Back to photostream

OTOÑO · UDAZKENA · AUTOMNE · AUTUMNUM

UDAZKEN KOLORETAN

 

En los colores de otoño,

atravesando los perfumes de los campos,

evocándote, estoy en ti.

 

A la sombra del árbol desnudo,

amarillenta y rojiza

yace la hojarasca; todo duerme.

 

Recojo una hoja, es tan simple como bella,

tan sencilla al morir,

parece aún poseer toda la vitalidad del árbol.

Tanta dignidad al caer

me impulsa a cantarte.

 

De nuevo contemplo el árbol;

¿estará preocupado...?,

se diría que dibuja la sonrisa de la eternidad,

en la bondad de su libre transcurrir.

 

Y parece burlarse

de los sueños cultivados

en las entrañas del tiempo que me esclaviza.

 

En los colores de otoño,

atravesando los perfumes de los campos,

evocándote, estoy en ti,

tan sencillo al morir,

tan simple al irte sin un adiós.

 

( En recuerdo de Martín Irízar - BENITO LERTXUNDI )

 

 

Udazken koloretan,

landen lurrinak

zeharkatuz,

hitaz oroit

eta higan nauk.

 

Zuhaitz biluziaren

gerizpean orpondoa,

orbelaren hilobi,

horiz eta gorriz

dena lokarturik,

dena lokarturik.

 

Eskuratu hostoa

xume bezain eder,

hain soila bere heriotzean,

zuhaitz guztiaren

bizkortasunez hain betea,

non erortze honen duintasunak

hiri kantatzera naraman.

 

Berriro zuhaitzari

so natzaiok, kezkaturik ote?...

joate askearen oparotasunean,

betikotasunaren irria zirudik.

irria zirudik.

 

Gatibu naukan denborak,

bere baitan egositako

ametsetaz isekaz

bailegoan.

 

Udazken koloretan,

landen lurrinak zeharkatuz,

hitaz oroit eta higan nauk,

hain soil hire heriotzean,

hain xume, adiorik gabeko

partitzean. --- BENITO LERTXUNDI ---

2,865 views
32 faves
7 comments
Uploaded on August 22, 2019
Taken on October 28, 2015