Tagebau Garzweiler: Holz

Bij de dagbouw wordt iedere keer dezelfde methode toegepast. Het oppervlak van het te ontginnen wordt eerst volledig 'leeg' gemaakt. Alle bebouwing, alle vegetatie, natuur wordt verwijderd. Vervolgens worden de bovenste grondlagen verwijderd. Hoe ver dit gebeurt, hangt af van de diepte waarop de bruinkoollagen beginnen; het kan gaan om bovenlagen tot 100 meter. Daarna begint de winning van de bruinkool. Het hier beschreven proces baant zich een weg door het landschap. De graafmachines hebben ook al van die onvoorstelbare afmetingen: ruim 200 meter lang en tot 100 m hoog. Bij het leegmaken van het landschap vóór de winning worden ook dorpen afgebroken. De huizen worden opgekocht door Rheinbraun; de bewoners veelal verplaatst naar nieuw gebouwde wijken bij bestaande dorpen. In het jargon heet dit 'umgesiedelt'. Waar de bruinkool volledig gewonnen is, wordt het landschap gerecultiveerd. Er wordt nieuwe natuur aangelegd en soms worden er ook nieuwe dorpen gebouwd. Garzweiler bestaat eigenlijk uit Garzweiler I en Grazweiler II; zij worden gescheiden door een autoweg de A44. Garzweiler I zal in 2006 'klaar' zijn. Dan wordt overgestoken naar Garzweiler II; de autobaan zal er wel voor worden afgebroken. Het dorp Otzenrath dat vlak aan de autoweg ligt, zal rond 2006 zijn afgebroken. Al sinds enige jaren worden de huizen in Otzenrath opgekocht door Rheinbraun en sterft het dorp een langzame dood. Over enige jaren zal het er uitzien als nu het dorp Inden: huizen met dichtgespijkerde ramen; een enkel huis nog bewoond. De dagbouw in Garzweiler, die begonnen is in 1982, zal tot 2044 doorgaan. Sinds 1950 zijn 30.000 mensen 'umgesiedelt'. Als de huidige plannen volledig worden uitgevoerd zullen er de komende tientallen jaren nog zo'n 7.500 mensen moeten verhuizen. Garzweiler II is een belangrijk item geweest bij de verkiezingen in 1995 in de deelstaat Noordrijn-Westfalen. De Groenen gingen de verkiezingen in met de belofte dat Garzweiler II gestopt zou worden, kwamen na de verkiezingen aan de macht samen met de SPD en hebben zich daarna gecommitteerd aan de plannen. Garzweiler II kon gewoon doorgaan, ook onder verantwoordelijkheid van ministers van de Groenen. Maar ja, het gaat dan ook om 40.000 arbeidsplaatsen, waarvan 12.000 direct bij Rheinbraun. In Duitsland wordt 25% van de stroom opgewekt in elektriciteitscentrales die met bruinkool gestookt worden; voor Noordrijn-Westfalen is dit zelfs 40%. In de nabijheid van de bruinkoolwinningsplaatsen staan drie elektriciteitscentrales die bruinkool als brandstof gebruiken. Deze centrales hebben een gezamenlijk vermogen van bijna 10.000 Mega Watt. Per jaar gebruiken zij zo'n 85% van de 110 miljoen ton bruinkool die afgegraven wordt. Energietechnisch gezien is bruinkool een weinig aantrekkelijke brandstof. De energie inhoud van bruinkool bedraagt maar 40-70% van die van steenkool. Pikant detail is dat, sinds de elektriciteitsmarkt geliberaliseerd is, 10% van de elektriciteit in Nederland wordt ingevoerd. Gedeeltelijk vindt deze import uit Duitsland plaats en dus gebruiken we in Nederland ook met bruinkool opgewekte stroom.

 

To the west of Grevenbroich lies the brown coal surface mine Garzweiler. It was named after the town Garzweiler, which was located at the center of the mining area. On the northern edge of the pit, a vantage point has been set up. From here one has a view over the heaps of gobbing which the excavation of Garzweiler 1 has left. The mining is moving westward and has crossed the Autobahn 44 between the A46 and Jackerath, which was the boundary to the mining area Garzweiler 2. Towards southeast one can see the RWE power plants Grevenbroich-Frimmersdorf and -Neurath, which use most of the coal from Garzweiler I and II.

Done