karelnuytten
Tegen de wijzers in: dagboekfragment maandag 03/11
Deze middag heb ik mijn greyhound busticket geboekt. Ik heb er me lang het hoofd over gebroken. Hoe ik werken en reizen het best kan combineren. Deze middag heb ik knopen doorgehakt. Ik doe eerst de Oostkust en kom daarna langs het binneland naar beneden. Deze avond zit ik op de bus klaar om te vertrekken en ik begin te twijfelen. Morgen is er de Melbourne Cup en die stad staat de hele dag in het teken van de race. Melbourne is de andere kant uit. Bovendien trekken al de Backpackers zuidwaarts om in Sydney oudejaarsavond te vieren. De simpele beslissing om langs te oostkust naar het noorden te trekken zal grote gevolgen hebben voor mijn reis door Australie. Ik ga tegen de stroom in, wat wil zeggen dat ik nooit lang bij dezelfde mensen zal blijven. Het heeft wellicht ook zijn voordelen. Ondertussen staat de buschauffeur hier samen met een keun een sigaretje te roken. Het zal niet lang duren voor de sigarettenteller zal beginnen lopen, net als mijn kilometerteller hier, want de rit zal twaalf uur duren. Er zit trouwens maar weinig volk op de bus. Gelukkig speelt er country; "I've got a peaceful, easy feeling"
Tegen de wijzers in: dagboekfragment maandag 03/11
Deze middag heb ik mijn greyhound busticket geboekt. Ik heb er me lang het hoofd over gebroken. Hoe ik werken en reizen het best kan combineren. Deze middag heb ik knopen doorgehakt. Ik doe eerst de Oostkust en kom daarna langs het binneland naar beneden. Deze avond zit ik op de bus klaar om te vertrekken en ik begin te twijfelen. Morgen is er de Melbourne Cup en die stad staat de hele dag in het teken van de race. Melbourne is de andere kant uit. Bovendien trekken al de Backpackers zuidwaarts om in Sydney oudejaarsavond te vieren. De simpele beslissing om langs te oostkust naar het noorden te trekken zal grote gevolgen hebben voor mijn reis door Australie. Ik ga tegen de stroom in, wat wil zeggen dat ik nooit lang bij dezelfde mensen zal blijven. Het heeft wellicht ook zijn voordelen. Ondertussen staat de buschauffeur hier samen met een keun een sigaretje te roken. Het zal niet lang duren voor de sigarettenteller zal beginnen lopen, net als mijn kilometerteller hier, want de rit zal twaalf uur duren. Er zit trouwens maar weinig volk op de bus. Gelukkig speelt er country; "I've got a peaceful, easy feeling"