looking for food :)
Small bird by the sea, seen in The Mewia Łacha Reserve :)
The dunlin (Calidris alpina) is a small wader in the genus Erolia. It is a circumpolar breeder in Arctic or subarctic regions. Birds that breed in northern Europe and Asia are long-distance migrants, wintering south to Africa, southeast Asia and the Middle East. Birds that breed in Alaska and the Canadian Arctic migrate short distances to the Pacific and Atlantic coasts of North America. Body length approx. 16–22 cm. The food of the dunlins are small invertebrates, incl. worms, snails, clams, mosquito and crustacean larvae, and green plant parts. They moves along the coastal mudflat beaches it prefers, methodically picking small food items. The dunlin has an extremely large range and although the population appears to be decreasing, the population is still very large. The International Union for Conservation of Nature (IUCN) has judged that the threat to the species is of "Least concern".
Mewia Łacha (Seagull Shoal) Reserve is located on both sides of the Vistula, on The Gdańsk Bay, which since the 19th Century has been led through an artificial canal called Przekop Wisły (literally, “the Vistula Dug-through”). Part of the reserve lies on its western side, Sobieszewska Island, while the larger, eastern part is located in the Stegna Commune, near Mikoszewo. The reserve was established mainly for the purpose of protecting the sites where thousands of migratory and sea birds gather in order to build nests and brood their eggs. This place is very attractive for birds mainly due to the limited availability of uninhabited land in the Baltic area, especially the sandy islands on which birds feel safe both from people and their natural enemies, of which the foxes living nearby are the worst. Among the birds benefiting from the reserve are various species of seagulls and terns. However, there are other animals protected in this area. As a curiosity, groups of seals varying in number can be encountered there. In addition, lakes and ponds in the area of the reserve are inhabited by beavers. The protection level enforced here does not prohibit visiting the reserve, as there is a special path from which one can admire the beauty of nature. The "Mewia Łacha" reserve was established in 1991. Its aim is to preserve the breeding sites of water and marsh birds, the resting places of migratory birds and the landscape of the Vistula river mouth. Here they nest grebes, swans, ducks, coots, oysters, plovers, gulls and four species of terns. Its area is 131.55 ha.
--------------------------------------------------------------------------------------
Biegus pstryknięty w rezerwacie Mewia Łacha :)
Biegus zmienny - (Calidris alpina) – gatunek ptaka z rodziny bekasowatych (Scolopacidae), najpospolitszy wśród biegusów. Zamieszkuje głównie tereny północnej Europy i Azji oraz Kanady, gdzie się rozmnaża. Zimą migrują na duże odległości, do południowej Afryki, południowo-wschodniej Azji i na Bliski Wschód. W Polsce spotyka się te ptaki na przelotach w marcu-maju oraz lipcu-listopadzie. Długość ciała ok. 16–22 cm. Pożywieniem biegusów są drobne bezkręgowce, m.in. robaki, ślimaki, małże, skąposzczety, larwy komarów i skorupiaków, oraz zielone części roślin. Szukają go w miękkim mulistym podłożu. Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) uznaje biegusa zmiennego za gatunek najmniejszej troski. W Polsce podlega ścisłej ochronie gatunkowej. Zagrożeniami dla tego gatunku są osuszanie podmokłych łąk lub szybkie ich zarastanie trzciną i niszczenie terenów lęgowych, a dla ptaków wędrujących – ubywanie naturalnych plaż i ich nadmierna penetracja przez ludzi.
Rezerwat Mewia Łacha położony jest po obu stronach ujścia Wisły, nad Zatoką Gdańską, od końca XIX wieku poprowadzonej sztucznie wykopanym kanałem zwanym "Przekopem Wisły". Część rezerwatu leży po jego zachodniej stronie, na Wyspie Sobieszewskiej, większa zaś, wschodnia w gminie Stegna, w pobliżu Mikoszewa. Rezerwat założono głównie w celu ochrony miejsc, w których gromadzą się tysiące ptaków by zakładać gniazda i wysiadywać jaja. Jest to miejsce bardzo atrakcyjne dla ptaków ze względu na bardzo trudną dostępność niektórych terenów, zwłaszcza zaś piaszczystych wysepek, na których ptaki czują się bezpiecznie zarówno przed ludźmi, jak i naturalnymi wrogami, z żyjącymi w pobliżu lisami na czele. Wśród korzystających z dobrodziejstw rezerwatu ptaków dominują rozmaite gatunki mew i rybitw. Nie są to jednak jedyne chronione na tym obszarze zwierzęta. Prawdziwą osobliwością są widywane tam regularnie mniejsze lub większe gromadki fok. Jeziorka i sadzawki na terenie rezerwatu zamieszkiwane są przez bobry. Ścisłość ochrony nie wyklucza możliwości odwiedzenia rezerwatu, funkcjonuje w nim bowiem specjalnie wytyczona ścieżka, z której podziwiać można naturalne piękno przyrody. Rezerwat „Mewia Łacha” został utworzony w 1991 r. Jego celem jest zachowanie miejsc lęgowych ptaków wodno – błotnych, miejsc odpoczynku ptaków wędrownych i krajobrazu stożka usypowego ujścia Wisły. Gniazduj ą tutaj m.in. perkozy, łabędzie, kaczki, łyski, ostrygojady, sieweczki, mewy i cztery gatunki rybitw. Jest to największe skupisko lęgowisk rybitw w Polsce. Jego powierzchnia wynosi 131,55 ha.
looking for food :)
Small bird by the sea, seen in The Mewia Łacha Reserve :)
The dunlin (Calidris alpina) is a small wader in the genus Erolia. It is a circumpolar breeder in Arctic or subarctic regions. Birds that breed in northern Europe and Asia are long-distance migrants, wintering south to Africa, southeast Asia and the Middle East. Birds that breed in Alaska and the Canadian Arctic migrate short distances to the Pacific and Atlantic coasts of North America. Body length approx. 16–22 cm. The food of the dunlins are small invertebrates, incl. worms, snails, clams, mosquito and crustacean larvae, and green plant parts. They moves along the coastal mudflat beaches it prefers, methodically picking small food items. The dunlin has an extremely large range and although the population appears to be decreasing, the population is still very large. The International Union for Conservation of Nature (IUCN) has judged that the threat to the species is of "Least concern".
Mewia Łacha (Seagull Shoal) Reserve is located on both sides of the Vistula, on The Gdańsk Bay, which since the 19th Century has been led through an artificial canal called Przekop Wisły (literally, “the Vistula Dug-through”). Part of the reserve lies on its western side, Sobieszewska Island, while the larger, eastern part is located in the Stegna Commune, near Mikoszewo. The reserve was established mainly for the purpose of protecting the sites where thousands of migratory and sea birds gather in order to build nests and brood their eggs. This place is very attractive for birds mainly due to the limited availability of uninhabited land in the Baltic area, especially the sandy islands on which birds feel safe both from people and their natural enemies, of which the foxes living nearby are the worst. Among the birds benefiting from the reserve are various species of seagulls and terns. However, there are other animals protected in this area. As a curiosity, groups of seals varying in number can be encountered there. In addition, lakes and ponds in the area of the reserve are inhabited by beavers. The protection level enforced here does not prohibit visiting the reserve, as there is a special path from which one can admire the beauty of nature. The "Mewia Łacha" reserve was established in 1991. Its aim is to preserve the breeding sites of water and marsh birds, the resting places of migratory birds and the landscape of the Vistula river mouth. Here they nest grebes, swans, ducks, coots, oysters, plovers, gulls and four species of terns. Its area is 131.55 ha.
--------------------------------------------------------------------------------------
Biegus pstryknięty w rezerwacie Mewia Łacha :)
Biegus zmienny - (Calidris alpina) – gatunek ptaka z rodziny bekasowatych (Scolopacidae), najpospolitszy wśród biegusów. Zamieszkuje głównie tereny północnej Europy i Azji oraz Kanady, gdzie się rozmnaża. Zimą migrują na duże odległości, do południowej Afryki, południowo-wschodniej Azji i na Bliski Wschód. W Polsce spotyka się te ptaki na przelotach w marcu-maju oraz lipcu-listopadzie. Długość ciała ok. 16–22 cm. Pożywieniem biegusów są drobne bezkręgowce, m.in. robaki, ślimaki, małże, skąposzczety, larwy komarów i skorupiaków, oraz zielone części roślin. Szukają go w miękkim mulistym podłożu. Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) uznaje biegusa zmiennego za gatunek najmniejszej troski. W Polsce podlega ścisłej ochronie gatunkowej. Zagrożeniami dla tego gatunku są osuszanie podmokłych łąk lub szybkie ich zarastanie trzciną i niszczenie terenów lęgowych, a dla ptaków wędrujących – ubywanie naturalnych plaż i ich nadmierna penetracja przez ludzi.
Rezerwat Mewia Łacha położony jest po obu stronach ujścia Wisły, nad Zatoką Gdańską, od końca XIX wieku poprowadzonej sztucznie wykopanym kanałem zwanym "Przekopem Wisły". Część rezerwatu leży po jego zachodniej stronie, na Wyspie Sobieszewskiej, większa zaś, wschodnia w gminie Stegna, w pobliżu Mikoszewa. Rezerwat założono głównie w celu ochrony miejsc, w których gromadzą się tysiące ptaków by zakładać gniazda i wysiadywać jaja. Jest to miejsce bardzo atrakcyjne dla ptaków ze względu na bardzo trudną dostępność niektórych terenów, zwłaszcza zaś piaszczystych wysepek, na których ptaki czują się bezpiecznie zarówno przed ludźmi, jak i naturalnymi wrogami, z żyjącymi w pobliżu lisami na czele. Wśród korzystających z dobrodziejstw rezerwatu ptaków dominują rozmaite gatunki mew i rybitw. Nie są to jednak jedyne chronione na tym obszarze zwierzęta. Prawdziwą osobliwością są widywane tam regularnie mniejsze lub większe gromadki fok. Jeziorka i sadzawki na terenie rezerwatu zamieszkiwane są przez bobry. Ścisłość ochrony nie wyklucza możliwości odwiedzenia rezerwatu, funkcjonuje w nim bowiem specjalnie wytyczona ścieżka, z której podziwiać można naturalne piękno przyrody. Rezerwat „Mewia Łacha” został utworzony w 1991 r. Jego celem jest zachowanie miejsc lęgowych ptaków wodno – błotnych, miejsc odpoczynku ptaków wędrownych i krajobrazu stożka usypowego ujścia Wisły. Gniazduj ą tutaj m.in. perkozy, łabędzie, kaczki, łyski, ostrygojady, sieweczki, mewy i cztery gatunki rybitw. Jest to największe skupisko lęgowisk rybitw w Polsce. Jego powierzchnia wynosi 131,55 ha.