sigurfinnurs
Þjóðvísa 2010
Linditré. Eig: Sj.Efnið sótt í samnefnt kvæði Sig. Ág.
Er sólin hvarf bak við háu fjöllin
og höfgi seig yfir blómavöllinn,
stóð huldumeyja við Háastein
og heillaði ungan og mennskan svein.
Þau hittust oft upp hjá Háasteini
og hjartað barðist í ungum sveini.
En þokan huldi hvern hlýjan væng
og hún var línið í þeirra sæng.
En gæfan brást hinum bjarta sveini.
hann beið eitt kvöld upp hjá Háasteini.
En huldumeyna var hvergi að sjá,
hans hjarta fylltist af kvíða og þrá.
Og hennar beið hann á hverju kveldi
uns himinn ljómaði af morguneldi.
En hans ei rættist hin heita þrá.
Hann huldumeyna ei framar sá.
S.Á.
Þjóðvísa 2010
Linditré. Eig: Sj.Efnið sótt í samnefnt kvæði Sig. Ág.
Er sólin hvarf bak við háu fjöllin
og höfgi seig yfir blómavöllinn,
stóð huldumeyja við Háastein
og heillaði ungan og mennskan svein.
Þau hittust oft upp hjá Háasteini
og hjartað barðist í ungum sveini.
En þokan huldi hvern hlýjan væng
og hún var línið í þeirra sæng.
En gæfan brást hinum bjarta sveini.
hann beið eitt kvöld upp hjá Háasteini.
En huldumeyna var hvergi að sjá,
hans hjarta fylltist af kvíða og þrá.
Og hennar beið hann á hverju kveldi
uns himinn ljómaði af morguneldi.
En hans ei rættist hin heita þrá.
Hann huldumeyna ei framar sá.
S.Á.