Hugo Carriço
Brugge canals - canais
Website:
www.brugge.be/internet/en/index.htm
english
is the capital and largest city of the province of West Flanders in the Flemish Region of Belgium. It is located in the northwest of the country.
The historic city centre is a prominent World Heritage Site of UNESCO. It is oval-shaped and about 430 hectares in size. The area of the whole city amounts to more than 13,840 hectares, including 1,075 hectares off the coast, at Zeebrugge (meaning "Brugge aan Zee" or "Bruges on Sea"). The city's total population is 117,073 (1 January 2008), of which around 20,000 live in the historic centre. The metropolitan area, including the outer commuter zone, covers an area of 616 km² and has a total of 255,844 inhabitants as of 1 January 2008.
Along with a few other canal-based northern cities, such as Amsterdam, it is sometimes referred to as "The Venice of the North".
Bruges has a significant economic importance thanks to its port. At one time, it was the "chief commercial city" of the world.
Origins
Very few traces of human activity in Bruges date from the Pre-Roman Gaul era. The first fortifications were built after Julius Caesar's conquest of the Menapii in the first century BC, to protect the coastal area against pirates. The Franks took over the whole region from the Gallo-Romans around the 4th century and administered it as the Pagus Flandrensis. The Viking incursions of the ninth century prompted Baldwin I, Count of Flanders to reinforce the Roman fortifications; trade soon resumed with England and Scandinavia. It is at around this time that coins appeared for the first time bearing the name Bryggia. This name may stem from the Old Norse Bryggja, meaning "landing stage" or "port", and may have the same origin as Norway’s Bryggen, a World Heritage site in the city of Bergen, which may also share the same etymology.
Dutch
Brugge (Frans: Bruges) is de hoofdstad en grootste stad van de Belgische provincie West-Vlaanderen en van het arrondissement Brugge, alsook de zetel van het bisdom Brugge en van een hof van assisen. De stad ligt in het noordwesten van het land.
Het historisch centrum is als middeleeuwse stad opgenomen op de werelderfgoedlijst van UNESCO. Het is eivormig en ongeveer 430 hectare groot. De volledige gemeente heeft een oppervlakte van ruim 13.840 hectare, waaronder zo'n 1.075 hectare in zee, bij Zeebrugge. De stad telt circa 117.000 inwoners; ongeveer 20.000 daarvan wonen in het centrum.
De economische betekenis van Brugge vloeit voornamelijk voort uit zijn belangrijke en snelgroeiende zeehaven. Tevens is Brugge een wereldberoemde toeristische trekpleister.
De oudste tastbare bron waarop voor het eerst de naam van de stad wordt gebruikt, zijn enkele munten van voor 875. Ze vermelden Bruggia en Bruccia.
Waar de naam Brugge juist vandaan komt, is niet exact bekend. Mogelijk is het een verbastering van de Keltische naam voor de ondertussen gekanaliseerde rivier de Reie, die door Brugge stroomde en in de Noordzee uitmondde. Reie zelf komt van het Keltische woord Rogia, wat "Heilig Water" betekent. De Kelten beschouwden rivieren en bronnen als goddelijke wezens, en het is waarschijnlijk dat de Keltische naam aan de Brugse waterloop is blijven kleven. Door evolutie zou de naam van het water, Rogia of Ryggia, ook de naam van de stad geworden zijn, Bryggia.
Het is mogelijk dat er in latere eeuwen ook een contaminatie plaats heeft gevonden met het Oudnoordse woord bryggja, wat "landingsbrug" of "aanlegkaai" betekent. Zo waren er vanaf 800 veel contacten met Scandinavië via handel over de Noordzee en door de invallen van de Noormannen. De naam Brugge vertoont dan ook gelijkenissen met Bryggen, de historische haven van Bergen, dat net als Brugge vanaf de 14e eeuw een belangrijke stad was van de Hanze.
Minder waarschijnlijk is een oorsprong uit het woord "brug" aangezien er dan taalhistorisch eerder sprake zou zijn van Brigge (vergelijk met het Engelse bridge, Oudengelse brycg, Friese brigge of bregge, Gallische briva). Ook een oorsprong uit het woord "burcht" is eerder onwaarschijnlijk: vergelijk bijvoorbeeld met Oudenburg en Aardenburg, die net als Brugge op een belangrijke handelsweg lagen en eveneens uit een Romeinse nederzetting zijn ontstaan.
Regelmatig wordt naar Brugge verwezen als het "Venetië van het Noorden", refererend aan de vele kanaaltjes en bruggen. De meeste van deze kanaaltjes worden ook "reien" genoemd, naar de rivier de Reie. Ook wordt Brugge vaak de "Breydelstad" genoemd, naar de Brugse volksheld uit de 14e eeuw, Jan Breydel.
De bijnaam van de Bruggelingen is "(Brugse) zotten". Deze bijnaam danken ze aan volgende legende: nadat ze Maximiliaan I van Oostenrijk, in hun strijd om autonomie, voor een tijd gevangen hadden gehouden, verbood deze het houden van een jaarmarkt en andere festiviteiten. In een poging om hem te sussen, hield Brugge voor hem een groot feest en vroeg daarna de toelating opnieuw een jaarmarkt te mogen houden, belastingen te mogen innen én ... het bouwen van een nieuw zothuis. Hij antwoordde: "Sluit alle poorten van Brugge en je hebt een zothuis!".
Português
Bruges (em neerlandês Brugge) é uma cidade belga, capital da província de Flandres Ocidental, na região de Flandres. Tem cerca de 117 mil habitantes. Foi a capital europeia da cultura em 2002, juntamente com a cidade espanhola de Salamanca.
Bruges é chamada de "Veneza do Norte", por causa de seus inúmeros canais que a cercam ou a atravessam, mas também a ligam principalmente com a cidade de Gante.
Diversos passeios de barco são propostos aos turistas, alguns dos quais permitindo chegar às cidades vizinhas. A cidade apresenta ainda as ruínas de uma fortaleza, bem como moinhos às margens dos canais.
São praticamente inexistentes traços de civilização e actividade humana anteriores à era pré-romana gaulesa na região de Bruges. As primeiras fortificações foram construídas após a conquista do Menappi por Júlio César no século I a.C., com intuito de protecção da zona costeira contra piratas. Já no século IV, a região foi tomada aos romanos pelos Francos e as incursões dos Vikings, por volta do século IX, obrigaram a que Balduíno I, Conde da Flandres, reforçasse as antigas fortificações. Foi também nesta época que se fortaleceram as relações comerciais com a Inglaterra e a Escandinávia e surgiram as primeiras moedas gravadas com o nome Bryggia (significa "porto" em neerlandês remoto).
Foi a 27 de Julho de 1128 que Bruges foi elevada a cidade e construiu novas muralhas e canais. Desde cerca de 1050, um gradual avanço do lodo em direcção da cidade, provocou a obstrução dos acessos directos com o mar, mas uma violenta tempestade em 1134 restabeleceu-os através da criação de um canal natural (Zwin).
Com o raiar do século XII, Bruges foi incluída no circuito comercial flamengo, sobretudo devido à sua emergente indústria de lã e tecidos. Os principais mercadores da cidade apostaram no desenvolvimento de "colónias económicas" em Inglaterra e na Escócia e os seus contactos trouxeram grão da Normandia e vinhos da Gasconha para a região. Os navios hanseáticos atracavam diariamente no porto que, face a este crescimento e sobrecarga, teve de ser expandido de Damme até Sluys para acomodar os novos cog-ships.
Em 1277, o primeiro barco mercante partiu de Génova e atracou no porto de Bruges, o primeiro da rota mercantil que tornou Bruges a principal conexão com o comércio do Mediterrâneo.
Este desenvolvimento permitiu não só a abertura para a rota das especiarias de Levante, mas também a introdução de avançadas técnicas comerciais e financeiras e um fluxo de capital que rapidamente tomou conta das transacções bancárias da cidade. A bolsa de valores abriu em 1309 e desenvolveu-se no mais sofisticado mercado financeiro dos Países Baixos no século XIV. Quando as primeiras galés venezianas surgiram, em 1314, já vinham atrasadas.
No século XV, Filipe O Bom, duque da Borgonha assentou corte em Bruges (bem como em Bruxelas e em Lille) atraindo muitos artistas, banqueiros e outras personalidades proeminentes de toda a Europa.
A primeira impressão de um livro em inglês foi publicada em Bruges por William Caxton. Foi igualmente uma época em que Eduardo IV e Ricardo III de Inglaterra passaram o seu exílio na cidade flamenga.
No início de 1500, o canal Zwin, que fora responsável pela prosperidade da cidade, começou também ele a ficar obstruído por lodo. Bruges foi rapidamente ultrapassada por Antuérpia como o centro económico dos Países-Baixos. Durante a década de 1650, a cidade foi a base para a estadia de Carlos II de Inglaterra e a sua corte no seu exílio. A infraestrutura marítima foi modernizada e foram construídas novas ligações ao mar, mas sem um grande sucesso.
Na segunda metade do século XIX, Bruges tornou-se num dos primeiros destinos turísticos, atraindo turistas britânicos e franceses. O porto de Zeebrugge foi construído em 1907 e utilizado pelas tropas alemãs no decorrer da I Guerra Mundial para atracar os seus submarinos. Nas décadas de 1970 e 1980, foi alargado e tornou-se um dos mais importantes e modernos portos da Europa. O turismo internacional cresceu exponencialmente desde então e todos estes esforços resultaram na designação de Bruges com Capital Europeia da cultura em 2002.
Brugge canals - canais
Website:
www.brugge.be/internet/en/index.htm
english
is the capital and largest city of the province of West Flanders in the Flemish Region of Belgium. It is located in the northwest of the country.
The historic city centre is a prominent World Heritage Site of UNESCO. It is oval-shaped and about 430 hectares in size. The area of the whole city amounts to more than 13,840 hectares, including 1,075 hectares off the coast, at Zeebrugge (meaning "Brugge aan Zee" or "Bruges on Sea"). The city's total population is 117,073 (1 January 2008), of which around 20,000 live in the historic centre. The metropolitan area, including the outer commuter zone, covers an area of 616 km² and has a total of 255,844 inhabitants as of 1 January 2008.
Along with a few other canal-based northern cities, such as Amsterdam, it is sometimes referred to as "The Venice of the North".
Bruges has a significant economic importance thanks to its port. At one time, it was the "chief commercial city" of the world.
Origins
Very few traces of human activity in Bruges date from the Pre-Roman Gaul era. The first fortifications were built after Julius Caesar's conquest of the Menapii in the first century BC, to protect the coastal area against pirates. The Franks took over the whole region from the Gallo-Romans around the 4th century and administered it as the Pagus Flandrensis. The Viking incursions of the ninth century prompted Baldwin I, Count of Flanders to reinforce the Roman fortifications; trade soon resumed with England and Scandinavia. It is at around this time that coins appeared for the first time bearing the name Bryggia. This name may stem from the Old Norse Bryggja, meaning "landing stage" or "port", and may have the same origin as Norway’s Bryggen, a World Heritage site in the city of Bergen, which may also share the same etymology.
Dutch
Brugge (Frans: Bruges) is de hoofdstad en grootste stad van de Belgische provincie West-Vlaanderen en van het arrondissement Brugge, alsook de zetel van het bisdom Brugge en van een hof van assisen. De stad ligt in het noordwesten van het land.
Het historisch centrum is als middeleeuwse stad opgenomen op de werelderfgoedlijst van UNESCO. Het is eivormig en ongeveer 430 hectare groot. De volledige gemeente heeft een oppervlakte van ruim 13.840 hectare, waaronder zo'n 1.075 hectare in zee, bij Zeebrugge. De stad telt circa 117.000 inwoners; ongeveer 20.000 daarvan wonen in het centrum.
De economische betekenis van Brugge vloeit voornamelijk voort uit zijn belangrijke en snelgroeiende zeehaven. Tevens is Brugge een wereldberoemde toeristische trekpleister.
De oudste tastbare bron waarop voor het eerst de naam van de stad wordt gebruikt, zijn enkele munten van voor 875. Ze vermelden Bruggia en Bruccia.
Waar de naam Brugge juist vandaan komt, is niet exact bekend. Mogelijk is het een verbastering van de Keltische naam voor de ondertussen gekanaliseerde rivier de Reie, die door Brugge stroomde en in de Noordzee uitmondde. Reie zelf komt van het Keltische woord Rogia, wat "Heilig Water" betekent. De Kelten beschouwden rivieren en bronnen als goddelijke wezens, en het is waarschijnlijk dat de Keltische naam aan de Brugse waterloop is blijven kleven. Door evolutie zou de naam van het water, Rogia of Ryggia, ook de naam van de stad geworden zijn, Bryggia.
Het is mogelijk dat er in latere eeuwen ook een contaminatie plaats heeft gevonden met het Oudnoordse woord bryggja, wat "landingsbrug" of "aanlegkaai" betekent. Zo waren er vanaf 800 veel contacten met Scandinavië via handel over de Noordzee en door de invallen van de Noormannen. De naam Brugge vertoont dan ook gelijkenissen met Bryggen, de historische haven van Bergen, dat net als Brugge vanaf de 14e eeuw een belangrijke stad was van de Hanze.
Minder waarschijnlijk is een oorsprong uit het woord "brug" aangezien er dan taalhistorisch eerder sprake zou zijn van Brigge (vergelijk met het Engelse bridge, Oudengelse brycg, Friese brigge of bregge, Gallische briva). Ook een oorsprong uit het woord "burcht" is eerder onwaarschijnlijk: vergelijk bijvoorbeeld met Oudenburg en Aardenburg, die net als Brugge op een belangrijke handelsweg lagen en eveneens uit een Romeinse nederzetting zijn ontstaan.
Regelmatig wordt naar Brugge verwezen als het "Venetië van het Noorden", refererend aan de vele kanaaltjes en bruggen. De meeste van deze kanaaltjes worden ook "reien" genoemd, naar de rivier de Reie. Ook wordt Brugge vaak de "Breydelstad" genoemd, naar de Brugse volksheld uit de 14e eeuw, Jan Breydel.
De bijnaam van de Bruggelingen is "(Brugse) zotten". Deze bijnaam danken ze aan volgende legende: nadat ze Maximiliaan I van Oostenrijk, in hun strijd om autonomie, voor een tijd gevangen hadden gehouden, verbood deze het houden van een jaarmarkt en andere festiviteiten. In een poging om hem te sussen, hield Brugge voor hem een groot feest en vroeg daarna de toelating opnieuw een jaarmarkt te mogen houden, belastingen te mogen innen én ... het bouwen van een nieuw zothuis. Hij antwoordde: "Sluit alle poorten van Brugge en je hebt een zothuis!".
Português
Bruges (em neerlandês Brugge) é uma cidade belga, capital da província de Flandres Ocidental, na região de Flandres. Tem cerca de 117 mil habitantes. Foi a capital europeia da cultura em 2002, juntamente com a cidade espanhola de Salamanca.
Bruges é chamada de "Veneza do Norte", por causa de seus inúmeros canais que a cercam ou a atravessam, mas também a ligam principalmente com a cidade de Gante.
Diversos passeios de barco são propostos aos turistas, alguns dos quais permitindo chegar às cidades vizinhas. A cidade apresenta ainda as ruínas de uma fortaleza, bem como moinhos às margens dos canais.
São praticamente inexistentes traços de civilização e actividade humana anteriores à era pré-romana gaulesa na região de Bruges. As primeiras fortificações foram construídas após a conquista do Menappi por Júlio César no século I a.C., com intuito de protecção da zona costeira contra piratas. Já no século IV, a região foi tomada aos romanos pelos Francos e as incursões dos Vikings, por volta do século IX, obrigaram a que Balduíno I, Conde da Flandres, reforçasse as antigas fortificações. Foi também nesta época que se fortaleceram as relações comerciais com a Inglaterra e a Escandinávia e surgiram as primeiras moedas gravadas com o nome Bryggia (significa "porto" em neerlandês remoto).
Foi a 27 de Julho de 1128 que Bruges foi elevada a cidade e construiu novas muralhas e canais. Desde cerca de 1050, um gradual avanço do lodo em direcção da cidade, provocou a obstrução dos acessos directos com o mar, mas uma violenta tempestade em 1134 restabeleceu-os através da criação de um canal natural (Zwin).
Com o raiar do século XII, Bruges foi incluída no circuito comercial flamengo, sobretudo devido à sua emergente indústria de lã e tecidos. Os principais mercadores da cidade apostaram no desenvolvimento de "colónias económicas" em Inglaterra e na Escócia e os seus contactos trouxeram grão da Normandia e vinhos da Gasconha para a região. Os navios hanseáticos atracavam diariamente no porto que, face a este crescimento e sobrecarga, teve de ser expandido de Damme até Sluys para acomodar os novos cog-ships.
Em 1277, o primeiro barco mercante partiu de Génova e atracou no porto de Bruges, o primeiro da rota mercantil que tornou Bruges a principal conexão com o comércio do Mediterrâneo.
Este desenvolvimento permitiu não só a abertura para a rota das especiarias de Levante, mas também a introdução de avançadas técnicas comerciais e financeiras e um fluxo de capital que rapidamente tomou conta das transacções bancárias da cidade. A bolsa de valores abriu em 1309 e desenvolveu-se no mais sofisticado mercado financeiro dos Países Baixos no século XIV. Quando as primeiras galés venezianas surgiram, em 1314, já vinham atrasadas.
No século XV, Filipe O Bom, duque da Borgonha assentou corte em Bruges (bem como em Bruxelas e em Lille) atraindo muitos artistas, banqueiros e outras personalidades proeminentes de toda a Europa.
A primeira impressão de um livro em inglês foi publicada em Bruges por William Caxton. Foi igualmente uma época em que Eduardo IV e Ricardo III de Inglaterra passaram o seu exílio na cidade flamenga.
No início de 1500, o canal Zwin, que fora responsável pela prosperidade da cidade, começou também ele a ficar obstruído por lodo. Bruges foi rapidamente ultrapassada por Antuérpia como o centro económico dos Países-Baixos. Durante a década de 1650, a cidade foi a base para a estadia de Carlos II de Inglaterra e a sua corte no seu exílio. A infraestrutura marítima foi modernizada e foram construídas novas ligações ao mar, mas sem um grande sucesso.
Na segunda metade do século XIX, Bruges tornou-se num dos primeiros destinos turísticos, atraindo turistas britânicos e franceses. O porto de Zeebrugge foi construído em 1907 e utilizado pelas tropas alemãs no decorrer da I Guerra Mundial para atracar os seus submarinos. Nas décadas de 1970 e 1980, foi alargado e tornou-se um dos mais importantes e modernos portos da Europa. O turismo internacional cresceu exponencialmente desde então e todos estes esforços resultaram na designação de Bruges com Capital Europeia da cultura em 2002.