~ Noir Cafe ~
View allAll Photos Tagged 6214
We schrijven dinsdag 9 september, een van de weinige dagen die ik al enkele dagen op voorhand had vastgelegd. Dit omdat er eindelijk een mooie planning kon worden gemaakt op L86, L122 en L82, met niet alleen MW41. Op zondag besloot ik de planning uit te werken en het weerbericht was bijzonder spannend: het zou de hele dag regenen aan de grensregio met Duitsland. En al ligt dat natuurlijk niet bij Oudenaarde, een kleine verandering in de voorspelling kon zo’n dag letterlijk in het water doen vallen. Toch bleek het weerbericht dit keer bijzonder accuraat. Het zou best mooi weer worden in de streek waar ik heen wilde, al moest de laatste sluierbewolking nog optrekken.
Als eerste stond Ronse op de planning. Een foto van deze bijzondere diesellijn stond al lang op mijn verlanglijstje. Alleen rijden er op deze prachtige lijn niets anders dan motorwagens. Op dinsdag 9 september was de lijn tussen 9.00 en 15.00 uur buiten dienst voor werken. Net voor die sluiting stonden er twee infratreinen gepland naar Ronse, om 8.50 en om 9.16. Het was een enorme gok wat dit precies zou zijn, want een infratrein kan natuurlijk van alles zijn. De ene kwam uit Denderleeuw, de andere uit Gent-Zeehaven. Ik besloot het treinnummer op te zoeken in de historie van de “Belgische live spots”, een WhatsApp-groep met tal van fotografen. Daar vond ik een melding van een trein met datzelfde nummer: een reeks 77 met ballastwagens.
Langzaam begon ik hoop te krijgen op een gesleepte trein op het stuk Oudenaarde–Ronse, en eens iets anders dan de sproeitrein of de ES800, die je redelijk makkelijk kan vangen als je de info hebt. Eigenlijk voelde het een beetje als een bezoek aan het casino: meestal verlies je, maar als je wint, heb je wel een heel speciale foto.
Omdat de trein natuurlijk vroeg reed, moest ik er ook vroeg uit. Om half 6 nam ik de trein naar Brussel, waar ik tien minuten aansluiting had op de trein naar Oudenaarde. Jammer genoeg bleek bij aankomst dat de sluierbewolking zich nauwelijks bewoog en dat de opklaring pas in de verte zichtbaar was. Ik sprong op een Blue-bike (handig om snel terug te kunnen vertrekken) en fietste in twintig minuten naar Dries, mijn gekozen fotoplek. Dries zou dus een trein fotograferen in Dries! Nou ja, mits alles goed zou gaan – en dat leek het voorlopig niet te doen. Onderweg zag ik tot mijn frustratie in Denderleeuw alleen een ballastveger staan, zo’n halve onderstopper maar dan nog lelijker.
Na de passage van de laatste motorwagen leek het erop dat de zon er binnen twintig minuten zou doorkomen. Dat was om 9.05, toen de infratrein uit Gent eigenlijk al had moeten passeren. Tien minuten later ging de overweg dicht, perfect op tijd voor de rit uit Denderleeuw. En inderdaad: daar was die ballastveger. Het werktuig is bedoeld om ballast mooi te verdelen, extreem saaie voertuigen maar de doorkomst gaf me wel een sterke indicatie dat de trein uit Gent nog moest komen.
Toch bleef het duren. Om 10.00, een uur na de geplande passage, was er nog steeds geen trein. Terwijl naast mij de hemel al helemaal blauw was, bleven er net voor de zon steeds weer sluierwolken opduiken. Pas om 10.10, een dik uur te laat, brak de zon echt door. De achtergrond was grijs en er scheen zon. Mijn hoop was minimaal, maar gelukkig, vijf minuten later, gebeurde het. Opeens ging de overweg dicht. Eerst dacht ik dat de veger terugkwam uit Ronse, maar toen de kop van een reeks 62 opdook, was ik tevreden: eindelijk een speciale foto! De 6214 met tremelwagens, in combinatie met de 6228, reed als trein 95986 van Gent-Zeehaven naar Ronse. Een lach op mijn gezicht en een prachtige foto volgden.
Hierna besloot ik terug te fietsen naar het station van Denderleeuw. Omdat de trein anderhalf uur te laat was, moest ik mijn planning aanpassen. Ik had nog een meetrit willen fotograferen die van Brussel via Gent en L86 naar Poperinge reed, maar die zou ik missen. Gelukkig kon ik nog wel de motorwagen meepikken die in mijn planning stond. Ik besloot naar Eine te gaan en daar de motorwagen te fotograferen. Onderweg had ik de meetrit nog niet gezien, dus ik hoopte dat die ook vertraagd was. Na de passage van de motorwagen – opnieuw in de zon – ging de overweg opnieuw dicht. Dit moest die meetrit zijn. Ik dacht aan een blauwe meetautorail, maar het bleek de EM130 te zijn, op zich ook leuk om op deze lijn te zien!
Vanaf dan liep de planning weer even zoals voorzien. Ik wilde naar L122, iets wat ik al lang wilde doen. Ik zit namelijk overal en nergens, maar een foto van een regelmatige goederentrein op deze dubbelsporige dieselhoofdlijn in België ontbrak nog. Vandaag stonden er in de namiddag maar liefst drie gepland en die EM130, dus dit werd in mijn planning opgenomen.
Ik kwam om 12.30 in Balegem aan en wandelde naar de Driesstraat. Daar kwamen eerst de 4111 en 4164, twee motorwagens, mooi in het zonnetje voorbij. Doel één geslaagd: een MW41 op deze lijn. Al gebeurt dat elk uur, toch is het een leuke foto. Ondertussen maakten twee 77’ers zich gereed voor een trein naar La Louvière, gepland via L122. Dat is natuurlijk nooit zonder risico: een omleiding via L90 gebeurt regelmatig.
Na wat wachten werd er rijweg gegeven richting L122. Nog niet te vroeg juichen, dacht ik, want het bleef spannend met de zon. Gelukkig scheen die net op het juiste moment toen de trein passeerde – maar het had niet veel gescheeld! Daarna stonden nog twee andere Lineas-treinen gepland en ook de EM130. Een half uur na de eerste cargo had de volgende al moeten komen, maar beide bleven uit, in Gent-Zeehaven bewoog er niets. Achteraf bleek de EM130 afgeschaft en de Lineas-treinen reden onder allerlei nummers en veel later dan voorzien, dit scenario had ik op zich wel verwacht maar ik was tevreden met mijn foto in Balegem en daarom besloot ik richting Aalst-Burst te gaan, ook al wist ik dat langer blijven misschien nog mooie beloningen had opgeleverd. De keuze voor Aalst-Burst was goed: op L82 had ik nog geen enkele foto. Hier rijden alleen in de spits enkele treinen, plus op woensdagmiddag. Mijn geluk bleek echter stilaan opgebruikt, de wolken bewogen zodanig traag dat eens er een wolk voor de zon schoof het zeker gedaan was voor de komende 20 minuten...
Well here was an unexpected treat - a little owl flew up from the grass and posed in a neighbouring tree - even gave me time to change lenses although it didn't wait for me to get a bit closer.
Flamingos in flight over NW Namibia, Africa, near sunset. Captured near the Skeleton Coast in April 2017.
Thank you for viewing and I hope everyone is having a great week.
© Dennis Zaebst All Rights Reserved.
I would like to say thanks to all my friends for visiting and highly appreciated your comments and FAV!!!