EcOnAnDrE
Entrance to the...
Chlemoutsi Castle and its History..,
Το Χλεμούτσι βρίσκεται στο χωριό Κάστρο του Δήμου Κυλλήνης, στο δυτικότερο ακρωτήριο της Πελοποννήσου. Καθώς είναι χτισμένο στην κορυφή ενός λόφου, δεσπόζει στην πεδιάδα της Ηλείας.
...."Όταν μπήκα από την στενή ορθάνοιχτη καστρόπορτα και διάβηκα στις γοτθικές ρημαγμένες αίθουσες και τις χoρταριασμένες αυλές..και πιάστηκα από μια αγροσυκιά για να ανέβω στο επάνω πάτωμα και στάθηκα σε μια πέτρα , μου ΄ρθε να σύρω στριγγιά φωνή σα γεράκι......
......Ξαφνική χαρά με κυρίεψε σαν να πήρε μέσα στο νου μου γοργοράτο ρυθμό ο καιρός....και σε μια αστραπή , ήρθαν οι Φράγκοι στην Πελοπόννησο , την κούρσεψαν, την γέμισαν ξανθόμαλλα παιδιά και άγρια κάστρα.....Κι Αφανίστηκαν....!!!!!!!!!
Σε κάθε βήμα μου απειλητικά κοράκια σηκώνουνταν , σκέπαζαν μια στιγμή τον 'ηλιο, έσεραν φωνές και ξανάπεφταν στην άλλη μεριά του κάστρου....Στάθηκα σε ένα γοτθικό παραθύρι και κοίταζα τον κάμπο της Γλαρέντζας να απλώνεται όλο γαλήνη και γονιμότητα και γύρα του τη θάλασσα να αχνίζει . και πέρα έλαμπαν τα "θεία νησιά¨Η ΖΑΚΥΝΘΟΣ , Η ΚΕΦΑΛΟΝΙΑ και αχνά σαν όραμα από γαλάζιο φως η ΙθΑΚΗ....""
Ταξιδεύοντας - Νίκος Καζαντζάκης
Πρέπει να είμαι απόγονος των ιπποτών εκείνων γιατί μου γέννησε την γλυκειά εκεινη νοσταλγία που ένιωσα όταν κάποτε είδα στην Αχαία , ένα καστέλι Φράγκικο, σιωπηλό και μόνο να υψώνει τις επάλξεις του προκλητικά στο χρόνο.....!!!!!
Απόγονος - Κώστας Ουράνης
The Legend of the beautiful and the ugly fairy......!!!
Once upon a time there were two fairies.one living at Chlemoutsi and the other at Santameri.The fairy at Chlemoutsi was beautiful but unable to have children, whereas the fairy at Santameri was ugly but have five sons and one exquisitely beautiful doughter.In response to the pleas of the beautiful fairy, her sister , the beautiful ugly , gave her, the doughter , on the promise that she could visit the girl at Chlemoutsi.The fairy of Chlemoutsi broke the promise and banned her sister from seeing her child.
Such was the ugly fairy's lamentation and rage that ever since , when the winds are howling and wind is wild , legend has it that this is the mother's wailing at the loss of her child.....!!!!!!!!!!!!!!!!
The Legend of the Sunless King.....(Ο Θρύλος του ανήλιαγου Βασιλιά)
........Ήταν κάποτε ένα βασιλόπουλο που κατοικούσε στην Παλιόπολη(αρχαία Ήλιδα) και είχε αγαπήσει την βασιλοπούλα που κατοικουσε στο Χλεμούτσι.Το βασιλόπουλο το ονόμαζαν Ανήλιαγο γιατί αν ποτέ το έβλεπε ο ήλιος και το φως της μέρας, ήταν η μοίρα του να μαρμαρωθεί.....Το ίδιο και η βασιλοπούλα γι αυτό την έλεγαν Ανήλιαγη.Προκειμένου το βασιλόπουλο να ανταμώνει την Πριγκίπισσα , οι δυο νέοι έφτιαξαν μια υπόγεια στοά από την Παλαιόπολη ως το Χλεμούτσι. Δυστυχώς όμως μια μέρα το Βασιλόπουλο βρέθηκε έξω από τη στοά , τον αντίκρισε το φως της μέρας και μαρμαρώθηκε...........!!!!!!!!
Το κάστρο ιδρύθηκε το 1220-1223 από τον ηγεμόνα Γοδεφρείδο Α΄ Βιλλεαρδουίνο και αποτέλεσε το ισχυρότερο φρούριο του φράγκικου πριγκηπάτου της Αχαΐας, που γνώρισε ιδιαίτερη ακμή κατά την εποχή των Βιλλεαρδουίνων. Για να μπορέσει να πραγματοποιήσει την κατασκευή του ο Γοδεφρείδος ήρθε σε σύγκρουση με τον καθολικό κλήρο της Αχαΐας και χρησιμοποίησε τις προσόδους για την οικοδόμησή του. Το νέο κάστρο ονομάστηκε από τους ιδρυτές του Clermont, στα ελληνικά κατά παραφθορά Χλεμούτσι, ενώ οι Ενετοί αργότερα το αποκαλούσας Castel Tornese επειδή θεωρήθηκε λανθασμένα πως εδώ βρισκόταν το φράγκικο νομισματοκοπείο των τορνεσίων.
Χτισμένο σε θέση στρατηγική, με εκτεταμένη θέα στον κάμπο της Ηλείας και στο Ιόνιο πέλαγος, προστάτευε την πρωτεύουσα του πριγκιπάτου Ανδραβίδα και το σημαντικό λιμάνι της Γλαρέντζας.
Το 1427 περιήλθε ειρηνικά στον Κωνσταντίνο Παλαιολόγο, μετά τον γάμο του με την κόρη του Τόκκου και αυτός το χρησιμοποίησε ως στρατιωτικό και διοικητικό του κέντρο. Το 1460 το κάστρο κατελήφθη από τους Τούρκους και το 1867 από τους Ενετούς, που το κράτησαν στην κατοχή τους ως το 1715, όταν ξαναπέρασε στα χέρια των Τούρκων. Φαίνεται όμως πως το Χλεμούτσιέχει αρχίσει να χάνει το σημαντικό του ρόλο στην άμυνα της περιοχής, ήδη από το τέλος της Φραγκοκρατίας. Το 1701 ο Grimani προτείνει την καταστροφή του. Η θέση του δεν εξυπηρετούσε τα συμφέροντα των Ενετών, που σχετίζονταν με τη θάλασσα, ενώ το ήδη παλιό κάστρο απαιτούσε εκτεταμένες εργασίες για την επισκευή και τον εκσυγχρονισμό του. Το Χλεμούτσι έμεινε στην κατοχή των Τούρκων μέχρι την Επανάσταση του 1821. Σημαντική καταστροφή υπέστη κατά τον βομβαρδισμό μέρους του το 1826 από τον Ιμπραήμ που κατέστρεψε ένα πύργο του εσωτερικού περιβόλου και το τείχος κοντά σε αυτόν, υποδηλώνοντας πως το κάστρο έπαιξε κάποιο ρόλο κατά την Ελληνική Επανάσταση.
Σήμερα το Χλεμούτσι εξακολουθεί να διατηρεί τον έντονο φράγκικο χαρακτήρα του. από τους μεταγενέστερους κατακτητές μόνο οι Τούρκοι φαίνεται να ενδιαφέρθηκαν για τον εκσυγχρονισμό του και έκαναν μικρής έκτασης εργασίες, κυρίως για την προσαρμογή στη χρήση των πυροβόλων όπλων. Έτσι το κάστρο παραμένει ένα από τα σημαντικότερο και πιο καλοδιατηρημένα φρούρια της Ελλάδας και αποτελεί εξαιρετικό δείγμα φρουριακής αρχιτεκτονικής της εποχής της Φραγκοκρατίας στην Πελοπόννησο.
Entrance to the...
Chlemoutsi Castle and its History..,
Το Χλεμούτσι βρίσκεται στο χωριό Κάστρο του Δήμου Κυλλήνης, στο δυτικότερο ακρωτήριο της Πελοποννήσου. Καθώς είναι χτισμένο στην κορυφή ενός λόφου, δεσπόζει στην πεδιάδα της Ηλείας.
...."Όταν μπήκα από την στενή ορθάνοιχτη καστρόπορτα και διάβηκα στις γοτθικές ρημαγμένες αίθουσες και τις χoρταριασμένες αυλές..και πιάστηκα από μια αγροσυκιά για να ανέβω στο επάνω πάτωμα και στάθηκα σε μια πέτρα , μου ΄ρθε να σύρω στριγγιά φωνή σα γεράκι......
......Ξαφνική χαρά με κυρίεψε σαν να πήρε μέσα στο νου μου γοργοράτο ρυθμό ο καιρός....και σε μια αστραπή , ήρθαν οι Φράγκοι στην Πελοπόννησο , την κούρσεψαν, την γέμισαν ξανθόμαλλα παιδιά και άγρια κάστρα.....Κι Αφανίστηκαν....!!!!!!!!!
Σε κάθε βήμα μου απειλητικά κοράκια σηκώνουνταν , σκέπαζαν μια στιγμή τον 'ηλιο, έσεραν φωνές και ξανάπεφταν στην άλλη μεριά του κάστρου....Στάθηκα σε ένα γοτθικό παραθύρι και κοίταζα τον κάμπο της Γλαρέντζας να απλώνεται όλο γαλήνη και γονιμότητα και γύρα του τη θάλασσα να αχνίζει . και πέρα έλαμπαν τα "θεία νησιά¨Η ΖΑΚΥΝΘΟΣ , Η ΚΕΦΑΛΟΝΙΑ και αχνά σαν όραμα από γαλάζιο φως η ΙθΑΚΗ....""
Ταξιδεύοντας - Νίκος Καζαντζάκης
Πρέπει να είμαι απόγονος των ιπποτών εκείνων γιατί μου γέννησε την γλυκειά εκεινη νοσταλγία που ένιωσα όταν κάποτε είδα στην Αχαία , ένα καστέλι Φράγκικο, σιωπηλό και μόνο να υψώνει τις επάλξεις του προκλητικά στο χρόνο.....!!!!!
Απόγονος - Κώστας Ουράνης
The Legend of the beautiful and the ugly fairy......!!!
Once upon a time there were two fairies.one living at Chlemoutsi and the other at Santameri.The fairy at Chlemoutsi was beautiful but unable to have children, whereas the fairy at Santameri was ugly but have five sons and one exquisitely beautiful doughter.In response to the pleas of the beautiful fairy, her sister , the beautiful ugly , gave her, the doughter , on the promise that she could visit the girl at Chlemoutsi.The fairy of Chlemoutsi broke the promise and banned her sister from seeing her child.
Such was the ugly fairy's lamentation and rage that ever since , when the winds are howling and wind is wild , legend has it that this is the mother's wailing at the loss of her child.....!!!!!!!!!!!!!!!!
The Legend of the Sunless King.....(Ο Θρύλος του ανήλιαγου Βασιλιά)
........Ήταν κάποτε ένα βασιλόπουλο που κατοικούσε στην Παλιόπολη(αρχαία Ήλιδα) και είχε αγαπήσει την βασιλοπούλα που κατοικουσε στο Χλεμούτσι.Το βασιλόπουλο το ονόμαζαν Ανήλιαγο γιατί αν ποτέ το έβλεπε ο ήλιος και το φως της μέρας, ήταν η μοίρα του να μαρμαρωθεί.....Το ίδιο και η βασιλοπούλα γι αυτό την έλεγαν Ανήλιαγη.Προκειμένου το βασιλόπουλο να ανταμώνει την Πριγκίπισσα , οι δυο νέοι έφτιαξαν μια υπόγεια στοά από την Παλαιόπολη ως το Χλεμούτσι. Δυστυχώς όμως μια μέρα το Βασιλόπουλο βρέθηκε έξω από τη στοά , τον αντίκρισε το φως της μέρας και μαρμαρώθηκε...........!!!!!!!!
Το κάστρο ιδρύθηκε το 1220-1223 από τον ηγεμόνα Γοδεφρείδο Α΄ Βιλλεαρδουίνο και αποτέλεσε το ισχυρότερο φρούριο του φράγκικου πριγκηπάτου της Αχαΐας, που γνώρισε ιδιαίτερη ακμή κατά την εποχή των Βιλλεαρδουίνων. Για να μπορέσει να πραγματοποιήσει την κατασκευή του ο Γοδεφρείδος ήρθε σε σύγκρουση με τον καθολικό κλήρο της Αχαΐας και χρησιμοποίησε τις προσόδους για την οικοδόμησή του. Το νέο κάστρο ονομάστηκε από τους ιδρυτές του Clermont, στα ελληνικά κατά παραφθορά Χλεμούτσι, ενώ οι Ενετοί αργότερα το αποκαλούσας Castel Tornese επειδή θεωρήθηκε λανθασμένα πως εδώ βρισκόταν το φράγκικο νομισματοκοπείο των τορνεσίων.
Χτισμένο σε θέση στρατηγική, με εκτεταμένη θέα στον κάμπο της Ηλείας και στο Ιόνιο πέλαγος, προστάτευε την πρωτεύουσα του πριγκιπάτου Ανδραβίδα και το σημαντικό λιμάνι της Γλαρέντζας.
Το 1427 περιήλθε ειρηνικά στον Κωνσταντίνο Παλαιολόγο, μετά τον γάμο του με την κόρη του Τόκκου και αυτός το χρησιμοποίησε ως στρατιωτικό και διοικητικό του κέντρο. Το 1460 το κάστρο κατελήφθη από τους Τούρκους και το 1867 από τους Ενετούς, που το κράτησαν στην κατοχή τους ως το 1715, όταν ξαναπέρασε στα χέρια των Τούρκων. Φαίνεται όμως πως το Χλεμούτσιέχει αρχίσει να χάνει το σημαντικό του ρόλο στην άμυνα της περιοχής, ήδη από το τέλος της Φραγκοκρατίας. Το 1701 ο Grimani προτείνει την καταστροφή του. Η θέση του δεν εξυπηρετούσε τα συμφέροντα των Ενετών, που σχετίζονταν με τη θάλασσα, ενώ το ήδη παλιό κάστρο απαιτούσε εκτεταμένες εργασίες για την επισκευή και τον εκσυγχρονισμό του. Το Χλεμούτσι έμεινε στην κατοχή των Τούρκων μέχρι την Επανάσταση του 1821. Σημαντική καταστροφή υπέστη κατά τον βομβαρδισμό μέρους του το 1826 από τον Ιμπραήμ που κατέστρεψε ένα πύργο του εσωτερικού περιβόλου και το τείχος κοντά σε αυτόν, υποδηλώνοντας πως το κάστρο έπαιξε κάποιο ρόλο κατά την Ελληνική Επανάσταση.
Σήμερα το Χλεμούτσι εξακολουθεί να διατηρεί τον έντονο φράγκικο χαρακτήρα του. από τους μεταγενέστερους κατακτητές μόνο οι Τούρκοι φαίνεται να ενδιαφέρθηκαν για τον εκσυγχρονισμό του και έκαναν μικρής έκτασης εργασίες, κυρίως για την προσαρμογή στη χρήση των πυροβόλων όπλων. Έτσι το κάστρο παραμένει ένα από τα σημαντικότερο και πιο καλοδιατηρημένα φρούρια της Ελλάδας και αποτελεί εξαιρετικό δείγμα φρουριακής αρχιτεκτονικής της εποχής της Φραγκοκρατίας στην Πελοπόννησο.