Ursula von Rydingsvard uhonorowana Złotym Medalem Gloria Artis
„Jest to dla mnie szczególna przyjemność, że mogę wręczyć najwyższe odznaczenie za dokonania twórcze wybitnej artystce, która imponuje swoim oryginalnym twórczym dorobkiem i swoim przywiązaniem do polskich korzeni. Wyróżnienie, które będę miał zaszczyt Pani wręczyć, to wyraz uznania dla Pani dokonań na rzecz rozwoju współczesnej twórczości rzeźbiarskiej, tak w Stanach Zjednoczonych Ameryki, jak i w świecie” – powiedział minister kultury, dziedzictwa narodowego i sportu prof. Piotr Gliński podczas uroczystości wręczenia Złotego Medalu „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” wybitnej rzeźbiarce polskiego pochodzenia Ursuli von Rydingsvard.
Ursula, z domu Karoliszyn, urodziła się w Deensen w Niemczech w 1942 roku. Jej rodzice pochodzili z Podhala. Przeżycia z dzieciństwa i kraj pochodzenia odcisnęły piętno emocjonalne na jej pracach. Jak sama mówi o sobie, „identyfikuję się bardzo mocno z Polską. Jestem definitywnie Polką”. Do USA przybyła w 1950 roku. Zamieszkała z rodzicami i sześciorgiem rodzeństwa w Connecticut.
Studiowała sztukę m.in. na Uniwersytecie Miami oraz w Berkley, ale największe znaczenie miało dla niej ukończenie nowojorskiego Columbia Uniwersytety, gdzie uzyskała tytuł magistra sztuki. Jako artystkę ukształtował ją – jak podkreśla – właśnie Nowy Jork.
Znana jest z tworzenia wielkoformatowych, monumentalnych rzeźb z belek cedrowych, które pieczołowicie tnie, montuje i laminuje, po czym wciera grafitową patynę w teksturowane, fasetowane powierzchnie dzieła. Artystka bardzo często podkreśla swoje polskie korzenie, nadając pracom polskie tytuły, np. „Echo”, „Dorotka”, „Elegantka”, „Damski czepek”, „Pod pachą”, „Zakopane”, „Droga”, „Luba”, „Maglownica” i wiele innych.
W ostatnich latach Ursula von Rydingsvard znacznie poszerzyła swój słownik artystyczny, stosując takie materiały, jak brąz, papier i żywica. Jej prace celowo pozostają abstrakcyjne, zawierając subtelne aluzje biograficzne, religijne i kulturowe.
Prace Rydingsvard znajdują się w stałych kolekcjach ponad 30 muzeów oraz w kolekcjach prywatnych. W Polsce jedyną instytucją posiadającą prace artystki jest Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski w Warszawie. Fot. Danuta Matloch
Ursula von Rydingsvard uhonorowana Złotym Medalem Gloria Artis
„Jest to dla mnie szczególna przyjemność, że mogę wręczyć najwyższe odznaczenie za dokonania twórcze wybitnej artystce, która imponuje swoim oryginalnym twórczym dorobkiem i swoim przywiązaniem do polskich korzeni. Wyróżnienie, które będę miał zaszczyt Pani wręczyć, to wyraz uznania dla Pani dokonań na rzecz rozwoju współczesnej twórczości rzeźbiarskiej, tak w Stanach Zjednoczonych Ameryki, jak i w świecie” – powiedział minister kultury, dziedzictwa narodowego i sportu prof. Piotr Gliński podczas uroczystości wręczenia Złotego Medalu „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” wybitnej rzeźbiarce polskiego pochodzenia Ursuli von Rydingsvard.
Ursula, z domu Karoliszyn, urodziła się w Deensen w Niemczech w 1942 roku. Jej rodzice pochodzili z Podhala. Przeżycia z dzieciństwa i kraj pochodzenia odcisnęły piętno emocjonalne na jej pracach. Jak sama mówi o sobie, „identyfikuję się bardzo mocno z Polską. Jestem definitywnie Polką”. Do USA przybyła w 1950 roku. Zamieszkała z rodzicami i sześciorgiem rodzeństwa w Connecticut.
Studiowała sztukę m.in. na Uniwersytecie Miami oraz w Berkley, ale największe znaczenie miało dla niej ukończenie nowojorskiego Columbia Uniwersytety, gdzie uzyskała tytuł magistra sztuki. Jako artystkę ukształtował ją – jak podkreśla – właśnie Nowy Jork.
Znana jest z tworzenia wielkoformatowych, monumentalnych rzeźb z belek cedrowych, które pieczołowicie tnie, montuje i laminuje, po czym wciera grafitową patynę w teksturowane, fasetowane powierzchnie dzieła. Artystka bardzo często podkreśla swoje polskie korzenie, nadając pracom polskie tytuły, np. „Echo”, „Dorotka”, „Elegantka”, „Damski czepek”, „Pod pachą”, „Zakopane”, „Droga”, „Luba”, „Maglownica” i wiele innych.
W ostatnich latach Ursula von Rydingsvard znacznie poszerzyła swój słownik artystyczny, stosując takie materiały, jak brąz, papier i żywica. Jej prace celowo pozostają abstrakcyjne, zawierając subtelne aluzje biograficzne, religijne i kulturowe.
Prace Rydingsvard znajdują się w stałych kolekcjach ponad 30 muzeów oraz w kolekcjach prywatnych. W Polsce jedyną instytucją posiadającą prace artystki jest Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski w Warszawie. Fot. Danuta Matloch