Μπες και ξαναπαίξε!

Θα έρθει η στιγμή που θα πεσεις, τοσο, που δεν θα υπάρχει πατος. Θα αναρωτιέσαι γιατί σε μένα. Κι όταν έρθει η συνειδητοποίηση, η αλήθεια σαν φως μπροστά στα μάτια σου, θα τρομάξεις. Θα νιώσεις τον κόσμο να χάνεται κάτω από τα ποδια σου. Και τότε θα αρχίσεις να κλαις. Θα έρθεις σε απόγνωση. Δεν θα ξέρεις από που να πιαστεις για να βάλεις σε μια σειρά τις σκέψεις σου. Μετά θα θυμώσεις με τους αλλους, με τη ζωή, με τον ίδιο σου τον εαυτό. Θα ψάξεις να πιαστεις από κάποιον ή από κάτι. Θα νιώσεις ενοχές για τα λάθη που έκανες απέναντι στους άλλους και απέναντι στον εαυτό σου. Θα πεθαινεις αργά και βασανιστικά. Όταν όλα αυτά σου συμβουν, σταματα για λίγο και δες μέσα σου αληθινά. Θυμωσε, θυμωσε πολυ, με όλους και με όλα. Ασε το θυμό να ξεχειλίσει σαν λάβα από ηφαίστειο μέχρι να σβήσει. Μην προσπαθεις να διώξεις τον φόβο, αγκάλιασε τον, σου υπενθυμίζει ότι είσαι άνθρωπος. Ένα πραγμα μόνο μην κάνεις. Μη βυθιστείς ΠΟΤΕ στις ενοχές σου. Μην αφήσεις κανέναν να σε κάνει να νιώσεις ένοχος, ουτε καν τον εαυτό σου. Μόνο αυτόν έχεις. Αγαπά τον. Αγκάλιασε τον όπως μια μητέρα το παιδι της. Δωσ'του ο, τι λαχτάρα σαν να είναι η μόνη σου έννοια. Συγχώρεσε τον για τα παραστρατηματα του. Κανε τον να νιώσει μοναδικός. Γιατί αυτό είσαι. ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ. Κι όταν το δεις αυτό με την ψυχή σου, κανεις δεν μπορεί να σε νικήσει. Ουτε ο ίδιος ο θάνατος. Είσαι ελευθερος. Και παντα να θυμασαι οτι εκεί έξω υπάρχουν άνθρωποι που σ'αγαπούν όπως ακριβώς είσαι. Ένα πανεμορφο, μοναδικό χάος. Εχω την τυχη να έχω τέτοιους ανθρωπους στη ζωή μου και οι περισσοτεροι είναι "ξενοι".Και όλα αυτά που γράφω δεν είναι θεωρίες παρμενες απο καποιο βιβλίο είναι η αλήθεια της ζωής μου και θέλω να την μοιραστω.

Done