De Lijn
View allAll Photos Tagged Kader
Another work of art by Kader Attia that I made into a multiple exposure.
**All photos are copyrighted**
This is a work by the artist Kader Attia, which he actually named Couscous.
This is also a work by a photographer who thought the work was called something else for the longest time and read Couscous as Conscious.
This is a work by a human who wakes up in the middle of the night, thinking dead people are alive and that she should call them. And that same human can't get back to sleep.
This is a work by a human who suffers, laments, thinks a lot about life and realizes this is what separates the conscious from the unconscious.
This is a work of someone who is interested in all layers of consciousness and wish her subconscious would communicate more with her non subconscious so that she knew how she truly felt about reality before she went to sleep and was unconscious.
This is also the work of someone who feels that to be conscious means one must have a conscience.
This is the work by a human who struggles with the idea that she would ever really be unconscious even if she were in a coma.
This is the work of a human who is wondering if she is actually in a coma and all of this is a very vivid presentation of how her brain is still experiencing life in a separate dimension than what we would always classify.
This is the work of magic desolation, textures, and light. Let's keep thinking about these things and realizing things about ourselves.
This is a reason why humanity might be worth saving after all.
More by Kader Attia: kaderattia.de/works/
**All photos are copyrighted***
explore:#89
Kader beyaz kağıda sĂ¼tle yazılmış yazı;
Elindeyse beyazdan gel de sıyır beyazı...
Necip Fazıl.
A dry wind whistled through the desert of Kader, burning Vosh's nostrils. The assassinations and torchings were growing across the capital. If these extremists weren't stopped, the kingdom would be torn apart. Yet each attack brought them closer to him.
Join Fractured Kingdoms today!
I would highly recommend visiting the Chicago Art Institute this week or next for the exhibit Project a Black Planet: Art and Culture of PanAfrica:
www.artic.edu/exhibitions/10157/project-a-black-planet-th...
**All photos are copyrighted**
In het kader van de 'Bergische Runde' passeert V200 033 van de Museums Eisenbahn Hamm mooi op tijd langs Nordbögge op weg naar de eerste stop in Kamen. Aan de haak heeft de loc acht Umbauwagen en een bagagewagen. Mooi historisch verantwoord. Dit alles als treintje DPE 81744. Aan dit weggetje was er nog één klein plekje te vinden waar de schaduwen nog net te pruimen waren en waar het struikgewas nog vrij zicht op de baan gaf.
Deutsch: Die V200 033 der Museums Eisenbahn Hamm fährt schön rechtzeitig mit DPE 81744 an Nordbögge vorbei, auf ihrem Weg zum ersten Halt in Kamen. Dort werden noch einige Fahrgäste zusteigen. Am Haken hat die Lok acht Umbauwagen und auf der letzten Position ein Gepäckwagen. Die Schatten werden wieder länger und es gab Am Böggerkamp noch grad diese klitzekleine Stelle wo das GebĂ¼sch noch nicht zu hoch gewachsen ist.
In het kader van de terzijdestelling van de Franse locomotieven van de reeks BB 36000 — de zogeheten Astrides — op 1 november 2025, leek het me passend om ook nog eens een opname uit België te delen.
Deze foto toont loc 36018 in de laatste zonnestralen van 30 mei 2012, rijdend in zuidelijke richting door de bocht van Ekeren. Het was het slotakkoord van een dag die grotendeels in het teken stond van de Beneluxtrein, waarin destijds zelfs Oostenrijkse rijtuigen meereed. Na een begin van de dag in Nederland trokken we voor de laatste uren zon naar deze plek net ten noorden van Antwerpen.
De imposante maar beruchte Astrides symboliseerden ooit de Franse ambitie om één locomotieftype te bouwen dat over meerdere spanningssystemen heen kon rijden. In de praktijk bleken ze echter technisch complex, duur in onderhoud en niet altijd even betrouwbaar — factoren die hun loopbaan en reputatie mee hebben bepaald. Dertien jaar later behoren ze definitief tot het verleden, maar hun markante verschijning blijft een vertrouwd beeld uit een ander tijdperk.
-----
Following the recent withdrawal of the French BB 36000 locomotives — the so-called Astrides — on November 1st, 2025, it seemed fitting to share another image taken in Belgium.
This photo shows unit 36018 heading south through the curve at Ekeren in the last rays of sunlight on May 30th, 2012. It was the closing scene of a day largely devoted to the Benelux train, which at that time even included Austrian coaches in its consist. After starting the day in the Netherlands, we moved south for the final hours of sunshine at this spot just north of Antwerp.
The powerful yet controversial Astrides once embodied France’s ambition to build a multi-system locomotive capable of running across several countries. In practice, they proved technically complex, expensive to maintain and not always reliable — traits that ultimately shaped their reputation. Thirteen years later, they belong to history, though their distinctive appearance remains a familiar sight from another era.
----------
Ekeren, 30/05/2021
SNCF 36018
In het kader van het SionRail Foto van de Maand-thema "overwegen" dook ik in het archief op zoek naar een unieke foto van een trein op een overweg. Verreweg de meeste opties beperken zich tot vlugge zijkantplaatjes van een loc, de bedieningen in Oss of treinen bij de VSM.
Wat ik ook nog aantrof in het archief was een hele verzameling slijpfoto's van de Speno-slijptrein uit mei 2021. EĂ©n van deze foto's sprong er qua overweg uit. Op de foto zien we Speno RR 16 MS-9 de overweg van de Vlierdseweg in Bruchem slijpen omstreeks 2 uur 's nachts.
In het kader van 'je kan niet altijd mooi weer hebben', een foto in de stromende regen. 6 juni stond ik even in Harselaar nabij Barneveld want er zouden 2 treinen van RFO in korte tijd passeren. De tweede had als trekkracht de 1831 welke met een fraaie beladen Styreentrein 41352 de fotograaf en aanwezige ooievaars komt groeten. Eindbestemming zal de Kijfhoek zijn, en vanuit daar door naar de Vopak TTR terminal in de Botlek.
In het kader van Open Monumentendagen openen doorgaans vele prachtige gebouwen en terreinen hun deuren en krijg je de kans pracht van weleer in al zijn glorie te bewonderen. Met het aandienen van editie 2021 werd bekend dat ook de uit 1907 daterende locomotiefloods in Roosendaal haar grootse deuren zou openen voor het publiek. Dit geweldige bouwwerk is net als het seinhuis, de seinbrug en station zelf een ontwerp van G.W. van Heukelom, allemaal behorende tot de lijst van Rijksmonumenten in Nederland.
Om dit alles nog vele malen specialer te maken zetten ook Stichting Hondekop en Stichting 2454-CREW hun beste beentje voor met als gevolg deze geweldige line up van oud NS diesellocomotieven en een grote diversiteit aan ander historisch verantwoord spooewegmaterieel. Al met al wist ik me er de nodige uren aan te vergapen en was het ook geweldig om te zien hoe een Stalen D en vooral ook niet te vergeten de Benelux Hondekop een gigantische restauratie ondergaan om geheel in ere hersteld te worden. Ik kan alleen maar respect uitspreken voor de kennis en inzet van alle vrijwilligers en daarnaast ook de tijd die genomen werd onze vragen aangaande techniek te beantwoorden.
Een prachtig event waar ik de nodige foto's maakte en waar de nodige leuke contacten weer bijgepraat werden. Hiermee is het een waardige throwback naar het jaar 2004 toen ik ook de kans had op dit terrein vele prachtige treinen te bewonderen. Nu echter zelf ook wat ouder zijnde heb ik de interesse ook wat gelegd op de prachtige gebouwen die dit terrein sieren en Roosendaal weer even helemaal de allure geven van het belangrijke grensstation wat het ooit was. Al met al deel ik in elk geval alvast deze foto's van de line up waarin Sik 232, bakkie 603 en daarnaast de grotere 2225 en 2454 de bezoeker tegemoet schitteren in Ă©Ă©n van de spaarzame zonmomenten die deze meer dan geslaagde zondagmiddag rijk waren.
In het kader van Open Monumentendagen openen doorgaans vele prachtige gebouwen en terreinen hun deuren en krijg je de kans pracht van weleer in al zijn glorie te bewonderen. Met het aandienen van editie 2021 werd bekend dat ook de uit 1907 daterende locomotiefloods in Roosendaal haar grootse deuren zou openen voor het publiek. Dit geweldige bouwwerk is net als het seinhuis, de seinbrug en station zelf een ontwerp van G.W. van Heukelom, allemaal behorende tot de lijst van Rijksmonumenten in Nederland.
Om dit alles nog vele malen specialer te maken zetten ook Stichting Hondekop en Stichting 2454-CREW hun beste beentje voor met als gevolg deze geweldige line up van oud NS diesellocomotieven en een grote diversiteit aan ander historisch verantwoord spooewegmaterieel. Al met al wist ik me er de nodige uren aan te vergapen en was het ook geweldig om te zien hoe een Stalen D en vooral ook niet te vergeten de Benelux Hondekop een gigantische restauratie ondergaan om geheel in ere hersteld te worden. Ik kan alleen maar respect uitspreken voor de kennis en inzet van alle vrijwilligers en daarnaast ook de tijd die genomen werd onze vragen aangaande techniek te beantwoorden.
Een prachtig event waar ik de nodige foto's maakte en waar de nodige leuke contacten weer bijgepraat werden. Hiermee is het een waardige throwback naar het jaar 2004 toen ik ook de kans had op dit terrein vele prachtige treinen te bewonderen. Nu echter zelf ook wat ouder zijnde heb ik de interesse ook wat gelegd op de prachtige gebouwen die dit terrein sieren en Roosendaal weer even helemaal de allure geven van het belangrijke grensstation wat het ooit was. Al met al deel ik in elk geval alvast deze foto's van de line up waarin Sik 232, bakkie 603 en daarnaast de grotere 2225 en 2454 de bezoeker tegemoet schitteren in Ă©Ă©n van de spaarzame zonmomenten die deze meer dan geslaagde zondagmiddag rijk waren.
In het kader van de Spoorwensdagen reed motorwagen 20 'de Kameel' van het Spoorwegmuseum op 20 november 2021 een extra trein van het Spoorwegmuseum via Blauwkapel, Utrecht Centraal, Eindhoven, Venlo, Roermond naar Maastricht en rechtstreeks terug naar het Spoorwegmuseum via Bilhoven. De Kameel rijdt hier bij De Broekhin Noord te Roermond als trein 28211 van het Spoorwegmuseum naar Maastricht.
In ut kader van de Sjpöärwinsdaag reej motorwage 20 'd'n Kameel' van ut Sjpöärwäëgmuseum op 20 november 2021 ein extra rit van ut Sjpöärwäëgmuseum via Blaukapel, Utrecht Centraal, Eindhoven, Vinlo en Remunj nöä Mesjtreech en direk terök nöä ut Sjpöärwäëgmuseum euver Bilthoven. D'n Kameel riejt hiej biej de Broekhin Noord in Remunj es trein 28211 van ut Sjpöärwäëgmuseum noa Mesjtreech.
In het kader van Open Monumentendag reed loc 65 018 van de Stoomstichting Nederland op 13 september 2008 een aantal pendelritten tussen Blerick en Roermond. De loc rijdt hier bij de Broekhin-Noord in Roermond als trein 28335 van Blerick naar Roermond (en dan leeg door naar Susteren).
In ut kader van Öäpe Monumentedaag reej loc 65 018 van de Sjtaumsjtichting Nederlandj op 13 september 2008 ein aantal pendelritte tösse Bliërick en Remunj. Die lok riejt hiej aan de Broekhin Noord in Remunj mit trein 28335 van Bliërick noa Remunj (en dan laeg door noa Söstere).
Kader Attia was born in 1970 to Algerian parents in a suburb north of Paris. Now working in Berlin and Paris, he draws on the experience of living in two cultures as the basis for his artistic practice.
New Video Installation
At the centre of the exhibition ‘Kader Attia. Remembering the Future’, which comprises a total of 38 works, is the new video installation ‘The Object’s Interlacing’ (2020), which Attia has created specially for the Kunsthaus ZĂ¼rich. In it, he addresses the much-debated topical issue of ‘restitution’ of non-Western, especially African artefacts. The work is an attempt to delve deeper into this complex subject. It includes the voices of historians, philosophers, activists, psychoanalysts and economists. Kader Attia gathers the varying standpoints together, without apportioning blame, in order to achieve a nuanced analysis of the topic.
www.kunsthaus.ch/en/besuch-planen/ausstellungen/kader-attia/
I never thought we would be where we are today..but here we are and i wouldn't change a damn thing..My bro and an amazing friend..Love ya Fuckface <3
Kader Attia was born in 1970 to Algerian parents in a suburb north of Paris. Now working in Berlin and Paris, he draws on the experience of living in two cultures as the basis for his artistic practice.
New Video Installation
At the centre of the exhibition ‘Kader Attia. Remembering the Future’, which comprises a total of 38 works, is the new video installation ‘The Object’s Interlacing’ (2020), which Attia has created specially for the Kunsthaus ZĂ¼rich. In it, he addresses the much-debated topical issue of ‘restitution’ of non-Western, especially African artefacts. The work is an attempt to delve deeper into this complex subject. It includes the voices of historians, philosophers, activists, psychoanalysts and economists. Kader Attia gathers the varying standpoints together, without apportioning blame, in order to achieve a nuanced analysis of the topic.
www.kunsthaus.ch/en/besuch-planen/ausstellungen/kader-attia/