The Prunus IV

DE PRUNUS

 

Onverwacht en plotseling

stond de prunus deze morgen

weer met tak en stam verborgen

in een wolk van bloeseming,

die zo blank, zo smetloos zuiver

straald' en met de wind bewoog,

dat door mij een stille huiver

van verraste vreugde vloog.

 

Want nog enkel zwart en strak,

niet gereed nog tot ontluiken,

wist ik in geboomt' en struiken

ieder twijgje, elke tak;

slechts de kruin van d' oude steile

statige kastanjestam

brandde, met doorzichtig ijle

glanzend groene vlam bij vlam.

 

En nu plots, in deze nacht,

is de prunus weer ontloken,

overdadig uitgebroken

tot één eindeloze pracht. -

O, ik wist dat het zou komen,

dit onstuimige festijn,

maar ik had niet durven dromen

dat het zo volmaakt zou zijn.

 

Garmt Stuiveling (1907-1985, Dutch poet)

 

The Prunus

 

Suddenly and unexpected

with hidden stem and branch

the prunus stood again

this morning in a cloud of blossoming,

radiating so white, so spotlessly pure

and moving with the wind, that through me

a silent shiver went of surprise and joy

 

When alone black and tight,

yet not ready to awaken,

I knew every twig, every branch

in trees and shrubs;

only the crown of the old steep and stately

chestnut tree burnt with thin transparent

gleaming flame by flame in green

 

And now sudden in this night

the prunus is awoken,

excessively exploded

into one endless splendour

oh, I knew that it would come,

this turbulent feast,

but I would'n't have dared to dream

that it would be so perfect

 

Garmt Stuiveling (1907-1985, Dutch poet)

 

(Translated by me, M.Th.)

Done