View allAll Photos Tagged Program.
Ishte viti 2002, atëherë kur çdo lagje e Tiranës i ngjante një katrahure. Atëherë, filloi edhe prishja e ndërtimeve pa leje. Ishte koha kur kishte dalë në modë hedhja e mbeturinave nga dritarja, pak rëndësi kishte se nga cili kat mund të binin ato. Enedi, atëherë ishte vetëm 20 vjeç, por nuk kishte turp të dilte me lopatë për të pastruar Tiranën. Dilte çdo të shtunë nëpër lagjet e Tiranës për të pastruar ambientet e mbuluara nga mbeturinat. Atë kohë, kryetari i Bashkisë së Tiranës, Edi Rama, nuk besonte që Tirana do të shndërrohej në një qytet aq të pastër falë nismës së këtij të riu. Por, pasi pa rezultatet e para, ishte vetë ai që iu bashkua kësaj iniciative për të pastruar qytetin në të cilin ishte zgjedhur kryetar bashkie. Enedi atë kohë kishte bërë thirrje në fakultetin e tij. Ishte viti 2002 dhe ai studionte për Juridik.
Shumë studentë iu bashkuan atëherë nismës së tij. Ai njihet jo vetëm si djali i një ambientalisti, por e ka fituar tashmë edhe vetë këtë status. Ka katërmbëdhjetë vjet që përpiqet të mos e dëmtojë natyrën. Dhe këtë frymë, ai dëshiron që t’ia përcjellë sa më shumë njerëzve. Sot, ai ka nisur një fushatë tjetër sensibilizimi dhe mbrojtjeje. E ka quajtur: “Unë Ricikloj”. Kjo është një nismë mjedisore që synon të motivojë komunitetin dhe individët që të jetojnë në një mjedis sa më të pastër. Sepse një mjedis i qëndrueshëm dhe me më pak mbeturina, është fillimi i një jete të shëndoshë. Ndryshe nga shumë fushata ndërgjegjësuese apo takime strategjike për riciklimin, nisma e këtij të riu vjen si nevojë e zgjerimit të shërbimeve dhe punëve ekologjike. Enedi tha për “Shekulli”-n se kjo nismë do të jetë shumë e mirë edhe për ata romë që shpeshherë i shohim të zhytur në kazanët e mbeturinave. Nëse ata e quajnë këtë një formë mbijetesë, atëherë projekti i Enedit do t’i favorizojë ata më shumë se çdo nismë tjetër që është ndërmarrë në këtë vend.
“Nuk janë tërësisht të reja për vendin tonë pamjet kur persona të komunitetit rom i shikonim të zhytur në kazanët e mbeturinave. I kemi parë të gjithë. Ata kanë qenë të rinj, burra dhe gra. Por fatkeqësisht edhe fëmijë të vegjël. Të gjithë duke mbledhur kanoçe nëpër kazanët e plehrave. Një formë riciklimi dhe sigurimi jetese është dhe kjo, por e rrezikshme dhe shfrytëzuese për fëmijët. Ne duam që t’i punësojmë këta njerëz. Sigurisht jo fëmijët",- thotë Enedi në përpjekje për të na rrëfyer projektin e tij. Në fakt është një nga ato projekte të cilët janë mbështetur kudo në botë. Enedi po angazhohet që këtë muaj të vendosë në dhjetë lagjet më të mëdha të Tiranës kosha praktikë e të mëdhenj për mbeturinat e diferencuara. Këta kosha të mëdhenj do të ndahen në katër sektorë: në atë të qelqit, të plastikës, të letrës dhe të mbeturinave organike. Me pak fjalë, mendohet që shumë shpejt Tirana dhe banorët e saj të mësohen që t’i hedhin mbeturinat e tyre në vendin e duhur.
Ne e pyesim Enedin se sa i vështirë duket realizimi i këtij projekti? Ai thotë se, asgjë nuk është e vështirë. “Kjo nismë është shumë e lehtë për mua. Dhjetë vjet më parë i mblidhja mbeturinat me lopata. Tani ka ardhur koha që të tregojmë se jemi të kulturuar dhe kemi mundësi ta mbrojmë ambientin ku ne jetojmë jetojmë. E rëndësishme është që unë dhe stafi im të dimë të ndërgjegjësojmë familjarët, të cilët realisht do ta kenë të vështirë t’i ndajnë mbeturinat e tyre. Faktikisht, ne kemi disa muaj që jemi duke bashkëpunuar me disa institucione private. I japim atyre kosha për mbeturinat dhe më pas i dërgojmë personat tanë për të marrë kazanët e mbushur me letra dhe plastikë kryesisht”. Ened Mato na tregon se, asnjë institucion nuk ka kosha të ndarë mbeturinash, përveç bashkisë së Tiranës. Na tregon se Edi Rama e kishte sjellë këtë kulturë në institucionin ku ai drejtonte projektet e Tiranës.
Sot, edhe pse të gjithë politikanët tanë kanë qenë jashtë Shqipërisë, duket se askush nuk është përpjekur që të zbatojë një projekt të tillë në institucionin ku udhëheq. Mato na tregon se, me të rinjtë dhe me fëmijët, puna do të jetë më e thjeshtë. Në një nga portalet sociale, Enedi ka hapur një konkurs. Atë e ka titulluar “Unë Ricikloj”, njëlloj si edhe iniciativën. Ka më pak se dhjetë ditë që ka nxitur një konkurs me punime që janë bërë me materiale të riciklueshme. Deri tani janë rreth 50 persona të cilët kanë paraqitur punimet e tyre në këtë faqe. Kjo sipas tij, tregon se të rinjtë janë të interesuar t’u japin forma të reja materialeve, të cilat mund të përdoren edhe për nevoja të tjera. Pas iniciativës për të përhapur një kulturë të re kazanësh, Enedi ka ndër mend të lidhet me personat e duhur për të bërë riciklimin e vërtetë. Hapi i parë, gjithsesi, mbetet ndërgjegjësimi i shoqërisë dhe ndarja e mbeturinave në kosha të veçantë.
Nuk bëhemi kriminelë të vendit ku jetojmë
Po e ndihmoni ju shoqërinë shqiptare të ndihet më pastër?
Gjatë gjithë kësaj kohe që ne kemi bashkëpunuar me institucione, organizata, përfaqësi ndërkombëtare, hotele etj, për të ofruar falas shërbimin e mbledhjes dhe riciklimit të mbeturinave. Edhe koshin e mbeturinave që ndahet në katër sektorë, e japin me çmimin që ne vetë e kemi porositur. Shërbimi jonë konsiston në sigurimin e koshave dhe mbledhjen e mbeturinave të ndara, në mënyrë që të gjithë të riciklojmë dhe të përfitojmë produkte të ricikluara.
Si janë këto kosha?
Koshat janë të standardeve më të arrira, me ngjyrat dalluese, mbishkrimet e mbetjeve, me kapakë të formave të posaçme, praktike në përdorim dhe të përshtatshme për zyra, ambiente luksoze dhe oborre të mëdha. Ndahen në katër pjesë: plastika, metale, letra dhe plehra. Së shpejti, do të vendosim shumë prej tyre në rrugët kryesore të Tiranës. Ato kushtojnë dhe ne do t’i vendosim të parat në lagjet më të mëdha, sa për të dhënë idenë e parë.
Çfarë përfitojmë realisht? Çfarë mund të riciklojmë kryesisht?
Alumini është 100% i riciklueshëm. Ai mund të shkrihet dhe të rikthehet në formën e mëparshme pa humbur asnjë cilësi. Ky proces mund të përsëritet pambarim. Riciklimi i 1 ton alumin kursen emetimet e 9 ton CO2. Riciklimi i kanoçeve të aluminit ka përfitime të rëndësishme mjedisore, duke përfshirë reduktimin e mbeturinave. Xhami, nga ana tjetër, përbën një nga mbetjet e mëdha në jetën e përditshme, për shkak të peshës dhe dendësisë së tij. Riciklimi i qelqit përdor më pak energji sesa prodhimi i xhamit nga rëra, gëlqerja dhe soda. Çdo ton (1000 kg) qelqi i ricikluar kursen 315 kg dyoksid karboni të lëshuar në atmosferë gjatë krijimit të qelqit të ri. Dhe shumë të tjera. Në një farë mënyre, nuk bëhemi kriminelë të vendit ku jetojmë.
March 31, 2018 at Ceramics Program, Office for the Arts at Harvard, Allston-
The Ceramics Program welcomed Kirkland House for an evening clay experience, part of the Art in the Houses Initiative through the Office for the Arts at Harvard. Ceramics Program staff gave demos and instruction on wheel throwing before participants headed to their wheels to try it themselves. Participants were also invited to make a hand built textured mug. A good time was had by all!
This event was staffed by Ceramics Program Director of Education Kathy King; Mia Riley, Diane Lulek, Melinda Jordan, Emma Walters, and Jenny Blicharz.
Photo by Darrah Bowden.
Orang ramai menyaksikan pertunjukan silat oleh anak-anak muda Batu Uban
Program Masyarakat Madani di Perkampungan Batu Uban dirasmikan oleh Timbalan Ketua Menteri 1, YB Mohamad Fairus Khairuddin dan ADUN Batu Uban, YB Raveentharan
Spain Summer Performance Program students performed at the concert series Un Lago de Conciertos on July 26, 2018, as a culmination of their 2 weeks at Berklee's campus in Valencia. Photos by Tato Baeza.
NCDs Program supported by Dotdash Meredith India
As part of management of NCDs, Trinity Care Foundation with CSR support from Dotdash Meredith India has initiated a public health project in a Government PHC in Ramanagara District, Karnataka with focus on Cardiovascular diseases (CVDs) and Oral Health. This project has the potential to significantly reduce cardiovascular care and oral health disparities and improve community awareness for the marginalized.
Trinity Care Foundation has been actively supporting critical community health since 2007, You can support such public health projects as a Corporate Social Responsibility (CSR) initiative for your company in association with us. Write to us (support@trinitycarefoundation.org) to connect.
CSR Projects implemented in Karnataka State, India can be viewed at the link -> www.flickr.com/photos/trinitycarefoundation/albums
El Ministerio de Ambiente y Desarrollo Sostenible, con el apoyo del Programa de Naciones Unidas para el Desarrollo (PNUD) y el financiamiento del Adaptation Fund del Protocolo de Kioto, implementó el proyecto de “Reducción del riesgo y de la vulnerabilidad al cambio climático en la región de La Mojana”, una apuesta que logró generar acciones que les permitieron a las comunidades de los municipios de San Benito Abad, San Marcos y Ayapel, enfrentar las inundaciones y sequías producidas por los efectos del cambio climático, a través de la implementación de medidas de adaptación en sus modos de vida.
Gracias a esta iniciativa, la Mojana, y los Municipios de San Benito Abad, Ayapel y San Marcos, cuentan ahora con una valiosa cantidad de información hidroclimatológica y un Sistema de Alertas Tempranas implementado coordinadamente con el IDEAM y CORPOMOJANA, que aporta información sin precedentes en otras regiones del país, para la planeación y tomar decisiones de política pública a nivel nacional, regional y local. En este sentido, se establecieron 11 estaciones de monitoreo climático, y se consolidaron 27 comités comunitarios para el monitoreo del Sistema de Alertas Tempranas, así como la creación del Centro de Pronósticos y Alertas que funciona en Corpomojana.
El proyecto logró también resultados significativos para las comunidades de la región de la Mojana, que implementaron medidas agroecológicas adaptables al cambio climático, que fomentan las prácticas tradicionales de producción más resilientes a los efectos del clima. Así mismo, apoyó el desarrollo de actividades productivas que permiten la diversificación de fuentes de alimentos que contribuyen a la seguridad alimentaria y generación de ingresos, con una participación directa de 2.000 familias. Se establecieron más de 270 hectáreas de sistemas agrosilvopastoriles, 1.900 huertas familiares adaptadas a posibles inundaciones y más de 80 hectáreas de cultivos orgánicos de maíz, fríjol, guandú, plátano y yuca.
Así mismo, junto con las comunidades, se propuso un diseño de vivienda y centro comunitario que incorporan criterios de adaptación y variabilidad climática. Como resultado se construyeron 11 centros comunitarios adaptados al cambio climático para la comunidad; se implementaron en más de 500 hogares sistemas de captación de agua lluvia para los tiempos de sequía y medidas de gestión del riesgo; se edificaron viviendas vernáculas con adaptaciones a las inundaciones y se estructuraron 14 centros educativos con medidas para proporcionar agua en tiempos de sequía para más de 200 niños.
Con el apoyo técnico del Instituto Alexander Von Humboldt- IAVH, el Proyecto construyó para la región, la planificación eco regional, que define los lugares y acciones necesarias para la restauración de ecosistemas, a partir de la Planificación para la restauración de ecosistemas de humedal. Se implementaron acciones de restauración impactando a 945 hectáreas, en los Municipios de Ayapel, San Benito Abad y San Marcos y 35 km de canales en 5 caños priorizados en el territorio, recuperando la capacidad de regulación y amortiguación de estos ecosistemas, reduciendo la vulnerabilidad de las comunidades, la flora y fauna nativa mojanera, frente a los impactos de inundaciones y sequías. Estas acciones beneficiaron a más de 4.500 personas y permitieron la instalación de 29 viveros temporales establecidos con una producción de más de 200 mil plantas, de las cuales cerca de 137 mil, fueron sembradas.
“Aquí aprendimos de todo, recibimos muchas capacitaciones y al final nosotras sacamos adelante este proyecto. Con el conocimiento hicimos los viveros, las restauraciones y las huertas, ahora acompañamos a otras comunidades para hacer lo mismo”, cuenta Juana Madariaga de la comunidad de Pasifueres.
Por otra parte se realizó el fortalecimiento Comunitario e Institucional, con el que se capacitaron 155 Promotores Rurales para la Adaptación territorial, incorporar consideraciones de Cambio Climático en 12 instrumentos de planificación, 38 organizaciones de base, 3 de ellas lideradas por mujeres y se instaló la Plataforma de Mujer Rural. Esta estrategia se trabajó de la mano con las alcaldías municipales, las universidades regionales y las autoridades ambientales con jurisdicción en el territorio.
“Para el Ministerio de Ambiente y Desarrollo Sostenible el trabajo realizado en la Mojana es un ejemplo para todo el país. Este proceso no sólo ha permitido a la región adaptarse a los efectos del cambio climático, sino tejer procesos de asociatividad que han permitido comprender con mayor facilidad los cambios presentados en la región y establecer las medidas necesarias para adaptarse y enfrentar temporadas de sequía o inundaciones”, Comentó el Ministro de Ambiente Carlos Correa.
Gracias a la experiencia y las lecciones aprendidas con el proyecto “Reducción del riesgo y de la vulnerabilidad al cambio climático en la región de La Mojana” se abre la puerta a una nueva iniciativa que escalará todas estas acciones para aumentar la resiliencia al clima y la sostenibilidad ambiental y social de las comunidades vulnerables en la región de La Mojana. Lo anterior, a través del proyecto Mojana Clima y Vida, liderado por el Fondo de Adaptación, con recursos del Fondo Verde para el Clima (GCF) que cobijará a los 11 municipios de la depresión Momposina, con el fin de aumentar la resiliencia y la sostenibilidad socioambiental para abordar los efectos del cambio climático, el uso sostenible de los recursos naturales y la gestión eficiente frente a los riesgos de desastres.
“Los logros alcanzados, no serían posibles sin el compromiso de las comunidades y el apoyo de la institucionalidad pública nacional, regional y local, en cabeza del Ministerio de Ambiente y Desarrollo Sostenible y de la local, gobernaciones, alcaldías y corporaciones ambientales, quienes han contribuido a que las medidas implementadas por el proyecto tengan resultados tangibles. Seguiremos trabajando en el fortalecimiento y generación de capacidades locales, que se materialicen en una planeación del desarrollo sostenible y compatible con el clima, y en la construcción de territorios resilientes y adaptados, concluyó Jimena Puyana, Gerente de Ambiente y Desarrollo Sostenible. / Nov. 14, 2020. (Fotografía Oficial Ministerio de Ambiente y Desarrollo Sostenible / Emilio Aparicio Rodríguez).
Esta fotografía oficial del Oficial Ministerio de Ambiente y Desarrollo Sostenible está disponible sólo para ser publicada por las organizaciones de noticias, medios nacionales e internacionales y/o para uso personal de impresión por el sujeto de la fotografía. La fotografía no puede ser alterada digitalmente o manipularse de ninguna manera, y tampoco puede usarse en materiales comerciales o políticos, anuncios, correos electrónicos, productos o promociones que de cualquier manera sugieran aprobación por parte del Ministerio de Ambiente y Desarrollo Sostenible.
Ministerio de Ambiente y Desarrollo Sostenible Página Web / Twitter Facebook / Youtube / Instagram
Our campers had a great time during the 2015 Westminster Summer Programs, enjoying camps such as basketball, tennis, art and the always-popular Camp Wildcat.
Students in an Honors Leadership Development Program (Humanities 2210) at College of DuPage recently participated in a team-building exercise that required the movement of "radioactive" material (popcorn kernals) from a can into a bucket without any potentially "lethal" spillage.
The track was opened in 1956, remodelled in 1993 and has three racecourses for both thoroughbred and harness racing.
mcad.edu Supporting new and innovative work by local, regional and national artists and designers, MCAD Gallery showcases and interprets contemporary art and design through diverse exhibitions and events throughout the year.
Exhibitions are displayed in the Main Building Gallery on the first floor, as well as in other galleries and spaces throughout the College.
For more information check out the website.