Cezary Miłoś Przemysł w fakcie i obrazie
Odlewnia Żeliwa Zawiercie - topialnia indukcyjna, uzupełnianie wsadu wozem załadowczym. / Cast Iron Foundry Zawiercie - loading of furnace by charging car.
29.07.2015
"Odlewnicze fajerwerki"
Zawierciańska Odlewnia to Zakład o bardzo bogatej tradycji sięgającej 1886 roku, kiedy to Ernest Erbe założył kuźnicę we wsi Łośnica (obecnie w granicach miasta Zawiercie). Początkowo zakład zajmował się drobną produkcją o przeznaczeniu rzemieślniczym, jednak z czasem jego działalność się rozwijała aż do I wojny światowej, kiedy odlewnie zatrzymano. Swą pozycję „Fabryka Łączników i Wyrobów Lano – Kutych Ernest Erbe” szybko odbudowała, ponieważ już 2 lata po zakończeniu wojny osiągnęła swoje zdolności produkcyjne. Co więcej Zakład już wtedy był Firmą mogącą się poszczycić się szeroka gamą odbiorców zagranicznych. Zakład kontynuował działalność w okresie II wojny światowej, aby następnie dostać się pod Tymczasowy Zarząd Państwowy. W międzyczasie nazwę Fabryki zmieniono w wyniku połączenia ze spółką Ferrum na „Odlewnia Żeliwa Ciągliwego i Wytwórnia Łączników”. Obowiązywała ona do 1995 roku, czyli do powstania Spółki noszącej obecną nazwę „Odlewnia Żeliwa Zawiercie S.A.” Obecny nowoczesny park technologiczny Zakładu nie wiele ma wspólnego z tradycyjnymi technologiami stosowanymi niegdyś w zawierciańskiej Odlewni. Żeliwiaki zostały zastąpione przez topialnię indukcyjną, dysponującą dwoma tyglami topiącymi. Na archiwalnych zdjęciach prezentujących Odlewnię można dostrzec żeliwiak oraz 2 kadzie pośrednie o znacznej objętości. Na zdjęciu załadunek jednego z tygli topiących wozem załadowczym.
Odlewnia Żeliwa Zawiercie - topialnia indukcyjna, uzupełnianie wsadu wozem załadowczym. / Cast Iron Foundry Zawiercie - loading of furnace by charging car.
29.07.2015
"Odlewnicze fajerwerki"
Zawierciańska Odlewnia to Zakład o bardzo bogatej tradycji sięgającej 1886 roku, kiedy to Ernest Erbe założył kuźnicę we wsi Łośnica (obecnie w granicach miasta Zawiercie). Początkowo zakład zajmował się drobną produkcją o przeznaczeniu rzemieślniczym, jednak z czasem jego działalność się rozwijała aż do I wojny światowej, kiedy odlewnie zatrzymano. Swą pozycję „Fabryka Łączników i Wyrobów Lano – Kutych Ernest Erbe” szybko odbudowała, ponieważ już 2 lata po zakończeniu wojny osiągnęła swoje zdolności produkcyjne. Co więcej Zakład już wtedy był Firmą mogącą się poszczycić się szeroka gamą odbiorców zagranicznych. Zakład kontynuował działalność w okresie II wojny światowej, aby następnie dostać się pod Tymczasowy Zarząd Państwowy. W międzyczasie nazwę Fabryki zmieniono w wyniku połączenia ze spółką Ferrum na „Odlewnia Żeliwa Ciągliwego i Wytwórnia Łączników”. Obowiązywała ona do 1995 roku, czyli do powstania Spółki noszącej obecną nazwę „Odlewnia Żeliwa Zawiercie S.A.” Obecny nowoczesny park technologiczny Zakładu nie wiele ma wspólnego z tradycyjnymi technologiami stosowanymi niegdyś w zawierciańskiej Odlewni. Żeliwiaki zostały zastąpione przez topialnię indukcyjną, dysponującą dwoma tyglami topiącymi. Na archiwalnych zdjęciach prezentujących Odlewnię można dostrzec żeliwiak oraz 2 kadzie pośrednie o znacznej objętości. Na zdjęciu załadunek jednego z tygli topiących wozem załadowczym.