BramTrains
266 118-9 @ Nerem L34
Wegens het uitvallen van een les, kregen we een vrije dag op woensdag 4 december. Het was namelijk maar de enige les die dag. Het toeval wou dat er ook op die dag mooi weer voorspeld was! 's Ochtends zou zeer mistig verlopen maar hoe meer richting Samber en Maas hoe sneller de zon er zou doorkomen. Ik besloot dus niet te wachten op de zon maar 's morgens vroeg de mist te snel af te zijn door onmiddellijk richting L24 te trekken. Onderweg reed ik soms door heel dichte mist waarvan ik dacht: 'dit trekt nooit meer open'.
Terwijl na een paar kilometers de blauwe lucht opnieuw zichtbaar werd. Mijn GPS gaf aan dat ik nog maar een 10 tal minuutjes voor de boeg had, maar daar was opnieuw die mist! Ik pepte me op aan het feit dat ik dicht tegen de oevers van de Maas aan het rijden was. Het zou misschien nog opklaren wanneer ik meer hoogte zou maken. En effectief! Na de afrit trok de mist opnieuw weg, en ik heb ze van gans de dag niet meer gezien!
Zo rond een uur of 11u30 had ik nog steeds geen trein gesleept door een class66 gezien. De Linz-shuttle richting Aken was mij waarschijnlijk te snel af geweest. Het was wachten op wat komen zou. Tot er rond 11u50 een trein gemeld werd in Zichem. Deze MSC-shuttle moest en zou ik hebben! Het bleek niet evident om zo net op de middag een goed fotopunt te vinden. Ik waagde het erop om eens iets nieuws te proberen. In de omgeving van Glaaien vond ik een heuvel met uitzicht op het spoor.
Eens gaan kijken en dat beviel me wel! Het fotopunt was niet zo ver gaan door het veld vanaf het landbouwwegje. Dacht ik... De aarde was zo kleverig dat er bij elke stap die ik zette een kilogram aarde bleef plakken aan, onder en langs de zijkant van mijn schoenen. Dat vertraagde het tempo wel... Uiteindelijk moest ik zelfs mijn schoenen uittrekken om op kousenvoeten te ladder op te klimmen!
Nu was het eventjes wachten maar een klein uurtje na de melding kwam de pb03 aanzetten met een fraaie MSC-shuttle aan de haak. En tot mijn verbazing was er nog een P&O-shuttle naar Oradea gemeld terwijl ik onderweg was. Deze volgde op 10'! Ik genoot nog eventjes na van het lente? zonnetje in december. Dat gevoel heb ik nog nooit gehad! De frisse groene kleurtjes in het veld langs de andere kant hadden er misschien iets mee te maken!
266 118-9 @ Nerem L34
Wegens het uitvallen van een les, kregen we een vrije dag op woensdag 4 december. Het was namelijk maar de enige les die dag. Het toeval wou dat er ook op die dag mooi weer voorspeld was! 's Ochtends zou zeer mistig verlopen maar hoe meer richting Samber en Maas hoe sneller de zon er zou doorkomen. Ik besloot dus niet te wachten op de zon maar 's morgens vroeg de mist te snel af te zijn door onmiddellijk richting L24 te trekken. Onderweg reed ik soms door heel dichte mist waarvan ik dacht: 'dit trekt nooit meer open'.
Terwijl na een paar kilometers de blauwe lucht opnieuw zichtbaar werd. Mijn GPS gaf aan dat ik nog maar een 10 tal minuutjes voor de boeg had, maar daar was opnieuw die mist! Ik pepte me op aan het feit dat ik dicht tegen de oevers van de Maas aan het rijden was. Het zou misschien nog opklaren wanneer ik meer hoogte zou maken. En effectief! Na de afrit trok de mist opnieuw weg, en ik heb ze van gans de dag niet meer gezien!
Zo rond een uur of 11u30 had ik nog steeds geen trein gesleept door een class66 gezien. De Linz-shuttle richting Aken was mij waarschijnlijk te snel af geweest. Het was wachten op wat komen zou. Tot er rond 11u50 een trein gemeld werd in Zichem. Deze MSC-shuttle moest en zou ik hebben! Het bleek niet evident om zo net op de middag een goed fotopunt te vinden. Ik waagde het erop om eens iets nieuws te proberen. In de omgeving van Glaaien vond ik een heuvel met uitzicht op het spoor.
Eens gaan kijken en dat beviel me wel! Het fotopunt was niet zo ver gaan door het veld vanaf het landbouwwegje. Dacht ik... De aarde was zo kleverig dat er bij elke stap die ik zette een kilogram aarde bleef plakken aan, onder en langs de zijkant van mijn schoenen. Dat vertraagde het tempo wel... Uiteindelijk moest ik zelfs mijn schoenen uittrekken om op kousenvoeten te ladder op te klimmen!
Nu was het eventjes wachten maar een klein uurtje na de melding kwam de pb03 aanzetten met een fraaie MSC-shuttle aan de haak. En tot mijn verbazing was er nog een P&O-shuttle naar Oradea gemeld terwijl ik onderweg was. Deze volgde op 10'! Ik genoot nog eventjes na van het lente? zonnetje in december. Dat gevoel heb ik nog nooit gehad! De frisse groene kleurtjes in het veld langs de andere kant hadden er misschien iets mee te maken!