Pamiati Victora Temusheva
ВОЙНА ВЕЛИКОГО КНЯЖЕСТВА ЛИТОВСКОГО С МОСКОВСКИМ ВЕЛИКИМ КНЯЖЕСТВОМ 1368-72 гг.
(С. 218) ВАЙНА ВЯЛІКАГА КНЯСТВА ЛІТОЎСКАГА З МАСКОЎСКІМ ВЯЛІКІМ КНЯСТВАМ 1368-72. Выклікана маскоўска-цвярской канфрантацыяй. Вял. кн. літоўскі Альгерд умяшаўся ў справы Паўночна-Усходняй Русі, з мэтай абараніць вял. кн. цвярского Міхайлу Аляксандравіча, сваяго сваяка (Альгерд жанаты на сястры Міхайлы - Ульяне). У інтарэсах ВКЛ было папярэдзіць Маскву ад празмернага ўзмацнення. У той жа час амбіцыёзныя планы кн. Міхайлы па заняццю ўладзімірскага велікакняжацкага пасаду таксама не задавальнялі Ольгерда. Пад час вайны было здзейснена два пахода Альгерда на Маскву 1368 і 1370 (першы сумесна са (С. 219) смаленскімі войскамі), паход Кейстута і Андрэя Альгердавіча на Пераяслаў Залескі 1372 і няўдалы літоўска-цвярскі паход 1372, які скончыўся ў Любуцка заключэннем вечнага міра. Дзеяннямі маскоўскага боку былі нападзенне на Бранск (1370) і спусташэнне заходняй частцы Вялікага княства Цвярского (1370). Вынікам літоўска-маскоўскага канфлікту сталі дынастычны брак маскоўскага ўдзельнага кнзя Уладзіміра Андрэевіча Серпухоўскага на дачцы Альгерда Алене, далучэнне да ВКЛ Ржэўскай зямлі, гарантыі бяспекі для Вялікага княства Цвярскога.
------------------------------------------------------
(С. 219) ВОЙНА ВЕЛИКОГО КНЯЖЕСТВА ЛИТОВСКОГО С МОСКОВСКИМ ВЕЛИКИМ КНЯЖЕСТВОМ 1368-72. Вызвана московско-тверской конфронтацией. Великий князь литовский Ольгерд вмешался в дела Северо-Восточной Руси, стремясь утвердить на тверском престоле великого князя Михаила Александровича, своего свояка (Ольгерд женат на сестре Михаила Ульяне). В интересах ВКЛ было не допустить чрезмерного усиления Москвы. В то же время амбициозные планы князя Михаила по утверждению на владимирском великокняжеском престоле также не устраивали Ольгерда. В ходе войны было совершено два похода Ольгерда на Москву 1368 и 1370 (первый совместно со смоленскими войсками), поход Кейстута и Андрея Ольгердовича на Переяславль Залесский 1372 и неудавшийся литовско-тверской поход 1372, закончившийся у Любутска заключением вечного мира. Ответными действиями московской стороны были нападение на Брянск (1370) и разорение западной части Великого княжества Тверского (1370). Итогом литовско-московского конфликта стали династический брак московского удельного князя Владимира Андреевича Серпуховского на дочери Ольгерда Елене, присоединение к ВКЛ Ржевской земли, гарантии безопасности для Вел. княжества Тверского.
ВОЙНА ВЕЛИКОГО КНЯЖЕСТВА ЛИТОВСКОГО С МОСКОВСКИМ ВЕЛИКИМ КНЯЖЕСТВОМ 1368-72 гг.
(С. 218) ВАЙНА ВЯЛІКАГА КНЯСТВА ЛІТОЎСКАГА З МАСКОЎСКІМ ВЯЛІКІМ КНЯСТВАМ 1368-72. Выклікана маскоўска-цвярской канфрантацыяй. Вял. кн. літоўскі Альгерд умяшаўся ў справы Паўночна-Усходняй Русі, з мэтай абараніць вял. кн. цвярского Міхайлу Аляксандравіча, сваяго сваяка (Альгерд жанаты на сястры Міхайлы - Ульяне). У інтарэсах ВКЛ было папярэдзіць Маскву ад празмернага ўзмацнення. У той жа час амбіцыёзныя планы кн. Міхайлы па заняццю ўладзімірскага велікакняжацкага пасаду таксама не задавальнялі Ольгерда. Пад час вайны было здзейснена два пахода Альгерда на Маскву 1368 і 1370 (першы сумесна са (С. 219) смаленскімі войскамі), паход Кейстута і Андрэя Альгердавіча на Пераяслаў Залескі 1372 і няўдалы літоўска-цвярскі паход 1372, які скончыўся ў Любуцка заключэннем вечнага міра. Дзеяннямі маскоўскага боку былі нападзенне на Бранск (1370) і спусташэнне заходняй частцы Вялікага княства Цвярского (1370). Вынікам літоўска-маскоўскага канфлікту сталі дынастычны брак маскоўскага ўдзельнага кнзя Уладзіміра Андрэевіча Серпухоўскага на дачцы Альгерда Алене, далучэнне да ВКЛ Ржэўскай зямлі, гарантыі бяспекі для Вялікага княства Цвярскога.
------------------------------------------------------
(С. 219) ВОЙНА ВЕЛИКОГО КНЯЖЕСТВА ЛИТОВСКОГО С МОСКОВСКИМ ВЕЛИКИМ КНЯЖЕСТВОМ 1368-72. Вызвана московско-тверской конфронтацией. Великий князь литовский Ольгерд вмешался в дела Северо-Восточной Руси, стремясь утвердить на тверском престоле великого князя Михаила Александровича, своего свояка (Ольгерд женат на сестре Михаила Ульяне). В интересах ВКЛ было не допустить чрезмерного усиления Москвы. В то же время амбициозные планы князя Михаила по утверждению на владимирском великокняжеском престоле также не устраивали Ольгерда. В ходе войны было совершено два похода Ольгерда на Москву 1368 и 1370 (первый совместно со смоленскими войсками), поход Кейстута и Андрея Ольгердовича на Переяславль Залесский 1372 и неудавшийся литовско-тверской поход 1372, закончившийся у Любутска заключением вечного мира. Ответными действиями московской стороны были нападение на Брянск (1370) и разорение западной части Великого княжества Тверского (1370). Итогом литовско-московского конфликта стали династический брак московского удельного князя Владимира Андреевича Серпуховского на дочери Ольгерда Елене, присоединение к ВКЛ Ржевской земли, гарантии безопасности для Вел. княжества Тверского.