O sono dunha tarde de verán

Adiante,

escrébeme algo

emprega a miña pel transparente

para caligrafiarme vivo

Empuña

a navalla de tinta

e comeza a deletrearme o teu odio

(tamén sei ler ó revés)

Terma forte,

non tremas agora

vas ben

pensabas que ías a disfrutar máis

¿verdade?

lembro que tiñas as pestanas molladas esta mañá

agora son só fíos de sal

Perfeccionando a miña dor

esqueciches porque empezaches a raiar

coa rabia dunha nena pequena

pero a túa fotografía en branco e negro

virada a azul

segue aquí dentro

as túas cartas seguen aquí

a túa pegada tamén segue aquí

mesmo a memoria quente do meu tacto

e da miña lingua

de cando rodabas en min

"e daquela eran marabillas

no meu diario íntimo e rosado"

 

Done