Aşk u alâka

".....Akşamın ılık meltemleri filbahrilerin kokusunu fesleğenlere karıştırıyordu. Vuslatın derinliğinde kucaklaşmışlardı. Sevgilisinin zülüfleri ilk kez yüzüne değdiğinde içi ürperen delikanlı sordu:

 

-Işığı görüyor musun?

 

-Şu kaybolmayan ışığı mı?

 

-Evet!.. Tıpkı kalbimdeki sen gibi...

 

-O ışık gibi ben de kalbinden hiç kaybolmayacak mıyım?!..

 

-?!..

 

Gözlerinden yaşlar döküldü...

 

O sırada deniz, dolunayın kendisini çektiğini bilememişti. Nasıl bilebilirdi ki?..."

Done