HansHolt
cave dwellings ?
Canon EOS 6D - f/5.6 - 1/13sec - 100 mm - ISO 200
- Cliff dwellings are dwellings formed by using niches or caves in high cliffs, with more or less excavation or with additions in the way of masonry.
Examples (voorbeelden) here (hier);
www.touropia.com/cave-dwellings/
barnacles on a shell
- Barnacles
Imagine spending most of your life standing on your head and eating with your feet! Sound like a difficult way to get through the day? Well, that's exactly how barnacles spend most of their lives.
If you walk along the sea shore, you can find barnacles on almost any solid surface that gets covered by water. On rocks, dock pilings, boats, even mussels, you can find clusters of these hard, white, cone-like houses. That's where barnacles live, peeking out only when water covers them so they can filter food into their homes.
Although they may look like mollusks with their shell-like covering, barnacles are actually crustaceans, related to lobsters, crabs and shrimp. They look like tiny shrimp in their larval stage, where they swim as members of zooplankton in the ocean. When they are ready to settle down, they search for a suitable site, pulling themselves along by the adhesive tips of their antennae. In nature, barnacles may take days to find a suitable spot, investigating one area, then allowing the currents to carry them to another.
After selecting a spot, the barnacle secures itself head-first to the surface with a brown glue. Now the larva is ready to grow into an adult and build its tough housing. The barnacle secretes the calcium-hard plates which totally encase them. These white cones have six nearly fitted plates that form a circle around the crustacean. Four more plates form a "door" which the barnacle can open or close, depending on the tide. When the tide goes out, the barnacle closes shop to conserve moisture. As the tide comes in, a muscle opens up these four plates, and the feathery legs of the barnacle sift the water for food. All six pairs of these feather-like feeding appendages, called cirri, are jointed and set with sensory hairs which brush through the water collecting plankton for the barnacle to eat.
The sessile lifestyle of barnacles makes sexual reproduction difficult, as the organisms cannot leave their shells to mate. To facilitate genetic transfer between isolated individuals, barnacles have extraordinarily long penises. Barnacles probably have the largest penis to body size ratio of the animal kingdom.
-------------------------------------------------------------------------------------------
- Zeepokken, of Thoracica, behoren tot een aparte groep van de kreeftachtigen: die der rankpotigen (Cirripedia), waartoe ook de eendenmosselen behoren.
Ze zitten met het voorste deel van de kop permanent vast aan de ondergrond. Het meest in het oog springende kenmerk van zeepokken is natuurlijk hun kalkhuisje, wat bestaat uit een aantal platen: een rugplaat, een buikplaat, en daartussen in twee stel zijplaten. Samen vormen ze een kegel. De opening aan de bovenkant kan afgesloten worden door een tweetal sluitplaten. Dat gebeurt bij het droogvallen, en soms bij gevaar. Vanuit hun huisje waaieren ze met een aantal ‘pootjes’, die voor een effectievere filterwerking bezet zijn met vele kleine haartjes, ritmisch door het water om voedsel te vergaren.
De voortplanting is een speciale aangelegenheid. Je zou verwachten dat, zoals bij veel andere zeedieren het geval is, de eieren en zaadcellen in het water worden afgegeven en dat daar de bevruchting plaats vindt. Maar nee, de zeepokken hebben iets anders bedacht. In het voorjaar krijgen ze er zin in. Een mannetjes-zeepok heeft een hele lange penis. Zo eentje uit Duizend-en-één-Nacht, die een aantal malen langer is dan zijn eigen lichaam. Die steekt hij door de opening van zijn huisje naar buiten, en brengt hem naar binnen bij een vrouwtjes-zeepok die in de buurt zit. Een bijzonder spannende manier van vrijen. Wat bijvoorbeeld als er iemand voorbij komt die denkt: ha, lekker hapje, die worm….
Maar als alles goed gaat vindt de bevruchting dus inwendig plaats. De eieren komen uit, en er ontstaan, zoals bij alle kreeftachtigen, nauplius-larven met drie paar 'pootjes'. De vrouwtjes-zeepok laat deze vrij in het water in een paar grote witte wolken. Die larven eten plantaardig plankton, groeien en vervellen. Ze ontwikkelen een eerste vorm van schelp, met twee klepjes - en worden dan cypris-larven genoemd. Ze hebben nu ook al 6 paar pootjes. Door het gewicht van de schelp zakken ze naar de bodem, waar ze met hun antennes aftasten of die bodem geschikt is om zich op vast te zetten. Is dat het geval, dan doen ze dat en veranderen opnieuw via een aantal vervellingen in volwassen zeepokken. Zo raakt een hard voorwerp dat zich in het water bevindt vrijwel altijd snel begroeid met zeepokken.
cave dwellings ?
Canon EOS 6D - f/5.6 - 1/13sec - 100 mm - ISO 200
- Cliff dwellings are dwellings formed by using niches or caves in high cliffs, with more or less excavation or with additions in the way of masonry.
Examples (voorbeelden) here (hier);
www.touropia.com/cave-dwellings/
barnacles on a shell
- Barnacles
Imagine spending most of your life standing on your head and eating with your feet! Sound like a difficult way to get through the day? Well, that's exactly how barnacles spend most of their lives.
If you walk along the sea shore, you can find barnacles on almost any solid surface that gets covered by water. On rocks, dock pilings, boats, even mussels, you can find clusters of these hard, white, cone-like houses. That's where barnacles live, peeking out only when water covers them so they can filter food into their homes.
Although they may look like mollusks with their shell-like covering, barnacles are actually crustaceans, related to lobsters, crabs and shrimp. They look like tiny shrimp in their larval stage, where they swim as members of zooplankton in the ocean. When they are ready to settle down, they search for a suitable site, pulling themselves along by the adhesive tips of their antennae. In nature, barnacles may take days to find a suitable spot, investigating one area, then allowing the currents to carry them to another.
After selecting a spot, the barnacle secures itself head-first to the surface with a brown glue. Now the larva is ready to grow into an adult and build its tough housing. The barnacle secretes the calcium-hard plates which totally encase them. These white cones have six nearly fitted plates that form a circle around the crustacean. Four more plates form a "door" which the barnacle can open or close, depending on the tide. When the tide goes out, the barnacle closes shop to conserve moisture. As the tide comes in, a muscle opens up these four plates, and the feathery legs of the barnacle sift the water for food. All six pairs of these feather-like feeding appendages, called cirri, are jointed and set with sensory hairs which brush through the water collecting plankton for the barnacle to eat.
The sessile lifestyle of barnacles makes sexual reproduction difficult, as the organisms cannot leave their shells to mate. To facilitate genetic transfer between isolated individuals, barnacles have extraordinarily long penises. Barnacles probably have the largest penis to body size ratio of the animal kingdom.
-------------------------------------------------------------------------------------------
- Zeepokken, of Thoracica, behoren tot een aparte groep van de kreeftachtigen: die der rankpotigen (Cirripedia), waartoe ook de eendenmosselen behoren.
Ze zitten met het voorste deel van de kop permanent vast aan de ondergrond. Het meest in het oog springende kenmerk van zeepokken is natuurlijk hun kalkhuisje, wat bestaat uit een aantal platen: een rugplaat, een buikplaat, en daartussen in twee stel zijplaten. Samen vormen ze een kegel. De opening aan de bovenkant kan afgesloten worden door een tweetal sluitplaten. Dat gebeurt bij het droogvallen, en soms bij gevaar. Vanuit hun huisje waaieren ze met een aantal ‘pootjes’, die voor een effectievere filterwerking bezet zijn met vele kleine haartjes, ritmisch door het water om voedsel te vergaren.
De voortplanting is een speciale aangelegenheid. Je zou verwachten dat, zoals bij veel andere zeedieren het geval is, de eieren en zaadcellen in het water worden afgegeven en dat daar de bevruchting plaats vindt. Maar nee, de zeepokken hebben iets anders bedacht. In het voorjaar krijgen ze er zin in. Een mannetjes-zeepok heeft een hele lange penis. Zo eentje uit Duizend-en-één-Nacht, die een aantal malen langer is dan zijn eigen lichaam. Die steekt hij door de opening van zijn huisje naar buiten, en brengt hem naar binnen bij een vrouwtjes-zeepok die in de buurt zit. Een bijzonder spannende manier van vrijen. Wat bijvoorbeeld als er iemand voorbij komt die denkt: ha, lekker hapje, die worm….
Maar als alles goed gaat vindt de bevruchting dus inwendig plaats. De eieren komen uit, en er ontstaan, zoals bij alle kreeftachtigen, nauplius-larven met drie paar 'pootjes'. De vrouwtjes-zeepok laat deze vrij in het water in een paar grote witte wolken. Die larven eten plantaardig plankton, groeien en vervellen. Ze ontwikkelen een eerste vorm van schelp, met twee klepjes - en worden dan cypris-larven genoemd. Ze hebben nu ook al 6 paar pootjes. Door het gewicht van de schelp zakken ze naar de bodem, waar ze met hun antennes aftasten of die bodem geschikt is om zich op vast te zetten. Is dat het geval, dan doen ze dat en veranderen opnieuw via een aantal vervellingen in volwassen zeepokken. Zo raakt een hard voorwerp dat zich in het water bevindt vrijwel altijd snel begroeid met zeepokken.