resident of the garden :)
The gray squirrel, seen in the The Los Angeles County Arboretum & Botanic Garden in California :)
The gray squirrel (Sciurus carolinensis) is a tree squirrel in the genus Sciurus. It is native to eastern North America, where it is the most prodigious and ecologically essential natural forest regenerator. In Europe they have been introduced into Ireland, Great Britain and Italy and they are regarded as an invasive species there. The head and body length is from 23 to 30 cm, the tail about 20 cm. In the wild, eastern gray squirrels can be found inhabiting large areas of mature, dense woodland ecosystems. Close to human settlements, eastern gray squirrels are found in parks and back yards of houses within urban environments and in the farmlands of rural environments. Eastern gray squirrels eat a range of foods, such as tree bark, tree buds, flowers, berries, many types of seeds and acorns, walnuts, and other nuts and some types of fungi found in the forests. They can cause damage to trees by tearing the bark and eating the soft cambial tissue underneath. On occasion, eastern gray squirrels also prey upon insects, frogs, small rodents including other squirrels, and small birds, their eggs, and young.
----------------------------------------------------------------------------------------
Wiewiórka szara pstryknięta w ogrodzie botanicznym w Los Angeles w Kalifornii :)
Wiewiórka szara (Sciurus carolinensis) – gatunek ssaka z rodziny wiewiórkowatych (Sciuridae). Występuje we wschodniej i środkowo-wschodniej części Stanów Zjednoczonych oraz na południowo-wschodnim obszarze Kanady. Introdukowana we Włoszech, Irlandii i Wielkiej Brytanii. W Europie stanowi gatunek inwazyjny. Na zajmowanych obszarach w znacznym stopniu lub całkowicie eliminuje populacje rodzimej w Europie wiewiórki pospolitej. Wiewiórka szara osiąga długość ciała około 30 centymetrów, waży od 400 do 710 gramów. Ogon zazwyczaj ma długość 20 centymetrów. W naturze wiewiórki szare zamieszkują duże obszary leśne, zwłaszcza lasy liściaste i mieszane. W pobliżu osiedli ludzkich wiewiórki szare można spotkać w parkach i podwórkach domów oraz na polach uprawnych na obszarach wiejskich. Wiewiórki szare jedzą różnorodne pokarmy, takie jak kora drzew, pąki drzew, kwiaty, jagody, wiele rodzajów nasion i żołędzi, orzechy i niektóre rodzaje grzybów występujących w lasach. Mogą powodować uszkodzenia drzew, rozrywając korę i zjadając miękką tkankę znajdującą się pod spodem. Czasami wiewiórki szare polują również na owady, żaby, małe gryzonie oraz małe ptaki, ich jaja i młode.
resident of the garden :)
The gray squirrel, seen in the The Los Angeles County Arboretum & Botanic Garden in California :)
The gray squirrel (Sciurus carolinensis) is a tree squirrel in the genus Sciurus. It is native to eastern North America, where it is the most prodigious and ecologically essential natural forest regenerator. In Europe they have been introduced into Ireland, Great Britain and Italy and they are regarded as an invasive species there. The head and body length is from 23 to 30 cm, the tail about 20 cm. In the wild, eastern gray squirrels can be found inhabiting large areas of mature, dense woodland ecosystems. Close to human settlements, eastern gray squirrels are found in parks and back yards of houses within urban environments and in the farmlands of rural environments. Eastern gray squirrels eat a range of foods, such as tree bark, tree buds, flowers, berries, many types of seeds and acorns, walnuts, and other nuts and some types of fungi found in the forests. They can cause damage to trees by tearing the bark and eating the soft cambial tissue underneath. On occasion, eastern gray squirrels also prey upon insects, frogs, small rodents including other squirrels, and small birds, their eggs, and young.
----------------------------------------------------------------------------------------
Wiewiórka szara pstryknięta w ogrodzie botanicznym w Los Angeles w Kalifornii :)
Wiewiórka szara (Sciurus carolinensis) – gatunek ssaka z rodziny wiewiórkowatych (Sciuridae). Występuje we wschodniej i środkowo-wschodniej części Stanów Zjednoczonych oraz na południowo-wschodnim obszarze Kanady. Introdukowana we Włoszech, Irlandii i Wielkiej Brytanii. W Europie stanowi gatunek inwazyjny. Na zajmowanych obszarach w znacznym stopniu lub całkowicie eliminuje populacje rodzimej w Europie wiewiórki pospolitej. Wiewiórka szara osiąga długość ciała około 30 centymetrów, waży od 400 do 710 gramów. Ogon zazwyczaj ma długość 20 centymetrów. W naturze wiewiórki szare zamieszkują duże obszary leśne, zwłaszcza lasy liściaste i mieszane. W pobliżu osiedli ludzkich wiewiórki szare można spotkać w parkach i podwórkach domów oraz na polach uprawnych na obszarach wiejskich. Wiewiórki szare jedzą różnorodne pokarmy, takie jak kora drzew, pąki drzew, kwiaty, jagody, wiele rodzajów nasion i żołędzi, orzechy i niektóre rodzaje grzybów występujących w lasach. Mogą powodować uszkodzenia drzew, rozrywając korę i zjadając miękką tkankę znajdującą się pod spodem. Czasami wiewiórki szare polują również na owady, żaby, małe gryzonie oraz małe ptaki, ich jaja i młode.