View allAll Photos Tagged BOS
Staelduinse Bos
Paas-zondag wandeling
Easter-sunday walk
Het Staelduinse Bos is een langgerekt bos van 95 hectare in het Westland tussen Hoek van Holland en Maasdijk en is een onderdeel van de Kapittelduinen.
De hoofdingang is aan de Papedijk (in 's-Gravenzande) die overgaat in de Oude Hooislag: een pad door de langgerekte strook bos. De Papedijk scheidt de strook en een tuinbouwgebied. Een zij-ingang bevindt zich aan de Staelduinlaan, een zijweg van de Maasdijk.
Geschiedenis en naamgeving[bewerken]
Oorspronkelijk bestond dit gebied uit estuariumduinen. Deze duinen waren deel van een zogenaamde haakwal (een rij duinen die loodrecht op de kust stonden). In deze duinen woonden oorspronkelijk vissers in hutten. Deze 'staelvissers' visten op zalm in de Maas met netten en fuiken, bevestigd aan staken of 'staelen', de naam "Staelduinse Bos" zou hier aan ontleend zijn.
Het Staelduinse Bos is na 1850 aangeplant in opdracht van de toenmalige eigenaar, Jacobus Josephus baron van Rijckevorsel (1785-1862), die het bos na zijn huwelijk in eigendom kreeg; hij trouwde in 1814 in tweede echt met Hendrica Petronella Veronica van Oosthuyse (1793-1829), dochter van fabrikant Petrus Judocus van Oosthuyse (1763-1818) die het terrein in 1807 had aangeschaft. Van Rijckevorsel liet een deel van de duinen afgraven. Langs de Rijckevorsellaan bevinden zich arbeidershuizen. Er is een sluis in de Maasdijk voor afwatering. Van Van Rijckevorsels oorspronkelijke aanplantingen is vrijwel niets meer over. De oude structuur is rudimentair aanwezig.
Vleermuizen[bewerken]
In het Staelduinse Bos ligt een oud bunkercomplex dat deel was van Festung Hoek van Holland, onderdeel van de Atlantikwall. Tevens zijn hier en daar betonnen platen te zien. Dit zijn overblijfselen van munitieloodsen. Het bunkercomplex heeft door de dikke muren een vrij constante luchtvochtigheidsgraad en temperatuur. Het is daardoor een populaire woonplaats voor vleermuizen geworden. Dit gebied van het Staelduinse Bos is dan ook een vleermuisreservaat. In dit reservaat overwinteren een aantal soorten in winterslaap. Tevens plant ten minste een soort zich hier voort. Er zijn verschillende meningen over het aantal soorten dat voorkomt maar het zijn er waarschijnlijk 5 of 6. In ieder geval komen grootoorvleermuizen (die de bunkers als kraamkamer gebruiken), meervleermuizen en watervleermuizen voor.
Eigendom[bewerken]
Sinds 1987 is het hele Staelduinse Bos in beheer bij de stichting het Zuid-Hollands Landschap. In het bos is het bezoekerscentrum d´Oude Koestal gevestigd, waar informatie over de natuur in dit gebied is te vinden. Het bezoekerscentrum wordt beheerd door de vrijwilligers van de vereniging "Vrienden van het Staelduinse Bos".
Staelduinse Bos
Paas-zondag wandeling
Easter-sunday walk
Het Staelduinse Bos is een langgerekt bos van 95 hectare in het Westland tussen Hoek van Holland en Maasdijk en is een onderdeel van de Kapittelduinen.
De hoofdingang is aan de Papedijk (in 's-Gravenzande) die overgaat in de Oude Hooislag: een pad door de langgerekte strook bos. De Papedijk scheidt de strook en een tuinbouwgebied. Een zij-ingang bevindt zich aan de Staelduinlaan, een zijweg van de Maasdijk.
Geschiedenis en naamgeving[bewerken]
Oorspronkelijk bestond dit gebied uit estuariumduinen. Deze duinen waren deel van een zogenaamde haakwal (een rij duinen die loodrecht op de kust stonden). In deze duinen woonden oorspronkelijk vissers in hutten. Deze 'staelvissers' visten op zalm in de Maas met netten en fuiken, bevestigd aan staken of 'staelen', de naam "Staelduinse Bos" zou hier aan ontleend zijn.
Het Staelduinse Bos is na 1850 aangeplant in opdracht van de toenmalige eigenaar, Jacobus Josephus baron van Rijckevorsel (1785-1862), die het bos na zijn huwelijk in eigendom kreeg; hij trouwde in 1814 in tweede echt met Hendrica Petronella Veronica van Oosthuyse (1793-1829), dochter van fabrikant Petrus Judocus van Oosthuyse (1763-1818) die het terrein in 1807 had aangeschaft. Van Rijckevorsel liet een deel van de duinen afgraven. Langs de Rijckevorsellaan bevinden zich arbeidershuizen. Er is een sluis in de Maasdijk voor afwatering. Van Van Rijckevorsels oorspronkelijke aanplantingen is vrijwel niets meer over. De oude structuur is rudimentair aanwezig.
Vleermuizen[bewerken]
In het Staelduinse Bos ligt een oud bunkercomplex dat deel was van Festung Hoek van Holland, onderdeel van de Atlantikwall. Tevens zijn hier en daar betonnen platen te zien. Dit zijn overblijfselen van munitieloodsen. Het bunkercomplex heeft door de dikke muren een vrij constante luchtvochtigheidsgraad en temperatuur. Het is daardoor een populaire woonplaats voor vleermuizen geworden. Dit gebied van het Staelduinse Bos is dan ook een vleermuisreservaat. In dit reservaat overwinteren een aantal soorten in winterslaap. Tevens plant ten minste een soort zich hier voort. Er zijn verschillende meningen over het aantal soorten dat voorkomt maar het zijn er waarschijnlijk 5 of 6. In ieder geval komen grootoorvleermuizen (die de bunkers als kraamkamer gebruiken), meervleermuizen en watervleermuizen voor.
Eigendom[bewerken]
Sinds 1987 is het hele Staelduinse Bos in beheer bij de stichting het Zuid-Hollands Landschap. In het bos is het bezoekerscentrum d´Oude Koestal gevestigd, waar informatie over de natuur in dit gebied is te vinden. Het bezoekerscentrum wordt beheerd door de vrijwilligers van de vereniging "Vrienden van het Staelduinse Bos".
Endeavor Air Bombardier CRJ-900LR N326PQ [c/n 15326] in Delta Connection livery taxies from the gate at Boston Logan International Airport [BOS/KBOS] for a flight to Cincinnati, 16 May 2016.
Permission for photography at Boston Logan kindly granted by Massport.
El I esta antes en las fotos.
Américo vespucio,ruta 70,ese día,guztok,nn,vision,entre otros.
Me identifico con el toro,algunas veces ando por vida abriéndome paso a cornadas,algunas veces llego y reacciono.
Hoy,Bos taurus III.
American Airlines Boeing 737-823(W) N998NN [c/n 31250] - delivered just three weeks earlier - taxying to the gate past another older example still in original livery, at Boston Logan International Airport [BOS/KBOS] after a flight from Miami, 17 October 2016.
Permission for photography at Boston Logan kindly granted by Massport.
German postcard by Ross Verlag, no. 7644/1, 1932-1933. Photo: Atelier Jacobi.
The Dutch-German actress Ery Bos (1910 - 2005) had a short but productive film career in the early German sound film. In only three years, from 1932 to 1934 she took part in a dozen films.
Ery Bos was the daughter of Dutch composer and pianist Coenraad V. Bos. She first attended public attention as a solo dancer in the 1920’s before she was spotted by the Ufa. She made her film debut with Peter Lorre in the crime film Schuß im Morgengrauen (1932, Alfred Zeisler). To her other popular films belong Liebe in Uniform (1932, Georg Jacoby), Unmögliche Liebe - Vera Holgh und ihre Töchter (1932, Ery Grünfeld) as a daughter of Asta Nielsen, Roman einer Nacht (1933, Carl Boese), Der Zarewitsch (1933, Victor Janson) and Jede Frau hat ein Geheimnis (1934, Max Obal). After the Nazis gained power, the Jewish actress emigrated to the USA, where she lived as Ery Grünfeld. She would never make another film and died in Chappaqua at the high age of 96.
Staelduinse Bos
Paas-zondag wandeling
Easter-sunday walk
Het Staelduinse Bos is een langgerekt bos van 95 hectare in het Westland tussen Hoek van Holland en Maasdijk en is een onderdeel van de Kapittelduinen.
De hoofdingang is aan de Papedijk (in 's-Gravenzande) die overgaat in de Oude Hooislag: een pad door de langgerekte strook bos. De Papedijk scheidt de strook en een tuinbouwgebied. Een zij-ingang bevindt zich aan de Staelduinlaan, een zijweg van de Maasdijk.
Geschiedenis en naamgeving[bewerken]
Oorspronkelijk bestond dit gebied uit estuariumduinen. Deze duinen waren deel van een zogenaamde haakwal (een rij duinen die loodrecht op de kust stonden). In deze duinen woonden oorspronkelijk vissers in hutten. Deze 'staelvissers' visten op zalm in de Maas met netten en fuiken, bevestigd aan staken of 'staelen', de naam "Staelduinse Bos" zou hier aan ontleend zijn.
Het Staelduinse Bos is na 1850 aangeplant in opdracht van de toenmalige eigenaar, Jacobus Josephus baron van Rijckevorsel (1785-1862), die het bos na zijn huwelijk in eigendom kreeg; hij trouwde in 1814 in tweede echt met Hendrica Petronella Veronica van Oosthuyse (1793-1829), dochter van fabrikant Petrus Judocus van Oosthuyse (1763-1818) die het terrein in 1807 had aangeschaft. Van Rijckevorsel liet een deel van de duinen afgraven. Langs de Rijckevorsellaan bevinden zich arbeidershuizen. Er is een sluis in de Maasdijk voor afwatering. Van Van Rijckevorsels oorspronkelijke aanplantingen is vrijwel niets meer over. De oude structuur is rudimentair aanwezig.
Vleermuizen[bewerken]
In het Staelduinse Bos ligt een oud bunkercomplex dat deel was van Festung Hoek van Holland, onderdeel van de Atlantikwall. Tevens zijn hier en daar betonnen platen te zien. Dit zijn overblijfselen van munitieloodsen. Het bunkercomplex heeft door de dikke muren een vrij constante luchtvochtigheidsgraad en temperatuur. Het is daardoor een populaire woonplaats voor vleermuizen geworden. Dit gebied van het Staelduinse Bos is dan ook een vleermuisreservaat. In dit reservaat overwinteren een aantal soorten in winterslaap. Tevens plant ten minste een soort zich hier voort. Er zijn verschillende meningen over het aantal soorten dat voorkomt maar het zijn er waarschijnlijk 5 of 6. In ieder geval komen grootoorvleermuizen (die de bunkers als kraamkamer gebruiken), meervleermuizen en watervleermuizen voor.
Eigendom[bewerken]
Sinds 1987 is het hele Staelduinse Bos in beheer bij de stichting het Zuid-Hollands Landschap. In het bos is het bezoekerscentrum d´Oude Koestal gevestigd, waar informatie over de natuur in dit gebied is te vinden. Het bezoekerscentrum wordt beheerd door de vrijwilligers van de vereniging "Vrienden van het Staelduinse Bos".
Also known as Indian Bison, is the largest extant bovid. It has been listed as Vulnerable on the IUCN Red List since 1986.
Designed and folded by me, from a square of Vietnamese traditional Dó paper size ~40cm.
I folded this model for a competition in VietNam. It is not perfect because I didn't have much time to design, only 1 afternoon and ~2 days to fold.
#origami #art #paper #bison #animal #bovine #bovid #gaur #bosgaurus #paperart
Delta Air Lines Airbus A330-323X N817NW [c/n 843] being towed between terminals at Boston Logan International Airport [BOS/KBOS], 16 May 2016.
Permission for photography at Boston Logan kindly granted by Massport.
Please don,t use this image on websites blogs or other media;
without my explicit permission!
© All rights reserved.
Thanks for visit faves and comments I,appreciate that very much!
Press L for a better view !
French postcard. Series Nos artistes dans leur loge, No. 98. Comoedia.
Camille Bos (born 1899) was a French ballet dancer. At the age of 10 (other sources say: 8), she entered the ballet school of the Paris Opera. In 1920 she was named 'première danseuse', and in 1925 she was promoted to 'danseuse étoile/ star dancer'. Bos participated in numerous performances e.g. Siang-Sin (1927), L'écran des jeunes filles (1929), La Grisi (choreography by Albert d'Aveline, 1935), etc. Her partners were among the famous ones of those decades such as Serge Peretti and Serge Lifar with whom she danced in Le Spectre de la Rose (1931) by Michel Fokine. At the age of 36 she stopped dancing to dedicate herself to teaching. For 12 years she taught at the Opéra de Paris. Her only known film performance was as a dancer in the 1925 Zola adaptation Nantas, directed by Donatien, and starring Donatien, Lucienne Legrand, and Maxime Desjardins. In 1935 she was recorded on an early television experiment (www.ina.fr/video/I14093274).
Sources: IMDB, etoiledelopera.e-monsite.com/pages/danseuse-etoiles-du-xx...