Sete Cidades

Legende van Sete Cidades

In het Oude Koninkrijk van de Zeven Steden was er een koning die een zeer mooie dochter had. Deze kleine prinses hield veel van wandelingen door het landschap, over de heuvels, de valleien en de dorpjes. Op een mooie dag ontmoette zij een jonge herder en ze sprak uren met hem. Op een dag, mondden die lange besprekingen uit in een romance. Sinds die dag ontmoetten zij elkaar iedere dag en beloofden ze elkaar de eeuwige liefde.

 

Maar, de vader van de prinses, had reeds besloten dat de prinses een prins zou huwen, een erfgenaam van een ander koninkrijk. Daarom moest de prinses haar romance met de herder van de koning opgeven. Wel kreeg de prinses toestemming om de herder nog een keer te zien, als afscheid. Toen zij voor de laatste keer samenkwamen, huilden ze allebei zoveel dat, bij hun voeten, twee lagunes werden gevormd: een blauwe, afkomstig van de blauwe ogen van de mooie prinses ; en een groen afkomstig uit de groene ogen van de jonge herder. De twee geliefden werden voor altijd van elkaar gescheiden, maar de twee lagunes die waren gevormd bleven samen voor de eeuwigheid.

 

 

 

Done