Hi!
Dutch
Wants op het hellend vlak....
Het beestje maakte het me erg moeilijk door steeds heen en weer te lopen.
Toen wachtte ik (heel lang) tot hij precies door het scherpstelpunt zou lopen.
Juist omdat bij macro alles op de millimeter nauwkeurig moet kloppen vind ik het een uitdaging.
De groene stinkwants (Palomena prasina), ook wel groene schildwants of groene wants, is een insect uit de onderorde wantsen en de familie schildwantsen (Pentatomidae).
Wantsen (Heteroptera) vormen een onderorde van insecten behorende tot de orde Hemiptera waartoe ook de cicaden en de plantenluizen behoren. Deze indeling is niet geheel onomstreden omdat de cicaden waarschijnlijk van de wantsen afstammen en dus niet als groep naast de wantsen kan worden gezien (parafyletisch), zie ook het kopje taxonomie.
Sommige soorten als de bedwants staan bekend als plaaginsecten die ook binnenshuis voorkomen. Een aantal soorten veroorzaakt ook schade aan gewassen in de landbouw, maar hebben meestal niet zo'n verwoestende uitwerking als andere insecten zoals plantenluizen en sprinkhanen. Net zoals sprinkhanen kunnen veel wantsen geluiden produceren met diverse aanpassingen op het lichaam die per groep verschillen. Soms kunnen ook de wijfjes en de larven geluiden maken, die lijken op een zoem-geluid. Wantsen kunnen ook geluiden waarnemen, met name door gehoorsharen die trillingen waarnemen.
Verspreiding
De groene stinkwants is een typische palearctische soort die voorkomt in grote delen van Europa, het noorden van Afrika en in de meer gematigde delen van Azië. [2] De wants ontbreekt in het noorden van Scandinavië. In Groot-Brittannië komt de soort voor in het grootste deel van het land, uitgezonderd het noorden van Schotland. [3] In België en Nederland komt de wants algemeen voor en in alle delen van het land.
Anatomie
Omdat de onderorde van wantsen zo enorm groot en gevarieerd is, valt er weinig te zeggen over de algemene kenmerken. Er zijn zowel ronde als bijna naald-achtige soorten, en de grootte varieert van enkele centimeters tot bijna tien cm. Plantenetende soorten hebben vaak camouflagekleuren, maar felgekleurde wantsen komen ook voor. Rovende wantsen hebben soms het voorste potenpaar omgevormd tot grijppoten, bij de zwemwantsen en schaatsenrijders lijken het wel monddelen omdat de poten naar voren geplaatst zijn. In water levende wantsen hebben vaak brede achterpoten om beter te kunnen zwemmen en klauwtjes aan het middelste potenpaar om zich onder water vast te houden.
Steeksnuit
Wantsen hebben naast de algemene kenmerken van insecten een steeksnuit (rostrum) waarmee planten of prooien worden leeggezogen.Achter het halsschild bevindt zich bij de meeste wantsen een duidelijk zichtbare driehoek die met de punt naar het achterlijf wijst, het scutellum of schildje. De monddelen zijn geëvolueerd tot een steeksnuit die aan de voorkant van de kop ontspringt en meestal onder de kop wordt gehouden, maar bij sommige soorten naar voren kan worden bewogen. De kop is van boven altijd duidelijk zichtbaar. Niet alle soorten wantsen zijn gevleugeld, en veel soorten kennen zowel gedeeltelijk (brachyptere) als volledig gevleugelde (macroptere) exemplaren, zoals ook wel bij andere insecten als sprinkhanen voorkomt.Bron Wikipedia
12A_9119XCC
Hi!
Dutch
Wants op het hellend vlak....
Het beestje maakte het me erg moeilijk door steeds heen en weer te lopen.
Toen wachtte ik (heel lang) tot hij precies door het scherpstelpunt zou lopen.
Juist omdat bij macro alles op de millimeter nauwkeurig moet kloppen vind ik het een uitdaging.
De groene stinkwants (Palomena prasina), ook wel groene schildwants of groene wants, is een insect uit de onderorde wantsen en de familie schildwantsen (Pentatomidae).
Wantsen (Heteroptera) vormen een onderorde van insecten behorende tot de orde Hemiptera waartoe ook de cicaden en de plantenluizen behoren. Deze indeling is niet geheel onomstreden omdat de cicaden waarschijnlijk van de wantsen afstammen en dus niet als groep naast de wantsen kan worden gezien (parafyletisch), zie ook het kopje taxonomie.
Sommige soorten als de bedwants staan bekend als plaaginsecten die ook binnenshuis voorkomen. Een aantal soorten veroorzaakt ook schade aan gewassen in de landbouw, maar hebben meestal niet zo'n verwoestende uitwerking als andere insecten zoals plantenluizen en sprinkhanen. Net zoals sprinkhanen kunnen veel wantsen geluiden produceren met diverse aanpassingen op het lichaam die per groep verschillen. Soms kunnen ook de wijfjes en de larven geluiden maken, die lijken op een zoem-geluid. Wantsen kunnen ook geluiden waarnemen, met name door gehoorsharen die trillingen waarnemen.
Verspreiding
De groene stinkwants is een typische palearctische soort die voorkomt in grote delen van Europa, het noorden van Afrika en in de meer gematigde delen van Azië. [2] De wants ontbreekt in het noorden van Scandinavië. In Groot-Brittannië komt de soort voor in het grootste deel van het land, uitgezonderd het noorden van Schotland. [3] In België en Nederland komt de wants algemeen voor en in alle delen van het land.
Anatomie
Omdat de onderorde van wantsen zo enorm groot en gevarieerd is, valt er weinig te zeggen over de algemene kenmerken. Er zijn zowel ronde als bijna naald-achtige soorten, en de grootte varieert van enkele centimeters tot bijna tien cm. Plantenetende soorten hebben vaak camouflagekleuren, maar felgekleurde wantsen komen ook voor. Rovende wantsen hebben soms het voorste potenpaar omgevormd tot grijppoten, bij de zwemwantsen en schaatsenrijders lijken het wel monddelen omdat de poten naar voren geplaatst zijn. In water levende wantsen hebben vaak brede achterpoten om beter te kunnen zwemmen en klauwtjes aan het middelste potenpaar om zich onder water vast te houden.
Steeksnuit
Wantsen hebben naast de algemene kenmerken van insecten een steeksnuit (rostrum) waarmee planten of prooien worden leeggezogen.Achter het halsschild bevindt zich bij de meeste wantsen een duidelijk zichtbare driehoek die met de punt naar het achterlijf wijst, het scutellum of schildje. De monddelen zijn geëvolueerd tot een steeksnuit die aan de voorkant van de kop ontspringt en meestal onder de kop wordt gehouden, maar bij sommige soorten naar voren kan worden bewogen. De kop is van boven altijd duidelijk zichtbaar. Niet alle soorten wantsen zijn gevleugeld, en veel soorten kennen zowel gedeeltelijk (brachyptere) als volledig gevleugelde (macroptere) exemplaren, zoals ook wel bij andere insecten als sprinkhanen voorkomt.Bron Wikipedia
12A_9119XCC