Jan-Mark Schout
01-07-2017 Weeze Fahrdienstleiter (Wf)
Nadat ondergetekende in Weeze enigszins teleurgesteld weer op de fiets stapte, kwam ik een tijdje later aan in Goch. Goch is - samen met Kempten - een van de twee plaatsen op het traject Kleve - Krefeld waar nog twee seinhuizen staan, in plaats van een. Zoals ook in Wegberg het geval was, is een seinhuis bestemd voor de Fahrdienstleiter en de andere is slechts in gebruik voor de Weichenwärter. Inzake Goch treffen we dus Goch Fahrdienstleiter (Gf) aan en Goch Süd (Gs), die als Weichenwärterstellwerk wordt gebruikt. Ergens volgend jaar zou Goch Süd moeten worden opgeheven - waarna de beveiliging wordt bediend vanuit Gf - dus dit seinhuis wilde ik graag bezoeken.
Daar aangekomen, zag ik naast het seinhuis een motor staan, dus er zat iemand in Goch Süd. Ook hier belde ik aan, maar de teleurstelling werd nog groter: deze man was net als in Weeze niet gediend van bezoekers. Wel, dan had ik nog maar een seinhuis over voor vandaag: Goch Fahrdienstleiter. Ik had op Google Maps nog niet echt een weg naar het seinhuis kunnen vinden, maar ik vermoedde dat de toegang tot het seinhuis ergens bij de Klever Straße zou zijn, meer bepaald achter het terrein van de voedingsfabrikant Nähr-Engel. Toen ik daar rondfietste, kon ik echter geen ingang fietsen. Enfin, dan maar via Goch Süd helemaal terugfietsen, om het dan via de andere kant van het spoor te proberen. Bij het passeren van Goch Süd viel me echter wat op: de zwarte motor was vervangen door een witte Volkswagen Transporter. Dit kon maar een ding betekenen: er was iemand anders de seinhuiswachter komen aflossen. Zou ik nu dan toch binnen kunnen komen...? Even aanbellen, en even later ging de deur open, en daar stond inderdaad een andere man. Ik vroeg wederom of ik binnen mocht kijken, en tot mijn grote verbazing was het dus wel mogelijk. Erg blij werd dus samen met de beste man naar boven gelopen, waar ik in alle rust het seinhuis kon vastleggen.
Na een tijdje vroeg ik of het mogelijk was om Goch Fahrdienstleiter te bezoeken. 'Tja, dat hangt er vanaf wie er zit, ik zou het gewoon proberen.' Daar ik de vorige keer niet de weg naar het seinhuis kon vinden, vroeg ik dat ook maar gelijk. Het bleek dus dat je via de rechterkant van het spoor het seinhuis moest bereiken, om daar dan het spoor over te steken. Eenmaal daar aangekomen, riep ik vanaf de andere kant van het spoor naar de Fahrdienstleiter. Een mevrouw stak haar hoofd uit het raam, en zei direct dat ik binnen mocht komen, de Fdl uit Goch Süd had haar namelijk al op de hoogte gesteld van mijn bezoek. De vrouw deed de deur open en zei 'goedemiddag', blijkbaar had de Fdl van Goch Süd dus ook nog eens verteld dat ik een Nederlander was... Erg leuk allemaal, en wat een verschil met vanochtend! Naast het aanschouwen van de handelinrichting en de blokkast, kon ik ook nog eens zien hoe men een Anrufschranken precies bedient, want toevallig wilde er tijdens mijn bezoek aan het seinhuis iemand zo'n overweg passeren. Na zo'n drie kwartier - en weer een uitleg over de mechanische beveiliging rijker - werd na de vrouw hartelijk te bedanken voor het aangename verblijf aldaar weer vertrokken. De hamvraag was echter: zou ik nu naar Vierlingsbeek terugfietsen, of zou ik het nogmaals in Weeze proberen? Na mijn positieve ervaringen deze middag ging ik nogmaals naar Weeze toe. Ook daar was iemand anders: de rode Volkswagen was vervangen door een andere auto. Ook daar mocht ik nu wél binnen komen, waarbij gelijk opvalt: je bent voor de toegang tot een seinhuis puur afhankelijk van de seinhuiswachter, bij de een mag het en bij de ander niet.
Aan het eind van de middag werd Weeze uiterst tevreden verlaten, en na een avontuurlijke fietstocht van een uur - nog diverse keren verdwaald rondom de grens - kwam ik weer in Vierlingsbeek aan, en erg blij met het behaalde resultaat kon ik weer terugkeren naar huis.
Vanwege mijn achterstand met uploaden zal ik slechts één foto uploaden van deze middag, meer bepaald van het seinhuis van Weeze. De oplettende kijker zal het wellicht wel opvallen: de groene blokkast is duidelijk anders dan de blokkast van Kevelaer. Dit verschil wordt verklaard door het feit dat het seinhuis van Kevelaer van het type Einheit is, maar dat dit seinhuis van het type Jüdel is. Zo ziet U maar weer: elk seinhuis is weer anders, en daarom blijft het leuk om er zo veel mogelijk te bezoeken!
01-07-2017 Weeze Fahrdienstleiter (Wf)
Nadat ondergetekende in Weeze enigszins teleurgesteld weer op de fiets stapte, kwam ik een tijdje later aan in Goch. Goch is - samen met Kempten - een van de twee plaatsen op het traject Kleve - Krefeld waar nog twee seinhuizen staan, in plaats van een. Zoals ook in Wegberg het geval was, is een seinhuis bestemd voor de Fahrdienstleiter en de andere is slechts in gebruik voor de Weichenwärter. Inzake Goch treffen we dus Goch Fahrdienstleiter (Gf) aan en Goch Süd (Gs), die als Weichenwärterstellwerk wordt gebruikt. Ergens volgend jaar zou Goch Süd moeten worden opgeheven - waarna de beveiliging wordt bediend vanuit Gf - dus dit seinhuis wilde ik graag bezoeken.
Daar aangekomen, zag ik naast het seinhuis een motor staan, dus er zat iemand in Goch Süd. Ook hier belde ik aan, maar de teleurstelling werd nog groter: deze man was net als in Weeze niet gediend van bezoekers. Wel, dan had ik nog maar een seinhuis over voor vandaag: Goch Fahrdienstleiter. Ik had op Google Maps nog niet echt een weg naar het seinhuis kunnen vinden, maar ik vermoedde dat de toegang tot het seinhuis ergens bij de Klever Straße zou zijn, meer bepaald achter het terrein van de voedingsfabrikant Nähr-Engel. Toen ik daar rondfietste, kon ik echter geen ingang fietsen. Enfin, dan maar via Goch Süd helemaal terugfietsen, om het dan via de andere kant van het spoor te proberen. Bij het passeren van Goch Süd viel me echter wat op: de zwarte motor was vervangen door een witte Volkswagen Transporter. Dit kon maar een ding betekenen: er was iemand anders de seinhuiswachter komen aflossen. Zou ik nu dan toch binnen kunnen komen...? Even aanbellen, en even later ging de deur open, en daar stond inderdaad een andere man. Ik vroeg wederom of ik binnen mocht kijken, en tot mijn grote verbazing was het dus wel mogelijk. Erg blij werd dus samen met de beste man naar boven gelopen, waar ik in alle rust het seinhuis kon vastleggen.
Na een tijdje vroeg ik of het mogelijk was om Goch Fahrdienstleiter te bezoeken. 'Tja, dat hangt er vanaf wie er zit, ik zou het gewoon proberen.' Daar ik de vorige keer niet de weg naar het seinhuis kon vinden, vroeg ik dat ook maar gelijk. Het bleek dus dat je via de rechterkant van het spoor het seinhuis moest bereiken, om daar dan het spoor over te steken. Eenmaal daar aangekomen, riep ik vanaf de andere kant van het spoor naar de Fahrdienstleiter. Een mevrouw stak haar hoofd uit het raam, en zei direct dat ik binnen mocht komen, de Fdl uit Goch Süd had haar namelijk al op de hoogte gesteld van mijn bezoek. De vrouw deed de deur open en zei 'goedemiddag', blijkbaar had de Fdl van Goch Süd dus ook nog eens verteld dat ik een Nederlander was... Erg leuk allemaal, en wat een verschil met vanochtend! Naast het aanschouwen van de handelinrichting en de blokkast, kon ik ook nog eens zien hoe men een Anrufschranken precies bedient, want toevallig wilde er tijdens mijn bezoek aan het seinhuis iemand zo'n overweg passeren. Na zo'n drie kwartier - en weer een uitleg over de mechanische beveiliging rijker - werd na de vrouw hartelijk te bedanken voor het aangename verblijf aldaar weer vertrokken. De hamvraag was echter: zou ik nu naar Vierlingsbeek terugfietsen, of zou ik het nogmaals in Weeze proberen? Na mijn positieve ervaringen deze middag ging ik nogmaals naar Weeze toe. Ook daar was iemand anders: de rode Volkswagen was vervangen door een andere auto. Ook daar mocht ik nu wél binnen komen, waarbij gelijk opvalt: je bent voor de toegang tot een seinhuis puur afhankelijk van de seinhuiswachter, bij de een mag het en bij de ander niet.
Aan het eind van de middag werd Weeze uiterst tevreden verlaten, en na een avontuurlijke fietstocht van een uur - nog diverse keren verdwaald rondom de grens - kwam ik weer in Vierlingsbeek aan, en erg blij met het behaalde resultaat kon ik weer terugkeren naar huis.
Vanwege mijn achterstand met uploaden zal ik slechts één foto uploaden van deze middag, meer bepaald van het seinhuis van Weeze. De oplettende kijker zal het wellicht wel opvallen: de groene blokkast is duidelijk anders dan de blokkast van Kevelaer. Dit verschil wordt verklaard door het feit dat het seinhuis van Kevelaer van het type Einheit is, maar dat dit seinhuis van het type Jüdel is. Zo ziet U maar weer: elk seinhuis is weer anders, en daarom blijft het leuk om er zo veel mogelijk te bezoeken!