23-07-2019 SNCF 67523 + Corail, Flandre

Gelijkerwijs bij de vorige foto het geval was, dienen we ook ditmaal geruime tijd in de geschiedenis terug te keren, vooraleer we bij de aanvang dezer sage aankomen. Het was immers op een avond eind mei dat goede vriend Bas Meijer eens opperde om binnenkort naar Frankrijk te gaan teneinde nog wat knappe treinen op foto te zetten. Met name een goede foto van een klassieke getrokken Intercity met Corailvoitures kon ons zekerlijk bekoren... Bas zou het liefst nog eens zo een Intercity met een diesellocomotief ervoor willen fotograferen, doch dat zou niet meer mogelijk zijn - zo dacht hij althans. Toen de schrijver dezes hem eraan herinnerde dat anno 2019 de TER-treinen (voorheen Intercités) van Paris Nord via Amiens naar Boulogne-sur-Mer nog altijd met de getrouwe 67400'en op kop reden tussen Amiens en Boulogne-sur-Mer, was het plan voor een uitstap naar ginder gauw gevormd. De inzet der getrokken treinen is tanende, waardoor de TER Paris Nord - Boulogne-sur-Mer heden ten dage de laatste prestatie voor de 67400'en is in deze contreien. Mits we daar een overnachting zouden boeken en een auto werd geregeld, kon het reisje onzes inziens doorgaan. Bas contacteerde KoploperMau eens om te vragen of hij ook interesse had om mee te gaan, dit bleek gelukkig het geval te zijn. Daar de beschikbaarheid van een auto nog niet vaststond, bleef het plan echter nog even liggen, zodat eerst richting het einde van juni de reis naar Frankrijk terug ter sprake kwam. Ondergetekende keek eens wanneer hij niet weg zou kunnen, dit bleek week 29 te zijn. De week ervoor en erna zou echter wel kunnen, alsmede de eerste week van augustus. Dit trof, daar Bas eveneens gedurende week 29 niet beschikbaar was. Het plan was aanvankelijk om op dag 1 des ochtends naar Frankrijk te rijden, vervolgens een ganse middag langs de lijn te besteden, des nachts ergens in Frankrijk te slapen en na de volgende dag in de namiddag terug naar huis te rijden. Met de informatie in het achterhoofd dat de inzet der 67400'en op deze lijn per september voorbij zou zijn, dienden we toch echt eens naar ginder te gaan. Bas keek eens in zijn agenda en stelde toen een driedaagse reis voor, meer bepaald van 22 tot en met 24 juli. Hij zou dan exact drie dagen vrij zijn, zodat deze reis hem geen extra vrije dagen kostte. KoploperMau kon in dat tijdsvenster eveneens meegaan, zodat de datum was bepaald alleszins.

 

Bon, met de gekozen periode kon worden nagedacht over het tweede probleem, te weten de auto. Een reis met de TGV naar ginder en aldaaar een auto huren was uiteraard een optie, doch een eigen auto was des te praktischer. Zodoende bleven de concrete handelingen nog even uit... Onderwijl sprak ik eens met Bram, dewelke begin juli naar Frankrijk was getogen om de 67400'en naar Boulogne-sur-Mer eens op foto te zetten. Hij had evenwel zeer veel geluk, daar alle treinen getrokken reden en geen enkele rit door een AGC werd verzekerd. Met het naderende einde der getrokken treinen in zicht, werd een deel der ritten reeds door moderne bimodale treinstellen verzekerd. Bram verhaalde eveneens van de goederentreinen op dit traject, daar ik op dat vlak zeer weinig wist. Ik ervoer dat de belangrijkste trafiek op deze lijn de steenslagtreinen naar de carrières van Caffiers was, waarbij de trafiek door twee operators wordt uitgevoerd: enerzijds VFLI met hun Euro 4000'en, anderzijds ECR met de imposante Class 66-locomotieven. Tot slot is er nog een caboteur naar Conchil-le-Temple, alwaar SNCF Infra treinen geladen met dwarsliggers ophaalt. Enkele dagen later werden de plannen voor onze reis echt concreet, daar Bas mij vertelde dat KoploperMau reeds enkele dagen tevoren naar Frankrijk zou gaan en derhalve met een auto onderweg was. Mogelijk zou er nog een derde reisgenoot meegaan, zodat het nog even onzeker was of de rit naar Frankrijk per auto, dan wel per trein zou geschieden. Uiteindelijk bleef het echter bij het voornoemde trio, zodat Bas en ik besloten om op maandag 22 juli met de trein naar Frankrijk te reizen. Enfin, de precieze datum van onze driedaagse reis was bepaald, een voertuig was beschikbaar zodat ons slechts één probleem restte: de overnachtingslocatie. Lettend op de gulden middenweg tussen een niet te prijzige, alsmede niet de eenvoudigste overnachting, kwamen we op Comfort Hotel Amiens Nord uit. Dit driesterrenhotel was voor eenieder met een prijs van vijftien euro per persoon per nacht aanvaardbaar, zodat onverwijld besloten werd om alhier een overnachting te boeken. Vanuit ons hotel was het vijf kwartier rijden richting Boulogne-sur-Mer, zodat ook het andere eindpunt van de lijn niet ver weg was. Onze metgezel zou zich reeds in Frankrijk bevinden met de auto, mitsdien zouden Bas en ik nog onze heenreis moeten bepalen. Na enig overleg besloten we om met de IC Brussel in België te geraken, in Antwerpen de IC naar Lille-Flandres te nemen en aldaar per TER naar Amiens te reizen.

 

Nu alle belangrijke zaken geregeld waren, konden we ons richten op de planning voor deze driedaagse reis in Frankrijk. De schrijver dezes besloot om zich hiermede bezig te houden, zodat ik op zoek ging naar geschikte fotopunten en wat dies meer zij, de resultaten dier opzoekingen wil ik U bij dezen nader toelichten. Vooraleer ik mij op mogelijke fotopunten richtte, besloot ik allereerst uit te zoeken op de treinen zelve. Even resumerend: de 67400'en verzekeren de TER-treinen van Paris Nord naar Boulogne-sur-Mer op het traject van Amiens naar het eindstation Boulogne-Ville. Dewijl het traject van Paris Nord naar Amiens volledig geëlektrificeerd is, worden de treinen aldaar door BB 22200'en getrokken. In Amiens is een stilstand van bijna een kwartier, zodat de elektrische locomotief wordt afgehaakt en een 64700 wordt aangekoppeld. Vervolgens zet de trein zijn reis naar Boulogne voort op het ongeëlektrificeerde gedeelte van deze rit. Voorheen was dit het ganse traject van Amiens naar Boulogne-Ville, doch sedert 2010 is het baanvak van Rang-du-Fliers-Verton-Berck naar Boulogne geëlektrificeerd. Derhalve is het baanvak Amiens - Rang-du-Fliers het laatste dieseltraject op deze lijn, waardoor ons aller aandacht vanzelfsprekend op dit baanvak gericht was. Op werkdagen zijn er vijf retourritten voorzien tussen Paris en Boulogne-sur-Mer, doch zelfs deze hoogwaarde treindienst - dewelke nog maar enkele jaren geleden een IC werd genaamd - is een toonbeeld der Franse spoorwegen: ook hier is sprake van een ongecadanseerde uurregeling met wisselende stops. Richting Boulogne is er telkenmale sprake van een interval van drie uren tussen twee treinen in, doch richting Paris is de uurregeling alvast ingewikkelder: in de voormiddag intervals van drie uren, doch in de namiddag rijdt er elke twee uur een trein. De uurregeling is dan niet volledig gecandanseerd, de halteringen zijn dat nog minder. Het merendeel der treinen stopt tussen Amiens en Rang-du-Fliers-Verton-Berck enkel te Abbeville, doch een deel stopt tevens te Noyelles-sur-Mer en Rue (Somme). Enfin, in beide richtingen rijden er dus vijf TER's met een 67400, zodat het nu zaak was om te kijken naar mogelijke fotopunten. Alle treinen richting Paris zouden op het dieseltraject ergens wel goed voor de zon rijden, edoch was dit voor de richting Boulogne slechts bij de laatste drie treinen het geval. Aangaande de zonstand zouden we dus maximaal acht treinen goed voor de zon kunnen vastleggen. Helaas was de vervanging der 67400'en, tesamen met de Corailrijtuigen, al begonnen. Sedert vele jaren was er immers al een plan om deze getrokken treinen te vervangen door treinstellen, doch pas in 2019 werd dit plan effectief uitgevoerd. De nieuwe Régiolistreinen, afkomstig van Alstoms platform Coradia, zouden de getrokken TER's van Paris naar Boulogne langzamerhand vervangen. Sedert enige tijd werd één omloop al met treinstellen gereden, zo vernam ik van Jeroen Water. Vermits dit stel slechts op het stuk van Boulgone naar Amiens reed, dienden de reizigers aldaar over te stappen. Door het feit dat het treinstel derhalve pendelde tussen de voornoemde steden, in plaats van door te rijden naar Paris, zorgde dit er tevens voor dat maar liefst vier van de tien treinen al voorzien waren om door de nieuwe treinstellen te worden gereden. Deze vier ritten waren de TER 2008, 2005, 2022 en 2035. Van de acht goed voor de zon rijdende ritten zouden er dus nog maar vijf met getrokken treinen rijden. Dit nieuws was vanzelfsprekend geen reden om onze reis niet te laten doorgaan - hoe later we zouden gaan, des te groter de kans was dat we nog minder getrokken ritten zouden zien...

 

Benevens deze TER-treinen, zijn er ook nog diverse goederentreinen voorzien, waarover Bram mij alvast het een en ander had verteld. Het goederenvervoer zag er als volgt uit:

 

- Het merendeel der goederentreinen betreft granulaattreinen tussen de groeve van Caffiers en Mitry-Claye, dewelke door Euro 4000-locomotieven van VFLI worden gereden.

- Nevens deze ritten van VFLI, wordt een kleiner deel der granulaattreinen door ECR gereden met hun Class 66's, doch deze vervoerder rijdt op zeer wisselende tijden en naar wisselende bestemmingen.

- Tot slot waren daar nog de dwarsliggertreinen van SNCF Infra, die op dinsdag en donderdag zijn voorzien. Des ochtends rijdt de lege trein van Longueau-Faisceau Groupe Boulogne naar Conchil-le-Temple, waarna in de namiddag de terugrit wordt aangevangen, ditmaal uiteraard geladen. Deze ritten rijden voornamelijk met de gele BB 75000'en.

 

Dankzij het feit dat diverse fotografen eveneens naar de diesellijn waren getrokken teneinde de 67400'en vast te leggen, was het voor ondergetekende geen moeilijk karwei om geschikte fotopunten te vinden, weshalve gekende fotopunten in Noyelles-sur-Mer en Larronville al snel op mijn lijstje kwamen. Teneinde geen gans dichtgetimmerd programma te hebben en nog wat vrijheid te hebben, werd besloten om mijn programma met de voorziene treinen en mogelijke fotopunten slechts als hulpmiddel te gebruiken, zodat we ter plekke konden beslissen wat we waar precies wilden vastleggen.

 

Nu vrijwel alles gereed was, kon ik mij inmiddels op gaan maken voor mijn eerste echte bezoek aan Frankrijk. Met in het verleden slechts enkele dagtripjes naar Frankrijk en enkele dagen Parijs - dat nu toch ook weer niet het voorbeeld is van een gemiddelde Franse plaats - zou deze driedaagse voor Uw fotograaf een eerste kennismaking zijn met het echte Frankrijk, zodat ik zeer veel zin had om naar ginder te reizen.

 

Ik besloot Davy Beumer eens te vertellen over ons aanstaande bezoek aan de lijn Amiens - Boulogne-sur-Mer en lichtte daarbij toe dat ik toch wel zeer veel zin had om de 67400'en vast te leggen, te meer daar ik tot dusverre slechts twee foto's van deze vierassers had - dit toen zij in het voorjaar van 2018 nog de ballasttrein van Tergnier naar Quenast verzekerden. Davy toonde mij nog wat oude opnames van ginder, die bijvoorbeeld de oude situatie met mechanische seinen in Étaples-Le Touquet toonden. Mij werd alvast een goede reis gewenst, waarbij Davy nog toevoegde dat hij hoopte dat het goed weer zou zijn. Met het lezen van het woord 'weer' bedacht ik mij plotsklaps dat ik nog altijd niet had gekeken hoe het weer aldaar zou zijn tijdens onze vakantie in Frankrijk. Denkend dat het eind juli ongetwijfeld wel mooi weer zou zijn, keek ik op Buienradar eens naar het weer. Gewis, met dat ik Abbeville ingetikt had, zakte mijn mond open van verbazing. Op maandag was een temperatuur van 30 graden voorspeld, doch op dinsdag was dit 37 graden! Waarlijk, zo een hoge temperatuur had ik nog nimmer meegemaakt... Op woensdag zou het eveneens een tropische 32 graden worden, waardoor onze reis naar Frankrijk gedurende een hittegolf zou plaatsvinden. Reeds nu keek ik al met enige schrik uit naar de hete dagen die ons te wachten stonden...

 

Ofschoon het oorspronkelijke plan was dat Bas en ik samen met de IC Brussel naar Antwerpen zouden reizen om aldaar de IC naar Lille-Flandres te nemen, wijzigde ik uiteindelijk mijn plannen ietwat, waardoor ik maandagochtend vanuit Zeeland via Roosendaal in Antwerpen zou geraken. Daar ik des zaterdags andermaal in de haven van Antwerpen zou verkeren - intimi zullen begrijpen waarom ;-) - was ik voornemens aan het loket in Antwerpen alvast onze biljetten naar Amiens te kopen. Welnu, aan het loket wist men helaas niet de voordeligste prijs te tonen, zodat uiteindelijk werd besloten om de biljetten online te bekomen.

 

Na een warm week-end werd maandagochtend richting Roosendaal gereisd, alwaar ik de 828 naar Antwerpen-Centraal nam. Vermits ik omtrent een uur de tijd had, vooraleer onze trein naar Lille-Flandres zou vertrekken, haalde ik voor Bas nog wat eten en drinken in de Delhaize onder de Stadsfeestzaal. Vervolgens ontmoetten we elkander te Antwerpen-Berchem, alwaar de reis naar Lille-Flanders werd verdergezet per DMT. Genietend van de geklimatiseerde trein bereikten we al snel het grensstation Mouscron, waar ik gelegenheid had om een foto van onze trein te trekken. Na vervolgens vermaand te worden door de chef-garde - ze wilde immers beslist niet op de foto - kon ik terug instappen, zodat we even later in la douce France arriveerden. Na aankomst in Lille-Flandres liepen we naar de gereedstaande TER naar Amiens, dewelke door een TER 2N NG werd verzekerd. Even na tweeën kwamen we in Amiens aan, waar we de hitte tegemoet gingen, toen we uitstapten... We keken even rond op het station en zagen onder het viaduct een blauwe BB 67400 wachten. De simpele, doch doeltreffende conclusie was: de volgende TER naar Boulogne zou effectief getrokken zijn en wel met een blauwe locomotief. Nadat Bas nog wat te drinken had gehaald, liepen we naar buiten, alwaar onze reisgenoot reeds stond te wachten met zijn heerlijk gekoelde auto - een compacte Toyato Yaris Verso, ook wel 'pausmobiel' genaamd. We gooiden onze spullen in de auto, beraadslaagden kort met elkander wat we zouden gaan doen en al snel was het plan gevormd: zo snel mogelijk richting het westen rijden teneinde de trein vast te leggen. Aangezien de TER om 14.51 vanuit Amiens richting Boulogne zou vertrekken, hadden we eigenlijk geen tijd te verliezen... Onderwijl kennismakend met verscheidene kenmerken van de Franse wegen - het was immers de eerste keer dat ik per auto in Frankrijk was - namen we de D1235 naar het westen. Op de app van suncalc zag ik dat een overweg in het dorpje Breilly de eerste plek was, waar de trein goed voor de zon zou rijden. Op de gok reden we maar naar ginder, hopend dat het fotopunt enigszins geschikt was voor een deftige foto. Vanwege de hoge temperaturen werd de auto onder wat bomen geparkeerd, waarna we richting de overweg liepen - PN 55 welgeteld. Een buurtbewoonster vertelde dat zij nog geen trein had zien passeren, zodat we aannamen dat we zowaar op tijd op dit fotopunt waren geraakt! Amper vijf minuten na aankomst maakte ik kennis met de Franse overwegbel, die de doorkomst van onze trein aankondigde. Een fluitende 67523 met negen Corailvoitures passeerde de drie Nederlanders, die vervolgens bijzonder tevreden waren met elk hunner opnames. De eerste foto van deze driedaagse in Frankrijk was alvast meer dan geslaagd!

 

Ik pakte mijn planning er nog eens bij en zag dat even na vieren een trein vanuit Boulogne in Amiens zou toekomen. Daar we van plan waren om weldra onze bagage in het hotel achter te laten, besloten we om niet te ver te rijden, zodat al snel een fotopunt in Amiens in mij opkwam. Op Flickr had ondergetekende bij de voorbereiding een knappe foto gezien vanuit een der westelijke wijken van Amiens; een knappe foto van de trein naar Paris in deze boog leek ons wel wat. Derhalve werd besloten terug naar Amiens te rijden, terwijl de temperatuur nog steeds boven de dertig graden lag... Eenmaal toegekomen in Amiens zagen we dat het qua zon vrij krap zou worden, de trein mocht niet veel later passeren dan voorzien eigenlijk. Een onzer zag op zijn telefoon dat de TER naar Paris een rétard van omtrent vijfentwintig minuten had, zodat we besloten om elders te gaan staan. Dit alternatieve fotopunt bevond zich nog geen vijfhonderd meter verder richting het station van Amiens en is de laatste overweg voor Amiens. Onderwijl het zeer drukke wegverkeer alhier aanschouwend, konden we ons een weinig later dan eindelijk opmaken voor de passage van de TER 2026 naar Paris Nord. De verrassing was groot toen de trein de hoek om kwam rijden: op kop bleek de 67559 in Fretkleuren te zitten! De locomotief, die bij enigen van u wellicht bekend is door haar inzet in België, is een klaar teken der onvoltooide scheiding der machten in Frankrijk. We hadden gekozen om de volgende TER naar Boulogne-sur-Mer vast te leggen in de boog van Grand-Laviers, doch voor het zover was, hadden we nog tijd genoeg voor andere treinen. Om de tijd op te vullen, werd dientenvolge naar Condé-Folie gereden, dat ongeveer halverwege Amiens en Abbeville ligt. Allereerst kwamen ons twee AGC's als TER 48822 van Amiens naar Calais Ville tegemoet, doch de volgende trein was nog iets leuker: de 66022 van ECR passeerde met een sleep Fanps'en als trein 62210 van Rieux-Angicourt naar Caffiers! Zo'n ferme sleep in een allerheerlijkst zonnetje - de schrijver dezes zou goederentreinen nog bijna leuk gaan vinden ;-)

 

Met veel moeite kregen we de auto uit het niet bepaald egale weggetje aan het fotopunt, zodat we onze weg naar Grand-Laviers konden vervolgen. Bij der fotopunten opzoekingen kostte het mij enige tijd om te vinden hoe we op het punt zouden geraken, doch uiteindelijk zag ik een mogelijke weg vanaf de Rue de Touvent. Eenmaal aangekomen, bleek dat we in een natuurgebied zaten, namelijk het vogelreservaat 'Réserve Ornithologique Baie de Somme - Grand-Laviers'. We hielden ons echter van den domme en reden een eindje door, zodat we buiten het zicht der meeste bezoekers de auto konden parkeren. Maar goed, hoe zouden we nu op het fotopunt geraken, dewijl we voor een gesloten hek stonden? Nu ja, we zagen dat het hek niet heel tot op de grond kwam en dat de ruimte tussen het hek en de grond wellicht genoeg zou zijn om onder het hek door te kruipen. Zo gezegd, zo gedaan en zo stonden we met enige moeite aan de andere zijde aan het hek - hierbij moet ik overigens toevoegen dat dit beslist niet voor corpulente mensen is geschikt. Blij stapten we verder richting de spoorlijn, doch andermaal vroegen we ons af hoe we het fotopunt zouden bereiken. We namen de voorbeeldfoto er nog eens bij en zagen dat we nog wat verder moesten stappen. Plotsklaps had Bas een ingeving: zou het niet op het heuveltje rechts zijn? Warempel, dat bleek zowaar het geval te zijn, zodat we het heuveltje beklommen. Terwijl Bas met de minste moeite naar boven klom, was dit voor mij toch wel een ander paar mouwen: het ganse heuveltje was van brandnetels bedekt, wat tesamen met mijn korte broek wellicht niet de beste combinatie is... Bas trapte zodoende wat brandnetels plat voor mij, zodat ik pijlsnel naar boven klom om de minste jeuk te hebben. Bovenaan konden we echter van het mooie uitzicht genieten, wachtend op de TER 2025 naar Boulogne Ville. Kijkend naar de eerdere ritten vandaag, was het aannemelijk dat de Fret terug zou keren naar Boulogne. Even voor half zeven was het moment daar dat de trein zou passeren, we kregen al een berichtje van onze reisgenoot dat de trein de overweg iets beöosten ons fotopunt naderde. Ofschoon ik liever een andere locomotief op kop zag, was de 67559 natuurlijk beter dan een treinstel. Doch wat zagen onze ogen eensklaps... de - afwijkend - acht Corailvoitures werden niet door de 67559 getrokken, doch door de 67576 in En Voyagelivrei! Waarlijk, dit hadden we nimmer verwacht - met de gemaakte foto kon een ieder daarom ook zeer tevreden zijn. Blij met dit onverwachte resultaat werden de brandnetels andermaal getrotseerd, kropen we onder het hek door en verlieten het vogelreservaat, van de boze boswachter hadden we beslist geen last ;-)

 

De avond naderde, zodat we slechts nog twee foto's in Abbeville en Boves maakten. Ofschoon de foto in Boves een simpele stationsfoto was, was dit vooral om te checken of deze trein effectief met een treinstel zou rijden. Was dit namelijk het geval, dan konden we concluderen dat de eerste TER naar Paris de volgende ochtend zoals voorzien met een treinstel zou rijden - en wij dus konden uitslapen. We keerden terug naar Amiens en reden naar ons hotel, waar een vriendelijke receptioniste klaar stond voor de check-in. Nadat we onze spullen in het hotel achterlieten, waren we eindelijk klaar om te gaan eten. Een onzer stelde de nabijgelegen Buffalo Grill voor, iets wat ik een uitstekend idee vond, te meer daar ik nog nooit bij een Buffalo Grill had gegeten en de lust om met die restaurantketen eens kennis te maken zeker aanwezig was. Daar het op een steenworp afstand van ons hotel lag, konden we gemakkelijk richting het restaurant wandelen. Het was inmiddels avond geworden, het aantal gasten was al wat verminderd, zodat we probleemloos een tafeltje konden uitzoeken. Uw fotograaf koos uiteindelijk voor de 'famous bacon burger', die een waarlijke delicatesse was met het overheerlijke vlees. Door de gezelligheid met elkander zaten we uiteindelijk ruim een halfuur na sluitingstijd nog aan tafel te babbelen, waarna we nog betaalden en de serveerster vriendelijk bedankten voor haar service.

 

Hiermede was een lange dag ten einde gekomen, mijn eerste dag in het echte Frankrijk eigenlijk. Ik mocht kennismaken met de Franse tolwegen, de departementale wegen, de schilderachtige kleine dorpjes onderweg en de prachtige gesleepte treinen op de lijn van Amiens naar Boulogne. Eén probleem stond echter nog in grote letters boven onze vakantie geschreven: hoe zouden we het morgen gaan uithouden? Men voorspelde immers ontzaglijk hete temperaturen van richting de veertig graden, zodat we met angst en beven de volgende dag tegemoet gingen...

 

Gelijk geschreven konden we op dinsdagochtend uitslapen, vermits de eerste trein vanuit Boulogne door een treinstel werd verzekerd. Dientenvolge werden we even na achten wakker, kleedden we ons aan en maakten ons gereed voor deze dag. Het beloofde een fysiek zware dag te worden dankzij de hoge temperaturen - maar goed, we waren in Frankrijk, dus we moesten het beste er maar van maken. Daar dinsdag de enige dag was, die wij geheel in Frankrijk konden spenderen, besloten we een stuk verder dan giseren te rijden, meer bepaald richting de zee. Omtrent kwart over negen konden we het hotel verlaten en reden we over de péage richting Noyelles-sur-Mer. Vermits de Fret daags tevoren te Amiens was ingewisseld voor een locomotief in het En Voyagelivrei, konden we aannemen dat we ofwel een blauwe locomotief, ofwel ene in het En Voyagelivrei zouden treffen. Nademaal we ons ontbijt hadden gehaald in de supermarkt, kwamen we ruim op tijd voor de passage van de TER 2014 naar Paris Nord toe in Noyelles-sur-Mer, waar we moesten concluderen dat het op dit vroege uur al tropisch dertig graden was - de dertig graden was al aangetikt. Bon, dankzij de zinderende hitte was er alvast één ding waar we ons geen zorgen over hoefden te maken: de zon was in ruime mate aanwezig, zodat we alleen maar zonfoto's zouden maken. Klokslag half elf was het tijd voor de doorrit van de TER en warempel, het was inderdaad een gesleepte trein! Met het naderen van de trein bleek het de 67576 met acht voitures te zijn, oftewel de râme die we gisteravond te Grand-Laviers zagen. Ook dit gekende punt aan de inrit van het station Noyelles-sur-Mer konden we afvinken, zodat we verder konden rijden naar het noorden. Mocht U tot dit punt gekomen zijn met het lezen van het bijschrift en Uw geheugen is nog in goede staat, dan herinnert U zich wat ik in de vierde alinea had geschreven: op dinsdag rijdt de dwarsliggertrein naar Conchil-le-Temple. Ofschoon we de trein gingen vastleggen in Larronville, maakten we nog even een ommetje via Conchil-le-Temple. De aansluiting vanuit het voormalige station naar Emofer (waar de dwarsliggers vandaan komen) bleek een prachtig stukje spoor te zijn, dat ganselijk van bomen omzoomd was. Een rit over de Rue de l'Authie bleek derhalve een mooi stukje weg te zijn, zeer geschikt voor hen die van de combinatie van bos en spoor houden. Uiteindelijk kwamen we dan aan in Larronville, waar we de Impasse des Colverts in waren gedraaid. Na het snoeien eniger in beeld zijne planten kon het wachten beginnen, dat echter niet al te lang bleek te duren. De dwarsliggertrein, die als trein 62032 richting Longueau-Faisceau Groupe Boulogne reed, bleek immers een halfuur te vroeg vanuit Conchil-le-Temple te zijn vertrokken. Reeds even voor het midaguur kwam de gele 75090 met zestien geladen Uas'en de bocht om, waarmede ook dit type locomotief van ondergetekende ten eersten male kon vastgelegd worden.

 

Alvorens ons verblijf langsheen deze spoorlijn voort te zetten, reden we naar de Carrefour van Rue, waar we onze lunch aanschaften in de vorm van de obligate baguette en de nodige liters drinken in verband met het ontzettend warme weer. Teneinde te checken of de laatste der drie omlopen met Corailrijtuigen reed, begaven we ons aansluitend naar het station van Rue (Somme), alwaar de TER 2013 naar Boulogne Ville zou stoppen. Deze trein reed op het ganse dieselgedeelte fout voor de zon, zodat we kozen om eens op een station te gaan staan - dientenvolge zou het mogelijk zijn een video te maken van het optrekken der locomotief. Allereerst kwam ons een vertraagde Régiolis vanuit Boulogne tegemoet, doch daarna kwam onze TER in zicht. Zeer groot was de vreugde als bleek dat de 67523 op kop reed - de goed voor de zon rijdende retourrit zou dus effectief gesleept zijn door deze knappe 67400! In de zinderde hitte had de conducteur het ook zichtbaar warm in zijn cabine - het zal geen pretje zijn geweest om op deze hete dag in zo een oldtimer te rijden.

 

Met de wetenschap in ons achterhoofd dat er pas na drieën terug gesleepte treinen zouden rijden, hadden we nog wat tijd over voor andere zaken. Zo kon een deel onzer nog een kaart naar het thuisfront sturen en konden we de auto opnieuw van brandstof voorzien. Hierbij maakten we overigens nog wel wat leuks mee bij het tankstation. Nadat we onze auto van benzine hadden voorzien, kwamen er twee motorrijders aanrijden. Het bleken Brabanders te zijn die een tour door Frankrijk maakten en eveneens benzine moesten tanken. Onze Nederlandse betaalkaart werd echter niet geaccepteerd, zodat wij met creditcard betaalden. Meneer en mevrouw hadden echter geen creditcard, zodat wij hen een handje konden helpen door voor hun tankbeurt te betalen. Hunnerzijds kregen wij het bedrag in cash terug, zodat zij blij waren met hun volle tank en wij weer een goede daad hadden verricht ;-) Nadat we bij de Auchan nog wat te drinken hadden gehaald, trokken we naar het volgende fotopunt voor deze namiddag, gelegen aan de PN 119 even boven het plaatsje Waben. De uurregeling voor deze namiddag beloofde ons allereerst een granulaattrein vanuit Caffiers, ditmaal de 60566 naar Mitry-Claye. Ik kan U vertellen: het verpozen aan dit fotopunt is ons geruime tijd bijgebleven en wordt van ondergetekende toch wel beschouwd als het dieptepunt van onze trip naar Frankrijk. Het fotopunt bevindt zich buiten het dorpje Waben aan een stoffige zandweg, met links van het fotopunt een groot maisveld. Alhier stonden we ganselijk bloot aan de ongelooflijk hete zon - de zon stond op dit moment ook nog eens op haar hoogst. Een verblijf van omtrent anderhalf uur in de brandende zon, op een plek zonder beschutting, het valt beslist niet aan te raden. Ondergetekende had reeds de eerste fles drinken op toen hij nog maar net was uitgestapt, zo warm was het. Tenware we genoeg drinken hadden, ik was zekerlijk in katzwijm gevallen. De van het duo Geer & Goor bekende uitspraak 'wat is het wárm' begon ondertussen een ware running gag te worden onder ons en was zeker van toepassing als we voor de zoveelste maal verzuchtten dat het zo ongelooflijk warm was deze namiddag. Laten we echter naar de treinen wederkeren, we stonden immers te wachten op de granulaattrein. Er was echter sprake van iets opmerkelijks: gaandeweg liep de trein steeds meer vertraging op. Vanuit Caffiers werd nog te vroeg vertrokken, doch vanuit Rang-du-Fliers-Verton-Berck werd met meer dan een halfuur vertraging vertrokken, weshalve wij geruime tijd langer dan voorzien moesten wachten vooraleer de E4053 met de lange sleep wagens ons passeerde. Terwijl de trein al had moeten passeren, kwam vanuit Boulogne de AGC 82606 ons tegemoet. Was dit nu werkelijk onze TER, zodat we in deze hitte voor niks hebben moeten wachten? Een blik op de app leerde ons dat de trein een vertraging van veertig minuten had, 'à cause de la chaleur', zodat we nog bleven wachten. Een koppel AGC's vanuit de andere kant reed ons echter aan zo een lage snelheid voorbij, dat we vermoedden dat een der treinbestuurders had gebeld om te melden dat hij meende dat wij te dicht bij het spoor stonden. Het gruwelijk hete Waben werd derhalve eerder dan voorzien verlaten, zodat we een alternatief fotopunt moesten zoeken. Dit alternatief werd gevonden in het gehuchtje Flandre, dat vlak boven Larronville ligt. De grote vraag was echter: zouden we nog op tijd in Flandre raken? We kwamen aan in Flandre en verwachtten de vertraagde TER te fotograferen, totdat Bas de app ververste. Het bleek dat de trein in Rue was, zodat we de jammerlijke conclusie moesten trekken: we hadden de TER tijdens onze rit naar Flandre net gemist. Zeer spijtig, bovenal daar wij zo lang in de hitte vergeefs hadden moeten wachten. Desniettegenstaande werd besloten om nog even te blijven staan, wellicht zou de app andermaal foutieve informatie tonen. En jawel: nog geen paar minuten later kwam de trein in zicht - de vertraging bleek nog groter te zijn. Zéér verheugd werd de prachtige blauwe oldtimer 67523 met haar negen Corailrijtuigen aan de haak gefotografeerd als trein 2026 richting de hoofdstad, terwijl het gefluit der locomotief ons als muziek in de oren klonk. Daar Uw fotograaf dit beeld, alsmede deszelfs voorgeschiedenis, de mooiste vindt, is besloten om deze foto op Flickr te laten verschijnen.

 

Door deze vertraging zou het nog maar iets meer dan een uur duren, voordat de volgende trein naar Paris Nord zou komen, dewelke als het goed is ook gesleept reed. Voor deze trein verkozen we PN 112 in Quend, ettelijke honderden meters verwijderd van de grens tussen de departementen 62 (Pas-de-Calais) en 80 (Somme). De eerste trein die ons passeerde was de 63424 vanuit Caffiers naar Sotteville-Triage Mixte, een granulaattrein van ECR dewelke door de 66029 werd verzekerd. Onderwijl genoeg water drinkend aan deze onbewaakte overweg, zagen we even voor zessen de TER 48822 naar Calais-Ville nog passeren. Vanuit de andere richting passeerde enkele minuten later de 2030 naar Paris Nord, doch deze trein bleek helaas door twee AGC's te worden verzekerd. Als we even wat langer hadden nagedacht, dan hadden we kunnen bedenken dat de onbekende trein in Waben de 2017 naar Boulogne was (en deze trein dus ook wel met treinstellen moest rijden), doch zo slim waren we niet door de hitte ;-) En o ja, wat was het ook hier in Quend bijzonder warm...

 

Enfin, dit was de laatste TER naar Paris van de dag, zodat enkel de 2025 naar Boulogne nog resteerde - de 2035 zou sowieso al met een treinstel rijden. Voor de TER 2025 trokken we andermaal naar Larronville, waar de zon middelerwijl goed was gaan staan voor treinen richting het noorden. Andermaal gebruikmakend van het portier van de auto om wat hoger te staan, stonden we gereed voor de doorrit van de trein. Het bleek ons echter opnieuw tegen te zitten: ook deze trein werd door een AGC verzekerd. Ietwat teleurgesteld - de buit was slechts twee gesleepte treinen op deze lange, alsmede zeer warme dag - bleven we echter nog even wachten, daar vanuit beide richtingen nog een goederentrein onderweg was. Ofschoon Uw fotograaf niet bepaald een grote liefhebber is van goederentreinen, was de mooiste foto van een goederentrein op deze diesellijn toch wel die van de 66243 met een sleep Fanps'en, die ons als trein 458815 passeerde en wij in het prachtige avondlicht te Larronville konden vastleggen. Vanuit Boulogne kwam vervolgens nog een AGC langs, waarna 75406 van Fret SNCF met een sleep Uacns'en als trein 71452 van Dannes-Camiers naar Bobigny-Garages langsreed. Deze trein vormde tevens het einde van onze fotodag - een ieder was het na zo vele uren langs de baan toch wel zat. Met een ongenadig brandende zon en na minstens zes liter te hebben gedronken, was het een dag die zeer inspannend was. We besloten om andermaal naar de Buffalo Grill te gaan om daar ons dîner te nuttigen, waarbij ditmaal een nog vriendelijkere madame ons bediende. Op culinaire wijze deze bizar hete dag afsluiten, waarna nog slechts de korte rit naar ons hotel resteerde. Zeer vermoeid werd de rest van de avond op bed doorgebracht, want van slapen kwam het nog niet echt. Zelfs op dit late avonduur was het nog meer dan dertig graden, ook het geopende raam kon helaas geen verlichting brengen van deze hitte. We waren enigszins teleurgesteld in de zeer geringe inzet der gesleepte treinen op deze dinsdag, zodat we besloten om eens lekker uit te gaan slapen.

 

Vermits we pas rond drieën sliepen, werden we eerst even voor elven wakker. Het was nog steeds dertig graden en we stonden eerst aan het begin van een nieuwe dag. Zo ongezond warm was het, dat niemand van ons dit ooit had meegemaakt. Allereerst werd even genoten van een heerlijk verfrissende douche, zodat deze nieuwe dag fris en fruitig kon worden begonnen. Het was woensdag, oftewel alweer de laatste dag van onze vakantie in Frankrijk. We konden tot twaalf uur op onze kamer blijven, dus uiteraard deden we dat ook ;-) Nadat iedereen had gedoucht en elk zijn koffers had ingepakt, bleven we nog even op bed liggen. Even voor twaalven klopte madame dan aan met het vriendelijke, doch dringende verzoek om toch maar eens de kamer te gaan verlaten. Als de laatste gasten van deze dag verlieten we het hotel, waarna we allereerst richting de Carrefour reden om onze brunch te halen. Met een verse baguette, een paar plakken kipfilet en een fles Oasis Tropical kon ik tevreden de winkel verlaten en kon de reis naar het zeetje worden aangevangen. Aanvankelijk speelden we met het idee om direct richting Lille te gaan en de TER's naar Boulogne geheel links te laten liggen, doch later werd dus besloten om toch maar eens een laatste poging te wagen. Besloten werd om de péage te mijden, zodat we andermaal door kleine dorpjes reden over de D-wegen. De eerste stop was aan de Chausée du Catelet, waar een klein uitzichtspunt was aangelegd. Alhier zijn immers vele meertjes en moerassen aanwezig, zodat men op dit uitzichtspunt een mooi zicht heeft op de natuur. We trachtten onze brunch hier te nuttigen, iets wat helaas werd bemoeilijk door een hinderlijke wesp... Uiteindelijk hadden we dan toch ons eten op, zodat we richting het station Longpré-Corps-Saints reden. Hier konden we een Régiolis als TER 2022 vastleggen, waarna we nog even stopten bij het voormalige station Long-Le Catelet. Rijdend richting het westen passeerden we nog de Rue du Bas, zodat daar uiteraard een korte stop werd gemaakt voor een onzer ;-) We wisten niet precies waar we de TER 2017 naar Boulogne wilden vastleggen, zodat we eerst bij het station Pont-Rémy gingen kijken. We konden hier dan wel de E4051 met de zoveelste granulaattrein - ditmaal de 60566 naar Mitry-Claye - vastleggen, doch de conclusie was tevens dat de zon hier bijzonder slecht zou staan voor treinen naar Boulogne. Bas en ik reden zodoende snel naar een weiland nabij Fontaine-sur-Somme, waar we wachtten op de TER, die hopelijk geen treinstel was. Welnu, ook ditmaal troffen we een Régiolis, twee van de drie omlopen was dus met treinstellen. Ietwat moedeloos reden we richting Amiens om aldaar de derde omloop vast te leggen, ditmaal kwamen we wederom bij de Rue de Saveuse uit. U raadt het echter al: deze derde omloop was met een AGC, klaarblijkelijk waren alle gesleepte ritten op deze woensdag vervangen door treinstellen.

 

Het was al vier uur geweest, zodat we langzamerhand richting huis dienden te rijden. Met nul gesleepte treinen deze namiddag verlieten we Amiens om richting Lille te rijden. Ondergetekende had immers voorgesteld om nog even naar de spoorlijn richting Comines te gaan, alwaar het treinverkeer met ingang van de nieuwe dienstregeling zou worden opgeheven. De laatste rit naar Comines konden we tijdtechnisch nog vastleggen, zodat we vanuit Amiens de A29 opdraaiden om naar het noorden te rijden. Na nog een korte tankstop onderweg kwamen we op de A1 terecht, een der drukste snelwegen van gans Frankrijk en tevens bij vele Nederlanders berucht als dé toegangsweg naar Frankrijk. Links zagen we nog het TGV-station Haute-Picardie, doch verder was de omgeving vooral saai met links en rechts eindeloze akkers en weilanden. De schrijver dezes kon op deze tolweg nog wel kennismaken met een leuk fenomeen - een eigen radiozender voor de tolweg met om de haverklap abrupte onderbrekingen met actuele verkeersinformatie. Deze onderbrekingen worden overigens niet in het Frans gedaan, doch ook in het Engels, al geschiedt dat laatste vanzelfsprekend met een erg Frans accent ;-) Na de grote tolpoort bij Arras te hebben gepasseerd, konden we tolvrij onze weg naar Lille vervolgen. Bij deze grote metropool was het zoals altijd nog even opletten met de vele in- en uitvoegende auto's, gelukkig was het niet ongelooflijk druk dit keer. Even voor zessen bereikten we Wambrechies, een dorp dat tegen Lille aan ligt en min of meer het einde is van het verstedelijkte gebied. Vlak buiten het station had ik een fotopunt gevonden, waar we de 44019 naar Comines konden vastleggen. De buurman dacht door de sanitaire stop van ondergetekende dat hij te veel bier had gedronken, zodat we hem glimlachend uitlegden dat dat niet het geval was ;-) We zochten een plek uit waar we goed konden staan, zodat we mooi de telegraafdraden mee op foto hadden. Nadat de trein was vertrokken vanuit het station werden de twee fotografen enkele seconden later gepasseerd, waarna de trein aan maximaal 40 km/h zijn weg kon vervolgen naar het eindpunt Comines. Dankzij de lage maximumsnelheid konden we de trein vlak voor Comines ten tweeden male vastleggen, waarna we nog even naar het station reden voor een foto aldaar. We wilden het vertrek van deze trein filmen, doch op de vertrektijd vertrok de trein maar niet... Na enig wachten vroegen we eens om meer informatie en wat bleek: de elektriciteitsvoorziening te Lille was uitgevallen, waardoor de treinvooralsnog niet kon vertrekken. Het vriendelijke personeel nodigde ons uit om in het heerlijk koele treinstel te wachten op vertrek, doch dit duurde nog geruime tijd. Na een tijdje besloten we maar om verder te gaan, aangezien we ook nog verder moesten vandaag. We maakten nog even een klein ommetje via het Belgische Wervicq, waarna we terug in Frankrijk kwamen om bij de reusachtige Auchan van Roncq te belanden. Nadat het een en ander voor het thuisfront was gekocht, werd getankt bij het belendende tankstation, waar de prijs zowaar nog in francs werd vermeld... Om des tijds wille moesten we een uitgebreid dîner overslaan en werd het een snelle hap bij de McDonald's, waarna we Frankrijk verlieten en richting de lage landen reden.

 

Voor ondergetekende eindigde de rit in Berchem, daar ik de komende twee dagen nog in Antwerpen zou verblijven. We namen afscheid van elkander en konden terugkijken op een zeer gezellige en geslaagde reis naar Frankijk - maar wat was het wárm! Achteraf gezien konden we ons wel voor gek verklaren dat we toch zijn gegaan, maar goed, bij dezen heb ik U hierdoor wel weer een foto met een wederom zeer lang bijschrift kunnen presenteren ;-)

Done