Boş Kalan Banklar...

Yalnızlık

 

yalnızlık yaprakların arasından süzülür

ve, uzaklardan getirir ışıkları da yanında

başka zamanlardan misafir

bir gri sarar renkleri

buram buram bir hüzün kokusudur o

her nereye baksan

sessizliğinde kaybolan sesler yine çınlar kulağında

boş bir bank da terk edilmiş bütün anılar orada

öylece savrulur durur yorgun bir rüzgarda

yalnızlığın , inceden bir yaz yağmuru gibi

usulca süzülür yüreğinden gözlerine

yine, iki damla yaş kalır geride

hüzünlerden bir sonbaharda

boş bir bank da terk edilmiş anılarda …

 

Mert YİĞİTCAN

 

Done