport. Op 25 oktober 2019 reed er weer een trein, dit keer voornamelijk beladen met militaire vrachtwagens en getrokken door een Vectron. Terwijl de zon zowaar even scheen zien we hier de 193328 met een begeleidingsrijtuig en de genoemde vrachtwagens de drie toegesnelde fotografen passeren.
Hover car referred to Zorg Industries from "The Fifth Element" movie.
The vehicle isn't similar to the Korben Dallas' taxi but reminds a retro futuristic hover car.
It's part of my perspective scene.
I think it needs more spiky bits to be proper Zorg. Also it prolly needs a cockpit and pilot... Fifteen years of Vic Vipers people!?!
WTC Carlton Tower
Het door architectenbureau Dam en Partners ontworpen gebouw bestaat uit een hoge kolom geflankeerd door twee kleinere blokken met 6,12 en 33 verdiepingen. De architect heeft zoveel mogelijk transparantie nagestreefd. Een atrium tot aan de elfde verdieping, met ruiten van vloer tot plafond, moeten voor maximale lichtinval zorgen. Een terugkerend motief in het werk van het bureau is het aanbrengen van liften aan de gevel. In de visie van de architect geeft dat een gebouw meer dynamiek.
In het ontwerp van de architect zijn zowel in lengte- als in breedterichting van het gebouw een getraptheid in de hoogte van het gebouw aangebracht. Voor de realisering hiervan koos constructeur ABT om in de langsgevel de kolommen enigszins naar binnen te laten plaatsen. Door de randbalk vervolgens te voorzien van een vloeruitkraging, die over de hoogte langzaam kleiner werd, voldeed dit aan het esthetische beeld. In de kopgevels zijn plaatselijk stalen triangels aangebracht, omdat de kolommen niet meer boven elkaar stonden, zodat met het prefab bouwsysteem door kon worden gebouwd. De vloeren schieten zo voorbij de kolommen waardoor men er omheen kan lopen en de gevel transparant blijft.
De Carlton- toren heeft een omvang van 38.000 vierkante meter vloeroppervlak en is 120 meter hoog. Deze hoogte stelt bijzondere eisen aan de brandveiligheid.
Unfinished mobile tactical nuke launcher. I couldn't decide if the missiles should be inside a hanger and they deploy on rails or if they're exposed (to frighten their enemy into surrender?) I wanted a sci-fi, Terran Trade Authority take on the old Joe Rolling Thunder command center.
This pic is from a month ago, of a build that I started a month before that. It's stalled and gathering dust at the moment. I desperately wanted to return to Crimso Giger's Zorg theme this year but I'm having trouble lately with large builds; just can't seem to find the motivation to finish them. I guess it's just one of those down times or mental blocks that come and go.
It might get converted into something for Hibernia but I feel so unfocused at the moment. Strangely wanting to build something doesn't always equate to having the energy to build it. Maybe it's just a confidence thing.
Van 6 tot en met 9 mei 1993 werd onder het motto 'Frühlings-Plandampf in Thüringen' een van de grootste Plandampfevenementen ooit georganiseerd. Klaus Wilmsmeyer had er zorg voor gedragen dat de loc's 01 137, 01 531, 03 1010, 38 1182, 44 1093, 44 1486, 50 3688, 62 015 en 95 027 van de DR gedurende deze vier dagen met dienstregelingstreinen onderweg waren op de spoorlijnen Erfurt-Meiningen, Erfurt-Bebra en Eisenach-Meiningen. Loc 62 015 van de DR is bij Block Hopfen (Wartburgblick) onderweg met trein N 7725 van Eisenach naar Meiningen, 9 mei 1993.
Vom 6. bis einschliesslich dem 9. Mai 1993 wurde unter den Namen 'Frühlings-Plandampf in Thüringen' einer der größten Plandampfveranstaltungen je organisiert. Klaus Wilsmeyer hatte bewirkt dass die Lokomotiven 01 137, 01 531, 03 1010, 38 1182, 44 1093, 44 1486, 50 3688, 62 015 und 95 027 der DR während vier Tagen mit Regelzüge unterwegs waren auf den Eisenbahnstrecken Erfurt-Meiningen, Erfurt-Bebra und Eisenach-Meiningen. Lok 62 015 der DR ist bei Block Hopfen (Wartburgblick) unterwegs mit dem Zug N 7725 von Eisenach nach Meiningen, 9. Mai 1993.
Er wordt een nieuwe stoeltjeslift gebouwd en dat zorg voor veel goederenvervoer deze weken bij de GGB. Op maandag stond er een ketel wagen op het GGB station en op het MGB station stonden ook nog twee wagens met bouw materiaal. Maar het gaat niet altijd zoals je verwacht.
Ik had gezien dat er op Rifelberg een spoor was waar de diesel of stook olie konden worden gelost dus de aanname was dat de ketel daar heen zou gaan maar helaas deze ging naar het bouwdepot waar ze blijkbaar ook de diesel konden lossen voor de bouwvoertuigen. Daarna gewacht op de andere wagens. De week ervoor werd er een paar keer in de ochtend gependeld maar wat er kwam niet meer goederen. Helaas. Deze dag werden de andere twee wagens pas aan het begin van de middag naar boven geduwd. De laatste heb ik uiteindelijk nog zien rijden maar geen foto helaas. Wachtend op een hele mooi plek uiteraard wel de reizigers treinen vast gelegd met Matterhorn.
Waneer het druk is of een groot reisgezelschap reserveert een trein volgt er nog een tweede trein op blokafstand. In dit geval de 3051.
Es ist ein neuer Sessellift, bauen, und, um viel Fracht, diese Wochen auf der GGB. Am Montag gab es einen Wasserkocher und unten auf der GGB station, und der MGB-Bahnhof, wurden zwei Lastwagen mit Baumaterial. Aber es ist nicht immer so wie Sie es erwarten.
Ich sah es auf der Rifelberg eine Spur, es war ein diesel, oder Heizöl könnten entladen werden, und so die Vermutung war, dass sich der Wasserkocher, da er gehen würde, aber leider, ging er zu den building fund, wo Sie war, auch die Gäste waren in der Lage zu lösen, die für den Bau Fahrzeuge. Danach warten auf die anderen Autos. In der Woche davor, ein paar mal am morgen zu berichten, es war nicht Eigentum. Sorry! An diesem Tag, und die beiden anderen Autos: am Anfang der Nachmittag, an der Spitze als gut. Der Letzte, den ich habe schließlich angehalten, aber kein Bild, sorry. Während Sie darauf warten, in ein sehr guter Ort zu sein, natürlich, die Passagiere der Züge festgelegten Linie.
Wenn es ist, oder mit einer großen Gruppe, die Buchung für einen Zug, gab es einen zweiten Zug zu blokafstand. In diesem Fall, die 3051.