View allAll Photos Tagged katjang
Goat in the shed.
There are only two ways for goats farming in the tropics: let loose as free grazing around or kept in the goat shed. For a large number of goats, the sheds system is preferred because it allows the goats managed in an efficient and controlled manner. Malaysian goat shed is built elevated from ground level with slated wooden floor. It is really help in protecting the goats from the heat of day and cold of night, and also controlling parasites such as worms and ticks. Among major problems in this system is farmers had to bring food to the goats.
SN/NC: Cajanus Cajan, Fabaceae Family
Cajanus cajan, commonly known as pigeon pea, is a versatile, short-lived perennial shrub widely cultivated in tropical and subtropical regions. Believed to have originated in South Asia, it now thrives across Africa, the Americas, and the Caribbean. The plant bears clusters of small yellow and red flowers, followed by edible pods packed with nutritious, protein-rich seeds. Both the fresh green peas and dried mature seeds are used in a variety of traditional dishes. Beyond its culinary value, pigeon pea is prized as a cover crop, green manure, and source of firewood, making it a true multipurpose legume.
Cajanus cajan, conhecido popularmente como feijão-guandu ou andu, é um arbusto perene de curta duração, muito versátil, amplamente cultivado em regiões tropicais e subtropicais. Acredita-se que seja originário do sul da Ásia, mas hoje está espalhado pela África, Américas e Caribe. A planta produz pequenos cachos de flores amarelas e vermelhas, seguidas por vagens comestíveis que contêm sementes nutritivas e ricas em proteínas. Tanto os grãos verdes frescos quanto as sementes maduras secas são usados em diversos pratos tradicionais. Além de seu valor culinário, o guandu é valorizado como adubo verde, planta de cobertura e fonte de lenha, sendo uma leguminosa verdadeiramente versátil.
Cajanus cajan, conocido comúnmente como guandul o gandul, es un arbusto perenne versátil de vida corta, ampliamente cultivado en regiones tropicales y subtropicales. Se cree originario del sur de Asia, pero hoy se encuentra en África, América y el Caribe. La planta produce pequeños racimos de flores amarillas y rojas, seguidas de vainas comestibles que contienen semillas nutritivas y ricas en proteínas. Tanto las semillas verdes frescas como las maduras secas se utilizan en una variedad de platos tradicionales. Más allá de su valor culinario, el guandul es apreciado como cultivo de cobertura, abono verde y fuente de leña, lo que lo convierte en una leguminosa verdaderamente multifuncional.
Cajanus cajan, communément appelé pois cajan ou pois d’Angole, est un arbuste vivace de courte durée, très polyvalent, largement cultivé dans les régions tropicales et subtropicales. On pense qu’il est originaire d’Asie du Sud, mais il est désormais répandu en Afrique, en Amérique et dans les Caraïbes. La plante porte de petites grappes de fleurs jaunes et rouges, suivies de gousses comestibles contenant des graines nutritives et riches en protéines. Les pois verts frais comme les graines mûres sèches sont utilisés dans une variété de plats traditionnels. Au-delà de sa valeur culinaire, le pois cajan est prisé comme culture de couverture, engrais vert et source de bois de chauffage, ce qui en fait une légumineuse véritablement polyvalente.
Cajanus cajan, beter bekend als duivenerwt of katjang, is een veelzijdige, kortlevende meerjarige struik die wijdverspreid wordt geteeld in tropische en subtropische regio’s. Vermoedelijk komt hij oorspronkelijk uit Zuid-Azië, maar nu komt hij voor in Afrika, Amerika en het Caribisch gebied. De plant draagt kleine trosjes gele en rode bloemen, gevolgd door eetbare peulen met voedzame, eiwitrijke zaden. Zowel de verse groene erwten als de gedroogde rijpe zaden worden gebruikt in een verscheidenheid aan traditionele gerechten. Naast zijn culinaire waarde wordt de duivenerwt gewaardeerd als bodembedekker, groenbemester en brandhoutbron, wat hem tot een werkelijk veelzijdige peulvrucht maakt.
Cajanus cajan, allgemein bekannt als Straucherbse oder Taubenerbse, ist ein vielseitiger, kurzlebiger, mehrjähriger Strauch, der in tropischen und subtropischen Regionen weit verbreitet angebaut wird. Er stammt vermutlich aus Südasien, ist heute aber in Afrika, Amerika und der Karibik verbreitet. Die Pflanze trägt kleine Büschel gelber und roter Blüten, gefolgt von essbaren Hülsen mit nährstoffreichen, proteinreichen Samen. Sowohl die frischen grünen Erbsen als auch die getrockneten reifen Samen werden in verschiedenen traditionellen Gerichten verwendet. Neben seinem kulinarischen Wert wird die Straucherbse als Gründüngung, Bodendecker und Brennholzquelle geschätzt und ist damit eine wirklich vielseitige Hülsenfrucht.
Cajanus cajan, comunemente noto come pisello d'angelo o fagiolo indiano, è un arbusto perenne di breve durata, molto versatile, ampiamente coltivato nelle regioni tropicali e subtropicali. Si ritiene sia originario dell'Asia meridionale, ma oggi è diffuso in Africa, nelle Americhe e nei Caraibi. La pianta produce piccoli grappoli di fiori gialli e rossi, seguiti da baccelli commestibili contenenti semi nutrienti e ricchi di proteine. Sia i piselli verdi freschi che i semi maturi secchi vengono utilizzati in una varietà di piatti tradizionali. Oltre al suo valore culinario, il pisello d'angelo è apprezzato come coltura di copertura, sovescio e fonte di legna da ardere, rendendolo un legume davvero polivalente.
Cajanus cajan, широко известный как голубиный горох или каян, представляет собой универсальный недолговечный многолетний кустарник, культивируемый в тропических и субтропических регионах. Предположительно, он родом из Южной Азии, но в настоящее время распространён в Африке, Америке и Карибском бассейне. Растение даёт небольшие кисти жёлтых и красных цветков, за которыми следуют съедобные стручки с питательными, богатыми белком семенами. Как свежие зелёные горошины, так и сухие зрелые семена используются в разнообразных традиционных блюдах. Помимо кулинарной ценности, голубиный горох ценится как сидерат, покровная культура и источник дров, что делает его поистине многоцелевым бобовым растением.
木豆（Cajanus cajan）是一种用途广泛、寿命较短的多年生灌木，广泛种植于热带和亚热带地区。它被认为起源于南亚，如今已遍布非洲、美洲及加勒比海地区。植株开黄色与红色的小花簇，随后结出可食用的豆荚，内含营养丰富且高蛋白的种子。新鲜青豆和干燥成熟的种子均可用于多种传统菜肴。除了食用价值外，木豆还常用作覆盖作物、绿肥和薪柴来源，是一种真正多功能的豆科植物。
Cajanus cajan، المعروف باسم البازلاء الحمامية أو اللوبيا الهندية، هو شجيرة معمرة قصيرة العمر متعددة الاستخدامات، تزرع على نطاق واسع في المناطق المدارية وشبه المدارية. يُعتقد أن موطنها الأصلي هو جنوب آسيا، لكنها انتشرت الآن في أفريقيا والأمريكيتين ومنطقة البحر الكاريبي. ينتج النبات عناقيد صغيرة من الأزهار الصفراء والحمراء، تليها قرون صالحة للأكل تحتوي على بذور مغذية غنية بالبروتين. تستخدم البازلاء الخضراء الطازجة والبذور الناضجة الجافة في مجموعة متنوعة من الأطباق التقليدية. إلى جانب قيمتها الطهوية، تُقدَّر البازلاء الحمامية كمحصول تغطية، وسماد أخضر، ومصدر للحطب، مما يجعلها بقولية متعددة الأغراض حقاً.
Cajanus cajan、一般にキマメ（木豆）と呼ばれるこの植物は、熱帯および亜熱帯地域で広く栽培されている、多用途で寿命の短い多年生低木です。南アジア原産とされていますが、現在ではアフリカ、南北アメリカ、カリブ海地域に広く分布しています。黄色と赤色の小さな花の房をつけ、その後に栄養価が高くタンパク質に富んだ種子を含む食用のさやが実ります。新鮮な緑豆と乾燥した成熟種子の両方が、さまざまな伝統料理に使用されます。食用としての価値に加え、カバークロップ、緑肥、薪の供給源としても重宝されており、まさに多目的なマメ科植物です。
The most rapid progress in genetic improvement of a goat farming is achieved through accurate and effective buck selection. On average, a good male can have a genetic influence over about 250 kids during his working life, compare to female that passes on her genetics make-up to about maybe 15-20 progeny in her lifetime. So, with that in mind I am standing in the middle of grazing paddock in a goat farm somewhere in New South Wales, full of high quality Boer bucks. And i am amazed by the size of the farm and the quality of the goats. This is things that i can only dream of back in my country.
Bertahun-tahun kita membawa pelbagai baka kambing ke dalam negara. Antara baka yang paling banyak dibawa masuk adalah Boer. Pelbagai usaha, peruntukan, idea dan tenaga dicurahkan. Namun tidak banyak perubahan yang dapat kita lihat. Ada usaha yang menjadi tetapi banyak yang tak jadi atau hidup segan mati tak mahu. Hakikatnya, baka luar seperti Boer belum menunjukkan prestasi sebaik negara asalnya di tempat kita. Tetapi kita masih berharap ia menjadi lebih baik walaupun yang pastinya baka tempatan Katjang sudah menunjukkan prestasi yang terbaik di tempat kita.
Exif: : f/8, 1/500, ISO 100, focal 140 mm, lens Tamron 500mm, Cik Canon 50D, handheld sambil rasa kagum di ladang kambing nan luas
SN/NC: Framboesa, Rubus Idaeus, Rosaceae Family
Raspberry, also called red raspberry or occasionally as European raspberry to distinguish it from other raspberries) is a red-fruited species of Rubus native to Europe and northern Asia and commonly cultivated in other temperate regions.
A closely related plant in North America, sometimes regarded as the variety Rubus idaeus var. strigosus, is more commonly treated as a distinct species, Rubus strigosus (American red raspberry), as is done here. Red-fruited cultivated raspberries, even in North America, are generally Rubus idaeus or horticultural derivatives of hybrids of R. idaeus and R. strigosus.
Rubus idaeus, de nombre común frambueso, es un arbusto perenne del género Rubus nativo de Europa y norte de Asia. Su fruto, la frambuesa, es un eterio formado por varias drupas (polidrupa).
Se trata de un arbusto perenne de entre 1,5 y 2,5 m de altura. Crece con mayor frecuencia en claros de bosques o prados, en especial donde el fuego o las talas han dejado un espacio abierto para que medre esta colonizadora oportunista. Es de fácil cultivo y tiene tendencia a extenderse a menos que se la mantenga bajo control. Prefiere suelos profundos y ácidos, pues los calcáreos le producen clorosis.
Su fruto consiste en una polidrupa de sabor fuerte y dulce. La frambuesa fructifica a finales de verano o principios de otoño. Esta fruta del bosque es parecida a la zarzamora, pero más pequeña y blanda.
A framboesa (Rubus idaeus L.), fruto da framboeseira, é uma pseudobaga e um fruto agregado, cujo sabor suave e adocicado é utilizado para diversas finalidades, como sorvetes, xaropes, geleias, licores e doces. É necessário que a framboeseira seja submetida a pelo menos 700 horas por ano a temperatura inferior a 7 °C para que a produção seja satisfatória.
Originária dos campos do centro e norte da Europa e de parte da Ásia, a planta espinhosa pertence à família das Rosáceas e seu fruto é frequentemente confundido com a amora-preta, da qual se diferencia por ser oco e portanto mais delicado.
SN/NC: Cajanus Cajan, Fabaceae Family
Cajanus cajan, commonly known as pigeon pea, is a versatile, short-lived perennial shrub widely cultivated in tropical and subtropical regions. Believed to have originated in South Asia, it now thrives across Africa, the Americas, and the Caribbean. The plant bears clusters of small yellow and red flowers, followed by edible pods packed with nutritious, protein-rich seeds. Both the fresh green peas and dried mature seeds are used in a variety of traditional dishes. Beyond its culinary value, pigeon pea is prized as a cover crop, green manure, and source of firewood, making it a true multipurpose legume.
Cajanus cajan, conhecido popularmente como feijão-guandu ou andu, é um arbusto perene de curta duração, muito versátil, amplamente cultivado em regiões tropicais e subtropicais. Acredita-se que seja originário do sul da Ásia, mas hoje está espalhado pela África, Américas e Caribe. A planta produz pequenos cachos de flores amarelas e vermelhas, seguidas por vagens comestíveis que contêm sementes nutritivas e ricas em proteínas. Tanto os grãos verdes frescos quanto as sementes maduras secas são usados em diversos pratos tradicionais. Além de seu valor culinário, o guandu é valorizado como adubo verde, planta de cobertura e fonte de lenha, sendo uma leguminosa verdadeiramente versátil.
Cajanus cajan, conocido comúnmente como guandul o gandul, es un arbusto perenne versátil de vida corta, ampliamente cultivado en regiones tropicales y subtropicales. Se cree originario del sur de Asia, pero hoy se encuentra en África, América y el Caribe. La planta produce pequeños racimos de flores amarillas y rojas, seguidas de vainas comestibles que contienen semillas nutritivas y ricas en proteínas. Tanto las semillas verdes frescas como las maduras secas se utilizan en una variedad de platos tradicionales. Más allá de su valor culinario, el guandul es apreciado como cultivo de cobertura, abono verde y fuente de leña, lo que lo convierte en una leguminosa verdaderamente multifuncional.
Cajanus cajan, communément appelé pois cajan ou pois d’Angole, est un arbuste vivace de courte durée, très polyvalent, largement cultivé dans les régions tropicales et subtropicales. On pense qu’il est originaire d’Asie du Sud, mais il est désormais répandu en Afrique, en Amérique et dans les Caraïbes. La plante porte de petites grappes de fleurs jaunes et rouges, suivies de gousses comestibles contenant des graines nutritives et riches en protéines. Les pois verts frais comme les graines mûres sèches sont utilisés dans une variété de plats traditionnels. Au-delà de sa valeur culinaire, le pois cajan est prisé comme culture de couverture, engrais vert et source de bois de chauffage, ce qui en fait une légumineuse véritablement polyvalente.
Cajanus cajan, beter bekend als duivenerwt of katjang, is een veelzijdige, kortlevende meerjarige struik die wijdverspreid wordt geteeld in tropische en subtropische regio’s. Vermoedelijk komt hij oorspronkelijk uit Zuid-Azië, maar nu komt hij voor in Afrika, Amerika en het Caribisch gebied. De plant draagt kleine trosjes gele en rode bloemen, gevolgd door eetbare peulen met voedzame, eiwitrijke zaden. Zowel de verse groene erwten als de gedroogde rijpe zaden worden gebruikt in een verscheidenheid aan traditionele gerechten. Naast zijn culinaire waarde wordt de duivenerwt gewaardeerd als bodembedekker, groenbemester en brandhoutbron, wat hem tot een werkelijk veelzijdige peulvrucht maakt.
Cajanus cajan, allgemein bekannt als Straucherbse oder Taubenerbse, ist ein vielseitiger, kurzlebiger, mehrjähriger Strauch, der in tropischen und subtropischen Regionen weit verbreitet angebaut wird. Er stammt vermutlich aus Südasien, ist heute aber in Afrika, Amerika und der Karibik verbreitet. Die Pflanze trägt kleine Büschel gelber und roter Blüten, gefolgt von essbaren Hülsen mit nährstoffreichen, proteinreichen Samen. Sowohl die frischen grünen Erbsen als auch die getrockneten reifen Samen werden in verschiedenen traditionellen Gerichten verwendet. Neben seinem kulinarischen Wert wird die Straucherbse als Gründüngung, Bodendecker und Brennholzquelle geschätzt und ist damit eine wirklich vielseitige Hülsenfrucht.
Cajanus cajan, comunemente noto come pisello d'angelo o fagiolo indiano, è un arbusto perenne di breve durata, molto versatile, ampiamente coltivato nelle regioni tropicali e subtropicali. Si ritiene sia originario dell'Asia meridionale, ma oggi è diffuso in Africa, nelle Americhe e nei Caraibi. La pianta produce piccoli grappoli di fiori gialli e rossi, seguiti da baccelli commestibili contenenti semi nutrienti e ricchi di proteine. Sia i piselli verdi freschi che i semi maturi secchi vengono utilizzati in una varietà di piatti tradizionali. Oltre al suo valore culinario, il pisello d'angelo è apprezzato come coltura di copertura, sovescio e fonte di legna da ardere, rendendolo un legume davvero polivalente.
Cajanus cajan, широко известный как голубиный горох или каян, представляет собой универсальный недолговечный многолетний кустарник, культивируемый в тропических и субтропических регионах. Предположительно, он родом из Южной Азии, но в настоящее время распространён в Африке, Америке и Карибском бассейне. Растение даёт небольшие кисти жёлтых и красных цветков, за которыми следуют съедобные стручки с питательными, богатыми белком семенами. Как свежие зелёные горошины, так и сухие зрелые семена используются в разнообразных традиционных блюдах. Помимо кулинарной ценности, голубиный горох ценится как сидерат, покровная культура и источник дров, что делает его поистине многоцелевым бобовым растением.
木豆（Cajanus cajan）是一种用途广泛、寿命较短的多年生灌木，广泛种植于热带和亚热带地区。它被认为起源于南亚，如今已遍布非洲、美洲及加勒比海地区。植株开黄色与红色的小花簇，随后结出可食用的豆荚，内含营养丰富且高蛋白的种子。新鲜青豆和干燥成熟的种子均可用于多种传统菜肴。除了食用价值外，木豆还常用作覆盖作物、绿肥和薪柴来源，是一种真正多功能的豆科植物。
Cajanus cajan، المعروف باسم البازلاء الحمامية أو اللوبيا الهندية، هو شجيرة معمرة قصيرة العمر متعددة الاستخدامات، تزرع على نطاق واسع في المناطق المدارية وشبه المدارية. يُعتقد أن موطنها الأصلي هو جنوب آسيا، لكنها انتشرت الآن في أفريقيا والأمريكيتين ومنطقة البحر الكاريبي. ينتج النبات عناقيد صغيرة من الأزهار الصفراء والحمراء، تليها قرون صالحة للأكل تحتوي على بذور مغذية غنية بالبروتين. تستخدم البازلاء الخضراء الطازجة والبذور الناضجة الجافة في مجموعة متنوعة من الأطباق التقليدية. إلى جانب قيمتها الطهوية، تُقدَّر البازلاء الحمامية كمحصول تغطية، وسماد أخضر، ومصدر للحطب، مما يجعلها بقولية متعددة الأغراض حقاً.
Cajanus cajan、一般にキマメ（木豆）と呼ばれるこの植物は、熱帯および亜熱帯地域で広く栽培されている、多用途で寿命の短い多年生低木です。南アジア原産とされていますが、現在ではアフリカ、南北アメリカ、カリブ海地域に広く分布しています。黄色と赤色の小さな花の房をつけ、その後に栄養価が高くタンパク質に富んだ種子を含む食用のさやが実ります。新鮮な緑豆と乾燥した成熟種子の両方が、さまざまな伝統料理に使用されます。食用としての価値に加え、カバークロップ、緑肥、薪の供給源としても重宝されており、まさに多目的なマメ科植物です。
SN/NC: Cajanus Cajan, Fabaceae Family
Cajanus cajan, commonly known as pigeon pea, is a versatile, short-lived perennial shrub widely cultivated in tropical and subtropical regions. Believed to have originated in South Asia, it now thrives across Africa, the Americas, and the Caribbean. The plant bears clusters of small yellow and red flowers, followed by edible pods packed with nutritious, protein-rich seeds. Both the fresh green peas and dried mature seeds are used in a variety of traditional dishes. Beyond its culinary value, pigeon pea is prized as a cover crop, green manure, and source of firewood, making it a true multipurpose legume.
Cajanus cajan, conhecido popularmente como feijão-guandu ou andu, é um arbusto perene de curta duração, muito versátil, amplamente cultivado em regiões tropicais e subtropicais. Acredita-se que seja originário do sul da Ásia, mas hoje está espalhado pela África, Américas e Caribe. A planta produz pequenos cachos de flores amarelas e vermelhas, seguidas por vagens comestíveis que contêm sementes nutritivas e ricas em proteínas. Tanto os grãos verdes frescos quanto as sementes maduras secas são usados em diversos pratos tradicionais. Além de seu valor culinário, o guandu é valorizado como adubo verde, planta de cobertura e fonte de lenha, sendo uma leguminosa verdadeiramente versátil.
Cajanus cajan, conocido comúnmente como guandul o gandul, es un arbusto perenne versátil de vida corta, ampliamente cultivado en regiones tropicales y subtropicales. Se cree originario del sur de Asia, pero hoy se encuentra en África, América y el Caribe. La planta produce pequeños racimos de flores amarillas y rojas, seguidas de vainas comestibles que contienen semillas nutritivas y ricas en proteínas. Tanto las semillas verdes frescas como las maduras secas se utilizan en una variedad de platos tradicionales. Más allá de su valor culinario, el guandul es apreciado como cultivo de cobertura, abono verde y fuente de leña, lo que lo convierte en una leguminosa verdaderamente multifuncional.
Cajanus cajan, communément appelé pois cajan ou pois d’Angole, est un arbuste vivace de courte durée, très polyvalent, largement cultivé dans les régions tropicales et subtropicales. On pense qu’il est originaire d’Asie du Sud, mais il est désormais répandu en Afrique, en Amérique et dans les Caraïbes. La plante porte de petites grappes de fleurs jaunes et rouges, suivies de gousses comestibles contenant des graines nutritives et riches en protéines. Les pois verts frais comme les graines mûres sèches sont utilisés dans une variété de plats traditionnels. Au-delà de sa valeur culinaire, le pois cajan est prisé comme culture de couverture, engrais vert et source de bois de chauffage, ce qui en fait une légumineuse véritablement polyvalente.
Cajanus cajan, beter bekend als duivenerwt of katjang, is een veelzijdige, kortlevende meerjarige struik die wijdverspreid wordt geteeld in tropische en subtropische regio’s. Vermoedelijk komt hij oorspronkelijk uit Zuid-Azië, maar nu komt hij voor in Afrika, Amerika en het Caribisch gebied. De plant draagt kleine trosjes gele en rode bloemen, gevolgd door eetbare peulen met voedzame, eiwitrijke zaden. Zowel de verse groene erwten als de gedroogde rijpe zaden worden gebruikt in een verscheidenheid aan traditionele gerechten. Naast zijn culinaire waarde wordt de duivenerwt gewaardeerd als bodembedekker, groenbemester en brandhoutbron, wat hem tot een werkelijk veelzijdige peulvrucht maakt.
Cajanus cajan, allgemein bekannt als Straucherbse oder Taubenerbse, ist ein vielseitiger, kurzlebiger, mehrjähriger Strauch, der in tropischen und subtropischen Regionen weit verbreitet angebaut wird. Er stammt vermutlich aus Südasien, ist heute aber in Afrika, Amerika und der Karibik verbreitet. Die Pflanze trägt kleine Büschel gelber und roter Blüten, gefolgt von essbaren Hülsen mit nährstoffreichen, proteinreichen Samen. Sowohl die frischen grünen Erbsen als auch die getrockneten reifen Samen werden in verschiedenen traditionellen Gerichten verwendet. Neben seinem kulinarischen Wert wird die Straucherbse als Gründüngung, Bodendecker und Brennholzquelle geschätzt und ist damit eine wirklich vielseitige Hülsenfrucht.
Cajanus cajan, comunemente noto come pisello d'angelo o fagiolo indiano, è un arbusto perenne di breve durata, molto versatile, ampiamente coltivato nelle regioni tropicali e subtropicali. Si ritiene sia originario dell'Asia meridionale, ma oggi è diffuso in Africa, nelle Americhe e nei Caraibi. La pianta produce piccoli grappoli di fiori gialli e rossi, seguiti da baccelli commestibili contenenti semi nutrienti e ricchi di proteine. Sia i piselli verdi freschi che i semi maturi secchi vengono utilizzati in una varietà di piatti tradizionali. Oltre al suo valore culinario, il pisello d'angelo è apprezzato come coltura di copertura, sovescio e fonte di legna da ardere, rendendolo un legume davvero polivalente.
Cajanus cajan, широко известный как голубиный горох или каян, представляет собой универсальный недолговечный многолетний кустарник, культивируемый в тропических и субтропических регионах. Предположительно, он родом из Южной Азии, но в настоящее время распространён в Африке, Америке и Карибском бассейне. Растение даёт небольшие кисти жёлтых и красных цветков, за которыми следуют съедобные стручки с питательными, богатыми белком семенами. Как свежие зелёные горошины, так и сухие зрелые семена используются в разнообразных традиционных блюдах. Помимо кулинарной ценности, голубиный горох ценится как сидерат, покровная культура и источник дров, что делает его поистине многоцелевым бобовым растением.
木豆（Cajanus cajan）是一种用途广泛、寿命较短的多年生灌木，广泛种植于热带和亚热带地区。它被认为起源于南亚，如今已遍布非洲、美洲及加勒比海地区。植株开黄色与红色的小花簇，随后结出可食用的豆荚，内含营养丰富且高蛋白的种子。新鲜青豆和干燥成熟的种子均可用于多种传统菜肴。除了食用价值外，木豆还常用作覆盖作物、绿肥和薪柴来源，是一种真正多功能的豆科植物。
Cajanus cajan، المعروف باسم البازلاء الحمامية أو اللوبيا الهندية، هو شجيرة معمرة قصيرة العمر متعددة الاستخدامات، تزرع على نطاق واسع في المناطق المدارية وشبه المدارية. يُعتقد أن موطنها الأصلي هو جنوب آسيا، لكنها انتشرت الآن في أفريقيا والأمريكيتين ومنطقة البحر الكاريبي. ينتج النبات عناقيد صغيرة من الأزهار الصفراء والحمراء، تليها قرون صالحة للأكل تحتوي على بذور مغذية غنية بالبروتين. تستخدم البازلاء الخضراء الطازجة والبذور الناضجة الجافة في مجموعة متنوعة من الأطباق التقليدية. إلى جانب قيمتها الطهوية، تُقدَّر البازلاء الحمامية كمحصول تغطية، وسماد أخضر، ومصدر للحطب، مما يجعلها بقولية متعددة الأغراض حقاً.
Cajanus cajan、一般にキマメ（木豆）と呼ばれるこの植物は、熱帯および亜熱帯地域で広く栽培されている、多用途で寿命の短い多年生低木です。南アジア原産とされていますが、現在ではアフリカ、南北アメリカ、カリブ海地域に広く分布しています。黄色と赤色の小さな花の房をつけ、その後に栄養価が高くタンパク質に富んだ種子を含む食用のさやが実ります。新鮮な緑豆と乾燥した成熟種子の両方が、さまざまな伝統料理に使用されます。食用としての価値に加え、カバークロップ、緑肥、薪の供給源としても重宝されており、まさに多目的なマメ科植物です。
Kambing
This year is a year of the goat in Chinese calender.
Apakah signifikan nya kambing dalam kehidupan kita? Secara mudahnya kambing adalah haiwan berkaki empat yang makan rumput, lebih kecil dari lembu. Secara saintifiknya kambing adalah mamalia dari Family Bovidae, Subfamily Caprine, ruminan 4 perut dengan nama saintifik Capra aegagrus hircus (menyebutnya jauh lebih susah berbanding mengunyah dagingnya). Kambing adalah antara haiwan yang paling awal dijinakkan oleh manusia sebagai haiwan ternakan. Daging, susu, kulit, tahi dan pelbagai hasilan dari kambing telah digunakan oleh manusia sejak turun temurun lagi. Malah ada berjuta juta ekor kambing di dalam dunia diternak untuk pelbagai kegunaan terutamanya sebagai sumber makanan. Ada pelbagai baka kambing. Di Malaysia yang paling popular adalah Boer, Katjang, Jamnapari, Saanen dan banyak lagi. Pernah dalam MAHA 2006 kami membawa lebih 20 jenis baka kambing dan bebiri untuk pameran. Rasullullah semasa kecilnya adalah seorang gembala kambing. Penternakan kambing di negara kita adalah sebahagian cabang penternakan yang penting. Daging kambing ada penggemarnya tersendiri. Kalau makan sarapan di kedai mamak pastinya kuah kambing ada dalam menu pesanan saya. Susu kambing dikatakan banyak khasiatnya dari nilai perubatan hinggalah kosmetik. Daging kambing walaupun sedap tetapi tidak digalakkan untuk orang yang ada penyakit darah tinggi. Sup kambing jika dihirup dengan roti memang buleh buat kolesterol anda melonjak naik, tapi apa peduli, hirup saja bagi habis. Jika anda seorang yang handal dan ditakuti dalam kampung anda, maka andalah ‘kambing keramat’. Sebaliknya jika anda seorang yang penakut dan langsung tak tahu buat apa apa dalam organisasi anda, maka anda dikatakan ‘bagai kambing dalam biduk’. Dalam peribahasa lama Minang ada ‘umpama kambing kecil, merentak tidak memutus tali, berantuk tidak melambung bumi’. Jika anda bakal disalahkan dalam sesuatu skandal, maka anda di jadikan ‘kambing hitam’ (kenapa tak kambing putih atau kambing coklat). Begitu juga jika anda tidak mandi beberapa hari akibat catuan air, maka rakan rakan pejabat akan kata anda ‘busuk macam kambing’, walaupun hakikatnya anda sememangnya lebih busuk dari kambing. Jika anda senyum tak ikhlas, maka orang akan kata anda ini sedang ‘senyum kambing’. Senyuman kambing akan lebih ketara jika anda memang tak hensem. Kata orang lagi, ‘masuk kandang rimau mengaum , masuk kandang kambing mengembek’. Saya juga mungkin akan ditukarkan ke unit kambing, maka terpaksalah saya belajar mengembek. Ialah, nak jadi kambing. Tapi janganlah saya dijadikan kambing hitam, jadi kambing putih pun ok boss. Emmmmbeeeeek!
Begitulah signifikannya kambing dalam kehidupan kita. Sekian, kambing-kambing semua dan selamat tahun kambing.
Exif: f /5.6, 1/640, ISO 100, focal length 300mm, Cik Canon EOS 30D, lens Canon 100-400mm, handheld
🌵💚🌿 @charlescreaturecabinet [PIN-DA Peanut Faerie & TAHU Tofuko Gnole] 💚
•
•
•
•
#charlescreaturecabinet #cccbjd #balljointeddoll #cccpinda #peanutfae #faerie #katjang #ccctahu #tahu #gnole #gnome_mole #creaturebjd #anthropomorphic #tinyjointedtail #anthropomorphism #ccc #designer_sculptor #tinymicrobjd #charlesgrimbergstephan #bjdartist #rotterdam #glowinthedark #legitbjd #artistbjd #dollart #limitededition #collectibles #cabinetofwonders #wunderkammer
CCC PIN-DA | 45mm Micro BJD | Ball-Jointed Doll | kacang faerie | Tan
🌵💚🌿
CCC TAHU | 12cm Tiny Chunky BJD | Ball-Jointed Doll | gnome x mole anthro ~Green and Glow-in-the-Dark green
🌵💚🌿
Handmade micro crochet hat by Lin Murasaki Design | NL
Hand micro knit outfit by ArgenTTo | US
Handmade Cactus hat by Littedollys | Thailand
Photo @charlescreaturecabinet | Rotterdam NL
🌵💚🌿
BJD Sculpt ™️ Copyright ©️ 2008 | Charles Grimberg-Stephan | Charles' Creature Cabinet | All Rights Reserved.
Mooi pand met erker
Als kind vaak in dit huis gespeeld Het was een dubbelbovenhuis met talloze kamers (moeders waren vriendinnen) Op de begane grond was een vestiging van Simon de Wit later was er de stichting Abdullam in gevestigd
Abdullam verkocht tweedehands spullen en het geld ging naar diverse goede doelen Eigenaar van Abdullam was hr Dop of Drop..
De straat was vroeger een drukke winkelstraat met veel buurtwinkels oa de Katjang twee witte ganzen moor&padberg en drie bioscopen Hollywood Roxy en Thalia De straat zit de laatste jaren weer in de lift
Just soak 250g of green mung beans in water overnight.
Then peel them to get rid of the green skins, which is a hideous job.
You can actually buy them split and peeled already, which I realized later.
But somehow I think the home-peeled ones gave a much nicer batter.
Blend the mungbeans with about 80ml of water in your blender into a smooth paste/batter.
Then mix in 1 heaped tablespoon of riceflour (regular, not glutinous riceflour) and ½ teaspoon of salt.
This is your batter.
The pancakes I made for this photo I panfried in a typically dutch “poffertjespan”, with some shrimp, red chilipepper and spring onion. Served with sweet chilisauce.
Thing is, they never turned out as great as my first test-pancake. The other batch with the grilled marinated beef and mushrooms either. So I’m not sure I can recommend them. They can be great, light and fluffy and moist but they can also be a bit rubbery. And I’m not sure why
(ccc-6-10-2011)
Comparing yellow and brown chickpeas, dried and soaked. (all taken at same scale)
Surf naar aziatische-ingredienten.nl om meer te lezen over: Kikkerwten
Schets van het dorp Oost- Vlieland gemaakt in 1932 door Bernard van Vlijmen.
Bernard van Vlijmen
Bernardus Alfons Ignatus Gerardus (Bernard) van Vlijmen (Den Haag, 23 oktober 1895 – Bardolino, Italië, juli 1977) was een Nederlandse kunstschilder, grafisch ontwerper, illustrator, politiek tekenaar, tekenaar, aquarellist, boekbandontwerper en pastellist.
Zicht vanaf de Boulevard op door WO II oorlogsgeweld kapotgeschoten stad. Collectie: Zeeuws maritiem muZEEum.
Van Vlijmens moeder overleed bij zijn geboorte. Bernard van Vlijmen sr. verhuisde in 1895 met zijn gezin naar Schijndel, Bernard jr. woonde en werkte vervolgens in Amsterdam tot 1940; daarna in Naarden en sinds 1963 in het Italiaanse Bardolino. Hij was leerling van de Rijksnormaalschool (akte tekenen) en van de Rijksacademie van Beeldende Kunsten, beide in Amsterdam onder leiding van Nicolaas van der Waay.
Daarna studeerde hij één jaar in Italië en werkte ook in Spanje, Zwitserland en Zuid-Amerika. Hij schilderde en tekende portretten in naturalistische stijl. Van Vlijmen werkte als tekenaarvoor diverse week- en dagbladen. Karakteristiek zijn zijn potloodtekeningen van fabrieks- en kantoorinterieurs. Voor de serie albums Zwerftochten in Ons Land voor de N.V. Koek- en Beschuitfabriek G. Hille en Zn. in Zaandam ontwierp hij de omslagen en tekende hij de illustraties.
Voorts tekende hij in de jaren dertig de banden van verschillende kinderboeken van J.B. Schuil, zoals De Katjangs en De Artapappa's. In het Belastingmuseum in Rotterdam hangt een door hem gemaakt schilderij van minister van Financiën Willem Treub.
In 1952 schilderde hij zijn meesterwerk, een levensgroot portret van de toenmalige Engelse prinses Elizabeth te paard, dat tegenwoordig deel uitmaakt van de kunstcollectie van Buckingham Palace. In 1973 bracht hij in eigen beheer zijn autobiografie Mijn leven als kunstschilder uit.
Bernard van Vlijmen was twee keer getrouwd; hij had een dochter uit zijn eerste huwelijk
Bron; Wikipedia.
Just soak 250g of green mung beans in water overnight.
Then peel them to get rid of the green skins, which is a hideous job.
You can actually buy them split and peeled already, which I realized later.
But somehow I think the home-peeled ones gave a much nicer batter.
Blend the mungbeans with about 80ml of water in your blender into a smooth paste/batter.
Then mix in 1 heaped tablespoon of riceflour (regular, not glutinous riceflour) and ½ teaspoon of salt.
This is your batter.
The pancakes I made for this photo had a beef and mushroom stuffing.
I marinated some thinly sliced beef in:
1 t mirin
½ t grated ginger
1 t dark soy sauce
1 clove of garlic, grated
1 t sesame seeds
1 t sesame oil
Then grilled/sauteed it with some mushrooms (shimeji) and spring onion until nice and charred. Then add some mat kimchi (the regular one made of nappa cabbage) en some additional chili if you like.
Served with a yinyin sauce.
It wasn't as good as I hoped. The beef mixture was great, but in combination with the batter it lost its greatness. And I don't know why. And I'm a bit done with soaking and peeling mungbeans, so I'm not gonna find out soon what to do better. ;-)
Mung beans, soaked for 24 hours, then sprinkled with water in my automatic sprouter about once every half hour?
Klik om meer te lezen over: mungbonen en taugé.
(ccc-6-10-2011)
From: 50 great curries from India by Camellia Panjabi.
(made with yellow chickpeas, not the brown ones)
Surf naar aziatische-ingredienten.nl om meer te lezen over: Kikkerwten
Just soak 250g of green mung beans in water overnight.
Then peel them to get rid of the green skins, which is a hideous job.
You can actually buy them split and peeled already, which I realized later.
But somehow I think the home-peeled ones gave a much nicer batter.
Blend the mungbeans with about 80ml of water in your blender into a smooth paste/batter.
Then mix in 1 heaped tablespoon of riceflour (regular, not glutinous riceflour) and ½ teaspoon of salt.
This is your batter.
The pancakes I made for this photo had a beef and mushroom stuffing.
I marinated some thinly sliced beef in:
1 t mirin
½ t grated ginger
1 t dark soy sauce
1 clove of garlic, grated
1 t sesame seeds
1 t sesame oil
Then grilled/sauteed it with some mushrooms (shimeji) and spring onion until nice and charred. Then add some mat kimchi (the regular one made of nappa cabbage) en some additional chili if you like.
Served with a yinyin sauce.
It wasn't as good as I hoped. The beef mixture was great, but in combination with the batter it lost its greatness. And I don't know why. And I'm a bit done with soaking and peeling mungbeans, so I'm not gonna find out soon what to do better. ;-)
Dried, soaked and peeled mung beans.
Klik hier om meer te lezen over wat te doen met deze: mungbonen.
5
Reeds om 1.00 uur werd in een noodbivak gekropen, daar de koelies erg vervelend waren en het dreigde te gaan regenen. De regen echter was van korte duur en zo was er nog tijd genoeg om tegen een boom een tafeltje te maken waarop ik morgen de Mis kon lezen.
In de namiddag werd biecht-gehoord van mijn 27 koelies Pinksteren konden we zo toch maar niet voorbij laten gaan.
5 Juni. in alle vroegte werd de gelezen voor het welslagen van de tocht en voor het Paniaj-gebied.
Gezien een der koelies niet meer verder kon, werden wat meer vivres verdeeld en konden drie man terug gaan. Een blik vis bleek totaal bedorven.
Al spoedig kwamen we bij het bivak Van de heer van Eechout aan, wat ik de vorige dag had willen halen.
Ongeveer 10.00 uur kwamen we een heel troep papoea's tegen, die allen hun barang in de steek hadden gelaten. Ze klaagden allen over het eten. Nog geen uur later weer een groep. Dit maakte op mijn koelies een erg deprimerende indruk. De verhalen waren verschrikkelijk, en medelijdend werd ons troep je nagekeken als ieder zijn weg weer ging.
De stemming was zo gedrukt, dat in het eerste beste bivak wat we tegen kwamen werd overnacht. Overal lagen blikken neergegooid. Die desolate boel, de verhalen van de weggelopen koelies, zullen het wel veroorzaakt hebben, dat de koelies begonnen te vervelen en te zeuren om terug te gean. Ik dacht: met ze eens flink rijst en katjang te laten eten knapte het wel op, maar een zware regenbui, met donder en bliksem, en het plots wild bruisende berg-stroompje maakte hen zo bang, dat ze heel de nacht zaten te huilen als kleine kinderen. Niemand sliep die nacht, aangezien het bivak overal lek was en het lawaai tussen de twee bergen oorverdovend , van het plots gestegen berg-riviertje. -Het was geen plesante nacht.
6 Juni. Nog steeds regende net, maar tegen 8.00 uur stonden we vertrekkens klaar toen een groep weggelopen koelies het bivak kwam binnenvallen. Toen ze ons zagen wil en ze op de vlucht slaan, maar toen ze hoorden dat er geen eolitie bij was kwamen ze al gauw tot staan. Dat waren de laatsten van de 200, die mij twee dagen vooruit waren. eeer de zelfde klacht: geen eten. Ze zagen er dan ook slecht uit.
Met veel moeite kreeg ik mijn troep weer aan het lopen, na er één te hebben achtergelaten die zei ziek te zijn. Hij ging met de weglopers terug.
Tegen 2.00 uur waren we weer aan een bivak en werd halt gehouden. Hier lagen zeker een 100 blikken bijeen, die feitelijk aan het meer hadden moeten zijn. Ze waren nog steeds niet hoger als 400 meter, na even de 600 te zijn gepasseerd.
6
7 Juni. Half zeven werd weer vertrekken met de stellige verwachting vandaar de politiepost te treffen, die ergens halfweg moest zijn en die het verdere transport regelde. Mijn koelies zou ik dan terug kunnen sturen, daar rekenden zij vast op. Ze werden ieder uur vervelender, behalve de twee van Kaokonao, die heel wat opgewekter waren en ook trachten er bil de Wania-lui wat ijver in te brengen, hetgeen echter niet lukte.
Omstreeks 10.00 uur kwamen we weer aan een bivak wat vol blikken lag, maar van politie geen spoor. Wel van twee Kapaukoes en een hond. We noesten dus bij een dorp zijn. Later vernam ik, dat aan de overkant een dorpje ligt. ;den moet een rottanbrug van 16 meter over. A.R. Cator zegt in zijn rapport: "niet zonder gevaar". Reeds iets na 12.00 uur werd bivak gemaakt, want het begon te regenen en de stemming onder de koelies was ver onder nul, gezien het lastige stuk weg wat dien dag was afgelegd.
8 juni begon met een flinke klim. We kwamen tot 1100 meter. Hier kwamen we een paar papoea-koelies tegen die met de Commissaris tot aan het meer waren geweest. Het was nog 4 dagen zeiden ze. Tenminste zij hadden er nu 4 dagen over gedaan, maar met de "toean Merah" (commissaris) hadden ze er heel wat langer over gedaan. In een tussen-bivak troffen we andermaal een stel blikken aan, die kennelijk bedoeld waren voor het eerste transport en hier dus door weggelopen koelies waren achter gelaten.
Nu kwamen we spoedig aan de eerste tuinen de Kapaukoes (bergbewoners) en weldra aan het eerste huis. Met de paar woorden die ik kende, dat het plaatsje wel Idaw zal heten, Zeker is het echter niet. In het bivak trof ik de twee politie-lui aan, die met 200 koelies waren vertrokken uit het prauwenbivak en zonder één enkele koelie in dit bivak waren aangekomen. Allen waren weggelopen.
Met de Kapaukoe-lui was het al gauw koek en ei. Ze hadden reeds van de paters gehoord, toen Auki er was geweest om volk bijeen te rapen naar Mappia (Bylemer-expeditie).
Een paar deden toezeggingen met me mede te gaan. Ik had daar op gehoopt en dacht dan mijn Wania-lui terug te sturen. Ik zei hun echter niets om ze niet gelukkig te naken voor er zekerheid was.
9 Juni. Toen ik mijn koelies tegen 4.30 uur ging wekken bleken ze er van door te zijn. Alleen de twee van Kaokanao, die zich een eigen, huisje hadden gebouwd, waren er nog. Daar stond ik nu met mijn blikken. In alle vroegte terug naar het dorpje wat we gepasseerd waren en er met de mensen gepraat ef ze me weg wilden brengen. Ze begrepen me verkeerd en kwamen met een hoop patatas aanzetten, denkend dat ik die nodig had voor onderweg. Toen ze echter in het bivak zagen, dat alle koelies weg waren begrepen ze aanstonds waar het om te doen was en voor een parang stemden ze toe twee blikken te dragen. Mijn koelies waren
3
met de kust-papoea van Mimika, meer die beginnen al van zich af te bijten en zullen over een tien jaar best voor hun recht op komen.
Het is schande zoals er met de bevolking wordt omgesprongen als het gaat om belasting binnen te krijgen, of nu om een expeditie te doen lukken. Wie nu weg loopt in bergen wordt gestraft. Pas: een heel dorp drie dagen zand slepen, maar zeggen: de volgende keer lopen we toch weer weg". "Met welk recht dwingt men de mensen? Maar als er gevraagd wordt van de kant der missie om de schoolkinderen te dwingen naar school te gaan, dan heeft men geen macht. Lia bevolking in het dorp e houden: geen macht, enz. enz.. Het zijn louter slaven van het bestuur.
4
VERSLAG.
Op 2 juni vertrokken, vergezeld. van 25 koelies uit het Wania-gebied en 2 van Kaokonao. Voor mij persoonlijk heb ik zoveel koelies niet nodig, maar daar er liefhebbers genoeg waren om mee te gaan, nam ik ze mede om barang der expeditie te dragen.
Twee dagen vóór mij waren 200 Papoea-koelies vertrokken
De Oeta-rivier is prachtig bevaarbaar. Reeds om 2 uur was ik aan de plaats waar B.A. destijds een bivak had gemaakt. Ik besloot hier te blijven om verderop niet genoodzaakt te zijn zelf een bivakje te bouwen.
De eerste avond begon zoals ik verwacht had: het goot.
3 Juni in alle vroegte vertrokken. Was ik reeds tegen 12.00 uur aan het eindpunt van bevaarbaarheid. De Oeta is zo goed als vrij van stroomversnellingen, geen eilanden-vorming zoals dat bij andere rivieren het geval is en die het slepen van de prauw noodzakelijk maken. Tot aan het prauwen-bivak goed te bevaren. De Orawja-bivak, zoals het prauwen-bivak genoemd wordt, was een bende blikken en kisten. De bevolking noemt de plaats Maniapoka, maar op de kaart staat Orawja, dus blijft het Orawja.
De heer van Eechout [Eechoud] was hier eerst in de avond aangekomen en heeft de volgende dag er niet voor willen besteden om eerst de vivres te regelen, zodat het een onbeschrijfelijke bende was. Op mijn vraag aan de commandant der V.P., die de opvoer moest regelen van de vivres, wat het rantsoen per dag voor de koelies was, werd mij mede-gedeeld: 10 sago koekjes (sago Geram) en een stuk zoute vis. - Of er dan geen rijst en katjang Ridjan was? Neen, alleen sago en vis en wat tabak. - Ik dacht het het mijne van. Geen wonder dat dan de papoea-koelie wegloopt. Ik was dan ook niet van plan me aan dat rantsoen te houden.
4 Juni werd om 6.00 uur vertrokken. Helaas moest ik zonder horloge of klokje op stap. Alle horloges kapot op Mimika en het klokje, dat Pater Akkermans me meegaf, deed het ook niet. Zonder horloge in het bergland is zeer onaangenaam, wijl het zeer lastig is op de middag de tijd te bepalen. Meestal zwaar bewolkt en regen.
Al spoedig kwamen we de eerste weggelopen koelies tegen.
Aan de kust waren er van allerlei berichten daaromtrent, maar ze waren nog niet aan de kust gezien, langs de voet van het gebergte trachten de vluchtelingen hun dorp te bereiken. We kwamen een paar lui van Watewai tegen, die bij het zien van ons troepje wegliepen, denkend dat er politie bij was en dat ze dus gedwongen zouden worden om andermaal terug te keren. Een der weglopers viel en bleef versuft liggen, hij had misschien al een paar dagen niet gegeten. Er was geen ge piek mee te beginnen. Na hem wat eten te hebben gegeven, moest ik hem wel aan zijn lot overlaten.
Because they are delicious and it reminds me of someone I like.
Smart people can google 'katjang pedis', if they wanna find out what it is.
Learning moment: when using a sprouter, don't be stupid enough to use different beans on one tray, as they will not grow evenly. :-)
Klik om meer te lezen over: mungbonen en taugé.
The roots of the beansprouts grow through the tray towards the water. Or is it just gravity? Hm, I think they taught us that on primary school, but what was it?
Klik om meer te lezen over: mungbonen en taugé.
Kwee talam, Tjendol, kwee klapn; Ketan
Tjendol. Niet te dikke santen van 125 gram kokos en een plak goela, tezamen koken en waneer de suiker gesmolten is, zeker 3 a 4 lepels katjang idjomeel (of hongkweemeel) aanlengen met lauw water en dit mengsel door een speciale tjendolzeef (met grote gaten) gieten in een pan met kokend water, waardoor de druppels als kleine blibberige balletjes worden. Deze worden er later uitgeschept en in koud water geworpen. In glazen doet men de santen en suikersaus en n paar lepels glibbertjes. Ijskoud serveren.
Op onze menukaart vind je invloeden uit de Aziatische keuken. Éen van de favorieten is bijvoorbeeld de Bao Bun Crispy Chicken! Een gestoomd broodje met o.a. crispy chicken, witte kool, katjang pedis, en soja mirin dip. So good!
Benieuwd? Bekijk alvast onze Instagram pagina om een eerste indruk te krijgen: www.instagram.com/hippiefishzandvoort/