[Grahovo ob Bači] SŽ 664 119 met Avtovlak 850

Nadat de eerste helft van onze vakantieweek in Slovenië besteed werd rond de Koperrampe, verlieten we de Adriatische kust op vrijdagochtend 2 mei en reden we het binnenland in. Voor deze vrijdag stond de spoorlijn tussen Ljubljana en Maribor centraal alwaar het doel was een aantal Moped's voor de personentreinen te fotograferen, alsmede ook een aantal goederentreinen vast te leggen. Na deze vrijdag, waarvan nog een aantal foto's later zullen volgen, konden we concluderen dat dit aardig gelukt was. Tevreden werd er vanuit Zgornja Brežnica, waar we de dag hadden afgesloten, terug gereden richting Ljubljana om daar een avondje te vertoeven vooraleer de laatste dag in Slovenië zou beginnen.

 

Vanuit Jakovica, alwaar we in een soort boerderijhuis de nacht hadden doorgebracht, werd er in alle vroegte vertrokken richting de Julische Alpen om aldaar de Avtovlak onder de loep te nemen. Deze autotrein, welke eigenlijk bijna uitsluitend door vakantiegangers gebruikt wordt, is al jarenlang een opvallende verschijning op het Sloveense spoorwegnet. Met een aantal ritten per dag worden Most na Soči, Podbrdo en Bohinjska Bistrica met elkaar verbonden, waarbij de route door het smalle dal van de Bača voert om vervolgens de langste spoortunnel van Slovenië in te duiken waarbij de bergpas afgesneden wordt. Een tunnel voor het wegverkeer is er niet, wat resulteert in deze nogal opvallende oplossing. De autotreinen werden jarenlang door locomotieven van de serie 644 en 664 getrokken welke nog altijd rondrijden in de groene Joegoslavische kleurstelling. Even was er een aantal jaar terug sprake van vernieuwing in de vorm van de komst van een Eurorunner, maar al snel heeft men teruggegrepen op de fraaie imposante EMD diesels van Amerikaanse makelij.

 

Al een tijdje stond het vastleggen van deze autotreinen hoog op de verlanglijst en deze zaterdag 3 mei moest het dan eindelijk gaan gebeuren. Aangezien de trein zoals reeds vermeld bijna enkel door toeristen gebruikt wordt, is het handig om even tactisch te kijken wanneer veel toeristen onderweg zijn. Nu ligt 3 mei niet bepaald in het hoogseizoen, maar toch hadden aardig wat mensen meivakantie en was het ook nog eens een feestweekend, dus was de hoop aanwezig dat de treinen redelijk vol zouden staan. Vanuit Jakovica reden we richting Grahovo ob Bači alwaar we de eerste trein van de dag zouden opwachten. Hier vind je een prachtige stek alwaar je vanaf een heuvel zicht hebt op het dorpje met haar imposante kerk en waarbij de trein het dal doorkruist via het Železniški Viadukt. De stek is enkel mogelijk tijdens de langste dagen van het jaar, en is dan zo ongeveer vanaf eind april bruikbaar. Nadat we in het begin al meteen door Google Maps verkeerd werden gestuurd, kwamen we uiteindelijk al snel op de juiste weg terecht en wisten we na een nogal heftige route met de meest smalle bergweggetjes, haarspeldbochten en afgronden direct naast de weg, het dal te bereiken. Er was wel een simpelere route om hier te geraken, maar een beetje avontuur houden we wel van. Overigens kwamen we onderweg gewoon een vuilniswagen tegen, dus als die op zulke weggetjes kan rijden, dan kunnen wij dat al helemaal!

 

Doordat we in het begin verkeerd waren gestuurd, en we onderweg ook wel wat tijd verloren op de spannende weggetjes, kwamen we iets later dan gedacht aan in het dorpje. Aldaar deed zich het volgende probleem voor en dat was dat we niet precies wisten hoe we op de stek moesten komen. Welja, ik dacht het goed te hebben uitgezocht, maar de weg waarvan ik dacht dat het een weg was, bleek gewoon een soort voetgangersweg te zijn met een trap. We moesten ook nog eens de rivier zien over te steken, en uiteindelijk werd er een dorpje verder een mogelijkheid gevonden. Snel werd er die kant op gereden, om vervolgens het water over te gaan en weer terug te rijden naar de beoogde stek. Het bruggetje over het water bleek ook weer akelig smal, en met de scherpe bocht voor het bruggetje was het maar de vraag of we er wel overheen konden rijden. Achteraf gezien had het wel gekund, maar we hadden geen zin in gezeik en met nog een ruime vijf minuten op de klok besloten we de auto's te parkeren en de laatste 600 meter te voet af te leggen. We moesten flink doorstappen want we wisten dat de trein rond 8:00 door zou komen, en inmiddels was het al 7:56. Er werd voor de zekerheid maar een sprintje ingezet, en dat was maar goed ook. Net toen we onder de brug doorkwamen en we omhoog liepen de heuvel op was in de verte het gebrul van de V16 EMD diesel al hoorbaar. Snel werd via wat natte bandensporen naar boven gehold terwijl het gebrul luider en luider werd. Het laatste stuk renden we door het kletsnatte hoge gras naar boven en daarbij ging bijna iedereen op z'n plaat. Gelukkig reed de trein niet heel snel en hadden we nog een 30 tal seconden om ons te positioneren, wat net voldoende was.

 

De kerkklokken slaan 8 keer, maar zijn niet te horen en worden totaal overstemd door de bulderende SŽ 664 119 als zij met Avtovlak 850 over het prachtige viaduct bij Grahovo ob Bači rijdt, de hijgende fotografen achter haar latend. Zoals gehoopt stond de trein aardig vol met auto's, en dat was een goed teken voor de volgende ritten van de dag. Na deze hectische gebeurtenis werd er eerst even op adem gekomen en genoten van het uitzicht, vooraleer we weer terug richting de auto's zouden lopen en het tijd was om een ontbijtje te scoren bij de supermarkt!

 

N.B. een aantal graffitiklieders werden van de loc verwijderd.

Done