View allAll Photos Tagged aircondition
While the sun is merciless bringing asphalt and concrete in the cities to glow, here at the waterfall called Eistobel in the allgäu alps You find a realy relaxed climate. On its way through the rocks, the river (Upper Argen) is spreading a soft spray mist what is uniting with a cool wisp of wind under the trees. This is a perfect aircondition. Besides that the rustling and murmeling of the water has also a calming yes allmost a hypnitic effect. More to this beautiful place soon.
Während die Sonne unbarmherzig Beton und Asphalt in den Städten zum Glühen bringen, herscht hier am Eistobel im Allgäu ein entspanntes Klima. Bei seinem Weg durch die Felsen verteilt der Fluß (Oberer Argen) einen sanften Spühnebel, der sich mit dem leichten und kühlen Wind unter dem Blätterdach vermischt. Die perfekte Klimaanlage. Ganz nebenbei hat das Rauschen und Murmeln das Wassers auch noch eine beruhigende, ja fast hypnotische Wirkung. Mehr zu diesem wunderschönen Ort gibt es ein anderes mal.
Fotografiert im Museum für zeitgenössische Kunst im Chateau de Montsoreau . Beitrag zu Doros black Friday
Gosë - Direct na passage van de trein in Kavajë werd de fris gespoten oldtimer weer gestart voor de volgende rit. Het doel was om de trein in te halen, zodat een volgend plaatje gemaakt kon worden. Met de snelheden per spoor is dat ook in een bijna 40 jaar oude vijfzitter behoorlijk relaxed mogelijk. Enige nadeel is het gebrek aan airconditioning, een door mij bijzonder geliefd apparaat met de graadmeter aan 40 graden.
Eenmaal aangekomen op de beoogde stek kwam al snel het idee naar voren om het hoofdonderwerp van deze reis in beeld te parkeren. Ik mag dat graag met mijn eigen youngtimer doen, al is deze Opel Ascona uit 1985 niet minder fraai. De loc heeft wat mij betreft de beste tijd wel gehad (ik ken museummaterieel in betere staat...), al zal dat naar Albanese maatstaven wel meevallen. Het leeftijdsverschil tussen beide voertuigen is zo'n 7 jaar, de staat is echter totaal niet te vergelijken. Naar mijn idee zal de loc Nederland niet halen, nog los van het feit dat andere spoorwegmaatschappijen het spul niet eens zullen toelaten. De Opel daarentegen, heeft zich bijzonder goed gehouden op de 2200 kilometer lange reis naar huis.
Vanop een helling werd een prachtig uitzicht verkregen op het lager gelegen land. Het spoor loopt over een dijk door dit dalletje heen, om vervolgens weer tussen de heuvels te verdwijnen. Dit tweede plaatje van de Albanese spoorwegen zou voorlopig ook de laatste worden, gezien er die avond een overnachting in Montenegro gepland was. Met de deuren van de y-Wagen open om meer ventilatie te creëren, passeert loc T-669 1041 de vier fotografen nabij Gosë, op weg naar Elbasan. De lange reis naar huis kon direct na het maken van bovenstaande foto aanvangen, op naar Nederland! Of toch niet?
Ehem. Ingenieur- und Laborgebäude des Ministeriums für Ländliches Bauwesen, Saburtalo, Tbilisi/Tiflis
Architekten: R. Bairamashvili, I. Kavlashvili, L. Medzmariashvili, 1977
Bekende loc of niet? Langzaam aan verdwijnen net zoals in Nederland ook de Nez Cassés uit het straatbeeld. In Frankrijk wordt dit type, zowel de BB 7200 als de BB 22200 voornamelijk vervangen door het type Omneo of Regio2N, ook van Alstom. Deze locomotieven, waar de Nederlandse 1600 en 1700 op gebaseerd zijn zijn voor de Nederlandse fotografen natuurlijk zeker interessant en daarom besloot ik samen met 3 vrienden er een paar dagen achteraan te gaan. Op de spoorlijn tussen Paris Gare du Nord en Maubeuge rijden hedendaags nog 4 omlopen met een BB 22200. Daarnaast pendelt er nog een Omneo trein, die binnen enkele maanden de hele treindienst moet overnemen. Op 24 juli begon onze eerste volledige dag in deze regio. Deze dag lag net zoals 25 juli volledig de focus op het fotograferen aan de lijn van de K13, de trein dus tussen Parijs en Maubeuge. We bleven deze dag in de regio van Hautmont waar ook ons hotel dichtbij in de buurt zat. Per vouwfiets werden de vele heuvels overwonnen en zo werd gearriveerd bij de stek waar we voor een lange tijd verbleven. In de ochtend hadden we helaas erg last van regen, gelukkig hadden we een viaduct waar we konden schuilen. Na een tijdje waren we wel bekend op het industrieterrein waar de meeste stekken zich bevonden. SNCF beschikt over een aantal locomotieven in de oude Beton kleurstelling, de kleurstelling die op de foto te zien is in het grijs-oranje. Daarnaast rijden er ook andere locomotieven op deze lijn, veelal in het volledig grijs of in de blauwe TER kleurstelling, die vrijkomen doordat de dubbeldeksstammen niet rijden ivm de afwezigheid van airconditioning. Erg jammer natuurlijk, want deze zouden in deze regio rijden maar de fraaie Corail treinen rijden gelukkig nog wel. Na in spanning afgewacht te hebben of de trein in de zon zou komen, kwam dan om 17:49 de TER K13 16460 nét in de zon met de fraaie in beton kleurstelling zijnde 22343 in combinatie met 6 Corail rijtuigen langs Hautmont onderweg naar eindbestemming Paris Gare du Nord.
Inside the Courtyard of a typical older Hongkong Island Estate. Lots of Window Units of Airconditions, small Balconies and a Lot of Colours. Many of these Building will disappear in the very near Future!
Please press L to zoom-in!!
Zoals eerder beschreven lag ons vakantiehuisje in Slovenië in de heuvels bij het dorpje Dekani. Ook al was het interieur misschien wat gedateerd, we kwamen er niks te kort. De airconditioning stond 24/7 aan waarmee het altijd zeer aangenaam was in het huisje. Tevens hadden we ook een zwembad in de overigens zeer grote tuin, die we slechts hoefden te delen met de huurders van één ander appartement.
Opvallend genoeg was dit appartement nog beschikbaar vier dagen voor aankomst en we konden later nog met drie dagen verlengen ook. Dat zorgde voor een zeer relaxte anderhalve week in Slovenië, nog nooit zaten we zo lang op één plek tijdens de zomervakantie. Bijkomend voordeel was ook nog eens dat de ochtendstek slechts zo'n vijf minuten rijden was, wat er voor zorgde dat ik er een aantal ochtenden de dag begon.
Zo ook op de zonnige vrijdag 5 juli 2024, toen ik hier met Marcel had afgesproken. Koud de auto weggezet of de eerste trein kwam de enkelsporige lijn al opgereden. In het eerste (kwa schaduwen) bruikbare licht was het deze 363 038 van SŽ die met een bonte trein bestaande uit ketelwagens en vier zelflossers onderweg was van Koper Tovorna naar Ljubljana Zalog en hier in Dekani kon worden vastgelegd. Kort na de foto sloten Wouter en Daniel zich bij ons aan en werd het een gezellige ochtend.
In de laatste week van oktober 2025 werden op de Gailtalbahn bij Sankt Daniel stoorstroommetingen verricht aan de eerste gereviseerde RJ1 stam, garnituur 47. Hierdoor kwam er voor het eerst een Railjet tot aan het einde van de lijn in Kötschach-Mauthen, waar de laatste reizigerstrein in december 2016 reed. Deze testen, maar ook de toevoer van de trein beloofde natuurlijk mooie foto's!
De toevoer van de stam vond plaats op zondag 26 oktober 2025 met trein SPROB 97086 van Wien Hbf naar Hermagor. Het eerste deel van de rit verliep via de Koralmtunnel, waar de airconditioning in het midden van de tunnel getest werd. (Het kan daar door aardwarmte zo'n 50 graden worden!) Vanaf Villach nam de 2016 057 het van de 1116 239 over, wat op zich al een zeldzaam plaatje opleverde. Vlak voor Nötsch komt de trein tijdens een flinke regenbui langs, op weg naar Hermagor, en later verder naar Kötschach-Mauthen.
Inside the Courtyard of a typical older Hongkong Island Estate. Lots of Window Units of Airconditions, small Balconies and a Lot of Colours. Many of these Building will disappear in the very near Future!
Please press L to zoom-in!!
Het materieelpark van SNCF Réseau in het noorden van Frankrijk is sinds een tweetal maanden wat geler getint. Toen een groot deel van de 27300'en hun loopbaan in Parijs beëindigd hadden, kwamen een deel locomotieven terug in dienst bij de Infrabeheerder om werktreinen te verzekeren. Dit was op zich geen slechte zaak; de locomotieven dragen nog altijd de blauwe Transilien-kleuren en rijden zelfs nog met het logo rond. Ze brachten wat afwisseling in het landschap. Goed wetende dat SNCF Réseau wel fijnere stukken in haar park heeft, is dit eerder een afknapper. In Frankrijk rijden nog een 15-tal BB22200'en met de gele Infra-kleurstelling rond. Desondanks het type lok algemeen nog wijd verspreid haar diensten betrouwbaar uitvoert, laten de gele varianten zich een pak minder tonen. Dit geldt al zeker voor de regio Hauts-de-France waar ze gewoon nooit te zien zijn... tot april 2025 dan toch.
Vanaf de paasvakantie komen met regelmaat dergelijke locomotieven naar Tergnier afgezakt, van waaruit ze Infratreinen zouden verzekeren in het noorden. Dit waren diensten die in principe toegewezen waren aan de Prima. De komst van de BB22200 zorgde ervoor dat de BB27300 een stuk minder te zien werd. Menig liefhebbers vermoedden dat dit een eenmalig gebeuren zou zijn, maar niets was minder waar. Dankzij een soort van hitteplan, doen deze 22200'en tijdens de warmere maanden van het jaar meer diensten in het noorden van het land. Zij zijn namelijk niet voorzien van airconditioning. Om die reden wordt er dan ook vermeden dat ze diensten zouden doen in het zuiden, waar het doorgaans wat warmer is. Het hield bovendien niet op bij de BB22200, want ook de BB67400 laat zich plots veel vaker en met enige regelmaat in het noorden van Frankrijk zien. Getuige deze foto, waar de 67409 en 67511 meeliften om een aantal dagen later een trein van Lille naar Laon te rijden ten behoeve van een grote werf aldaar.
Gezien de zeldzaamheid van deze gele Nez Cassé, kunnen we als liefhebber alleen maar blij zijn met de komst van deze prachtige variant zo dicht bij huis. Elke rit lokt een hoop fotografen naar buiten. Ik besloot om tijdens mijn vrije dag op 20 juni 2025 ook eens m'n kans te wagen. De 22292 was gepland om de wekelijkse Infra-trein van Tergnier naar Lille-Délivrance via Valenciennes te rijden. Vanaf Tergnier-Triage zouden nog twee 67400'en meeliften voor een andere opdracht na het weekend. Een goed fotopunt vinden bleek een hele opgave, want de trein vertrok al bijzonder vroeg in Tergnier waardoor de zon bijna nergens goed stond. Ik wou kost wat kost de heenrit fotograferen. Vanaf het einde van de voormiddag werden immers sluierwolken voorspeld. Een hoge zonnestand bij locomotieven met een geknikte neus zoals deze vermijd ik liever ook. Het levert doorgaans minder mooie beelden op.
Het uur van vertrek in Lourches na een voorziene stilstand was aangebroken en dat betekende dat de aanwezigen zich klaar mochten maken. Niet veel later kwam de trein de bocht om. Hij nadert hier het station van Valenciennes waar een volgende geplande stilstand zou genomen worden, alvorens door te reizen naar Lille.
© Noach Taillieu
Took this about one hour ago at my work.
If you think now: "he´s crasy, working on a sunday in an office without aircondition, while the weather is so fine and he just can have fun with his friends, having a barbecue, playing soccer or whatever....".
Your´re damn right!!!! Sometimes I hate my work!
Na enkele dagen werd het strand verlaten, en via de SH75 koers gezet richting Korçë. Hier lag het kwik iets lager dan in de rest van het land, waardoor er zowaar wat toeristische dingen bezocht konden worden. Op zaterdag 26 juli werd de reis terug naar de kust weer ingezet. De eindbestemming was Kavaje, maar onderweg zouden we de trein naar Peqin tegenkomen. Die werd in Rrogozhinë opgewacht. Het emplacement van dit dorpje was een belevenis in meerdere opzichten. Dat mensen over de sporen lopen is in deze contreien wel gebruikelijk, maar dat er een hele kudde ezels huisvesting heeft gevonden, dat was nieuw voor mij. De ezels doen zich tegoed aan het vele afval dat inwoners hier dumpen. Even verderop was ook een groep kinderen door het afval aan het gaan, op zoek naar iets van waarde. De oudste van de groep verzamelde het in een bakfiets. Daar sta je dan als vakantieganger met een camera naast, om een paar minuten later weer je auto met airconditioning in te stappen. De wereld is scheef verdeeld en dat zie je op dat soort momenten maar al te goed.. We zien loc T669 1047, die hier net met twee rijtuigen het station is binnengerold. In het weekend zit de trein redelijk vol met strandgangers, die hier weer terug naar huis keren.
De Baureihe 614 rijdt in Roemenië als kleine serie rond bij Transferoviar Călători (TFC). Dat bedrijf is in Nederland bekend vanwege de overname van de Wadlopers. De Wadlopers zijn in grotere getalen te zien, maar de drie ingekorte Duitse VT614's zijn na een kleine opknapbeurt en likje verf sinds 2011 tussen Oradea en Cluj-Napoca te vinden. Er rijden ook soortgenoten elders in het land, welke door TFC zijn verbouwd en onder andere airconditioning en een nieuw front hebben gekregen. De trein op de foto heeft als meest moderne toevoeging LED-frontseinen gekregen. We zien het fraaie ding uit het handbediende station van Ciucea vertrekken richting Oradea, als IR 15037.
Treinstellen Plan 898 en 900 (voorop) vertrekken van station ’s Hertogenbosch als trein 9663 (v. 18:20) van Utrecht CS naar Eindhoven. Zondag 23 juni 1996. De 898 en 900 hadden als enige stellen een periode kasten voor airconditioning op de cabines, maar die werden in 1998 verwijderd nadat de gehele serie - met uitzondering van de serie Plan V1 - V3 - van een nieuwer type airco werd voorzien dat eerder succesvol werd beproefd. Met dank aan de info van Victor!
Bei der heutigen Hitze konnte ich einfach kein anderes Foto einstellen. Bei diesem Wetter ist diese Stelle einer der beliebtesten der gesamten Duisburger Einkaufsstraße.
You need some cooling?
Since it was so hot again today (no aircondition in our office) I couldn't post any other photo. On a warm, sunny day like this there is no place on the whole shopping promenade at Duisburg so popular as this one.
[In Explore 09 August 2015]
My interview on Google Local Guide Connect
All Photos Are Copyright To Paul Saad , Unauthorised Use Is Not Allowed Without Prior Permission. © Some rights reserved ©
In de laatste week van oktober 2025 werden op de Gailtalbahn bij Sankt Daniel stoorstroommetingen verricht aan de eerste gereviseerde RJ1 stam, garnituur 47. Hierdoor kwam er voor het eerst een Railjet tot aan het einde van de lijn in Kötschach-Mauthen, waar de laatste reizigerstrein in december 2016 reed. Deze testen, maar ook de toevoer van de trein beloofde natuurlijk mooie foto's!
De toevoer van de stam vond plaats op zondag 26 oktober 2025 met trein SPROB 97086 van Wien Hbf naar Hermagor. Het eerste deel van de rit verliep via de Koralmtunnel, waar de airconditioning in het midden van de tunnel getest werd. (Het kan daar door aardwarmte zo'n 50 graden worden!) Vanaf Villach nam de 2016 057 het van de 1116 239 over, wat op zich al een zeldzaam plaatje opleverde. Op de foto staat de trein langs het eerste perron van Arnoldstein, waar het personeel een verlate lunchpauze had ingelast.
Varkensneus 831 in 'uitzonderlijk propere staat' - toch voor deze stellen.
Dit afgewassen stel passeert hier te Bouwel op 28 juli 2017 met oldschool airconditioning.
AMSTERDAM - the luxurious suites of the Floor Crane Hotel are air conditioned and interiors with different themes. On the upper terrace of the Floor Crane Hotel you can relax in the hot tub at 50 metres height with view over Amsterdam.
AMSTERDAM - De luxueuze suites van het Faralda Crane Hotel zijn voorzien van airconditioning en interieurs met verschillende thema's. Op het bovenste terras van het Faralda Crane Hotel kunt u ontspannen in het bubbelbad op 50 meter hoogte met uitzicht over Amsterdam.
Thank you for your visit and comment!
Het Tomadohuis is een kantoorgebouw tegenover het treinstation van de stad Dordrecht, in de Nederlandse provincie Zuid-Holland. Het gebouw werd ontworpen door architect Huig Maaskant en tussen 1958 en 1962 gebouwd in opdracht van Tomado, een bedrijf dat allerlei hulpmiddelen voor in het huishouden maakte. Het pand staat op de gemeentelijke monumentenlijst.
Het gebouw was revolutionair voor zijn tijd: de volledige constructie rust op twee schijfvormige kolommen, en de onderste twee verdiepingen waren verder een volledig open ruimte: de gevels bestaan volledig uit glasplaten van 5,80 meter hoog. Hier bevond zich een lounge-achtige entree met de door Ludwig Mies van der Rohe ontworpen Barcelona-fauteuils. Licht is belangrijk voor het exterieur van het gebouw: de bovenverdiepingen zijn aan de buitenkant bedekt met witte tegeltjes om een groot contrast met de ramen te creëren. 's nachts gingen er in de vensterbanken speciaal ontworpen TL-armaturen aan zodat het contrast met de (dan donkere) buitenmuur werd omgekeerd. De ramen werden uitgevoerd zonder kozijnen om een strakke, gestreepte opbouw van het gebouw te bewerkstelligen.
Achter het gebouw werd een bijgebouwtje gemaakt voor de installaties en de personeelsingang. Het personeel kwam daar binnen en werd vervolgens met een roltrap naar het hoofdgebouw gebracht, hetgeen voor die tijd zeer vooruitstrevend was. Snufjes als deze waren er alleen om mensen mee te imponeren: na de roltrap (die van buiten zichtbaar was) moest men gewoon weer trappen beklimmen. Op het dak stond een gebouwtje dat dienstdeed als bedrijfskantine.
Naast de (automatisch in- en uitschakelende) roltrap bevonden zich in het gebouw nog vele andere installaties die toen zeer vernieuwend waren. Zo had men onder andere beveiligingscamera's, elektrische archiefinstallaties, airconditioning, elektrische luxaflexen van 32 meter lang, een bordenwasmachine, elektronisch aangestuurde buizenpostsystemen, liften voor post en voedingswaren, vuilstortkokers en elektrisch gekoelde drinkwaterfonteintjes. Ook was de entree op de begane grond volledig onbemand: als er iemand binnenkwam werd die door een damesstem uit luidsprekers begroet, waarna de lift automatisch openging met het knopje voor de receptieverdieping al ingedrukt. Dit leidde bij sommige bezoekers tot zoveel verwarring dat ze zich direct omdraaiden en het gebouw weer verlieten. Bron: Wikipedia